มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


หลักการพัฒนาตน (๖)






หลักการพัฒนาตน (๖)
โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเดโช)


ตอนที่ผ่านมา


ตอนที่ ๕ พัฒนาด้านความรับผิดชอบ

คุณค่าและความหมายของความรับผิดชอบ

ความรับผิดชอบ จัดว่าเป็นองค์ประกอบสําคัญในการดําเนินชีวิตและดําเนินงานต่าง ๆ เพราะเป็นเหตุให้งานต่าง ๆ นั้นเป็นไปด้วยความเรียบร้อยดีงาม และบรรลุเป้าหมายที่กําหนดกันไว้ ความรับผิดชอบนี้มิใช่จะให้มีในขณะต้องทํางานเท่านั้น ความจริงความรับผิดชอบเป็นสิ่งที่จะต้องพัฒนาให้เกิดมีแก่บุคคลแต่ละคนเป็นพื้นฐานก่อน ยิ่งพัฒนาได้มากเท่าไรก็จะเป็นบุคคลที่มีความรับผิดชอบสูงเท่านั้น และมีความรับผิดชอบสูงเท่าไร ก็จะเป็นคนมีคุณภาพสูงเท่านั้น เมื่อถึงขั้นนี้แล้ว หากได้ไปพัฒนาสังคมก็จะสามารถนําสังคมให้พัฒนาขึ้นได้โดยไม่มีขอบเขตจํากัด

สังคมใดมีคนที่มีความรับผิดชอบมาก สังคมนั้นย่อมมีพลังสามารถสร้างสรรค์พัฒนาตัวเองให้เจริญก้าวหน้าได้มาก จะเป็นสังคมที่ไม่วุ่นวาย ไม่สับสน งานต่าง ๆจะเป็นไปอย่างมีระเบียบและมีประสิทธิภาพ เพราะผู้ร่วมสังคมเป็นคนที่มีคุณภาพดังกล่าว

ตรงข้าม สังคมที่พัฒนาตัวเองอย่างเชื่องช้าหรือด้อยพัฒนา มีความวุ่นวายสับสนในการปฏิบัติงาน ไม่มีความคล่องตัวไม่สามารถปฏิบัติงานให?บรรลุเป?าหมายภายในเวลาที่กํ าหนดได้ ก็เพราะสังคมนั้นมีคนที่ขาดความรับผิดชอบปะปนอยู่เป็นจํานวนมาก เพราะฉะนั้น จึงจําเป็นมากจะต้องได้คนที่มีความรับผิดชอบไว้เพื่อพัฒนาสังคมนั้น ๆ

โดย ทวีพร [5 ม.ค. 2550 , 12:02:19 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

ความรับผิดชอบ ในความเข้าใจของคนทั่วไป หมายถึง ความรับผิดชอบเมื่อดําเนินการผิดพลาดไปและรับผิดชอบด้วยความเต็มใจ เมื่อเกิดผลงานที่ดีเด่นสําเร็จตามเป้าหมาย ความหมายเช่นนี้ยังแคบไปสําหรับคํา ๆ นี้

เพราะว่าในกรณีที่บุคคลปฏิบัติงานด้วยความจริงใจ ด้วยความสามารถจนสุดกําลังแล้วแต่บังเอิญงานนั้นเกิดผิดพลาดขึ้นมาอย่างสุดวิสัย หรือเกิดจากผู้ใต้บังคับบัญชาบางคนซึ่งทําผิดพลาดด้วยความประมาทพลั้งเผลอ จะกล่าวหรือตําหนิว่าผู้นั้นขาดความรับผิดชอบในฐานะผู้นําหรือผู้บังคับบัญชาโดยต้องลาออก หรือต้องชดใช้ค่าเสียหายประการใดประการหนึ่งนั้น ดูจะไม่เป็นการยุติธรรมนัก

เพราะในการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ นั้น แม้จะรอบคอบ แม้จะระมัดระวังเพียงใด ความผิดพลาดบกพร่องย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ ถ้าเช่นนั้นแล้วจะไม่มีใครเลยที่สมควรได้รับคํายกย่อง ว่าเป็นผู้ที่มีความรับผิดชอบ แท้ที่จริงแล้วความรับผิดชอบนั้น เป็นคํากล่าวรวมของลักษณะการดําเนินภารกิจต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่จิตใจไปจนกระทั่งงานสําเร็จ

โดย ทวีพร [5 ม.ค. 2550 , 12:03:06 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )


  สลักธรรม 2

ลักษณะของความรับผิดชอบที่ว่านั้น คือ

๑. มีความซื่อตรงต่อหน้าที่ภารกิจ

๒. มีความสํานึกในใจถึงฐานะและภาวะของตัวอยู่เสมอ

๓. มีการวางแผนและดําเนินการอย่างมีระเบียบ

๔. มีความตั้งใจใช้ความรู้ความสามารถปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ด้วยดี

๕. มีความพยายามปฏิบัติงานให้สําเร็จ รวดเร็วเรียบร้อย

๖. มีความพยายามปรับปรุงแก้ไขการปฏิบัติภารกิจที่บกพร่องให้สมบูรณ์ขึ้น

๗. มีความเคารพในสิทธิและความคิดเห็นของผู้อื่นในการปฏิบัติภารกิจเป็นปกติวิสัย

๘. มีความยอมรับผลสำเร็จ และความล้มเหลวในการกระทําทุกประการ

โดย ทวีพร [5 ม.ค. 2550 , 12:03:26 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )


  สลักธรรม 3

โดยนัยนี้อาจให้คํานิยามคําว่า “ความรับผิดชอบ” ในเชิงปฏิบัติได้ดังนี้

“ความรับผิดชอบ คือความตั้งใจปฏิบัติภารกิจของตน ให้เกิดผลสําเร็จเรียบร้อย ถูกต้องและตรงเวลา ด้วยความสุจริต ความเต็มใจและความจริงใจ”

ด้วยประการดังนี้ ความรับผิดชอบจึงเป็นสิ่งที่สําคัญที่สุดในการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ทั้งภารกิจในฐานะประจํ ตัว เช่น ในฐานะบิดา เป็นมารดา เป็นบุตรธิดา เป็นต้น และภารกิจในฐานะเป็นหน้าที่ เช่น ในตําแหน่งงานต่าง ๆ ความรับผิดชอบจึงมีเพื่อรักษาคุณภาพของตัวเองไว้ให้มีให้เป็นตามภาวะและหน้าที่ของตนตลอดไป ดังนั้น จึงกล่าวมาแต่ต้นว่าผู้มีความรับผิดชอบเท่านั้นที่จะดําเนินภารกิจต่าง ๆ ทั้งของตน และของสังคมได้ด้วยดี ไม่สับสนวุ่นวาย

ส่วนในทางศาสนา ท่านชี้ให้เห็นว่าความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานที่บุคคลทุกคนควรมีคือ ความรับผิดชอบต่อตนเอง ในการที่จะไม่ให้ความคิดทําความผิดความชั่วอันจะเบียดเบียนตนเองและผู้อื่นเกิดขึ้นมีในจิตใจตนเองเลย

นั่นก็คือให้มีความบริสุทธิ์ใจในข้อนี้เกิดในตัวก่อน เมื่อใจมีความคิดเช่นนี้เกิดขึ้นเป็นพื้นฐาน ความรับผิดชอบนั้นก็จะขยายวงกว้างออกไปจนถึงการปลูกฝัง การพัฒนา การธํารงรักษาคุณธรรมของตนในข้ออื่น ๆ ให้สูงขึ้นไปตามลําดับ ด้วยการขวนขวายทําคุณงามความดี บําเพ็ญประโยชน์สุขแก่ผู้อื่นนั่นก็คือมีการ “เว้นชั่ว ประพฤติชอบ ประกอบตนไว้ในทางที่สมควร” นั่นเอง

โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย ทวีพร [5 ม.ค. 2550 , 12:03:58 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )


  สลักธรรม 4

ความรับผิดชอบต่อตนเอง ด้วย "การเว้นชั่ว ประพฤติชอบ ประกอบตนไว้ในทางที่สมควร"

ขอบพระคุณค่ะ

โดย เซิ่น [5 ม.ค. 2550 , 22:06:50 น.] ( IP = 58.8.46.164 : : )


  สลักธรรม 5

คุค่

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [6 ม.ค. 2550 , 17:28:20 น.] ( IP = 125.24.62.22 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org