มือของแม่

---

ภาพหญิงชรา ที่เดินหาบขนมขายอยู่ริมถนน ทำให้ผมหยุดชะงักอยู่ชั่วขณะ แม้ว่าแกจะเดินจากไปแล้ว แต่ภาพหญิงแก่ที่ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ เดินฝ่าเปลวแดดออกไปนั้น ยังคงติดตรึงอยู่ในสายตาของผมจนยากที่จะสลัดออก มือหยาบกร้านที่มีแต่เส้นเอ็นปูดโปนของหญิงแก่ ทำให้ผมนึกถึง มือของผู้หญิงคนหนึ่ง....ผู้หญิงซึ่งทำทุกอย่างเพื่อลูกน้อยของตนได้ โดยไม่หวังอะไร นอกจากรอยยิ้มของลูกผู้หญิงคนนั้น คือ แม่ของผมเอง แม่เป็นแม่ค้า ที่หาบขนมขายอยู่ข้างถนน วันไหนขายดีก็มีเงินพอจับจ่ายตามอัตภาพ หากวันไหนขายไม่ได้ ก็ต้องใช้เงินอย่างกระเบียดกระเสียร แต่แม่ก็ไม่เคยยอมให้ผมรู้จักกับความหิวโหย อะไรที่อยากกิน แม่มักหามาให้ผมเสมอ ไม่ว่าของสิ่งนั้นมันจะทำให้แม่ต้องอดสักกี่มื้อก็ตาม เวลาที่ผมนั่งกินขนมอย่างเอร็ดอร่อย แม่มักจะมองดูเงียบ ๆ ริมฝีปากของแม่ปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆอย่างมีความสุข ตอนนั้นผมไม่เคยสนใจเลยว่า ขนมชิ้นเล็ก าคาแพงที่แม่หามาให้นั้น ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อของแม่กี่หยด ไม่เคยนึกสงสัยด้วยซ้ำว่า หลังจากที่ผมกินขนมจนอิ่ม จะมีอะไรเหลือตกถึงท้องแม่ไหม ? ผมรู้เพียงอย่างเดียวคือ แม่เป็นหญิงแก่ที่หาบขนมขาย ยามใดที่มโนธรรมมาย้ำเตือนให้ผมคิดถึงความเหน็ดเหนื่อยของแม่ สัญชาตญาณแห่งการเอาตัวรอด ก็มักจะหลบเลี่ยงความรู้สึกผิดในใจด้วยการบอกว่า ในเมื่อแม่เกิดผมมา มันก็เป็นหน้าที่ของแม่ ที่ต้องหาบขนมขายเพื่อหาเลี้ยงผม ถ้าไม่มีอะไรกินขนมที่เหลือจากการขายมันก็ช่วยให้แม่อิ่มได้นี่นา สองมือของแม่แตกระแหงหยาบกร้าน เพราะกรำงานหนัก มือที่หยิบจับงานสารพัดทั้งงานบ้านงานครัวและงานเร่ขายของ มือที่เหลาไม้กลัด เจียนใบตองห่อขนม แล้วจัดเรียงใส่ลังนึ่ง มือที่จับพร้าผ่าฟืน ก่อไฟนึ่งขนม แต่เช้าตรู่ มือที่จับไม้คาน หาบกระจาดหนักอึ้งไปเร่ขายขนมจากเพลาสายจนบ่ายคล้อย แล้วมือนั้นอีกนั่นแหล่ะ ที่คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ คอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ เมื่อลูกชายนอนซมเพราะพิษไข้

โดย ทับตะวัน...นำมาฝาก [9 ส.ค. 2550 , 08:36:45 น.] ( IP = 58.9.143.227 : : )

