เรื่องความพิการ

---

อยากทราบว่า คนที่เกิดมาพิการ หรือ บ้า ใบ บอด หนวก กับ คนที่เกิดมาปรกติ แต่มาพิการเอาตอนเป็นเด็ก หรือ เป็นผู้ใหญ่แล้ว คนทั้งสองประเภทนี้มีผลจากอกุศลเหมือนกันหรือเปล่าคับ ขอบคุณคับ

โดย บุญนำใจ คนไร้พ่าย [9 เม.ย. 2550 , 10:31:36 น.] ( IP = 58.8.69.136 : : )

สลักธรรม 1 คนทั้งสอง ได้ทำอกุศลกรรมคล้ายกัน มีการทรมาน เบียดเบียนสัตว์ได้รับความทุกข์ ไปจนถึงการฆ่าให้ชีวิตตกล่วงไป เป็นต้น ไม่ว่าจะทำด้วยความคึกคะนอง ความโกรธชั่ววูบ ความอาฆาต หรือทำเพราะหน้าที่ก็ตาม เจตนาของคนทั้งสอง อาจเปลี่บยนกลับไป กลับมาได้ตั้งแต่เริ่มคิดจนกว่าจะจบกระบวนการ เช่น เจตนาก่อนกระทำ เจตนาขณะทำ และเจตนาหลังกระทำแล้ว แต่ละขณะอาจจะต่างกัน และการที่ทำเหตุที่ต่างเจตนา ต่างวาระกัน ผลจึงออกมาแบบต่างกรรม ต่างวาระกันได้ บางคนได้รับผลพร้อมการเกิด ซึ่งส่วนใหญ่จัดเป็นพวกที่มีเจตนาแรงกล้า ตั้งใจทำ มีมิจฉาทิฏฐิครอบงำ หรือไปทำในช่างเวลาใกล้ตาย จับภาพความทุกข์ทรมานชัดเจน หรือเห็นตัวเองกำลังทำ กรรมใกล้ตายเป็นอารมณ์ที่รุนแรง มีโอกาสให้ผลก่อน คือให้ผลพร้อมการเกิดทันที จึงมีแนวโน้มพิการแต่กำเนิดได้ง่าย บางคนได้รับผลภายหลังการเกิดแล้ว ไม่ได้พิการแต่กำเนิด แต่มาพิการตอนโตแล้ว ทั้งนี้เป็นได้ว่า ได้ทำกุศลไว้ใกล้เคียงกับทำอกุศล มีความยั้งคิดอยู่บ้าง เจตนาที่อกุศลในแต่ละกาลอาจจะอ่อนกว่า แต่ก็ไม่พ้นต้องรับผลความพิการไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง หากทำบุญที่ไม่ละโทษ หรือทำกุศลที่มีอกุศลแทรกแซงในแต่ละขณะ อกุศลนี้แหละที่มักมีกำลังเร่งเร้าอกุศลในอดีตให้มาเยือนได้เร็วกว่ากำหนด คนทั้งสองเกิดด้วยจิตต่างประเภทกัน ปฏิสนธิจิตของคนที่พิการแต่กำเนิด มักเป็นจิตกุศลประเภทไม่มีเหตุ ส่วนคนที่มาพิการภายหลัง อาจเป็นจิตประเภทมีเหตุ ๒, หรือเหตุ ๓ , หรือจิตไม่มีเหตุก็ได้

โดย herb (herbal) [9 เม.ย. 2550 , 14:15:18 น.] ( IP = 203.146.63.185 : : )

สลักธรรม 2 ขอบคุณคับ คุณ herb ที่ช่วยมาตอบไขข้อสงสัย ผมมีข้อคิดเห็นนิดนึงคับว่า ถ้าผมจำไม่ผิดเคยเรียนพระอภิธรรม เมื่อหลายปีก่อน อาจารย์ผมสอนว่าผู้ที่เกิดมาพิการ เพราะผลจากการทำบุญกุศลมาน้อย หรือเกิดเป็นเทวดาที่บ้าใบ้บอดหนวก อาจจะไม่ได้เป็นเหตุมาจากการทำอกุศลอย่างการทำร้ายสัตว์โลกคับ และจะมีจิตนำเกิดที่อว่าสันตีรนจิต อะไรอย่างงี้งะ ผมก็จำไม่ค่อยได้แล้วคับ ไม่ทราบว่าความเข้าใจนี้ถูกต้องหรือป่าวคับ

