หลายๆครั้งที่มีความรู้สึกปลื้มอกปลื้มใจว่า ช่วงนี้เราสามารถประคองชีวิตให้อยู่กับกุศลได้ดี พอถึงวันอาทิตย์ก็จะได้รับฟังคำเตือนให้กลับมารู้ตัวว่าที่กำลังคิดอยู่นั้นไม่ถูกต้อง เพราะถ้าเราสามารถทำได้จริงก็เท่ากับว่าเรามีความคิดว่านั่นมันเที่ยงแล้ว เหมือนกับเมื่อครั้งที่อาจารย์มาเตือนพวกเราในห้องนั่งเล่นแห่งความรักตอนที่ ๔ ว่า
ด้วยสภาพสังคมในปัจจุบันที่เป็นอยู่ที่มีความวุ่นวายมาก หากเราตายแล้วเกิดในตอนนั้นชีวิตจะเป็นอย่างไร ? เราซึ่งเป็นผ้าที่ถูกหลวงพ่อรีดไว้จนเรียบบ้างแล้ว มิถูกขยำจนยับยู่ยี่หรอกหรือ ? แล้วถ้าตายไปและได้เกิดเป็นมนุษย์ในชาติต่อๆไปอีกล่ะ หากต้องพบสภาพสังคมที่เลวร้ายลงไปอีก ...เราจะเป็นอย่างไรในตอนนั้น ...
เพียงแค่นี้พวกเราต่างก็รู้สึกว่า อนาคตข้างหน้านับวันก็มีแต่ความเลวร้ายลงไปเรื่อยๆ...หากคิดอย่างนี้ก็ถือมันเที่ยงแล้ว เพราะในความเป็นจริงตามพุทธทำนายนั้น เมื่อถึงอนาคตกาลข้างหน้าในกัปป์ต่อไปก็จะมีพระศรีอารยเมตตไตรมาโปรดสัตวโลก ย่อมแสดงว่าช่วงยุคนั้นความเจริญของพระพุทธศาสนาย่อมมีเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ...แต่วันนี้ที่หลวงพ่อมาเตือนก็เพื่อให้พวกเราได้กระทำตนเองให้มีหนทางแห่งการเวียนว่ายตายเกิดเพื่อไปสู่ภพภูมิที่ดี คือดีเพียงพอที่จะทำให้ชีวิตเกิดความประมาทน้อยที่สุด เพื่อเส้นทางชีวิตจะได้ตรงไปยังเครือข่ายที่พระพุทธองค์สามารถโปรดได้ เพราะหากเราพลาดพลั้งตกไปในอบายภูมิเนื่องจากสภาพแวดล้อมตอนนี้อาจทำให้เราวุ่นวายตามไปด้วย ถ้าเป็นเช่นนั้นโอกาสที่ชีวิตจะเวียนว่ายตายเกิดจนสามารถได้เกิดเป็นมนุษย์ที่สามารถมาศึกษาธรรมอย่างเช่นทุกวันนี้อีกก็คงเป็นไปได้ยาก แล้วเมื่อนั้นเราก็จะหลุดรอดออกจากอุ้งมือพุทธ สู่อุ้งมือมารอย่างแน่นอน
ก็เพราะหลวงพ่อท่านต้องการให้พวกเราได้สร้างทางชีวิตที่ปลอดภัยนี่เอง ...วันนี้ท่านจึงฝากความห่วงใยมาให้อีกว่า
