ร่มแสงแห่งธรรม

พี่ดอกแก้ว

ร่มแสงแห่งธรรม

หากจะตั้งคำถามว่าอายุมากขึ้นทำไมเป็นโน่นเป็นนี่ บาดเจ็บบ่อยเดินสะดุด จนเลือดไหล หกล้ม เป็นหวัดแพ้อากาศได้ทุกฤดูเอาเชียวเป็นต้น และเป็นแล้วก็หายได้ยาก ร่างกายก็อ่อนล้าเอาดื้อๆ

หลวงพ่อเสือท่านได้กรุณาอธิบาย ให้เข้าใจถึงสาเหตุสำคัญๆไว้ว่า...

ผู้อาวุโส หรือจะเรียกว่าคนแก่นั่นเอง ยิ่งอายุเกิน 60 ปีมาแล้ว ท่านบอกว่ามีเหตุ3 ประการใหญ่ๆ ที่ทำให้เกิดความป่วยไข้ต่างๆได้ง่าย และรักษาได้ยากคือ

1. อายุกรรม (เบา)

2.  อดีตกรรม ( ได้โอกาส )

3. ปัจจัยสนับสนุน ( มากไป น้อยไป )

ท่านอธิบายว่า

พี่ดอกแก้ว

อายุกรรมในที่นี่คือ อุปถัมภกกรรม ที่ค้ำจุนอุดหนุนเราท่านมาตั้งแต่ปฏิสนธิ ได้เบาลงอ่อนลงยิ่งถ้าอายุ 75 ปีแล้ว ซึ่งนับได้ว่า เป็นอายุขัยนั้นใกล้สิ้นสุดลงอุปถัมภกกรรมนี่ละก็อ่อนเบาลงตามอายุ ซึ่งชีวิต หากเปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง ปลูกมาหกสิบเจ็ดสิบปีแล้วย่อมผุลง สีที่ทาไว้อย่างสวยสด ก็ซีดจืดจางลง หรือไม่สีนั้นก็ร่อนไปมากนั่นเองจะให้ดูดีแข็งแรงเหมือนเดิมเป็นไปไม่ได้แน่นอน

อดีตกรรม ท่านชี้ไปถึงชวนจิตดวงที่ 2-6 ที่จะให้ผลตั้งแต่ชาติที่สามถึงอโหสิกรรมนั้น สบโอกาส (ในที่นี้ชี้ถึงฝ่ายอกุศลในอดีต เพราะกำลังพูดถึงความป่วยเจ็บจึงไม่ยกฝ่ายกุศลมาพูด) ท่านบอกว่า เมื่อบ้านเก่าผุ สีร่อนทรุดโทรมลงก็ยังถูกแรงลม แรงฝน แรงแดดส่องเผาซ้ำได้ ยิ่งบ้านอยู่ในทิศที่ฤดูกาลนั้นแดดส่องจัดฝนพัดผ่าน ( คือจังหวะและโอกาส) ด้วยแล้วยิ่งทำให้บ้านสั่นคลอน เอนโคลงได้ง่ายอยากที่จะต้านทานแรงลมฝนได้ยาก

ปัจจัย ( มากไป น้อยไป ) คือตัวสนับสนุนผลให้มีประสิทธิภาพนั่นเองท่านบอกว่า เราท่านทั้งหลายนั้น ห่วงรูป หลงรูป  ตนเองกันมาก และไหลตามกระแสโลก ทำให้เอาใจใส่รูปกลัวไปหมด กลัวอ้วน กลัวไม่สวยเป็นต้น จึงอดอาหารทานน้อย มิใช่อดมื้อกินมื้อแต่กลับทานมื้ออดยาว ที่นิยมทำกัน ต้องปล่อยให้ท้องว่าง 8 ชั่วโมง  เป็นต้น อย่างนี้เรียกว่ามากไปน้อยไป นั่นเองสารอาหารที่จะไปซ่อมแซมส่วนที่ผุกร่อนไม่มีเพียงพอ  แต่ด้วยความหลงรูป จึงคิดว่าพอ ว่าดี นี่ละบ้านก็เก่า แดดลมก็เผา ยังเลี้ยงแมลงสาบ ปลวกไว้อีก รังจะมาเร่งให้บ้านพังเร็ว

พี่ดอกแก้ว

ด้วยหลักคิดสามประการนี้ จะเห็นได้ว่า การไม่รู้ความจริงเรื่องของกรรมแล้วจะทำให้คิดผิด ทำผิดได้ง่าย โทษไปสารพัด บ่นเพ้อรำพึงได้ยาวๆ ถึงความเจ็บไข้ร้องหาว่าเมื่อไหร่จะดี เมื่อไหร่จะหาย รักษาแล้วจะเหมือนเดิมไหม
โถ..แก่ขนาดนี้ บ้านเก่าขนาดนั้นยังปรารถนาความเหมือนเดิม พุทโธ่เอ๋ย

กลับมามองอีกนิดตรงคำว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย กันบ้างซิว่า ..สังเกตกันบ้างไหม ตรงคำว่า "เจ็บและตาย"  เพราะส่วนใหญ่ ท่องได้ และอธิบายกันแค่ว่าคนเราเกิดมาแล้วก็ต้องตายทุกคน  ลองดูตรงคำว่าเจ็บ ทำไมพระพุทธองค์ใช้หลักนี้เรียงกันแบบนี้.. เพราะไม่มีใครสักคนเดียว เกิด แก่ สุขตายเลย  พอแก่ต้องมีเจ็บตามเสมอหนังกำพร้าก็บางลง โดนอะไรนิดก็เลือดไหล ชนอะไรหน่อยก็แตก เรียกว่า สีมันถลอกร่อนแล้วเห็นเนื้อไม้เนื้อในได้ง่ายๆ แม้การพาตัวเองไปรักษา มีการเจาะเลือดตรวจ ก็ไปเจ็บอีกนั่นแหละจะไปทำฟันก็เจ็บ จะไปนวดเส้นบำบัดก็เจ็บ นี่ไง เจ็บทั้งนั้น เจ็บจนตายไปนั่นเองมากน้อยต่างกันไป

พี่ดอกแก้ว

ธรรมะ คือยารักษาได้จริงหากเข้าใจแล้ว ตรงนี้เสมือนที่ตั้งคำถามว่า ทำไมคนแก่ป่วยง่าย หายยากคำชี้แจ้งของหลวงพ่อนั้น เสมือนเป็นยา ที่เราได้กิน (เข้าใจ) ลงไปขั้นแรกบำบัดจริงป่วยของเราได้ก่อน เมื่อจิตเราดี (เห็นถูกเรื่องกรรม) แล้วความโอดครวญจับจ้องไปในอาการป่วยก็เบาลงอาการที่ดูเหมือนหนักก็ดีขึ้นเพราะจิตไม่ไปเร่งเร้านั่นเอง.

หวังว่าการนำคำสอนของหลวงพ่อมาเขียนบอกนี้จะช่วยให้ท่านเลือกยาทาน ยาทาได้ถูกต้องขึ้นและมีพละกำลังที่จะอาศัยบ้านหลังเก่าๆนี้ไปในทางดีสร้างความเจริญได้เพราะเป็นการรู้ผลสาวไปถึงเหตุได้ เรียกได้ว่าจิตเป็นกุศลแล้ว อย่าลืมหลวงพ่อบอกเสมอว่า บุญเกิดขึ้นได้ง่ายๆสำหรับผู้คิดเป็นเห็นถูก

ด้วยความปรารถนาดี

     เทพธรรม

  ( 20/5/26 )