เหนือกาลเวลา

พี่ดอกแก้ว

สังสารผ่านกาลเวลา
มืดดำคล้ำหนาอนุสัย
ปัญญาพูนเพิ่มเติมใจ
อยู่ที่การไขว่คว้ปอง

สรรพสิ่งนั้นต้องแปรเปลี่ยน
ได้พบบทเรียนเราผอง
บ้างใช้เวลาดั่งทอง
บ้างกองทิ้งดังกรวดทราย

ภายนอกกลอกกลับปรับแปร
ภายในอ่อนแอยิ่งสลาย
ภายนอกมีความวุ่นวาย
ภายในซัดส่ายยิ่งรวน

เมื่อเปลี่ยนต้องเปลี่ยนไปดี
ไม่มีโศกช้ำกำสรวล
เปลี่ยนใจให้ไร้เรรวน
แปรล้วนสู่สัจจธรรม

เวลาผ่านมานานเนิ่น
เรายังเดินอย่างน่าขำ
หลงตรอกหลอกซ้ำย้ำทำ
ระกำอยู่กับเวลา

หลายคนพ้นม่านกาลกั้น
สุขสันต์บริสุทธิ์หรรษา
ด้วยเดินตามพระศาสดา
จึงเหนือเวลาทั้งปวง.

พี่ดอกแก้ว.