ผู้ปฎิบัติหนทางสู่ความหลุดพ้นย่อมเห็นประจักษ์แจ้งแก่ใจว่า

---

ผู้ปฎิบัติหนทางสู่ความหลุดพ้นย่อมเห็นประจักษ์แจ้งแก่ใจว่า “อันว่านามรูปเป็นของคู่กัน ทั้งคู่ต่างอาศัยกันและกัน เมื่ออย่างหนึ่งแตกทำลายไป ก็แตกทำลายทั้งคู่ ตามกันไป สภาวธรรมทั้งห้า ที่รู้รูป รู้กลิ่น และรู้อื่นๆ ไม่ได้เกิดจากตา ไม่ได้เกิดจากรูป แต่ก็ไม่ได้ต่างหากจากสองสิ่งนั้น เป็นสภาวะที่มีเหตุและปัจจัยให้เกิดขึ้น เช่นเสียงเกิดขึ้น เมื่อตีกลอง สภาวธรรมทั้งห้า ที่รู้รูป รู้กลิ่น และรู้อื่น ๆ ไม่ได้เกิดจากหู ไม่ได้เกิดจากเสียง แต่ก็ไม่ได้ต่างหากจากสองสิ่งนั้น เป็นสภาวะที่มีเหตุผลและปัจจัยให้เกิดขึ้น เช่นเสียงเกิดขึ้นเมื่อตีกลอง สภาวธรรมทั้งห้า ที่รู้รูป รู้กลิ่น และรู้อื่น ๆ ไม่ได้เกิดจากจมูก ไม่ได้เกิดจากกลิ่น แต่ก็ไม่ได้ต่างหากจากสองสิ่งนั้น สภาวธรรมทั้งห้า ที่รู้รูป รู้กลิ่น และรู้อื่น ๆ ไม่ได้เกิดจากลิ้น ไม่ได้เกิดจากรส แต่ก็ไม่ได้ต่างหากจากสองสิ่งนั้น สภาวธรรมทั้งห้า ที่รู้รูป รู้กลิ่น และรู้อื่น ๆ ไม่ได้เกิดจากกาย ไม่ได้เกิดจากโผฏฐัพพะ แต่ก็ไม่ได้ต่างหากจากสองสิ่งนั้น ธรรมเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากวัตถุรูป และไม่ได้เกิดจากมนายตนะ เป็นสภาวะที่มีเหตุและปัจจัยให้เกิดขึ้น เช่นเสียงเกิดขึ้น เมื่อตีกลอง กิจของธรรมเหล่านี้ ปราศจากความแข็งแรง เหตุเก่าก่อน ก็อ่อนกำลัง ที่มาใหม่ก็อ่อนแอ สิ่งที่ผูกพันกัน ก็ไม่แน่นหนา ภาวะที่เกิดร่วมกัน ก็อ่อนกำลัง ไม่มีพลังในการรวมกันเสียเลย และสิ่งที่หมุนไปก็ไม่มีเรี่ยวแรง และหมุนกันไปอย่างไม่มีแรง ไม่มีแก่น และไม่อาจทำให้เกิดขึ้นได้ ปราศจากแก่นสาร เหมือนเมืองคนธรรพ์ ไม่มีใครทำให้เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดขึ้นเอง ไม่มีความแข็งแรงเหลืออยู่ และเพราะอาศัยปัจจัยจึงเกิดขึ้น เมื่อเกิดแล้วก็เสื่อมโทรมไป

โดย ธีรวัส [14 พ.ค. 2550 , 13:40:18 น.] ( IP = 58.9.114.153 : : )

สลักธรรม 1 ผู้ปฎิบัติหนทางสู่ความหลุดพ้นย่อมเห็นประจักษ์แจ้งแก่ใจว่า กายเรานี้ อ่อนแอจริงหนอ ตนเองก็ต่ำต้อย และไม่ได้เกิดขึ้นเอง ไม่เป็นต้นเหตุหรือเป็นอารมณ์ด้วยตนเอง ไม่มีแก่นสารเลย และไม่พ้นไปจากการถูกปรุงแต่ง แท้จริงแล้วมันมาจากสภาวะที่สลับซับซ้อนหลายอย่าง ชีวิตนี้สั้นจริงหนอ เพราะมันอ่อนแอเหลือเกิน มันไม่มีที่ใหม่ และไม่ได้มาจากไหน ไม่ได้เกิดในที่ใด ใกล้หรือไกล จิต ไม่ใช่บุคคล ชีวะ หรือตัวตน ทุกขณะที่คิด มันจะอยู่กับสิ่งที่เป็นสุข หรือสิ่งที่เป็นทุกข์ มันแล่นข้ามภูเขา ทะเล ถิ่นต่าง ๆ เรามองเห็นแปดหมื่นกัลป์ชั่วพริบตาเดียว อยู่เพียงขณะเดียว แล้วไม่กลับมาอีก ไม่มีจิตสองขณะติดเป็นอันเดียวกัน ทั้งอดีต อนาคตหายไปในตัวมัน เหลืออยู่ก็เพียงขันธ์ ซึ่งดับไปดับไป ไม่มีที่สิ้นสุด และที่จะมาในอนาคต ก็จะดับไปเช่นกัน ไม่มีนิมิตต่าง ๆ ปรากฏขึ้นที่นี่ ไม่มีการมาจากสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น ในความหมายอันสูงสุด ไม่มีผู้ไป ไม่มีผู้มา และในอนาคต ไม่มีกลุ่มก้อนอยู่ มีแต่การสืบต่อกันไป โลกไม่เคยผสมกับธรรม บุคคลเห็นอนาคตและเหตุเดิมไม่ได้ ธรรมทั้งหลายสร้างขึ้นมาไม่ได้เหมือนที่ว่าง เกิดขึ้นเช่นฟ้าแลบ และดับไปอย่างรวดเร็ว” เมื่อเห็นการดับไปโดยไม่ขาดสาย โยคาวจรผู้เพียรเพ่งกระทำให้มาก ความสำเร็จย่อมประจักษ์ได้ อุปมาดุจดังการสีไป เมื่อไม้สองอันถูกสีจนเกิดไฟได้ฉันใด ขณะแห่งการตรัสรู้ก็เกิดขึ้นได้ฉันนั้น

โดย ธีรวัส บำเพ็ญบุญบารมี (tvb) [14 พ.ค. 2550 , 13:42:25 น.] ( IP = 58.9.114.153 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด