ผิดเพี้ยน

พี่ดอกแก้ว

ดำเนินตนบนทางห่างรอยบาท
คือนักบวชผู้ประกาศทิฐิกล้า
ไม่สงบระงับกาย วาจา
กลับสู่เรือนเหมือนชาวนากลับสู่ครัว

กิจของสงฆ์มิดำรงให้คงมั่น
ยังเหหันห่างเหินเมินบทขรัว
คืนสู่ความวุ่นวายในโลกมัว
หลงลืมตัวไม่เดินตามความถูกตรง

แม้นห่มคลุมกลุ่มสีแห่งธงชัย
แต่ชีวิตตกอยู่ในความลุ่มหลง
โลกียะมากมายไม่ปลดปลง
ไม่เดินตรงตามคำขอกลับก่อภัย

ผู้ประพฤติเช่นนี้มีมากนัก
หมายให้พึงตระหนักถึงวิสัย
ผู้รู้ตื่นเบิกบานในหทัย
กลับตัวใจปวัชชะละรอยเดิม

มาร่วมเสริมเติมธรรมนำพิสุทธิ์
ให้ผ่องผุดสมเจ้ากูผู้สร้างเสริม
ลดโทโสโกรธาค่าเหิมเกริม
กลับมาเจิมใจตนบนศรัทธา

ฟืนเช่นศิษย์ต้องเลิกคิดประเคนเชื้อ
กลับมามุ่งช่วยเหลือพระศาสนา
สมัครสมานสามัคคีมีสัมมา
ถ้อยวาจาไม่ระรานประหารกัน

สงฆ์ควรคงคุณไว้ในพระสงฆ์
อุบาสกควรคงความสร้างสรรค์
ผู้ปกครองแก้ไขไม่ฟาดฟัน
ทำหน้าที่ตนนั้นให้สมบูรณ์

เสียงระฆังจักแว่วแผ่วกังวาน
โสตประสานสดับธรรมไม่สิ้นสูญ
ความสงบร่มเย็นจะเพิ่มพูน
บริบูรณ์บนแดนดินถิ่นไทยงาม