กฎกรรม

บุษกร

กี่คราวครั้งยังย้ำทำความผิด
มิเคยคิดเปลี่ยนแปรเพื่อแก้ไข
เสียงตักเตือนเหมือนลมที่พัดไกล
หาหวั่นไหวใจนึกให้ตรึกตรอง

สาดแสงทองส่องให้ด้วยใจรัก
กลับหันพักตร์ปิดนัยน์ใฝ่ความหมอง
ส่องแสงธรรมนำใจให้ครรลอง
กลับปิดป้องหัวใจให้มากเงา

ร้องร่ำเรียกเพรียกหาอย่าเหหัน
ก็ผลุนผลันทิ้งไปเพราะใจเขลา
เห็นมิตรเป็นศัตรูผู้หมายเอา
ชีวิตเป็นเช่นเป้าฆาตกรรม

หมายเป็นเช่นนาวาพาข้ามฟาก
กลับตีจากลงแพแคร่ถลำ
ได้แต่ยืนมองคลื่นแห่งกฎกรรม
มาโหมซ้ำแพแยกแตกกระเซ็น

วยุรี

อนุโมทนากับท่านอาจารย์ด้วย
ที่นำเสนอแต่สิ่งดีๆตลอดมาค่ะ

พี่เณร

กฏของกรรม มีมาตรฐานที่มั่นคง
ดำรงไว้ด้วยความเที่ยงตรงเสมอนะครับ