ห้องนั่งเล่นแห่งความรัก ตอนที่ ๑๗

---

เหมือนกำแพงถูกเขาปล่อยร้าง เหมือนคนสร้างไม่ได้ตั้งใจ ทิ้งให้เราทนเหงาอยู่เรื่อยไป ฝ่าพายุร้ายไปตามลำพัง เลือกทางเดินที่คิดและหวัง หากแม้นต้องพังก็ยังยอมทน ฝืนชะตาที่แสนมืดมน เก็บฝันเบื้องบนจนกลายเป็นจริง สุดแต่ใจจะไขว่คว้า.....ๆ ๆ ๆ.... ตั้งใจทำดังหวังวาดไว้ ไม่คิดฝันไปให้ไกลเกินจริง รู้คุณค่าของคนไม่ทิ้ง ไขว่คว้าให้จริง ฝันคงไม่ไกล .... ห้องนั่งเล่นแห่งความรักวันนี้ ท่านอาจารย์เริ่มด้วยเสียงเพลง “สุดแต่ใจจะไขว่คว้า” ทั้งนี้เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมาในสัปดาห์ที่แล้วนั้น ...มีการจากไปของเพื่อนของเรา ที่ละครฉากสุดท้ายเขาได้จบลงด้วยการไขว่คว้าอารมณ์กุศลอันเป็นที่พึ่งให้กับเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน การสร้างนิมิตปิดทองพระธาตุเจดีย์ และนำผ้าไตรไปบูชาพระอาจารย์ต่างๆ ซึ่งล้วนเกิดจากการให้อารมณ์โดยท่านอาจารย์ มาวันนี้อาจารย์จึงพยายามชี้นำให้พวกเราได้รู้ซึ้งว่าอารมณ์สุดท้ายที่คนเราจะสามารถไขว่คว้าให้ได้มานั้น มันต้องเกิดมาจากการเริ่มต้นทำในปัจจุบันนี้ก่อน ไม่ใช่ไปไขว่คว้าเอาตอนใกล้ตาย เพราะตอนจะตายนั้น ทุกขเวทนามีมาก อารมณ์ที่จะยึดได้ต้องเป็นอารมณ์ที่คุ้นเคยจริงๆ ...คนที่ไม่ชอบพระ ไม่ชอบเสียงสวดมนต์ ต่อให้มีใครไปสวดให้ฟัง มันก็เป็นไปไม่ได้ที่ใจเขาจะไปจับเสียงนั้นมาเป็นอารมณ์ เพราะทุกอย่างมันต้องเกิดจากความเคยชิน นั่นก็คืออาจิณกรรมของเขานั่นเอง ....นอกจากนั้นแล้ว ยังมีอีกท่านหนึ่งซึ่งเป็นแม่ของลูกศิษย์ที่เพิ่งเสียชีวิตไปตอนเช้ามืดวันเสาร์นี้ ด้วยโรคมะเร็ง(ตับ)เช่นเดียวกัน โดยที่อาจารย์ได้รับทราบเรื่องการเจ็บป่วยของเขาขณะที่อยู่ต่างจังหวัดในวันศุกร์ เพราะลูกศิษย์ได้โทรศัพท์ไปปรึกษาว่าควรจะทำอย่างไร อาจารย์จึงแนะนำให้หาเทปบทสวดมนต์ที่แม่ชอบเปิดให้ฟัง เพราะถ้าหากลูกสวดไปร้องไห้ไปก็จะยิ่งทำให้แม่จิตซัดส่าย หรือถ้าแม่ลืมตาขึ้นมาก็ให้พูดถึงเรื่องราวที่อาจารย์เคยพาไปไหว้พระธาตุเจดีย์ชะเวดากอง ที่ประเทศพม่า โดยให้ถามว่าจำได้ไหมที่ไปคราวนั้นแม่นั่งคู่ไปกับอาจารย์บุษกร จำได้ไหมที่ได้ไปทำบุญตามที่ต่างๆ ...ให้พูดทุกๆ อย่างเพื่อให้แม่ได้ระลึกถึงกุศลที่เคยทำมา แล้วอาจารย์ก็ตั้งใจว่าเมื่อกลับถึงกรุงเทพฯ ก็จะรีบไปเยี่ยม แต่ขณะที่เดินทางกลับนั้นก็ได้รับโทรศัพท์บอกว่าอาจารย์ไม่ต้องไปก็ได้ ที่โทรมาเพื่อให้ช่วยบอกหลวงพ่อ...อาจารย์จึงบอกว่าเห็นความต่างกันระหว่าง ๒ คน ...คนแรกต้องการให้อาจารย์ไปหา แต่คนที่สองบอกว่าไม่ต้องไปก็ได้ ...นี่ไง สุดแต่ใจจะไขว่คว้า เรื่องความตายสำคัญมาก ที่อาจารย์เล่ามานี้เพื่อให้พวกเราได้เห็นว่า เราไม่สามารถบังคับบัญชาอะไรได้เลย ทุกชีวิตย่อมมีเอกสิทธิ์ส่วนตัว และในส่วนตัวนั้นต้องไม่ลืมว่ายังมีสังคญาติซึ่งแต่ละคนก็มีนิสัยที่ไม่หมือนกัน สุดแต่ใจจะไขว่คว้าจริงๆ ดังในเนื้อเพลงที่ว่า เลือกทางเดินที่หวังวาดไว้ เพราะว่าแต่ละคนต้องเลือกเอง และต้องเดินไปเอง

โดย วยุรี [26 ก.ค. 2550 , 09:00:27 น.] ( IP = 58.9.143.89 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 ห้องนั่งเล่นแห่งความรักอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความรัก ความเมตตา และความห่วงใย จากหลวงพ่อและท่านอาจารย์ โดยมีพี่วยุรีเป็นสื่อกลางบรรยายให้ทราบ ทำให้ตระหนักและประทับใจในความดีของท่านทั้ง ๒ เป็นอย่างยิ่งค่ะ ....ความรักอันบริสุทธิ์ของหลวงพ่อที่มีให้คนทั้งโลก ความเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา หลวงพ่อท่านทำให้เห็นเป็นเยี่ยงอย่างของพรหมวิหารธรรมที่สมบูรณ์ที่สุด ....ความเสียสละชอบทำทาน ของท่านอาจารย์ ซึ่งน้อยคนนักที่จะทำได้เยี่ยงท่าน ทำให้นึกถึงบทธรรมของท่านพระธรรมกิตติวงศ์ วัดราชโอรสาราม เรื่องลักษณะของมหาบุรุษ ท่านได้กล่าวไว้ว่า คนที่เป็นมหาบุรุษ หรือบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ น่าเคารพน่านับถือนั้น ก็คือคนที่มีลักษณะในด้าน เสียสละ มีลักษณะที่พอจะมองเห็นได้ ๔ ลักษณะ คือ ๑. มีเพื่อให้ ซึ่งอาจารย์ก็มีลักษณะดังที่กล่าวนี้ ตามที่พี่วยุรีเล่ามา ๒. ได้เพื่อแจก ซึ่งก็ตรงกับการกระทำของท่านอาจารย์ด้วยเช่นกัน ๓. แบกเพื่อสบาย ยอมรับภาระเพื่อให้ผู้อื่นสบาย พี่ๆน้องก็ย่อมจะทราบดีว่าท่านอาจารย์มีลักษณะแบบนี้ ๔. ตายเพื่ออยู่ ลักษณะที่๔ อาจจะเข้าใจยาก หมายถึงยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อฝากไว้ในโลกนี้ แม้ตัวจะตายไป ก็ขอให้ผลงานนั้นยังปรากฏอยู่ คือทำฝากไว้กับโลกนั่นเอง เมื่อทบทวนดูแล้ว ท่านอาจารย์มีคุณสมบัติครบทั้ง ๔ อย่าง ต้องตามลักษณะมหาบรุษดังนี้แล กราบอนุโมทนาท่านอาจารย์ในกุศลทานอันประณีตที่ท่านอาจารย์ได้ทำมาด้วยดีค่ะ ขอบพระคุณพี่วยุรีค่ะที่ถ่ายทอดธรรมพร้อมทั้งเล่าเรื่องราวประกอบให้ได้รับทราบด้วย กราบนมัสการระลึกพระคุณหลวงพ่อด้วยความเคารพสักการะยิ่งค่ะ

โดย ธัญธร [26 ก.ค. 2550 , 16:21:11 น.] ( IP = 124.121.171.21 : : )

สลักธรรม 12 บันไดเลื่อนแห่งชีวิตเลื่อนไปเรื่อยๆ เลื่อนไปสู่ความตาย ชีวิตนี้สั้นนัก เราถูกเวลาฆ่าไปทุกๆวันโดยไม่รู้ตัว และเราก็เผาผลาญเวลาให้หมดไปกับสิ่งไร้สาระมากมาย จึงนับว่าขาดทุนยิ่งนัก “ถ้าเผื่อลูกคิดจะเป็นผู้ให้ (เป็นครู) ต้องมีจิตเมตตา นั่นคือทำใจให้เหมือนละอองฝน หรือละอองน้ำ" ครั้งแรกก็คิดเพียงว่าหลวงพ่อสอนให้ใจเย็นเหมือนน้ำฝน แต่เมื่อได้รับฟังคำอธิบายแล้ว ก็เห็นได้ถึงความเมตตาที่หลวงพ่อมีให้ตลอดมา ดุจละอองฝนจริงๆ ท่านให้ด้วยหัวใจ โดยมิได้หวังที่จะได้รับตอบแทนเลย และเมื่อมามองที่ตนเอง... ขณะที่สอนหนังสือ ก็หวังให้เขาเข้าใจได้ดังที่เราเพียรอธิบาย แต่เมื่อไม่เข้าใจก็เกิดความท้อแท้ว่าเราไม่เอาไหน ขณะนั้นเราได้ปล่อยให้ปัจจัยภายนอกมาบ่งการชีวิตเสียแล้ว ส่วนคาถาที่หลวงพ่อให้มานั้น นับว่าครอบคลุมได้ในทุกสถานการเลย ห้องนั่งเล่นแห่งความรักในครั้งนี้ จึงช่วยหล่อหลอมจิตใจลูกให้มีกำลังกล้าแข็งขึ้นค่ะ กราบขอบพระคุณในความรักความเมตตาที่หลวงพ่อมีให้เสมอมาค่ะ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์และพี่วยุรีเป็นอย่างยิ่ง ที่นำข้อธรรมะที่มีค่ามาฝากเป็นประจำค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [26 ก.ค. 2550 , 16:55:51 น.] ( IP = 124.121.171.21 : : )

สลักธรรม 13 ทุกครั้งที่เข้ามาในห้องนั่งเล่น ดูเหมือนชีวิตกำลังถูกหล่อหลอม หากเคยเป็นไม้เนื้อแข็ง ก็กำลังจะกลายเป็นไม้เนื้ออ่อน และก็เกิดความรู้สึกว่า หัวใจของหลวงพ่อ ช่างงดงาม และเปี่ยมด้วยเมตตาอย่างมากมาย นับว่าเป็นความโชคดีที่ได้มีโอกาสรับธรรมอันมีค่าในแต่ละครั้ง การถูกสอนให้หัดเป็นผู้ให้ ที่เปรียบกับการทำใจให้เหมือนฝน เป็นความไพเราะอย่างสุดซึ้ง ชีวิตกับเวลาดูจะต้องเร่งรีบหาทางเดินให้ถูก และเตรียมเสบียงชีวิตไว้ให้พร้อม บทเพลงสุดแต่ใจจะไขว่คว้า ดูจะบรรเลงให้ชีวิตได้กับมาตึกตรองชีวิตมากขึ้น ขอน้อมกราบบูชาหลวงพ่อด้วยความเคารพสักการะอย่างสูงสุด ขอน้อมกราบบูชาท่านอาจารย์ที่นำธรรมอันไพเราะ ด้วยอรรถะ พยัญชนะ และมุ่งตรงสู่กระแสใจ กราบขอบพระคุณ อ.วยุรี มากค่ะ ที่ทำให้ชีวิตมีโอกาสดีๆเช่นนี้ และก็ทำให้เกิดอาการซึ้งใจเป็นขณะๆ จนบางครั้งไม่สามารถจะพิมพ์เป็นตัวหนังสือได้ น้ำตาฃึมเลยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) [26 ก.ค. 2550 , 20:50:07 น.] ( IP = 125.24.51.0 : : )

สลักธรรม 14 บ่อยครั้งในหลายเหตุการณ์ที่ปล่อยให้ปัจจัยภายนอกมาบงการชีวิต เพราะยังไม่ได้ฝึกจิตให้ดี จะหมั่นบำรุงเหตุแห่งสุขให้ยิ่งขึ้น ทุกอย่างอยู่ที่ใจไขว่คว้าจริงๆค่ะ กราบขอบพระคุณหลวงพ่อ และท่านอาจารย์ ขอบคุณพี่วยุรีค่ะ

โดย ทวีพร (ทวีพร) [27 ก.ค. 2550 , 10:43:12 น.] ( IP = 122.154.3.253 : : )

สลักธรรม 15 ตั้งแต่ได้เข้ามาในห้องนั่งเล่นแห่งความรักแล้ว รู้สึกว่าจิตใจได้รับการพัฒนาขึ้นมากค่ะ แต่ก็ยังสังเกตุได้ว่าปัจจัยภายนอกยังมีอิทธิพลต่อจิตใจอยู่มาก เนื่องจากยังขาดการบำรุงเหตุ นั่นเอง จะพยายามใช้เวลาที่มีอยู่ เอาใจใส่และบำรุงเหตุให้มากๆขึ้นและสม่ำเสมอขึ้นเจ้าค่ะ กราบเคารพสักการะในพระคุณของหลวงพ่อเจ้าค่ะ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์และอาจารย์วยุรีที่นำธรรมะมาถ่ายทอดเจ้าค่ะ

โดย สุธาดา (suthada.t) [27 ก.ค. 2550 , 22:12:57 น.] ( IP = 58.9.148.120 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด