หลักแปดประการเป็นงบประมาณของความจริง (๒)

---

หลักแปดประการเป็นงบประมาณของความจริง (๒) จากรายการ หันหน้าเข้าวัด โดย บุษกร เมธางกูร (ออกอากาศวันที่ ๑ สิงหาคม ๒๕๔๒ ) ตอนที่ผ่านมา ทรัพย์ภายในหรืออริยทรัพย์มีอยู่ ๗ อย่าง คือ ศรัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ พาหุสัจจะ จาคะ ปัญญา ทำไมศรัทธาถึงจัดเป็นทรัพย์ภายใน ศรัทธา คือ ความเชื่อ ชีวิตของเราเชื่อมามากแล้ว เชื่อนั่นเชื่อนี่สารพัด และสิ่งเหล่านี้ก็มีความเปลี่ยนแปลงไป แต่ความเชื่อที่จะเป็นทรัพย์ภายใน คือ ศรัทธา ๔ ได้แก่ เชื่อเรื่องกรรม ว่าเรามีกรรมเป็นของตน เชื่อเรื่องผลของกรรม ซึ่งเรียกว่า วิบาก คือ ทำอย่างไรต้องได้อย่างนั้น ไม่มีใครทำอะไรแทนกันได้ เราอยากได้ดีเราต้องสร้างเหตุดี เราไม่อยากได้ชั่วเราต้องหยุดความชั่ว เราเชื่อเรื่องกรรม และเชื่อเรื่องผลของกรรม เพราะธรรมทั้งหลายย่อมต้องไหลมาจากเหตุ สร้างเหตุอย่างไรไว้ต้องได้เหตุอย่างนั้น และผลทุกอย่างต้องปรากฏตรงกับเหตุเสมอ ไม่มีอะไรในโลกนี้เกิดขึ้นโดยปราศจากเหตุฉันใด กรรมต้องให้ผลเป็นวิบากเสมอ เมื่อเราเชื่อเรื่องผลของกรรม เราจะเลือกทำกรรมได้ถูกต้อง โดยยินยอมและยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตได้อย่างหน้าชื่นตาบาน ไม่ใช่หน้าชื่นอกตรม และที่สำคัญเมื่อเรารู้แล้วว่า เป็นเรื่องของกรรมและวิบาก เราต้องมั่นใจในการทำความดีทำหน้าที่ของเราสุดความสามารถ อย่าทอดใจให้เกิดอารมณ์ขุ่นมัว

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [6 เม.ย. 2550 , 08:43:51 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 1 เชื่อเรื่องสัตว์โลกต่างมีกรรมเป็นของตน เพราะไม่มีใครหยิบยื่นกรรมแทนใครได้ ไม่มีใครมายอมรับผลของกรรมแทนกัน ไม่ว่าจะรักกันขนาดไหนก็ตายแทนกันไม่ได้ เจ็บป่วยแทนกันไม่ได้ เชื่อคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะคำสั่งสอนของพระองค์นั้น คงทนต่อการพิสูจน์ว่าไม่มีวันวิปริตผันแปร เพราะพระองค์ไม่ได้เอาเรื่องใดมาสอน นอกจากเรื่องธรรมชาติที่เกิดขึ้นในตัวเราซึ่งมีอยู่ทุกคนและทุกวันเวลาว่าธรรมชาตินั้นมีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เป็นธรรมชาติของรูปธรรมนามธรรม ธรรมชาติทั้งหลายที่เราสามารถมองเห็นได้เคลื่อนไหวได้เป็นรูปธรรม และส่วนการที่รู้เห็น เช่น จิตของเรา จัดว่าเป็นนามธรรม ความเป็นไปของกระแสธรรมที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้นั้น เป็นจริงอยู่ตลอดเวลา ไม่มีวันที่ใครจะทำลายได้ เช่น ในวันอาสาฬหบูชาที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเสด็จโปรดปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕ มีพระอัญญาโกณฑัญญะ ผู้ได้ดวงตาเห็นธรรมเป็นปฐม การที่พระองค์แสดงพระธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ก็เท่ากับเป็นการเข็นธรรมจักรไปแล้ว เมื่อกงล้อธรรมจักรเริ่มหมุน นอกจากพระอัญญาโกณฑัญญะที่เป็นผู้ได้ดวงตาเห็นธรรมแล้วยังมีพรหมอีก ๑๘ โกฎิ ที่มีดวงตาเห็นธรรม เป็นสักขียืนยันในพระศาสนาของพระตถาคตเจ้า จนกระทั่งปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕ เห็นธรรมตามพระองค์แล้วเท่ากับเป็นการประกาศว่า ไม่มีใครในโลกนี้ทั้ง มาร พรหม อินทร์ เทพ ต่าง ๆ ที่จะมาปฏิวัติหรือปฏิรูปพระธรรมให้เป็นไปอย่างอื่นได้ เพราะธรรมย่อมชนะอธรรมเสมอ นี่คือ ศรัทธา ๔

โดย น้องกิ๊ฟ [6 เม.ย. 2550 , 08:45:04 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 2 ศีลที่เป็นอริยทรัพย์ก็เพราะว่า ศีล คือ การรักษา กาย วาจา ให้บริสุทธิ์ เป็นปกติ เว้นจากการฆ่าสัตว์ เว้นจากการลักทรัพย์ เว้นจากการประพฤติผิดในกาม เว้นจากการพูดปด พูดส่อเสียด พูดเพ้อเจ้อ พูดคำหยาบ เป็นการรักษากายวาจา ให้สุจริตเรียบร้อยไม่ล่วงกรรมบถ ไม่ล่วงทุศีลไป เมื่อไม่ผิดศีลแล้ว ศีลนั้นก็จะกลับมารักษา ศีลเป็นกุศลย่อมให้ผลในทางเจริญ แล้วใครจะเป็นผู้รักษาศีล ก็ตัวเรานั่นเอง เรารักษาศีลแทนลูกหรือแทนคนอื่นไม่ได้ฉันใด กรรมก็หยิบยื่นให้คนอื่นไม่ได้ฉันนั้น ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน อากาศร้อนเราก็มีศีล ความร้อนก็ไม่สามารถมาทำศีลให้หายไปได้ เราจะไปอยู่ที่อลาสก้าซึ่งมีจุดเยือกแข็ง ความเย็นก็ไม่สามารถทำลายอำนาจที่เราเคยรักษาศีลเป็นคนที่มีศีลธรรมได้ ศีลจึงเป็นสมบัติภายในเป็นทรัพย์ภายในที่ปลอดภัย

โดย น้องกิ๊ฟ [6 เม.ย. 2550 , 08:45:26 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 3 หิริ คือ กลัวความชั่ว ความละอายต่อความชั่วความบาปทุจริตทั้งหลาย ละอายต่อการกระทำชั่ว แล้วใครกันที่เป็นคนละอาย เราท่านนั่นเอง เพราะรู้ว่าสิ่งที่ได้รับทุกวันนี้เป็นเพราะผลของการทำความชั่วที่ทำไปโดยไม่รู้ แต่ในขณะที่เรารู้แล้วว่าถ้าเราสร้างเหตุชั่ว เราต้องได้รับผลชั่ว เช่น ถ้าเราทำการฆ่าสัตว์ก็จะได้รับผลบาป ๙ ประการ คือ ร่างกายทุพพลภาพ รูปไม่งาม กำลังกายอ่อนแอ กำลังกายเฉื่อยชา กำลังปัญญาไม่ว่องไว เป็นคนขลาดหวาดกลัวง่าย มีความกล้าฆ่าตนเองหรือถูกฆ่าได้ มีความพินาศในบริวาร มีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียน อายุสั้น การไม่สร้างเหตุที่ไม่ดี เรียกว่า หิริ คือ กลัวการกระทำชั่ว เพราะเมื่อสิ่งใดที่ได้ทำลงไปแล้วย่อมได้รับที่ตนผลของกรรมจะตามติดเป็นเงาตามตัว ให้ผลข้ามชาติ และยังรอโอกาสให้ผล เรื่อยไปจนกว่าจะหมดเหตุปัจจัย เพราะกรรมนี้วิจิตรมาก ทำให้นำเกิดก็ได้คือปฏิสนธิกาล และภายหลังการเกิดก็ยังให้ผลได้อีกคือปวัตติกาล

โดย น้องกิ๊ฟ [6 เม.ย. 2550 , 08:45:51 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 4 โอตตัปปะ คือ การสะดุ้งกลัวต่อบาป เกรงผลของบาป เหมือนกับเด็กเล็ก ๆ ที่กลัวไฟ หรือเรารู้ว่าไฟนี้ร้อนใครจะกล้าจับบ้าง เพราะเรากลัวผลของมัน หิริเป็นการเรียนรู้เหตุก่อนส่วนโอตตัปปะเป็นการเรียนรู้ผล เมื่อเราอาบน้ำมาใหม่ ๆ แล้วเราต้องคอยระวังว่า ฝนกำลังตกแต่เราต้องเดินทางออกจากบ้านไปขึ้นรถ เราก็กลัวโคลนจะสาด กลัวเปรอะเปื้อนฉันใด โอตตัปปะนี้ก็กลัวผลของบาปอธรรม ฉันนั้น พาหุสัจจะ ความเป็นผู้ได้ยินได้ฟังมาก ไม่ใช่การได้ยินเรื่องทะเลาะเบาะแว้งหรือว่ากัน แต่เป็นการได้ยินได้ฟังพระสัจจธรรม ซึ่งการได้ยินได้ฟังนั้นเป็นมงคล สิ่งที่ฟังแล้วทำให้เกิดความเจริญทั้งทางกายและใจ เรียกว่า พาหุสัจจะ คือ รู้ธรรมมาก รู้ในสิ่งที่ควรรู้ การที่เราได้มีโอกาสฟัง เราก็ต้องเลือกฟังในสิ่งที่เป็นมงคลตามหลักคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หากบังเอิญต้องได้รับฟังในสิ่งไม่ดี เราก็ถือเป็นวิบาก กำหนดวิบากไม่ดี แล้วเราก็ปลีกตัวออกไปเลือกฟังในสิ่งที่เป็นมงคล เพราะเราฟังดีมากรู้มากก็เป็นสมบัติส่วนตัว ไม่มีใครมาจี้มาปล้นเราไปได้