โดย บุญนำใจ คนไร้พ่าย) (บุญนำใจ คนไร้พ่าย) [9 เม.ย. 2550 , 15:58:20 น.] ( IP = 58.8.69.136 : : 192.168.12.65 )

สลักธรรม 3 ที่จำมานั้นไม่ผิดหรอกค่ะ แต่อาจจะจำมาได้ไม่หมด เพราะธรรมทั้งหลายนั้นมีเงื่อนไขให้ต้องเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละวินาที เราอาจจะจำได้ในเงื่อนไขหนึ่ง แต่เมื่อเงื่อนไขแทรกเปลี่ยนไป เหตุการณ์ก็อาจพลิกผันเป็นธรรมดา ไม่เป็นอย่างที่เราคาดไว้ มีการทำร้ายสัตว์ การทรมานสัตว์ด้วยวิธีต่าง ๆ เท่านั้น ที่ทำให้อวัยวะพิการ หรืออายุสั้น เจตนาแท้ของเราเป็นอย่างไร ก็จะมีสิ่งดึงดูดให้ประสบ หรือต้องอยู่ในสิ่งแวดล้อมเหล่านั้น เพียงแต่รอเวลาออกผล ส่วนการลักขโมย หรือการทำบุญใส่บาตร ความเมตตา ไม่ก่อผลเป็นความพิการแน่นอน บุคคลที่เกิดในสุคติภูมิ เช่น มนุษย์หรือเทวดาก็เนื่องด้วยจับอารมณ์กุศลที่เป็น กรรม กรรมนิมิต คตินิมิต เป็นอารมณ์สุดท้ายก่อนตาย แต่มนุษย์หรือเทวดาที่พิการแต่กำเนิดนั้น ก่อนอารมณ์กุศลสุดท้าย ถูกอกุศลแทรกแซงเบียดเบียนอยู่มากขณะ เป็นวิถีจิตของกุศลสลับกับวิถีอกุศลมากมาย กว่าจะถึงจุติจิต ทำให้กำลังของอารมณ์กุศลโดยรวม ไม่เพียงพอส่งให้มีร่างกายและจิตใจเป็นปกติตามสมควรแก่ภพภูมิใหม่ อวัยวะในภพใหม่จึงขาดตกบกพร่องไปบ้าง ในมรณาสันนกาลนั้น มิได้มีการกระทำอกุศลก็จริง มีแต่ภาพหรือความรู้สึกทางใจ เป็นตัวนำทางจิตไปสู่จุดสุดท้ายของชีวิต อาจจะเห็นภาพตนเอง กำลังทำบุญกุศล สลับกับการทรมานสัตว์ตามอวัยวะสำคัญ เช่น ตา หู ลิ้น สมอง เป็นต้น ไม่ใช่ตนเองทำ ก็เห็นคนอื่นทำ แล้วมีความยินดีสนุกกับสิ่งที่คนอื่นทำ ยินดีในความทุกข์ทรมานของผู้อื่น ไม่ได้ทำเองในชาตืนี้ ก็อาจเคยทำในชาติอื่น ๆ จึงชอบเมื่อได้เห็น อกุศลอย่างหนักนำเกิดในอบายภูมิ กุศลที่มีอกุศลแทรกบ้าง อาจนำเกิดในสุคติภูมิ แต่ร่างกายหรือจิตใจไม่สมประกอบตามสิ่งที่เห็น อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือทั้ง ๒ อย่าง ร่างกายและจิตใจในช่วงสุดท้ายนั้นจะอ่อนล้ามาก และต้องการที่พึ่ง ร่างกายขณะนั้นเป็นที่พึ่งไม่ได้แล้ว ดังนั้น ไม่ว่าภาพหรือความรู้สึกใด ๆ ที่ผ่านเข้า จิตจะทิ้งอัตภาพหรือความรู้สึกเก่าของตนทันที ไปจับอาศัยภาพใหม่เหล่านั้น เพื่อเกิดในภพใหม่ ได้อัตภาพร่างกายและจิตใจใหม่ ไม่มีเกณฑ์ว่าต้องทำบุญกี่ครั้งจึงจะปลอดภัยจากความพิการ หรือทำร้ายสัตว์กี่ครั้งจึงต้องถึงพิการเหมือนที่ทำ การหลีกเลี่ยงความพิการที่ดี คือ งดเว้นการทำร้ายร่างกาย งดเว้นการทรมานตนเองและผู้อื่น ทั้งด้วยความคิด คำพูด และการใช้อาวุธ ถ้าไม่จำเป็น ไม่ดู ไม่รู้ ไม่เห็นดีที่สุด

