สลักธรรม 4
 เมื่อว่าตามสายความคิดของพระพุทธศาสนาแล้ว พระอรรถกถาจารย์ ได้แสดงกฎของธรรมชาติ หรือนิยามไว้ ๕ อย่าง คือ
๑) อุตุนิยาม เป็นกฎธรรมชาติเกี่ยวกับ ปรากฏการณ์ฝ่ายวัตถุ ที่มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เช่น เรื่องฝนฟ้าอากาศ ฤดูกาล ฝนตกฟ้าร้อง ร้อนหรือหนาว การที่คนไอหรือจาม ดอกไม้บานหรือหุบในเวลาต่าง ๆ การที่สิ่งทั้งหลายเน่าเปื่อยผุพัง เป็นต้น ท่านมุ่งเอาการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากความร้อน เย็น หรืออุณหภูมิ
๒) พีชนิยาม กฎธรรมชาติที่เกี่ยวกับการพืชพันธ์ ที่เรียกกันว่าพันธุ์กรรม เช่น ปลูกมะม่วงก็ย่อมได้ผลมะม่วง เป็นต้น
๓) จิตตนิยาม กฎธรรมชาติที่เกี่ยวกับการทำงานของจิต เช่นเมื่อตากระทบรูป (สิ่งเร้า) จะเกิดการรับรู้ขึ้น จิตจะออกมารับอารมณ์ จะมีการเห็นเกิดขึ้น เป็นต้น
๔) กรรมนิยาม กฎธรรมชาติที่เกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ คือกระบวนการของเหตุและผล หรือกระบวนการแห่งเจตน์จำนง ความคิดปรุงแต่งสร้างสรรค์ต่าง ๆ พร้อมทั้งผลที่สืบเนื่องสอดคล้องสมกัน เช่น ทำเหตุไว้ดี ผลที่ได้รับก็ต้องดี ทำกรรมชั่ว ย่อมได้รับผลชั่ว เป็นต้น
๕) ธรรมนิยาม กฎธรรมชาติเกี่ยวกับความสัมพันธ์และอาการที่เป็นเหตุเป็นผลแก่กันของสิ่งทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างที่เรียกกันว่า ความเป็นไปโดยธรรมดา เช่นว่า สิ่งทั้งหลายมีความเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป เป็นธรรมดา เช่น มนุษย์ย่อมมีความเกิดแก่เจ็บตายเป็นธรรมดา สังขารที่เป็นสังขตธรรมทั้งปวงไม่เที่ยง ถูกปัจจัยบีบคั้น และเป็นอนัตตา ดังนี้เป็นต้น
ในบรรดากรรมทั้ง ๓ ประการ คือ กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม พระพุทธองค์ตรัสว่า มโนกรรม จัดว่าเป็นกรรมที่มีความสำคัญสุด มีผลมากที่สุด ดังพุทธพจน์ กล่าวไว้ว่า
มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสา มโนมยา
มนสา เจ ปทุฏเน ภาสติ วา กโรติ วา
ตโต นํ ทุกขมเนวติ จกฺกํว วหโต ปทํ
ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่
สำเร็จแล้วด้วยใจ ถ้าบุคคลมีใจร้ายแล้ว พูดอยู่ก็ดี
ทำอยู่ก็ดี ทุกข์ย่อมตามเขาไป เพราะเหตุนั้น
ดุจล้อหมุนไปตามรอยเท้าโค ผู้นำแอกไปอยู่ ฉะนั้น
พระธรรมปิฎก(ป. อ.ปยุตฺโต), พจนานุกรมฉบับประมวลศัพท์, (กรุงเทพมหานคร :
โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓), หน้า ๔.
สํ. ข. ๒๗/๑๒๒/๑๒๙.
องฺ. ปญฺจก ฉกฺก. ๓๖/๓๓๔ /๗๗๑.
วรรณสิทธิ ไวทยะเสวี, คู่มือการศึกษา พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริเฉทที่ ๕ วิถีมุตตสังคหวิภาค, พิมพ์ครั้งที่ ๔,( กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ทิพยวิสุทธิ์ ๒๕๓๘), หน้า ๑๕๗.
พระธรรมปิฏก (ป. อ. ปยุตฺโต), พุทธธรรม, พิมพ์ครั้งที่ ๘, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณวิทยาลัย, ๒๕๔๒), หน้า ๑๕๒.
กรมการศาสนา พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถระ เถรีคาถา, พิมพ์ครั้งที่ ๓,( กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์การศาสนา, ๒๕๒๑), หน้า ๑๔๕.
องฺ. ปญฺจก ฉกฺก. ๓๖/๓๓๔ /๗๗๑.
ขุนสรรพกิจโกศล (โกวิท ปัทมะสุนทร), คู่มือศึกษาพระอภิธรรมทางอากาศปริเฉทที่ ๕, พิมพ์ครั้งที่ ๕, (กรุงเทพมหานคร : บริษัท สหธรรมิก จำกัด, ๒๕๓๗ ), หน้า ๔๕๔๖.
บุญมี เมธางกูร ปริจเฉทที่ ๕ อภิธรรมมูลนิธิ
บุญมี เมธางกูร. ความมหัศจรรย์ของจิต.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สุทธิสารการพิมพ์, ๒๕๒๑., ความหัศจรรย์ของชีวิต เล่ม ๑. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สุทธิสารการพิมพ์, ๒๕๒๑.
พระครู ศรีโชติญาณ (แสวง โชติปาโล) . จิตวิทยาแบบอภิธรรม แปลจากภาษามคธและพม่า.กรุงเทพมหานคร : มปท. , ๒๕๔๑.
ขุ. ธ. ๔๐/๑/๓๔.
|