สลักธรรม 1 ยามเด็ก เมื่อผมมองมือของแม่ บางครั้งผมต้องแอบเมินหน้าหนีด้วยนึกรังเกียจ มือแม่มีแต่เส้นเอ็นปูดโปน หยาบ หนา เต็มไปด้วยริ้วรอยไม่น่ามอง ผมไม่ชอบความรู้สึกยามที่มือสาก ๆ มาจับต้องผิวอ่อนบางของผมเลย ความมีสติ ทำให้ผมไม่กล้าเอ่ยความรู้สึกนี้ออกมาให้แม่ได้ยินแต่มันก็ปิดบังแม่ไม่ได้หรอก ยามใดที่มือนั้นยื่นมาจับต้องดึงผมไปกอดไว้แนบอก ยามนั้น ผมก็มักจะเบี่ยงตัวหนีด้วยความรู้สึกขยะแขยง แม้ไม่เอื้อนเอ่ยออกมาเป็นวาจา แต่แววตาที่ผมแสดงออกมันก็บอกถึงความรู้สึกภายในอย่างโจ่งแจ้ง แววตาที่ทำให้แม่ชะงัก แม่มองหน้าผมอย่างเข้าใจ แล้วก็มีท่าทีงก ๆ เงิ่น ๆ อย่างคนรู้สึกผิด แม่ไม่พูดอะไรสักคำ มือหยาบกร้านนั้นกำแน่นค่อย ๆ ตกอยู่ข้างลำตัว ไหล่ของแม่ลู่ลง หลังจากวันนั้นมือของแม่ไม่กล้าที่จะเอื้อมมากอดผมอีกเลย ตอนนั้น ผมรู้สึกสบายใจนะ ที่ไม่ต้องสัมผัสกับมือที่หยาบกระด้างที่น่ารังเกียจนั่น แต่เมื่อเวลาผ่านไปผมกลับเกิดความรู้สึกที่ต่างจากเดิม จริง ๆ แล้วสิ่งที่น่ารังเกียจไม่ใช้มือหยาบกร้าน ของแม่หรอก มือที่เนียนสวยราวกับลูกผู้ดี ของผมต่างหากที่น่าขยะแขยง ขณะที่ มือแม่กร้านเพราะ กรำงานหนักเพื่อเลี้ยงผม แต่มือที่อ่อนนุ่มของผม ไม่เคยทำประโยชน์เพื่อใครเลย นอกจากตัวเอง น่าขันนะ เมื่อผมเติบใหญ่ และประสบความสำเร็จในชีวิต หลายครั้งหลายคราที่มีโอกาสจับต้องมือของผู้หญิงมากหน้า มือที่นิ่มหอมกรุ่นกับเล็บเคลือบสีสด และเรียวปากนุ่มสวยช่างฉอเลาะนั้น ไม่ได้ทำให้ผมโหยหาเลยสักนิด สิ่งที่ผมร่ำร้องกลับเป็นมือที่หยาบกระด้างของผู้หญิงเพียงคนเดียว...ผู้หญิงที่หาบคอนกระจาด เดินเร่ขายขนมอยู่ข้างถนนเพื่อเลี้ยงลูกชาย ผู้หญิงไม่ค่อยพูด ที่มักใช้สายตาเฝ้ามองผมอยู่เงียบ ๆ สายตาที่สื่อความรู้สึกของแม่คนนึงซึ่งมีต่อลูก สายตาอ่อนโยนคู่นั้นเหมือนกับจะบอกผมเสมอว่าผมคือ ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของแม่ อาจจะเป็นเพราะพ่อจากไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ตั้งแต่ผมยังเล็กก็ได้ ทำให้แม่พยายามทำทุกอย่างเพื่อชดเชยความเป็นลูกไม่มีพ่อให้ผม เท่าที่แม่ค้าหาบขนมขายอย่างแม่จะทำได้ แม่คงกลัวว่าผมจะกลายเป็นเด็กมีปัญหา เพราะขาดพ่อล่ะมั้ง แต่แม่ไม่เคยรู้หรอกว่าในสายตาของผม ผู้ชายที่ทำให้ผมเกิดมา ไม่ได้มีความสำคัญกับผมเลยสักนิด ผมเกลียดผู้ชายคนนั้น ตาแก่ที่กินเหล้าจนเมา เอะอะ โวยวาย ทำร้ายแม่ผมหลายครั้งที่ผมเห็นพ่อใช้คำพูดถากถางระรานอาละวาดใส่แม่ แม่ผู้น่าสมเพชของผม ก็ไม่เคยลุกขึ้นมาต่อต้านเลยสักนิด แม่มักยอมพ่อเสมอ ยอมถูกซ้อมเป็นกระสอบทรายแล้วก็แอบไปนั่งร้องไห้คนเดียวเงียบ ๆ ยอมทำงานหนักเดินขายของวันละหลาย ๆ กิโล เพื่อเอาเงินมาเลี้ยงครอบครัว ส่วนเงินเดือนของพ่อน่ะหรือ ? มันจมลงในขวดเหล้าหมดแล้ว

โดย ทับตะวัน...นำมาฝาก [9 ส.ค. 2550 , 08:49:02 น.] ( IP = 58.9.143.227 : : )

