รักคือ?

พี่ดอกแก้ว

รักนั้นหรือคืออะไรสงสัยนัก
เขาบอกรักนั้นหรือคือการให้
รักนั้นหรือคือการให้อภัย
เขาบอกรักนั้นคือใจที่ผูกพัน

ปรารถนาแห่งหัวใจในห้วงรัก
หมายสมัครมอบฤดีที่สดใส
ให้แก่กันโดยไม่หวั่นหวาดสิ่งใด
มิได้เกรงกลัวภัยเมื่อไร้รัก

มีเพียงความมุ่งหมายให้รับสุข
แบ่งสลายคลายทุกข์ที่หน่วงหนัก
ปันกระแสห่วงใยด้วยใจภักดิ์
สละสิ้นยศศักดิ์ในตัวตน

คือความเอื้ออาทรที่อ่อนหวาน
สมัครสมานแม้ห่างไกลในแห่งหน
หมดซึ่งข้อกินแหนงแคลงระคน
ไร้ความร้อนไฟรนแผดเผาใจ

ดุจธาราซึมซาบอาบดินแล้ง
ดุจดังแสงจันทราคราฟ้าใส
ดุจแสงดาวพราวห้วงนภาลัย
เพียงเพื่อให้…และให้….ไม่ทวงคืน

แม้นผ่านห้วงเวลามาแสนกัปป์
รักมิเคยเลยลับนับเป็นอื่น
รักยังความหวานทุกวันคืน
รสแห่งรักยังชื่นเช่นนี้มา

ความแปรเปลี่ยนเพี้ยน….ไปมิใช่รัก
เป็นความจริงที่ประจักษ์แก่โลกหล้า
ทุกทุกสิ่งนั้นมีอนัตตา
มิอาจเอื้อมบัญชาให้ยืนนาน

แม้นกี่แสนกัปกัลป์อันไกลโพ้น
ผู้รักมั่นไม่เอนโอนและห้าวหาญ
ก็ยังสิ้นสายใยไปชั่วกาล
อมตนฤพานมาพรากไป