ลายชีวิต

พี่ดอกแก้ว

กลุ่มด้ายดิบหยิบวางอย่างคิดฝัน
แต่ละอันย้อมสีที่เส้นสาย
ใจเอิบอิ่มคิดวางสร้างลวดลาย
ให้เพริศพรายสวยสมอารมณ์จินต์

หยิบขดด้ายหลายสีที่ชุบสรง
ค่อยบรรจงปักลายตามสายศิลป์
ตั้งใจสื่อเสรีให้โบยบิน
ภาพวิหคผกผินกลางนภา

สลับสีแต่งแต้มแซมให้สวย
เติมภาพด้วยพงไพรใบพฤกษา
แล้วเพิ่มให้สมจริงด้วยเมฆา
ทั้งกระแสลมพาภาพสมบูรณ์

เริ่มจากด้ายไร้สีที่วางทิ้ง
กลับเป็นสิ่งมีค่าหาใช่ศูนย์
ขึ้นอยู่กับวิธีการเพิ่มพูน
ความจำรูญปรากฏดังยศใจ

เหมือนมนุษย์ด้ายดิบหยิบไปย้อม
และปักล้อมลายศีลให้สดใส
ฝึกดวงจิตให้กล้าเหิรฝ่าไป
แม้นลมไล่ลมต้านไม่คร้านบิน

ปักความเพียรเรียนรู้อุปสรรค
ปักความรักรู้สงบและจบสิ้น
ปักความแกร่งอดทนให้เคยชิน
จึงปรากฏภาพบินที่งดงาม

พี่ดอกแก้ว

วันนี้.... เมล็ดพันธ์นั้นได้แทงยอดออกมาแล้ว
วันนี้.... เป็นวันที่ฉันดีใจที่สุด
อย่างน้อย ๆ ก็ได้รับรู้ว่าเราไม่ได้สิ้นหวังเสียทีเดียว




แม้ยังไม่แข็งแรงนัก... แต่ฉันจะหมั่นดูและเอาใจใส่
ด้วยความรักและความห่วงใย...ใส่ความมั่นคงลงไป
หวังเพียงสักวันเมล็ดพันธุ์ต้นนี้จะเติบโตแข็งแรง
เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความรักที่สวยงาม

ฉันจะรอ... รอให้เมล็ดพันธุ์นี้เติบโต...

ฉันจะรอ...รอปักความเพียรให้แก่ทุกคนด้วยรัก..