โดย herb (herbal) [9 เม.ย. 2550 , 19:07:28 น.] ( IP = 203.146.63.184 : : )

สลักธรรม 4 ขอร่วมเสริมความ ผลที่อกุสลกรรมบถ ๑๐ ส่งให้ในปวัตติกาล ชนกกรรม

โดย TaRa (Tara) [10 เม.ย. 2550 , 11:07:24 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 5 คำพูดที่ว่า ผู้ที่เกิดมาพิการ เพราะผลจากการทำบุญกุศลมาน้อย เป็นคำพูดที่ไม่ถูกต้องในเหตุและผล เพราะทำกุศลจะมากจะน้อยก็ต้องได้ผลเป็นกุศลคือสิ่งดีอย่างแน่นอน จะให้ผลเป็นสิ่งที่ไม่ดีไม่ได้นะครับ ได้เกิดเป็นผู้พิการก็เพราะต้องเคยทำอกุศลร่วมด้วยแน่ๆ แต่โดยมากมักสรุปไว้ว่าเป็นเพราะมาปรากฏในขณะมรณาสันนกาล และถ้าจะดูกันให้ชัดๆ ก็อย่าลืมว่า จิตที่ปฏิสนธิเป็นเทวดาผู้พิการ(สุคติอเหตุกบุคคล)แต่กำเนิดก็คือ จิตที่ไม่มีเหตุบุญทั้งสามเข้าประกอบด้วยเลย แต่ก็ไม่มีกำลังของบาปอย่างมากพอที่จะส่งให้ไปเกิดในเป็นทุคติอเหตุบุคคล

โดย pop (pop) [10 เม.ย. 2550 , 21:23:24 น.] ( IP = 203.172.117.13 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณคับ สำหรับคำตอบ ถ้าตามที่ท่านได้ตอบมา ผมสรุปได้ว่าการทำบุญนั้นไม่สามารถส่งผลให้เกิดมาพิการได้ไม่ว่าจะเป็นการทำบุญมากหรือน้อย และผลของการเกิดมาพิการเพราะ ก่อนตายจิตจับอารมณ์กุศลแต่มีอกุศลแทรก คับก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่น่าพิจารณาเลยคับ และผมก็เห็นด้วยในคำตอบนี้คับ เพราะเคยฟังในพระสูตรว่าชาวบ้านตักบาตรให้พระทัพพีเดียว ตายไปได้เป็นเทวดาเลยคับ แต่ถ้าจิตจับอารมณ์อกุศลก่อนตายแต่มีกุศลมาคั้น ถ้าอกุศลเป็นโทสะอย่างงี้คงต้องไปพบพญายมราชก่นอหรือไม่คับ ตามที่ได้เรียนมาเป็นเช่นนี้คับ

โดย บุญนำใจ คนไร้พ่าย (บุญนำใจ คนไร้พ่าย) [11 เม.ย. 2550 , 09:38:38 น.] ( IP = 58.8.69.136 : : 192.168.12.65 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด