แด่... “จุ้ย” จูหลิง ผู้ยิ่งใหญ่

---

แด่... “จุ้ย” จูหลิง ผู้ยิ่งใหญ่ จากไปแน่ แล้วหนู ครูจูหลิง แต่หนูทิ้ง วีรกรรม อันห่ำหอม ดั่งเกสร ทิพย์บุปผา น่าดมดอม เธอผู้ยอม สละชีวิต จิตวิญญาณ จากเชียงราย สู่ “ลายศิลป์” จินตภพ ครั้นเรียนจบ ฝึกฝน จนลือขาน ปลายดินสอ สู่พู่กัน ขั้นเชี่ยวชาญ ปณิธาน ครูจูหลิง ยิ่งเรืองรอง หนูสมัคร เป็นครู สู่แดนใต้ เพราะหัวใจ ดวงนี้ ไม่มีสอง ยิ่งโรงเรียน ถูกเผา เจ้ายิ่งปอง ห่วง หนู น้อง คอยโอกาส เพราะขาดครู ณ แดนใต้ ไฟลาม ความขัดแย้ง เพิ่มรุนแรง ทุกวันคืน หนูฝืนสู้ ไม่ฟังเสียง เหนี่ยวรั้ง ที่พรั่งพรู “กลับมาอยู่ เชียงราย สบายดี” หนูกลับเพิ่ม ปณิธาน อันหาญกล้า ขอเดินหน้า เป็นครู อยู่ที่นี่ หนูมองเด็ก ทั่วหน้า ด้วยปรานี “ถ้าครูหนี แล้วน้อง หนู อยู่กับใคร” แล้ววันหนึ่ง ก็ถึงครา ชะตาขาด พวกอุบาทว์ ล้อมบุก ทั้งรุกไล่ จับสองครู ตัวประกัน ในทันใด กักขังไว้ ทุบตี ขยี้ยำ ร่างเล็กเล็ก ร้องคราง หมดทางสู้ ยังถูกผู้ ใจผี ตีกระหน่ำ เลือดทะลัก ม่อยหมอบ กรอบระกำ พวกมันซ้ำ สลบไสล ไม่ไยดี “สิรินาถ” ทุรนทุราย หมายช่วยเพื่อน พวกป่าเถื่อน ไม่ละลด บดขยี้ หมดโอกาส ร้องขอ ต่อชีวี พวกมันหนี โผผวา หาเพื่อนตน เห็นสภาพ จูหลิง เพื่อนหญิงแกร่ง เธอหมดแรง สะอื้นร้อง อย่างหมองหม่น สลบเหมือด เลือดกระจาย ดั่งสายชล แดงเกลื่อนกล่น “โอ้...เพื่อนจ๋า อย่าเพิ่งตาย” ถูกนำส่ง โรงพยาบาล อาการหนัก เกินแพทย์จัก เยียวยา รักษาหาย จากวันนั้น กว่าเจ็ดเดือน ไม่เคลื่อนกาย มีแต่สาย ระโยงระยาง รอบข้างตัว พ่อกับแม่ อยู่เฝ้า ทุกเช้า ค่ำ คอยพูดย้ำ “รักลูกแท้ แม่ทูนหัว ลูกจุ้ยจ๋า รักษาใจ อย่าไหวกลัว ชาวไทยทั่ว ห่วงหา และอาวรณ์” สมเด็จพระ- บรม- ราชินีนาถ ทรงประสาท พระเมตตา มาไถ่ถอน พระบรม- วงศา ทรงอาทร ประทานพร ประทานเยี่ยม เปี่ยมเมตตา นับจากเดือน พฤษภาฯ สองห้าสี่เก้า จูหลิงเจ้า รับน้ำใจ ที่ไหลบ่า จึงประคอง ชีวิต จิตวิญญาณ์ กล่าวได้ว่า เป็นมหา มหัศจรรย์ ณ วันนี้ พ่อแม่พา กลับมาบ้าน มีเพียงร่าง ไร้วิญญาณ ผู้สานฝัน ศพน้อยน้อย คนแห่แหน แน่นอนันต์ เป็นศพอัน มโหฬาร์ น่าภูมิใจ จากเพียงร่าง เท่านั้นหนู “ครูจูหลิง” หนูสร้างสิ่ง เลอค่า จารึกไว้ คือวิญญาณ เลิศหรู ของ “ครูไทย” เรารักใน ความเป็นหนู “จุ้ย...จูหลิง” พระราชวิจิตรปฏิภาณ ประธานมูลนิธิพุทธางกูร

โดย พระราชวิจิตรปฎิภาณ [16 ม.ค. 2550 , 07:16:03 น.] ( IP = 58.9.139.197 : : )

สลักธรรม 1 แด่คุณครูจูหลิงด้วยดวงใจ ทุกวันที่ 16 มกราคมของทุกปีถูกกำหนดให้เป็น “วันครู” เพื่อเป็นการรำลึกถึงคุณงามความดีของลูกศิษย์ที่มีต่อครูบาอาจารย์ที่ท่านเคยถ่ายทอดให้วิชาความรู้แก่ตนเองมา แต่ละสถานศึกษา แต่ละองค์กร แต่ละท้องถิ่นต่างร่วมใจกันจัดกิจกรรมพิเศษในวันดังกล่าวตามความเหมาะสมของกาลเวลา สถานที่และสังคมนั้นๆ ที่มีความแตกต่างกันออกไป ศิษย์บางคนเดินทางไปกราบไหว้ครูบาอาจารย์ บางคนก็ทำบุญอุทิศส่วนบุญกุศลให้แก่ครูบาอาจารย์ที่ได้ล่วงลับไปแล้ว บางคนก็พาคุณครูไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ บางคนก็ทำกิจกรรมเชิดชูคุณงามความดีของครูที่เคยอบรมบ่มนิสัยตนเองมา ดังนั้นวันครูจึงมีความแตกต่างกันไปที่บรรดาศิษย์ทั้งหลายได้แสดงออกถึงความเป็น “ศิษย์ที่กตัญญูกตเวที” แต่วันครูประจำปี 2550 นี้ถือว่าเป็นบรรยากาศของความโศกเศร้าเสียใจของผู้คนในสังคมไทยที่สตรีเพศสาวท่านหนึ่งที่มีอุดมการณ์จิตวิญญาณของความเป็นครูที่ต้องสังเวยกับความโหดร้ายของมนุษย์ด้วยชีวิตในขณะที่สอนหนังสือเด็กอยู่ในโรงเรียนท่านนั้นก็คือ ครูจูหลิง ปงกันมูล ครูสาวที่มีชาติกำเนิดจากภาคเหนือของประเทศไทยซึ่งถือว่าเป็นดินแดนของผู้คนที่มีจิตใจงดงาม ได้ตั้งใจไปเป็นครูสอนเด็กนักเรียนที่ภาคใต้ในประเทศไทยในพื้นที่อันตราย ทุกท่านคงคิดว่าแผ่นดินไทยคงมีความปลอดภัยสำหรับสตรีเพศโดยเฉพาะคนที่เป็นครูบาอาจารย์ที่เป็น “แม่พิมพ์” ของชาติ แต่สุดท้ายเธอก็ถูกมนุษย์ที่มีจิตใจโหดเหี้ยมทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัสจนต้องเข้ารับการรักษาพยาบาลนานเลยครึ่งปี แต่ด้วยสาเหตุที่เธอได้ถูกคนร้ายทำร้ายอย่างหนักทุกส่วนของร่างกายได้รับการกระทบกระเทือนมากถึงแม้ว่าคุณหมอจะทำการรักษาอย่างเต็มที่สุดความรู้ความสามารถที่มีแล้ว แต่ก็ไม่สามารถฉุดรั้งชีวิตของเธอไว้ได้จนสุดท้ายคุณครูจูหลิงก็หมดลมหายใจจากโลกนี้ไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับคืนมา เหตุการณ์ดังกล่าวได้สร้างความสะเทือนใจให้กับผู้คนในสังคมไทยอย่างมากที่ผู้นำทางปัญญาของสังคมต้องถูกมนุษย์ที่มีจิตใจโหดร้ายทำลายลงไป รวมถึงชีวิตของเพื่อนครูอีกหลายสิบชีวิตต้องสังเวยไปกับความโหดร้ายของโจรผู้ร้ายที่ได้ก่อกรรมทำเข็ญปลิดชีพแม่พิมพ์ของชาติไปแล้วรายแล้วรายเล่า ขอจิตวิญญาณของบรรดาคุณครูที่สูงส่งทั้งหลายจงไปสู่สุคติด้วยกันทุกท่านเทอญ.

โดย พระมหาสมัย [16 ม.ค. 2550 , 07:24:22 น.] ( IP = 58.9.139.197 : : )

สลักธรรม 2 ครูถือว่าเป็นแม่พิมพ์ของสังคมและประเทศชาติ เด็กนักเรียน เยาวชนคนหนุ่มสาวนิสิตนักศึกษาจะมีความรู้ความเข้าใจและความสามารถมากน้อยเพียงใดก็อยู่ที่คุณครูถ่ายทอดวิชาความรู้ให้กับพวกเขา ศิษย์จะรู้ก็เพราะครูเป็นผู้ถ่ายทอดให้ ศิษย์จะไม่รู้ก็อยู่ที่ครูจะเป็นผู้ปิดบัง ศิษย์จะมีความรู้ความเข้าใจพอกพูนเพิ่มขึ้นไปได้ก็จึงอยู่ที่คุณครู การให้ความสำคัญแก่ครู การให้ความเคารพนบนอบครูจึงเป็นสิ่งที่ดีและสำคัญสำหรับสังคมไทย วัฒนธรรมแบบไทย การให้ความสำคัญแก่ครูในวันดังกล่าวจึงถือว่าเป็นมรดกทางสังคมไทยที่เราควรจะถ่ายทอดให้ถึงลูกหลานของสังคมเราต่อไปเรื่อยๆ อย่างมิเสื่อมคลาย ขอให้บรรดาคุณครูได้นำเอาอุดมการณ์และความรู้ความสามารถที่เรามีอยู่นี้ได้ถ่ายทอดให้แก่ลูกศิษย์ทุกคนอย่างสม่ำเสมออย่างต่อเนื่องถึงแม้ว่าครูอาจจะถูกเปรียบเสมือนเรือจ้างบ้าง ครูอาจจะถูกเปรียบเสมือนรถเมล์บ้าง ครูอาจจะถูกเปรียบเสมือนนายช่างเหล็กบ้าง ครูอาจจะถูกเปรียบเสมือนปูชนียบุคคลบ้าง เราก็คงต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ให้บริบูรณ์ที่สุดเพื่อประโยชน์และอนาคตที่ดีของศิษย์และสังคมไทยเรา ขอให้บรรดาเด็กนักเรียน นิสิต นักศึกษาได้สำนึกในบุญคุณของครูบาอาจารย์ที่ท่านได้ฝึกอบรมบ่มนิสัยให้ความรู้ความเข้าใจมาโดยตลอด คุณครูทุกคนที่อยู่ในสังคมไทยถึงแม้ว่าท่านอาจจะไม่เคยสอนเราโดยตรง เมื่อถึงวันดังกล่าวก็ควรได้แสดงออกถึงน้ำใจและศรัทธาที่มีต่อครูบาอาจารย์ การให้ความเคารพนบนอบ การให้เกียรติแก่ท่าน การแสดงออกถึงความกตัญญูกตเวทีตามสถานะของตนเองก็เป็นสิ่งที่ควรทำและควรแสดงออกอย่างยิ่ง ครูทุกคนคือ “แม่พิมพ์ของชาติไทย”

โดย พระมหาสมัย [16 ม.ค. 2550 , 07:26:25 น.] ( IP = 58.9.139.197 : : )

สลักธรรม 3 วันที่ 16 มกราคม ขอบูชาคุณครูด้วยดวงใจ ขอให้คุณครูทุกคนจงมีกำลังใจที่เข้มแข็ง มีสุขภาพที่แข็งแรง มีความรู้ความเข้าใจที่จะถ่ายทอดภูมิความรู้ของตนเองให้แก่ศิษย์ต่อไป ขอเป็นกำลังใจแก่คุณครูทุกคนที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ขอเป็นกำลังใจแก่ครูที่อยู่ตามชนบทที่ห่างไกลความเจริญหรือที่เรียกว่า “ไกลปืนเที่ยง” ส่วนคุณครูที่ท่านล่วงลับไปแล้วจากการร่วงโรยทางสังขารหรือจากการกระทำที่โหดร้ายของมนุษย์จำนวนหลายท่านรวมถึงคุณครูจูหลิง ปงกันมูลด้วย ขอดวงวิญญาณของท่านจงไปสู่สุคติเถิด อุดมการณ์ที่ท่านสร้างไว้ วีรสตรี วีรบุรุษที่ท่านสร้างไว้จะเป็นอนุสรณ์ของความดีที่ท่านยอมแลกด้วยชีวิตในหน้าที่ของความเป็น “ครู” เราก็ไม่ควรรำลึกถึงคุณครูเพียงวันครูเท่านั้น แต่เราควรรำลึกถึงบุญคุณและคุณงามความดีของท่านอยู่ในจิตใจตลอดเวลาตลอดทั้งปี ครูไม่ว่าจะเคยสอนเราในอดีตหรือไม่ก็ตาม ขอให้น้อมเคารพนับถือทุกท่านตลอดไปเพราะครูถือว่าเป็น “ปูชนียบุคคล” ของสังคมไทย อนาคตของเด็กไทย ของสังคมไทยจึงอยู่ที่ครูเท่านั้น ขอบูชาแด่วิญญาณของครูจูหลิง ปงกันมูลและคุณครูทุกท่านที่จากไปแล้วด้วยดวงใจ ขอเป็นกำลังใจแก่คุณครูที่มีชีวิตอยู่ทุกท่าน ขอให้คุณครูทุกท่านช่วยกันทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ให้บริบูรณ์ที่สุดเพื่อลูกหลานในสังคมไทยเรา ศิษย์นี้มีไว้เพื่อบูชาคุณครู ศิษย์นี้ขอบูชาคุณงามความดีแม่แบบของสังคมไทยด้วยดวงใจใครทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ใครทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่วไม่วันนี้ก็วันหน้า พระมหาสมัย จินฺตโฆสโก เลขานุการมูลนิธิกลุ่มแสงเทียน วัดบางไส้ไก่ กทม.

โดย พระมหาสมัย [16 ม.ค. 2550 , 07:30:05 น.] ( IP = 58.9.139.197 : : )

สลักธรรม 4 มาร่วมรำลึกถึงครูจูหลิง และขอส่งกำลังใจให้ครูทุกท่านค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ (น้องกิ๊ฟ) [16 ม.ค. 2550 , 12:25:58 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 5 ด้วยวิญญาณแห่งความเป็นครู และเจตนาอันยิ่งใหญ่ที่คุณครูจูหลิงมี เชื่อมั่นว่าภพใหม่ที่ครูไปนั้นคงจะทำให้ครูมีโอกาสทำความดีได้มากกว่านี้ แม้แสงไฟแห่งชีวิตครูจะดับไป แต่แสงแห่งคุณงามความดี และวีรกรรมที่ครูสร้างคงอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป

โดย วยุรี (วยุรี) [16 ม.ค. 2550 , 14:49:37 น.] ( IP = 58.9.145.101 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด