เรื่องของ..ชีวิต (ตอนที่๖)

---

ชีวิต ตอนที่ผ่านมา ถาม ชีวิตของชาติ กับชีวิตของศาสนา จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ หรือจะตายจากโลกนี้ไป เราจะมีอะไรเป็นเครื่องสังเกต ถ้ามี ก็ขอให้กรุณาหาข้อสังเกตมาให้ดูด้วย? ตอบ เรื่องของความเป็นความตายของชาติหรือพระศาสนานั้น มันก็จะต้องขึ้นอยู่กับคนในชาติและคนในพระศาสนา เพราะชาติกับพระศาสนาไม่ได้มีตัวมีตนเหมือนกับคนหรือสัตว์อย่างที่เราสมมุติกัน แต่ท่านเรียกกลุ่มของคนในชาติว่า “ชาติ” และเรียกคำสั่งกับคำสอนที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอนไว้ว่าเป็น “ “ศาสนา” ก็ถ้าคนในชาติมีความสนใจในเอกลักษณ์ในชาติของตน และคนในพระศาสนามีความเคารพเชื่อฟังและยินดีปฏิบัติตามคำสั่งและคำสอน ชาติกับพระศาสนาก็จะยังมีชีวิตชีว่าอยู่ต่อไปได้ แต่ถ้าทั้งชนในชาติและคนในพระศาสนาหมดความสนใจในชาติและในศาสนาอันเป็นสมบัติของตัวเองเสียแล้ว ทั้งสถาบันชาติและสถาบันพระศาสนาก็ไม่อาจจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ จะต้องสูญสิ้นตายลงอย่างไม่ต้องสงสัย

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 เม.ย. 2550 , 07:15:31 น.] ( IP = 58.9.139.97 : : )

สลักธรรม 1 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวลานี้คนไทยเรากำลังเป็นโรคภัยไข้เจ็บที่น่าเป็นห่วงหลายอย่าง ชาติไทยจะอยู่หรือตายก็เพราะอ้ายโรคที่กำลังเป็นอยู่นี่แหละ และนิสัยคนไทยเราก็เป็นชาติที่กินยายาก ไม่ยอมกินยาทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่เต็มอกว่า ยาที่จะกินนี้ถูกกับโรค จึงเป็นที่น่าห่วงว่าชีวิตชาติไทยกำลังจะไปไม่รอด นั่นก็มิใช่อื่นไกลเท่าที่พอจะยกเอาโรคเท่าที่พอจะเห็นกันได้ก็มีอยู่หลายโรคด้วยกัน เช่น โรคค่านิยมในทางที่ผิด ตัวอย่างก็คือ นิยมความฟุ่มเฟือย สุรุ่ยสุร่าย กินอยู่ใช้จ่ายกันแบบไม่อั้น จะกินจะใช้สิ่งใด ก็กินใช้กันแบบไม่อั้น จะมีงานกันแต่ละครั้ง ไม่ว่างานนั้นจะเป็นงานมงคลหรืออวมงคลก็ตามจะต้องหมดกันเป็นหมื่นเป็นแสน จึงจะเป็นที่พอใจ บางรายแม้ว่าตัวเองจะถึงกับเป็นหนี้เป็นสินเขาบ้าง แต่ขอให้งานมันใหญ่โตเทียมหน้าเทียมตาโลกเท่าที่เขามีๆ กัน ก็เป็นอันว่าพอใจแล้ว

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 เม.ย. 2550 , 07:18:51 น.] ( IP = 58.9.139.97 : : )

สลักธรรม 2 งานส่วนใหญ่เท่าที่สังเกต เจ้าภาพงานมักจะนิยมการแข่งความดังความเด่นกัน เช่นงานก่อนเขามีลิเก มีภาพยนตร์ มีโขน ลำตัดกัน แต่เป็นคณะธรรมดาๆ พอถึงงานตนบ้างจะต้องจัดให้มีคณะที่ดังๆ กว่านั้น การเลี้ยงดูปูเสื่อ ก็จะต้องจัดให้มันใหญ่โตกว่านั้น ขอโทษเถอะจะฉิบหายเท่าไรไม่ต้องพูดถึงกัน เรื่องการประหยัดตามที่พระท่านสอนน่ะ ไม่ต้องพูดถึงกันแล้ว แล้วก็บ่นว่าจน เป็นหนี้เป็นสินเขา มันน่าเห็นใจไหม เรื่องนี้เห็นจะแก้กันไม่ตก เพราะที่ไหนๆ ส่วนมากเขาก็มีกันแบบนี้ทั้งนั้น และยิ่งตามบ้านนอกด้วยแล้ว ก็จะยิ่งนิยมความโอ่อ่าอวดกันโดยทั่วๆ ไป เดิมทีคิดว่า ข้าวของแพงอาจจะเบาบางลงบ้างละกระมัง แต่ที่ไหนได้ กลับลุกลามฟุ่มเฟือยรุดหน้าไปกันใหญ่ ยังไม่เห็นมีทีท่าว่าจะอยู่ตัว หรืออิ่มตัวกันได้ การแจกฎีกา แจกการ์ดต่างๆ ดูเหมือนว่าจะจุ้นจ้านจนหลบกันไม่ทัน เรียกว่า ในปีหนึ่งๆ ต่างคนต่างก็โดนภาษีสังคมที่ขึ้นแรงกันคนละมากๆ

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 เม.ย. 2550 , 07:19:41 น.] ( IP = 58.9.139.97 : : )

สลักธรรม 3 เรื่องนี้ก็พอทำเนา แต่อ้ายเรื่องนั่งจับกลุ่มกิน ดื่มกันเต็มโต๊ะอาหาร ตามร้านอาหาร ตามภัตตาคารเท่าที่เราแลเห็นกันอยู่เป็นประจำทั้งเช้าและเย็น เป็นแฟชั่นของบรรดาข้าราชการและกรรมกรไทยเราก็ยังเป็นภาพพจน์ที่น่ากลัว ถ้าคนไทยเรายังขืนเป็นอยู่แบบนี้เศรษฐกิจในครอบครัวตลอดถึงในชาติมันจะไหวหรือ พระตรัสสอนว่า การจะจับจ่ายใช้ทรัพย์ก็ควรจะให้มันสมกับส่วนเท่าที่ตนหามาได้ ทรัพย์ส่วนไหนควรจะทำอย่างไร พระท่านสอนไว้อย่างสมบูรณ์ไม่มีข้อขาดตกบกพร่องแล้ว แต่คนไทยเสียอย่างก็ไม่ทราบจะทำอย่างไรได้ บางครั้งมีผู้หวังดีตักเตือนหรือทำตัวอย่างในเรื่องการประหยัด แทนที่จะสนใจหรือทำตามกลับถูกหาว่าเป็นคนใจแคบ ไม่สปอร์ตบ้าง ใจไม่ถึงบ้าง อะไรต่อมิอะไรไปตามประสาคนที่อวดดื้อ ถือดี นี่แหละคนไทยเรา จึงต้องประสบกับความยากจน ข้นแค้น ไม่เหมือนกับคนต่างชาติ ต่างภาษาที่เขาเข้ามาอาศัยหากินอยู่ในเมืองทองของไทย ก่อนเมื่อเขามา ก็ไม่มีสมบัติอะไรติดตัวมา แต่ไม่ช้าเขาก็มาสร้างฐานะความร่ำรวยในที่อยู่ที่กินของเรา จนกลายเป็นนายห้าง นายหอ เถ้าแก่ อาเสี่ยไปตามๆ กัน

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 เม.ย. 2550 , 07:20:15 น.] ( IP = 58.9.139.97 : : )

สลักธรรม 4 แต่หันกลับมาดูประชาชนคนไทยเราดูๆ ก็น่าเวทนาสงสาร เพราะส่วนใหญ่คนไทยเรามักจะเป็นลูกจ้าง กรรมกรหากินด้วยการขายแรงงานประดับบารมีช่วยให้คนต่างชาติต่างภาษาเขามีหน้ามีตาด้วยความยากลำบากแสนเข็ญ จะไปโทษใครได้ ที่จริงมันจะต้องโทษตัวของตัวเองนั่นแหละ มันจึงจะเป็นธรรมเพราะไทยเราส่วนใหญ่มักถือภาษิตที่ว่า ถึงคราวมีก็กินก็ใช้มันเสียให้หมด ถึงคราวอดก็ต้องอดมันให้ตาย นั่นแหละมันจึงจะสมค่าว่าเป็นคนไทย ดังนั้น อ้ายเรื่องโรคฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายของคนไทยมันจึงไม่มีทางที่จะรักษาให้หายได้ ในเมื่อคนไทยเรายังลืมตัวกันอยู่ โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 เม.ย. 2550 , 07:20:42 น.] ( IP = 58.9.139.97 : : )

สลักธรรม 5 "ชาติ" และ "พระศาสนา" จะอยู่ได้นานหรือไม่นาน ก็ขึ้นอยู่กับคนในชาติและคนในพระศาสนาที่จะต้องช่วยกันดูแลรักษา ไม่ทำลายกัน ขอบพระคุณพี่เณรค่ะ..ที่นำมาฝาก

โดย เซิ่น (เซิ่น) [25 เม.ย. 2550 , 08:18:12 น.] ( IP = 58.8.46.133 : : )

สลักธรรม 6 สมัยนี้ความเจ็บป่วยของคนในชาติและศาสนาดูจะรักษายากขึ้นมากเลยนะคะ กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [25 เม.ย. 2550 , 12:26:12 น.] ( IP = 203.113.67.37 : : )

สลักธรรม 7 น่าเสียดายนะคะ คนไทย เมืองพุทธ แต่ไม่ศึกษาพุทธศาสนา ชีวิตทุกวันนี้จึงลำเค็ญก็เนื่องด้วยความลืมตัว กราบขอบพระคุณในข้อคิดเตือนใจที่ดีเกี่ยวกับชีวิตค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [25 เม.ย. 2550 , 16:21:09 น.] ( IP = 124.121.171.10 : : )

สลักธรรม 8 กราบขอบพระคุณพี่เณรมากค่ะ นึกไม่ถึงว่าคำกล่าวนี้จะถูกกล่าวมานานแล้ว แต่ก็ดูเหมือนจะกล่าวในเวลานี้ ขอน้อมกราบบูชาหลวงพ่อทั้งอดีตและปัจจุบันเลยนะคะ

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) [25 เม.ย. 2550 , 18:01:45 น.] ( IP = 125.24.53.185 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด