ห้องนั่งเล่นแห่งความรัก ตอนที่ ๑๔

---

บรรยากาศในห้องนั่งเล่นแห่งความรักสัปดาห์นี้เข้มข้นไปด้วยเนื้อหา และอบอวลไปด้วยความรักที่ทุ่มเทออกจากใจ “ผู้ให้” คือท่านอาจารย์ ที่เริ่มต้นด้วยการชี้ให้เราเห็นว่าเนื้อความที่พวกเราแผ่เมตตา(หลังจากสวดมนต์เสร็จ) ในท่อนที่ว่า...ขอ(เพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย)อย่าได้มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย ...นั่นก็คือความปรารถนาของเรา และยังเป็นความต้องการของสรรพสัตว์ทั้งปวงด้วย ...แต่ก็เป็นเพียงแค่ความปรารถนาเท่านั้น เพราะเป็นสิ่งที่เรายังมีไม่ได้ ยิ่งได้มาเรียนพระอภิธรรมก็รู้ว่า การที่จะหมดจากความทุกข์กาย และทุกข์ใจได้นั้น หมายถึงต้องสิ้นสุดจากการเกิด เพราะเมื่อมีการเกิด ก็ย่อมต้องมีความแก่ ความเจ็บ แล้วความตาย และต้องประสบความทุกข์ที่มีถึง ๑๑ อย่างด้วยกัน คือทุกข์ประจำ ๓ และทุกข์จรทั้ง ๘ อาจารย์เล่าว่า ภาพลูกศิษย์กำลังป่วยที่ได้ไปเยี่ยมในสัปดาห์ที่แล้วนั้นกระแทกใจอาจารย์อย่างรุนแรง ทำให้เกิดความ กลัวชีวิต เพราะเราไม่อาจบอกได้เลยว่า อนาคตข้างหน้านั้นเราจะไม่เป็นเช่นนี้แล้ว ยิ่งเห็นภาพยิ่งทำให้นึกถึงอดีตที่มีลูกศิษย์คนหนึ่ง ซึ่งก่อนจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง(ตับ)นั้น อาจารย์ได้ไปให้อารมณ์ ตอนที่กอดเขาไว้เพื่อให้กำลังใจนั้น อาจารย์ยังได้ยินเสียง กร็อบดังจากข้อมือของเขา เพราะด้วยความเจ็บปวดที่มีอยู่ทำให้เขาต้องบิดตัวแต่เพราะมือของเขาข้างนั้นจับราวเตียงไว้แน่น กระดูกข้อมือข้างนั้นจึงหัก แต่เขาไม่รู้สึกเพราะความเจ็บปวดที่เกิดจากอาการมะเร็งนั้นรุนแรงยิ่งกว่า (เคยนำเรื่องนี้มาเขียนเรื่องสิตางศุ์ ตอน เปิดประตู สู่ความตาย และเคยได้นำลงกระทู้ในลานธรรมนี้มาแล้ว) อาจารย์ได้ไปเรียนถามหลวงพ่อว่า ที่ต้องรับผลเช่นนี้ (เป็นมะเร็ง) เกิดจากการทำเหตุอะไรมา และได้คำตอบมาว่า ผลที่ได้รับนี้คือเศษของครุกรรมเท่านั้น (คือฆ่าพ่อ ฆ่าแม่) ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อทำแล้วต้องไปชดใช้กรรมในอบายก่อนเป็นเวลานาน แม้กระนั้นเศษกรรมก็ยังมีอยู่ และยังตามมาให้ผลด้วยการทรมานจากการเป็นมะเร็งนั่นเอง

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 16:41:43 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 ยิ่งได้มาเห็นภาพลูกศิษย์อีกคนหนึ่งจึงทำให้อาจารย์รู้สึกกลัวการมีชีวิตมากขึ้น และรู้ว่า เราจะพ้นสภาพเช่นนี้ได้ ก็ต่อเมื่อไม่เกิดเท่านั้น เพราะตราบใดที่เรายังไม่ทำพระนิพพานให้แจ้ง โอกาสที่เราจะเป็นเช่นเพื่อนคนนี้ย่อมมีแน่นอน ...ที่กล้ายืนยัน เพราะตอนนี้ก็ปลายพุทธกาลแล้ว ..ที่สำคัญเราทุกคนก็ยังต้องเกิดอยู่ แล้วตอนนั้นเราจะต้องไปเกิดที่ไหน สิ่งแวดล้อมตอนนั้นเป็นอย่างไร หากเราไม่มีทุนคือ ทาน ศีล และภาวนาที่ทำมามากพอแล้ว เราอาจจะต้องไปเกิดเป็นลูกคนจน แล้วยิ่งในตอนนั้นภาวะของโลกที่กำลังเดือดร้อนกันไปหมด ความยากจนต้องมีอย่างแน่นอน หากเราต้องไปอยู่ในสภาพอดอยากยากจน ปากกัดตีนถีบ โอกาสที่จะทำทุจริตเพื่อความอยู่รอด ด้วยการลักขโมยก็ต้องเกิดขึ้น เราสามารถยืนยันได้ไหมว่าชาติหน้าเราจะไม่ขโมยแล้ว แม้ตลอดชาตินี้ มีใครกล้ายืนยันว่าตนเองจะไม่ขโมยแล้ว ... ยืนยันไม่ได้ เพราะเรารู้อยู่แล้วว่า ผู้ที่มีศีลบริสุทธิ์แล้ว คือ พระโสดาบันเป็นต้นไป ฉะนั้นจากการลักเล็กขโมยน้อย ก็อาจจะลามไปถึงเรื่องยาเสพติด...และเมื่อติดแล้ว ก็เหมือนที่เราได้ยินข่าว เมายาแล้วฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ เมื่อทำแล้ว อำนาจของครุกรรมก็ทำให้ต้องตกนรกหมกไหม้ ได้รับเหตุแห่งความชั่วเต็มๆไปก่อน แล้วภาพที่ปรากฏให้อาจารย์เห็น(จากลูกศิษย์นั้น)ก็เป็นเพียงแค่เศษของครุกรรมเท่านั้น อาจารย์บอกว่าตอนนั้นรู้สึกกลัวการมีชีวิตมากๆ ไม่เคยรู้สึกกลัวเช่นนี้มาก่อนเลย แล้วเราจะบอกว่า เราไม่ทำแล้วก็ยืนยันไม่ได้ และเมื่อเป็นมะเร็งแล้ว ก็ต้องทรมาน เงินที่มีอยู่มากมายก็ช่วยเราไม่ได้ โลกธรรมฝ่ายดีที่มีอยู่ก็หมดไปโดยปริยาย แต่ถึงอย่างไร เป็นเพราะเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พวกเราทุกคนได้สวดโพชฌังคปริตรส่งกระแสใจไปช่วยรักษา ประกอบกับผู้ป่วยเป็นผู้ที่มีความตั้งใจจริง อย่างเช่นที่หลวงพ่อเคยสอนพวกเราว่าศรัทธาอะไร ก็ทำให้มั่นคงสักอย่างหนึ่ง แล้วตอนนั้นยังได้ให้พวกเราท่องว่า จริงสักอย่างเดียว สำเร็จทุกอย่าง และเพื่อนที่ป่วยของเราคนนี้เป็นผู้ที่เคารพหลวงพ่อมาก เวลาเข้าโรงพยาบาลจะต้องเอารูปหล่อของหลวงพ่อไปด้วย เวลาอาจารย์สอนให้ทำอะไรก็จะทำอย่างจริงจัง ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้ ลูกสาวของเขาโทรศัพท์มากราบขอบคุณอาจารย์พร้อมเล่าให้ฟังว่า ตอนนี้แม่จะตั้งใจปิดทองเจดีย์(ตามที่อาจารย์สอน) แม้หมอจะมาฉีดแก้ปวด ก็ไม่รับ บอกว่าจะปิดทอง แล้วแม่ก็บอกว่าหลวงพ่อมาเป่าให้ ตอนนี้ขาที่บวมยุบลงไปแล้ว และแม่ก็นั่งได้แล้ว ....นี่จึงเป็นข่าวที่น่ายินดีสำหรับพวกเราทุกคน นอกจากนี้ลูกสาวของเขายังขอกำลังใจจากอาจารย์ ซึ่งอาจารย์ก็ได้ให้คำตอบไปว่า กำลังใจที่จะให้คือความจริง ต้องยอมรับให้ได้ว่า เมื่อมีน้ำขึ้นก็ต้องมีน้ำลง ตอนนี้กำลังน้ำขึ้น(แม่ดีขึ้น) แต่สักวันน้ำก็ต้องลง แล้วต้องรับความจริงให้ได้ว่า โลกนี้ คือโลกแห่งความตาย สักวันหนึ่งเราก็ต้องไปไม่คนใดคนหนึ่ง...เช่นเดียวกัน

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 16:47:07 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 2 อาจารย์จึงย้ำกับพวกเราว่า ชีวิตน่ากลัวจริงๆ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว สิ่งที่เราตั้งใจสวดว่า “จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย” ซึ่งเป็นแค่คำพูดนั้นจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อ ไม่เกิด แต่เมื่อใดยังเกิดอยู่ สิ่งนี้ก็เป็นไปได้ยาก แล้วทุกวันนี้ชีวิตเราก็มีเรื่องราวทุกข์ใจจากหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจากการงาน จากครอบครัว จากญาติพี่น้อง นานาจิตตัง ซึ่งทุกข์เหล่านี้ล้วนผ่านเข้ามาทางใจ เราจึงต้องอาศัยพระบาลีที่ว่า จิตตัง ทันตัง สุขาวะหัง จิตที่ฝึกดีแล้วย่อมนำความสุขมาให้ สุขที่ได้จากการศึกษา สุขจากการได้ปฏิบัติ ดังที่กล่าวว่า เราทุกคนเกิดมาแล้วนับว่าเป็นโชค คือ ๑. โชคดีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ (สุคติภูมิ) ๒. โชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่ ๓. โชคดีที่ได้พบพระพุทธศาสนา ๔. โชคดีที่ได้ฟังธรรม และยังพูดได้ว่านอกจากโชคทั้ง ๔ แล้ว เรายังมีมหาโชค คือ ได้ปฏิบัติในเส้นทางที่พระพุทธ เจ้าสอน ...ในขณะเดียวกันเราก็ยังพูดกันว่า ...แหม เราโชคดีนะที่เรียนพระอภิธรรม ...โชคดีนะที่ได้พบหลวงพ่อ ...โชคดีนะที่มีอาจารย์มาช่วยตักเตือน ...โชคดีนะต่างๆ นานา หลวงพ่อท่านจึงฝากมาเตือนว่า...

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 16:51:12 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 3 อย่าปล่อยให้ความโชคดี... เป็นเพียงความรู้สึก เพราะความโชคดีนั้นเป็นความไม่จีรัง เป็นเพียงผลของบุญเก่าเท่านั้น ถ้าลงได้หลงดีใจอยู่กับความโชคดี โดยไม่กระทำความดีต่อ สุดท้ายเมื่อต้องหมดสิ่งนั้นไป ก็จะเกิดความเสียใจ ผิดหวังตามมา แต่ความดี ...สามารถนำมาซึ่งความสุข และความสบายใจได้ ทั้งในชาตินี้ และชาติหน้า และยังเป็นความคุ้นเคยในนิสัยที่จะติดตามไปเอื้อเฟื้อชีวิตของเราได้ต่อไป บัณฑิตทั้งหลายต่างมุ่งกระทำความดี คือ ทำกุศลเท่านั้น แม้ในชีวิตจะพบเจอกับสิ่งดี พบคนดีก็ตาม แต่ไม่มีความหลงในสิ่งนั้น จนลืมทำความดี โดยเฉพาะคำแนะนำสั่งสอนที่จะนำไปสู่ทางพ้นทุกข์ พ่อจึงปรารถนาให้ลูกรักทุกคนตระหนักไว้เสมอว่า ความโชคดีนั้นอยู่กับเราไม่นาน แต่ความดีนั้นอยู่ได้นานถ้าลูกพ่ออาศัยความโชคดีที่มีผู้แนะนำทางดี ช่วยส่งเสริมทัศนะที่ตรงต่อความพ้นทุกข์แล้วละก็ จงรีบขวนขวายในงานนั้นโดยไม่รีรอ ก่อนที่ความโชคดีจะจบลง เพราะแต่ละคนนั้นมีความไม่แน่นอนอยู่เสมอ คือภพหน้าชาติหน้านั่นเอง ที่ไม่สามารถกำหนดชีวิตให้เกิดมาโชคดีได้อย่างทุกวันนี้ ด้วยรัก จาก พ่อเสือ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๐

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 16:57:59 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 4 ความปรารถนาของหลวงพ่อที่เตือนมา ก็เพื่อให้เราได้เห็นว่า ก่อนที่ความโชคดีจะจบลง คือ ตาย หรืออาจพูดว่า ก่อนที่จุติจิตจะดับลง และปฏิสนธิจิตเกิดขึ้น แล้วอาจารย์ก็ถามพวกเราว่า ไหน... ใครคิดว่าตัวเองจะไม่มีปฏิสนธิจิตเกิดขึ้นแล้ว ? (ไม่มีใครยกมือ)....ไม่มี เพราะนั่นคือ พระอรหันต์เท่านั้น แต่ตอนนี้นับได้ว่า เรามีความโชคดีทั้ง ๔ ข้อแล้ว ได้เกิดเป็นมนุษย์ ยังมีชีวิตอยู่ ได้พบพระพุทธศาสนา (แม้จะจารึก หรือไม่จารึก แต่พระพุทธศาสนาได้ฝังลงสู่จิตใจเราแล้ว) และได้ฟังธรรม แต่ถ้าจุติจิต- ปฏิสนธิจิตเกิดขึ้น เราแน่ใจหรือว่าความโชคดีทั้ง ๔ จะเกิดขึ้นกับเรา หรือแม้แต่ความโชคดีข้อแรกจะเกิดขึ้น หลวงพ่อท่านบอกว่า ให้เราลองป้อนคำถามให้ตนเองซิว่า “ในวันหนึ่งๆ เราคิดดี หรือคิดชั่วมากกว่ากัน ?”...ซึ่งเราก็เรียนกันมาแล้วว่า โลภะ ดีหรือชั่ว ...โทสะ ดีหรือชั่ว ...โมหะ ดีหรือชั่ว ซึ่งสิ่งเหล่านี้เรามีอยู่ทุกวี่ทุกวัน หลวงพ่อท่านจึงใช้คำว่า ....เพราะแต่ละคนมีความไม่แน่นอนเสมอ ...แต่ตรงนี้ ขณะนี้ การที่เรานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นแห่งความรักนี้ ...แน่นอน เรามีจิตใจที่อ่อนโยน เป็นไปในลักษณะที่มีเหตุมีผล มีเสียงที่มากระตุ้นจิตให้เราคิดถูก ทำถูก มีการสอนพระอภิธรรม ชักนำให้จิตใจของเราควรแก่การงานชอบ แต่เมื่อออกจากห้องนี้ไปล่ะ ...เป็นอย่างไร ลองคิดดูเอง เพราะฉะนั้นมุลนิธิอภิธรรมมูลนิธิจึงเป็นที่สัปายะอันวิเศษที่ทำให้เราสามารถทำลายความไม่แน่นอนออกไปได้บ้าง เพราะขณะที่เราเรียนอยู่ โลภะเกิดได้ยาก โทสะ โมหะเกิดยาก (ที่มีอยู่เป็นแค่อนุสัย) แต่ถามตัวเองซิว่า เราเรียนอยู่ตลอดเวลาไหม ? แม้แต่ขณะเรียนอยู่เราตั้งใจตลอดเวลาไหม ? ไม่ เพราะฉะนั้นจึงพูดว่า เรามีความไม่แน่นอน นี่ขนาดเราซึ่งเรียนแล้ว กระไรเลยกับผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่นอกลู่ นอกทาง ฉะนั้น เราจงภูมิใจกันเถอะ เวลาที่ผ่านๆไป เราได้กำไรมากมาย แม้แต่รอยเท้าของท่านที่ย่ำอยู่ในมูลนิธิ หลวงพ่อท่านบอกว่า เป็น รอยเท้าธรรม แต่เมื่อออกไปวุ่นวายอยู่กับการงานทางโลก นั่นคือ รอยเท้าทำ(กรรม) ถึงความโชคดีจะจบลง อย่างน้อยเราได้ผู้เชือกไว้โหนจากภพหนึ่งไปอีกภพหนึ่งแล้ว หลวงพ่อฝากบอกว่า “ลูกพ่อจะได้เป็นทาร์ซาน” ...ทาร์ซานโหนต้นไม้ไม่ตก เพราะถ้าตกแล้ว ก็จะตกลงสู่ห้วงน้ำฯ (สังสารวัฏที่มีทุคติภูมิรองรับอยู่เบื้องล่าง) ...ฉะนั้นในเมื่อพวกเราเป็นลูกพ่อ พ่อเราได้สอนวิธีการสร้างเชือก ผูกเชือก และการโหนจากภพหนึ่งไปสู่ภพหนึ่งอย่างปลอดภัย จนกว่าจะไม่ต้องโหนต่อไป คือสิ้นสุดจากการเวียนว่ายตายเกิด นั่นคือ ไม่มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย ...นั่นก็คือความปรารถนาทั้งที่เป็นของเรา และเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายทั้งหลายทั้งปวง

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 17:07:56 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 5 นอกจากนี้อาจารย์ยังได้นำเรื่องมาบอก และนำเรื่องมาเตือน เรื่องที่นำมาบอกนั้น...คือ สาคร ๔ เพื่อให้พวกเราได้ตระหนักถึงคุณค่าที่ ...กว่าเราจะได้รับพระมหากรูณาธิคุณนั่นเป็นอย่างไร ส่วนเรื่องที่นำมาเตือนนั้น คือ ภัยพิบัติทั้งหลายที่จะเกิดขึ้น (จะนำมาเสนอในวันต่อๆไป...) เพื่อที่พวกเราจะได้ รีบนำความโชคดีทั้ง ๔ ที่มีอยู่นำพาชีวิตไปให้พ้นจากความน่ากลัวของการมีชีวิต สุดท้ายนี้ อาจารย์ยังกำชับพวกเราว่า อย่าลืมนะว่า...บ้านเรา (อภิธรรมมูลนิธิ) นี้ ...พวกเราต่างก้าวเข้ามาเพื่อ - สร้างความเจริญให้กับชีวิต - สร้างความคิดให้เกิดความ(เห็น)ถูก - ผูกชีวิตไว้กับคุณค่า - มีเวลาให้กับการปฏิบัติธรรม - ครอบงำจิตที่เคยเห็นผิด - ผลิตปัญญาให้เกิดขึ้น สิ่งนี้ คือ หน้าที่ที่เราจะต้องทำ ...ทำอะไร ทำความดี เพราะ ....อย่าปล่อยให้ความโชคดี... เป็นเพียงความรู้สึก เพราะความโชคดีนั้นเป็นความไม่จีรัง เป็นเพียงผลของบุญเก่าเท่านั้น (....อาจารย์ก็อ่านธรรมปฏิสันถารจากหลวงพ่อให้ฟังอีกครั้ง เพื่อให้พวกเราเกิดได้ตระหนักถึงหน้าที่ที่อาจารย์กำชับ คือ ทำความดี เพราะความโชคดีนั้นอยู่กับเราไม่นาน แต่ความดีนั้นอยู่ได้นาน... กราบแทบเท้าหลวงพ่อด้วยความเคารพยิ่ง...และ ขอกราบแทบตักท่านอาจารย์มาด้วยความขอบพระคุณยิ่ง

โดย วยุรี [3 ก.ค. 2550 , 17:15:57 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 6 กงกรรมนำผลน้อม........เวียนกรรม ผู้รับคือผู้ทำ...................เหตุสร้าง ผลจึ่งเกิดจากธรรม........อดีต ดีชั่วสูงต่ำบ้าง.................เรื่องนี้ธรรมดา ทำดีพาหลีกลี้..................ชั่วหาย ทำชั่วผลวุ่นวาย..............ขัดข้อง ผลดีชั่วมากมาย..............คืนกลับ เจ้าของได้ถูกต้อง............เรื่องนี้ยุติธรรม เมื่อกรรมนำผลนั้น..........ตามมา จึงเกิดปวงปัญหา.............คิดแก้ บางพวกเพียรปัญญา.......หยุดเหตุ บางพวกมากท้อแท้..........เที่ยวร้องวอนขอ บวงสรวงรอเทพสร้าง.......สิ่งดี ฆ่าผู้อื่นเพื่อบัดพลี............สินจ้าง หาใช่เรื่องบุญศรี.............หรือศรัท ธาเลย เพียงเสนอสินอ้าง............มุ่งไว้ในตัณหา บูชาเทพที่แท้..................ถูกธรรม ไตรทวารต่างพร้อมนำ.....อ่อนน้อม บูชาภูมิที่ล้ำ......................เหนือกว่า ทั้งเทพผู้พรั่งพร้อม...........บุญพื้นดื่นกุศล หาใช่หมายพึ่งท้าว............เทวัญ มุ่งหวังทุกสิ่งอัน.................ด้วยอ้อน กรรมใครก็กรรมมัน.........เป็นหลัก พรเทพใช่ดับร้อน.............ดับสิ้นส่งภัย หลักชัยคือจิตนี้.................มีปัญญา เพียรเสริมสร้างสติมา.......มุ่งสู้ วิบากที่หลากมา................ด้วยตบะ รู้ละ หลีก เร่งรู้.................อยู่พร้อมปัจจุบัน ทำดีมีผลนั้น.....................เป็นดี หาใช่เครื่องบัดพลี............คำอ้อน ทำดีที่ตนนี้.......................เป็นหลัก ดีจึ่งตามสะท้อน................ครองคุ้มแท้จริง กราบระลึกบูชาในพระคุณของหลวงพ่ออย่างสูงคะ ที่แนะนำชี้บ่งเส้นทางของชีวิตให้มีแต่ความเห็นถูกมาเสมอ ทั้งยังกรุณาผลักดันเส้นทางที่ดีให้แก่ชีวิตลูกทุกคนก้าวเดินอย่างเสมอมา รอยทางของชีวิต จะมีค่าและมั่นคง ก็ต่อเมื่อต่างเร่งสร้าง รอยธรรมในสติปัฏฐานเท่านั้นจริงๆเลยคะ จะระลึกและจารึกเส้นทางที่หลวงพ่อพร่ำสอนด้วยใจศรัทธาค่ะหลวงพ่อ.

โดย ดอกแก้ว [3 ก.ค. 2550 , 17:37:45 น.] ( IP = 58.9.144.73 : : )

สลักธรรม 7 ขอน้อมกราบขอบพระคุณในความเมตตาของหลวงพ่อค่ะ และกราบอนุโมทนาในกุศลของท่านอาจารย์ ที่นำธรรมอันล้ำค่ามาฝากในครั้งนี้ ซึ่งทำให้ชีวิตมีความระวังยิ่งขึ้น และรีบเร่งกับทางแห่งความดี ประกอบกับได้รับถึงกระแสใจในความเมตตา ของหลวงพ่อที่ปรารถนาให้ลูกๆทุกคนเดินสู่ทางพ้นทุกข์ และกระแสธรรมที่ท่านอาจารย์เทพธรรมได้ถ่ายทอด จากห้วงใจที่ล้นไปด้วยความรักและความปรารถนาดี วันนี้จึงเปี่ยมไปด้วยปิติใจ และเกิดความสังวรแก่ชีวิตยิ่งขึ้น เพราะเส้นทางข้างหน้ามิอาจจะกล่าวได้ว่า เราจะมีชีวิตยืนยาวได้แค่ไหน

โดย น้องอุ๊ [3 ก.ค. 2550 , 17:57:35 น.] ( IP = 125.24.47.102 : : )

สลักธรรม 8 กราบบูชาและขอบพระคุณหลวงพ่อด้วยความเคารพค่ะ เมื่อมีความโชคดีแล้ว จะต้องนำมาให้เป็นประโยชน์ ให้เกิดเป็นความสวัสดีให้กับชีวิต ด้วยการทำความดีให้เจริญยิ่งๆ ขึ้นที่จะพาชีวิตออกจากวัฏฏะ และเมื่อได้พบเจอกับสิ่งดี พบผู้รู้ โดยเฉพาะคำแนะนำสั่งสอนที่จะนำไปสู่ทางพ้นทุกข์ อย่าปล่อยให้โอกาสดีเช่นนี้ผ่านไปโดยไร้ค่า กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ได้อธิบายขยายความให้ชัดเจนมากขึ้น และขอบพระคุณพี่วยุรีด้วยค่ะที่ได้นำคำสอนมาลงกระทู้ให้อ่าน

โดย เซิ่น [3 ก.ค. 2550 , 22:44:52 น.] ( IP = 58.8.47.122 : : )

สลักธรรม 9 อ่านธรรมปฏิสันถารวันนี้ ยิ่งเห็นความน่ากลัวของกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งครุกรรม หากเราไม่สามารถนำความโชคดีที่มีอยู่ ณ ปัจจุบันภพ มาใช้ต่อให้เกิดประโยชน์เต็มที่แล้ว ยากนักที่จะรักษาความโชคดีนั้นไว้ให้ได้ หากไม่มุ่งกระทำความดีอย่างเต็มที่ ชีวิตในอนาคตก็ล่อแหลมมาก หลวงพ่อเน้นย้ำให้ตระหนักถึงความโชคดีที่มี และให้มุ่งกระทำความดีเพื่อจะได้อยู่บนเส้นทางที่ชี้แนะให้ กราบขอบพระคุณในความรักความเมตตาที่หลวงพ่อมีให้เสมอมาค่ะ และกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์และพี่วยุรีเป็นอย่างยิ่ง ที่นำข้อธรรมะที่มีค่ามาฝากเป็นประจำค่ะ

โดย พี่ดา [4 ก.ค. 2550 , 09:36:53 น.] ( IP = 124.121.173.193 : : )

สลักธรรม 10 กราบขอบพระคุณหลวงพ่อด้วยความเคารพอย่างยิ่งเจ้าค่ะ ลูกจะนำคำสอนของหลวงพ่อมาเตือนใจตนเสมอค่ะ ว่า ...อย่าปล่อยให้ความโชคดี เป็นเพียงความรู้สึก... กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์อย่างสูงที่ได้นำคำสอนของหลวงพ่อมาฝาก ขอบพระคุณและอนุโมทนาอาจารย์วยุรีที่ได้เรียงร้อยถ้อยคำนำมาให้ได้รับประโยชน์ค่ะ

โดย Kamolchanok [4 ก.ค. 2550 , 10:15:07 น.] ( IP = 75.3.16.62 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด