อย่าใจร้อน

พี่ดอกแก้ว

ความเมตตาพาใจให้คิดช่วย
แม้เปลืองด้วยเรี่ยวแรงเพื่อแปลงปรับ
หวังเพื่อให้เขารู้และได้รับ
พร้อมระงับต้นเหตุแห่งเภทภัย

ทำทุกอย่างทุกทางเพื่อสร้างมิตร
ให้มีจิตกระจ่างร้างเงื่อนไข
ชี้ให้ชมเรื่องดีมีสุขใจ
มอบแสงไฟให้สว่างกลางมืดมน

แต่ผู้รับกลับทิ้งสิ่งให้แสง
ไม่ชอบความจะแจ้งในพื้นหน
เพราะทิฏฐิมากมายในกมล
จึงถือตนถือผิดคิดวุ่นวาย

กลับมาดูที่เราอย่าเศร้าจิต
เพ่งและพิศบัวธรรมนำสืบสาย
ทั้งสี่เหล่าแตกต่างอย่างมากมาย
อย่ามุ่งหวังเพริศพรายจนเกินการณ์

อย่าใจร้อนต่อการอธิบาย
ให้บัวสายซึมซับสดับสาร
สิ่งที่ดีมีเสมอในสายธาร
อาจเจือจานได้บ้างกับบางบัว

วันนี้เขาอาจเศร้าจนว้าวุ่น
และหันหุนเรื่องเก่าเฝ้าปวดหัว
ให้เวลารักษาใจคนใกล้ตัว
จนเขาพร้อมทำลายรั้วกำแพงใจ

เป็นเหมือนดั่งภาชนะละน้ำเก่า
พร้อมรับเอาสายน้ำที่สดใส
ไร้ตะกอนนอนก้นเห็นความนัย
เป็นน้ำใหม่ใสสะอาดปราศหมองมัว.

พี่ดอกแก้ว