สลักธรรม 2 สภาพของแม่ที่ผมเห็น ทำให้ผมได้แต่นึกในใจว่า ถ้าผมแต่งงานผมจะหาเมียอย่างแม่ แต่ถ้าผมเป็นผู้หญิงผมจะไม่ยอมมีชีวิตที่น่าเวทนาแบบแม่ เด็ดขาด ! ผู้หญิงที่ยอมเป็นกระโถนรองรับอารมณ์ของผู้ชาย ผู้หญิงที่ยอมให้สามีโขกสับอย่างกับทาสในเรือนเบี้ย ยอมทำงานบ้านจนดึกจนดื่น ยอมตื่นแต่เช้ามาทำขนมขายเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ยอมแม้กระทั่งให้ผู้หญิงอื่นมาแย่งผัวตัวเองไปต่อหน้าต่อตา แม่ยอมรับชะตากรรมที่เกิดขึ้น โดยไม่เคยคิดจะต่อสู้เรียกร้องสิทธิอะไรเลย แม่มีปากเสียงกับพ่อเพียงครั้งเดียว ตอนที่พ่อจะเอาผมไปอยู่ด้วย ตอนนั้นผมเห็นแม่สู้ยิบตาราวกับหมาจนตรอกเลยทีเดียวพ่อยอมให้ผมอยู่กับแม่อย่างไม่คิดจะเยื้อแย่ง " น้ำหน้าอย่างเธอ จะเลี้ยงลูกได้สักแค่ไหนกันเชียว อีกหน่อยลูกมันคงต้องหาบขนมขายทั้งชาติ เหมือนเธอ นั่นแหล่ะ " นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่แม่และผมได้ยินจากปากของพ่อ มันเป็นคำพูดที่ทำให้แม่ฮึดสู้ แม่ทำงานหนักตัวเป็นเกลียวเพื่อหาเงินส่งผมเรียนสูง ๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวังเลย การเรียนของผมอยู่ในขั้นดีเยี่ยม จนได้รางวัลจากทางโรงเรียนเสมอ เปล่าหรอกนะ ผมไม่ได้ตั้งใจเรียนเพื่อแม่หรอก ตลอดเวลาผมไม่ได้คิดที่จะทำอะไรเพื่อแม่เลยสักครั้ง แต่ที่ผมตั้งใจเรียน ก็เพราะรู้ว่า การศึกษาเป็นหนทางเดียว ที่จะทำให้ผมหลุดพ้นจากบ้าน ในสลัมโทรม ๆ แห่งนี้ต่างหาก ความทะเยอทะยานในอดีตเป็นแรงผลักดันที่ทำให้ผมประสบความสำเร็จในชีวิต โดยมีโอกาสดี ๆ ที่โชคชะตาหยิบยื่นให้ เป็นตัวช่วยสนับสนุน สิ่งเหล่านี้ ทำให้ผมหลงระเริงอยู่นานทีเดียว มันทำให้ผมหยิ่งผยอง คิดว่าตัวเองนั้นเก่งกล้า สามารถก้าวจากจุดศูนย์ขึ้นมายืนผงาดอยู่ได้ด้วยขาตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ ความจริงแล้วความสำเร็จของปริญญา ระดับด๊อกเตอร์ที่แปะข้างฝาบ้านของผมนั้น มีแม่อยู่เบื้องหลังเสมอ แม่ผู้จบ ป. 4 แต่ไม่มีเงินซื้อใบสุทธิ ขาของผมยืนผงาดอยู่ได้ ด้วยการเหยียบบ่าของแม่ โดยแท้ และผมก็ไม่เคยสนใจเลยสักนิดว่า บ่าที่เหยียบเป็นฐานนั้นจะชอกช้ำเพียงใด เพราะเจ้าของบ่า ไม่เคยปริปากบอกผมเลย ไม่ว่า เวลาจะผ่านไปเท่าไร แม่ก็ยังคงเป็นคนพูดน้อยทำมากเสมอ

โดย ทับตะวัน...นำมาฝาก [9 ส.ค. 2550 , 08:58:34 น.] ( IP = 58.9.143.227 : : )

สลักธรรม 3 แม่เป็นผู้ฟังที่ดีมาตั้งแต่ผมยังเด็กแล้ว ทุกครั้งที่ผมมีความกังวล แม่จะคอยรับฟังเสมอ เวลาที่ผมระบายสิ่งที่อัดอั้นตันใจ หลายครั้งที่แม่ฟัง จำนวนเงินที่ลูกชายเอ่ยขอ ยามต้องการจะซื้อของต่าง ๆ เพื่อให้มีเหมือนลูกคนอื่น แม่ไม่เคยแย้งแต่จะ นิ่ง...ฟัง... หลังจากวันนั้น แม่ขายของจนค่ำมืดกว่าปกติอยู่หลายวัน และ วันหนึ่งแม่ก็ยื่นเงินให้ผม เพื่อไปซื้อของที่อยากได้ ยามที่ผมรับเงินจากมือของแม่ ผมรู้สึกว่า มือของแม่หยาบกร้านกว่าเคย แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก เพราะถึงมือนี้จะต้องหยาบกร้านเพิ่มขึ้นสักแค่ไหน มันก็ยังคงหยิบยื่นความสะดวกสบายให้ผมได้เหมือนเดิมและมันก็เป็นเช่นนี้เสมอมาไม่ว่ายามที่ผม สุข หรือ ทุกข์ มือของแม่จะอยู่เคียงข้างคอยช่วยประคับประคองผมเสมอตราบชั่วชีวิตของแม่ จนกระทั่งวันนี้ หลายสิ่งในชีวิตของผมเปลี่ยนไป ผมมีชื่อเสียง มี เกียรติยศ มีคนนับหน้าถือตา มีบ้านหลังใหญ่ มีรถคันงาม มีเงินทอง มีมือนุ่มนิ่มของผู้หญิงสวย ๆ คอยคลอเคลีย ทุกสิ่งที่ผมเคยต้องการล้วนมากองอยู่แทบเท้าของผม แต่สิ่งที่ผมอยากได้มากที่สุดกลับขาดหายไป ณ วันนี้ข้างกายของผมไม่มี มือของแม่ อีกแล้ว

โดย ทับตะวัน...นำมาฝาก [9 ส.ค. 2550 , 09:03:52 น.] ( IP = 58.9.143.227 : : )

สลักธรรม 4 มะลิรักร้อยไว้ในใจนี้ หอมฤดีกลิ่นรักตระหนักค่า หมายประคองกรองกราบคุณมารดา ผู้มอบให้ลูกยาแม้ชีวิต หยาดน้ำนมผสมรักจากใจแม่ คือสายธารรักแท้ที่หลอมจิต เป็นสายเลือดจากใจที่ใกล้ชิด สื่อสัมพันธ์จากจิตที่งดงาม พระคุณท่านหลากล้นเกินค้นหา ว่ามีค่าเพียงไหนไร้คำถาม ให้ชีวิตประสิทธิ์รู้อยู่ทุกยาม แม่ติดตามรักใคร่ไปทุกครา ณ แทบเท้าทั้งสองของแม่นี้ ขอก้มกราบด้วยฤดีระลึกค่า พระคุณของน้ำนมแห่งมารดา กราบบูชาเหนือเศียรไม่เปลี่ยนแปร

โดย พี่ดอกแก้ว [9 ส.ค. 2550 , 09:12:19 น.] ( IP = 58.9.143.227 : : )

สลักธรรม 5 ขอยกสองมือพนมก้มกราบระลึกในพระคุณแม่ค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [9 ส.ค. 2550 , 11:03:01 น.] ( IP = 124.121.174.53 : : )

สลักธรรม 6 ขอบพระคุณพี่เณร... สำหรับเรื่องดีๆที่นำมาให้อ่าน รู้สึกสะเทือนใจเมื่อนึกถึงความรู้สึกของผู้ที่เป็นแม่ ที่ลูกแสดงอาการเช่นนั้น พอจบก็นึกถึงคำว่า สายเสียแล้ว สำหรับโอกาสที่จะทำดี และตอบแทนพระคุณแม่ . .ขอให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้กับผู้ที่ยังมีแม่อยู่ กุศลใดๆ ที่ทำมาตลอดชีวิต ขออุทิศให้กับแม่ ทั้งที่เป็นแม่ชาตินี้ หรือที่ผ่านๆมา และผู้ที่เป็นแม่ทุกๆคนที่มีความรักลูกอย่างบริสุทธิ์ใจ

โดย วยุรี (วยุรี) [9 ส.ค. 2550 , 18:51:46 น.] ( IP = 203.113.39.55 : : )

สลักธรรม 7 ขอกัมกราบระลึกในพระคุณของแม่อย่างสุดซึ้งค่ะ

โดย น้องฟู (suthada.t) [10 ส.ค. 2550 , 22:27:53 น.] ( IP = 58.9.153.162 : : )

สลักธรรม 8

โดย น้องกิ๊ฟ (น้องกิ๊ฟ) [11 ส.ค. 2550 , 09:22:26 น.] ( IP = 58.9.97.137 : : )

สลักธรรม 9 พระคุณแม่ยิ่งฟ้ามหาสมุทร มากกว่ารักใดใดเท่าแม่รัก ที่นั่งพักอบอุ่นแสนหรรษา ท่านสอนสั่งให้เรามีปัญญา ท่านนำพาความรักให้กับเรา ท่านสั่งสอนให้เรามีความคิด ท่านพินิจมากมายมหาศาล ท่านมีรักอบอุ่นตลอกกาล แสนชื่นบานเมื่อได้พบสบแม่เอย รักใดใดไม่เท่าที่แม่รัก ชอบยิ่งนักนั่งใกล้แสนอบอุ่น มากคุณค่ารอยยิ้มแสนละมุน ที่เกื้อหนุนชีวิตเราคือแม่เอย

โดย ธีรวัส (tvb) [13 ส.ค. 2550 , 13:05:06 น.] ( IP = 58.9.109.81 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด