ไม่มีเหลือ

พี่ดอกแก้ว

คืนและวันผันผ่านเหมือนนานนัก
ทั้งเบาหนักโถมถาเข้าหาจิต
หลากหลายเรื่องวุ่นวายในความคิด
ร้อยลิลิตเรียงคำนำความยาว

แต่ละรูป แต่ละเสียง ที่เรียงผ่าน
ก่อเหตุการณ์มัดใจให้สืบสาว
มาปะติดปะต่อเป็นเรื่องราว
แล้วขานกล่าวจริงจังดั่งเป็นจริง

องค์ประกอบความคิดบิดเบือนบท
ลบเลือนกฎไตรลักษณ์สรรพสิ่ง
คิดเชื่อมโยงแน่นหนาน่าท้วงติง
หรือน่าชมเชยยิ่งในอารมณ์

พินิจความตามสัจจ์อรรถธรรม
วิปลาสล่วงล้ำเข้าผสม
เมื่อรู้ต่างห่างความจริงจึงชังชม
ความยึดมั่นทับถมเพิ่มทวี

มีอะไรเหลือไว้ในไตรลักษณ์
แน่นอนนักไม่มีเหลือแม้สันสี
ทุกสิ่งผ่านพ้นไปทั้งชั่วดี
ขณิกมรณะมีทุกชีวัน