โดย น้องกิ๊ฟ [6 เม.ย. 2550 , 08:46:27 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 5 จาคะ คือ ความเสียสละในสิ่งที่เป็นประโยชน์โดยรู้เห็นตามเหตุผลว่า การกระทำความดีนี้ย่อมเป็นสมบัติตน ฉะนั้นจึงมีใจบริจาค มีการกระทำประกอบไปด้วยปัญญา โดยเสียสละแบ่งปันในสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้กับผู้อื่น เพราะทราบว่า สิ่งที่เราทำนั้นนอกจากเป็นการทำลายมัจฉริยะแล้วยังเป็นการสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นหน้าที่ของชาวพุทธ คือ ธุระในการงานชอบให้กับตนเอง เป็นเสบียงชีวิต เป็นเสบียงทางเป็นเสบียงบุญ คือ จาคะนั่นเอง ปัญญา คือ ความเข้าใจชีวิตอย่างถ่องแท้ว่า ทุกอย่างประกอบไปด้วยเหตุผล เข้าใจความเป็นไปของชีวิตว่าทุกอย่างนี้มีทั้งดีและชั่ว ทั้งถูกและผิด ทั้งคุณและโทษ เราจะต้องเป็น ผู้เข้าใจว่า อะไรเป็นของดี อะไรเป็นของถูก อะไรเป็นคุณ อะไรเป็นประโยชน์ อะไรเป็นของชั่ว อะไรเป็นของผิด อะไรเป็นโทษ อะไรไม่ใช่ประโยชน์ เมื่อเรารู้ถูกรู้แจ้งถ่องแท้อย่างนี้เราก็จะสามารถเลือกทำเลือกหาได้ การเลือกทำเลือกหานี้เป็นสมบัติส่วนตน เราสอนใครร้อยคนก็ไม่เท่าสอนตนได้ เราบอกคนอื่นให้กลับหลังหันตลอดไปไม่ได้ เพราะเขาเชื่อเราแค่เพียงชั่วคราว แต่ถ้าเรารู้แล้วว่า การเดินทางอย่างนี้ต่อไปต้องเข้าสู่ความหายนะ เราก็หยุดเดินทางสู่ความหายนะได้ด้วยตนเอง ทรัพย์ภายในจึงเป็นทรัพย์ที่ปลอดภัย ที่ผ่านมาเราแสวงหาแต่สิ่งที่ไม่ปลอดภัย เมื่อมาถึงขณะนี้แล้ว ท่านควรจะทราบว่า อริยทรัพย์หาได้ไม่ยาก ขอให้ทุกท่านผู้ฟังจงมีศรัทธาตั้งมั่นอยู่ในพระศาสนา และสามารถทำชีวิตไปสู่มรรคาแห่งสันติสุขได้โดยปลอดภัย โปรดติดตามเรื่องต่อไป

โดย น้องกิ๊ฟ [6 เม.ย. 2550 , 08:47:01 น.] ( IP = 58.9.99.226 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณคับคุณน้องกิ๊ฟสำหรับธรรมอันเป็นประโยขน์เยี่ยงนี้ เราควรเปลี่ยนทรัพย์ภายนอกให้เป็นอริยทรัพย์ภายใน ที่ไม่มีผู้ใดทำลายหรือช่วงชิงเอาไปได้ ทรัพย์ภายนอกคงอยู่กับเราก็แต่เพียงชาตินี้ แต่ทรัพย์ภายในจะติดตัวเราไปตลอดและเป็นปัจจัยคุ้มตนในสัมปรายภพ เราท่านทั้งหลายควรหมั่นสั่งสมคุณความดีให้จงหนักกันนะจ๊ะ เพื่อวันนี้และวันหน้า

โดย บุญนำใจ คนไร้พ่าย (บุญนำใจ คนไร้พ่าย) [9 เม.ย. 2550 , 10:18:56 น.] ( IP = 58.8.69.136 : : )

สลักธรรม 7 มาอ่านทั้งสองตอน ขอบคุณครับ

โดย pop (pop) [10 เม.ย. 2550 , 20:51:37 น.] ( IP = 203.172.117.13 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด