
หลายอย่างที่มีข้อมูลก็ขอนำมาเป็นตัวอย่างให้ผู้นำชาวพุทธได้สำนึกและเห็นอะไรบางอย่างใน
บ้านเมืองนี้ก่อนที่ท่านผู้นำเหล่านี้จะชื่อว่า ลูกหลานจัญไร
มีศาสนาอื่นกำลังเรียกร้อง เมื่อชาวพุทธมีพุทธมณฑล ศาสนาอื่นก็เรียกร้องให้รัฐหาที่ดินแถวมีนบุรีเพื่อตั้งศูนย์ศาสนาบ้าง เมื่อพระสงฆ์มีสิทธิในการรับค่าดูแลอุปถัมภ์จากรัฐได้ ไฉนเลยศาสนาฉันไม่ได้ ไม่มีความเสมอภาค เมื่อรัฐอุปถัมภ์ศาสนาพุทธได้ งบประมาณที่จะต้องอุปถัมภ์ศาสนาอื่นก็ต้องมีและเท่ากัน
สิ่งเหล่านี้ได้เก็บเป็นข้อมูลไว้ในการศึกษาเข้าไปถึง พระพุทธศาสนากำลังพบความเสื่อม
จำเป็นหรือที่ต้องอาศัยผู้ปกครองและผู้นำทางความคิดมาเป็นผู้ปกป้องและดูแลจากประวัติศาสตร์พุทธศาสนาที่เสื่อมในประเทศต่างๆที่กล่าวมาแล้วล้วนแล้วมาแต่ผู้นำเป็นปัจจัยสำคัญ กฎหมายระเบียบข้อบังคับต่างๆออกมาบังคับแต่ไม่อุปถัมภ์ค้ำจุน ศาสนาพุทธก็ยากที่อยู่รอดได้ เพราะศาสนาพุทธนับวันจะเริ่มเสื่อมเพราะเป็นศาสนาของผู้มีปัญญาเข้าถึงได้ การปลอมปนบวชการที่นักบวชขาดวินัยและ
คนชาวพุทธเองก็ทำให้ศาสนาเสื่อมเพราะความรู้หรือความคาดไม่ถึง
เมื่อครั้งหนึ่งชาวพุทธได้ออกมาเรียกร้องขอองค์กรดูแลกันเองไม่ให้ไปขึ้นกับองค์กรที่ดูแลทั้ง ๕ ศาสนา เพราะศาสนาพุทธขณะนั้นกำลังถูกทอนสิทธิ์ในฐานะสถาบันของชาติ
มาเป็นศาสนาหนึ่งของชาติเท่านั้น เมื่อศาสนาทั้ง ๕ มีสิทธิ์เท่ากันออกเสียงครั้งใด ศาสนาพุทธก็มีเพียง ๑ เสียง ชาวพุทธกว่า ๙๐ %เขาจะรู้หรือว่า ศาสนาพุทธกำลังจะพบกับอะไรบ้าง
เพียงแค่งบประมาณส่งเสริมให้เท่ากัน ประชากรชาวพุทธจะได้กันกี่สตางค์
การที่ต้องกำหนดหรือบัญญัติให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติไว้ในรัฐธรรมนูญนั้นเพราะพระพุทธศาสนาเป็นสถาบันที่สร้างชาติ เป็นที่พึ่งสูงสุดของชาวไทย เป็นสถาบันคู่ชาติ องค์กษัตริยา ป้องกันความขัดแย้งระหว่างศาสนาอื่นๆที่เข้ามาอยู่นับวันจะมากและเข้ามามีบทบาท
การที่พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติไทยจึงทำให้มั่นใจได้ว่า นอกจากพระพุทธศาสนาเองจะดำรงอยู่ได้แล้วก็จะช่วยให้ศาสนาอื่น ๆ ทั้งหลายอยู่ร่วมกันได้ด้วยดีในบรรยากาศแห่งความเสรีภาพทางศาสนาด้วย
ซึ่งเป็นฐานค้ำจุนช่วยให้ไม่มีการเบียดเบียนกันทางศาสนาและสร้างบรรยากาศที่เอื้ออำนวยให้ศาสนาต่าง ๆ ทั้งหลายดำรงอยู่และดำเนินกิจการกันไปได้ด้วยดีโดยสงบสุข
การปกป้องป้องการสถาบันศาสนาของชาติที่เป็นเอกลักษณ์และมรดกที่บรรพบุรุพ
บรรพชนผู้กล้าหาญทั้งหลายได้ปกป้องให้อยู่คู่กับชาติไทยไม่สูญสิ้นทำลายเช่นประวัติศาสตร์
พุทธศาสนาในประเทศอินเดียปากีสถานบังคาเทศ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ซึ่งประเทศเหล่านี้
เคยเป็นที่ประดิษฐานและที่ตั้งให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก่อน
แต่ที่สูญสิ้นปัจจัยสำคัญก็เพราะผู้นำ