อย่าแพ้ใจตน

พี่ดอกแก้ว

อย่าแพ้ใจตน

ต้นตอหน่อแรกเบื้อง.......... บรรพกาล
คือแหล่งสมบูรณ์สาร.... เริ่มต้น
ให้ผลรสฉ่ำหวาน........ ตลอด
เปรี้ยวฝาดรสเปี่ยมล้น ..... ไม่เพี้ยนเปลี่ยนปน

ย้ายผลเพื่อเพิ่มต้น...... พืชพันธุ์
ต่างถิ่นต่างดินกัน....... แยกย้าย
ใช้เมล็ดร่วมรากนั้น........ เพาะปลูก
กลับเปลี่ยนรสเป็นร้าย.... ไม่คล้ายต้นตอ

พ้อคำถามพร่ำไว้....... ในฉงน
ไฉนเหตุจึงให้ผล ....... น่าพ้อ
เลศนัยซ่อนเล่นกล........ หรือเปล่า
ยิ่งเนิ่นนานยิ่งท้อ ........... ต่อต้นลูกหลาน

ค้านกับความเชื่อแล้ว ........ อ่อนใจ
ลืมคิดพิจารณาไข ............ เร่งค้าน
เหตุดีที่อยู่ใน............. เมล็ดแก่
ยังอยู่เต็มส่วนส้าน ........... มิได้สูญหาย

ล้วนเปลี่ยนเพราะเหตุด้วย...... ปัจจัย
อากาศน้ำเปลี่ยนไป......... แปลกล้วน
อาหารอุณหภูมิไฟ........ แปรเปลี่ยน
เมล็ดพันธุ์ทั่วถ้วน............ จึ่งล้วนปรับตน

ล้นหลามผลหลากล้วน........... สาขา
เกจิผลิทางพา.............. ผิดล้น
แวดล้อมสิ่งอวิชชา........... หลอมหล่อ
ผลผลิตโทษท่วมท้น........ มากแท้ทิฏฐิธรรม

สร้างกรรมนำเขลาให้....... ประชา
เพราะประโยชน์นำมา ...... จึ่งสร้าง
ปลอมคุณค่าโฆษณา........ ว่าสุข
ตัดต่อธรรมเอ่ยอ้าง ........ ลบล้างกฎกรรม

ค้าขายมาเนิ่นแล้ว ....... นานกาล
ติดตลาดอยู่เนิ่นนาน ........ เรื่องค้า
กลายเป็นเรื่องกล่าวขาน........ ว่าถูก
กัลยาณมิตรหลบหน้า......... ไม่กล้าตอแย

แพ้หมู่ผู้ขาดสิ้น......... ปัญญา
วงวัฏฏ์หมุนเวียนพา .......... พระแพ้
หมู่มารครองพารา ............ ชนะจิต
หนึ่งเดียวควรเร่งแก้ ........ อย่าแพ้ใจตน