มิตรภาพ ในการเรียนรู้

---

.....ฉันไม่รู้ว่าเมื่อวานเธอเป็นอย่างไร ทั้งไม่รู้ว่าแต่ละวัน และแต่ละช่วงเวลาที่ได้ผ่านพ้น เธอแต่ละคนได้ดำเนินชีวิตมาเช่นไร . .เพราะนี่คือการพบกันครั้งแรก ระหว่างฉันกับเธอ แต่ฉันรู้ว่า ก่อนที่ฉันจะได้พบกับเธอ และก่อนที่พวกเธอจะได้พบกัน ฉันกับเธอแต่ละคนต่างก็มีวิถีชีวิตเป็นของตนเอง จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเธอแต่ละคนได้มารวมกัน และวันนี้ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย การเดินทางของชีวิตของเราแต่ละคนช่างเหมือนกับสายน้ำเสียนี่กระไร เป็นสายน้ำสายเล็กๆ หลายๆ สาย ที่ไหลมาบรรจบพบกัน ณ จุดที่แตกต่าง และในที่สุด วันนี้กระแสสินธุ์เล็กๆเหล่านั้น ก็ได้ก่อเกิดเป็นกระแสอภิชลาอันกว้างใหญ่ ล้ำลึก แต่ทว่าไหลไปเรื่อยๆ ไม่ซุกซนเหมือนที่ยังเป็นสายธารเล็กๆ แต่ในความเงียบสงบลงแห่งกระแสธารอันกว้างใหญ่นั้น กลับแฝงด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ ที่สามารถพัดพาเอาผงฝุ่นและธุลี ที่อยู่เบื้องล่างกระแสธารนั้น ให้ติดตามไปด้วย ธุลีเหล่านั้น เปรียบประหนึ่งดังสิ่งที่อยู่ก้นบึ้งของใจพวกเราแต่ละคน นั่นคือความทรงจำ และความรู้สึกดีๆ ของพวกเราทุกคนที่มีต่อกัน และยังคงมีต่อกันอย่างนี้เรื่อยไป ตราบเท่าที่กระแสน้ำ อันกว้างใหญ่นี้ จะมีพลังที่จะพัดพาธุลีเหล่านี้ ให้ล่องไหลไปกับมัน .. ...วันนี้เป็นวันแรกพบ ระหว่างฉันกับเธอ ฉันจึงพอรู้ว่า วันนี้เธอเป็นเช่นไร แต่ฉันในฐานะผู้มาใหม่ ก็ไม่อาจรู้จักโลกของเธอทั้งใบได้ โดยอาศัยระยะเวลาอันจำกัด แม้จะเป็นผู้มาใหม่ ก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะไม่เคยเป็นผู้เก่าในโลกใบอื่น ที่ไม่ใช่โลกของพวกเธอ สิ่งที่ฉันรู้ในวันนี้ก็คือ ฉันได้รู้จักพวกเธอและโลกของพวกเธอ ซึ่งเป็นโลกใบใหม่ที่ฉันได้สัมผัส แต่สิ่งที่ฉันรู้ชัดเจนกว่านั้นก็คือ ฉันรู้จักตัวเองและโลกที่ฉันเคยอยู่ ซึ่งเป็นโลกที่ฉันได้เรียนรู้มาก่อนที่จะได้รู้จักโลกของพวกเธอ แต่สิ่งที่ฉันรู้ชัดเจนและแจ่มแจ้งมากที่สุด ก็คือ โลกของฉันกับโลกของเธอ เป็นสิ่งที่มีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง โลกทั้งสองต่างก็เหมือนกันตรงที่ ทั้งคู่เกิดความรักและมิตรภาพ ที่ทุกคนในโลกแต่ละใบมีให้แก่กัน รวมทั้งจุดมุ่งหมายของมวลหมู่สมาชิกในโลกแต่ละใบ หากว่าต่างกันตรงที่ ผู้คนในโลกแต่ละใบ ต่างก็มีความคิดเป็นของตนเอง ฉันไม่ได้บอกว่า ความคิดของใครถูกหรือผิด เพราะความคิดทั้งสอง ต่างก็มีจุดหมายปลายทางอย่างเดียวกัน คือความสุขของชนทั้งผองของโลกแต่ละใบ เมื่อเธอเอ่ยถามถึงที่มาของความคิดของฉัน และฉันได้ตอบกับเธอ ฉันรู้ว่าเธอไม่เข้าใจที่มาของความคิดของฉัน แน่นอน เธอไม่อาจรู้จักโลกของฉันทั้งใบได้ ในระยะเวลาจำกัด เหมือนกับฉันที่ไม่อาจเรียนรู้โลกของเธอทั้งใบได้ ในระยะเวลาที่เท่ากับที่เธอได้ทำความรู้จักโลกของฉัน [/font] . ด้วยวันนี้ คือวันแรกพบ ระหว่างฉันผู้เป็นอาคันตุกะ กับเธอผู้ต้อนรับการมาของฉัน ฉันจะไม่สร้างประโยคคำถามกับเธอว่า ที่มีของความคิดของเธอนั้นมาจากไหน เพราะฉันคงไม่รู้และไม่เข้าใจ เหมือนกับที่เธอไม่รู้และไม่เข้าใจที่มาของความคิดของฉัน สิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุดในวันนี้ วันแรกพบระหว่างเรา คือใช้เวลา และมิตรภาพ ในการเรียนรู้โลกของเธอ เวลาจะทำให้ฉันรู้จักโลกของเธอได้ดีขึ้น และทำให้เธอเข้าใจโลกของฉันได้มากขึ้น ส่วนมิตรภาพจะทำให้ความแตกต่างระหว่างโลกของฉันกับโลกของเธอ ได้มลายหายไป และเมื่อวันนั้นมาถึง ก็จะไม่มีใครแยกโลกของฉันออกจากโลกของเธอหรือแยกโลกของเธอออกจากโลกของฉันได้อีกต่อไป เพราะไม่มีความแตกต่างใดๆ อีกแล้วระหว่างโลกของพวกเรา เพราะว่ามันได้กลายเป็นโลกใบเดียวกันแล้ว ประหนึ่งดัง กระแสชลอันกว้างใหญ่สองสาย ได้ล่องไหลมาบรรจบพบกัน กลายมาเป็นห้วงมหรรณพอันกว้างใหญ่กว่า และเป็นเอกภาพ ไม่มีใครแยกธาราแห่งห้วงมหรรณพได้ว่า ส่วนใดมาจากกระแสธารสายใด และไม่มีใครสามารถนำชลธารจากห้วงมหรรณพ กลับไปสู่กระแสสินธุ์อันกว้างใหญ่สองสายนั้นได้เช่นเดียวกัน เพราะว่าแม้แต่ที่มาของห้วงมหรรณพ ก็ยังไม่มีใครสามารถหาความแตกต่างได้เลย **** ฉันต้องการให้วันนั้นมาถึง และฉัน ก็คิดว่าเธอก็คิดเช่นฉัน แต่ฉันจะไม่นั่งรอการมาถึงของสิ่งที่ฉันต้องการ อยู่ในมุมหนึ่งแห่งความเงียบงัน โดยที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย**** ตรงกันข้าม ฉันจะพยายามพาชีวิตของฉัน ให้ไปถึงวันนั้นให้จงได้ ไม่ว่ามันจะเนิ่นนาน หรือหนทางข้างหน้าจะลำบากยากเข็ญเพียงใด แต่งานนี้ ฉันคงทำคนเดียวไม่ได้ เพราะฉันไม่ใช่ผู้ที่จะสามารถขีดเส้นชีวิตให้ใครได้ ถ้าเขาไม่เต็มใจ //statr ดังนั้นเธอก็เช่นกัน ต้องช่วยกันนำเราไปสู่วันนั้นด้วยกันทั้งหมด เพราะกว่าเราจะเดินทางไปถึงวันนั้น จากวันแรกพบ ถึงวันแห่งความฝันของเรา เราก็คงต้องใช้เวลา และมิตรภาพมากมายพอดู .. ... ดอกแก้วค่ะ ..

โดย ดอกแก้วค่ะ [1 พ.ค. 2545 , 17:05:28 น.] ( IP = 203.149.35.149 : : )

สลักธรรม 1 ... เราต่างก็เรียนรู้กันไป โดยไม่มีหัวข้อแต่อย่างใด มันเริ่มเอง มันหยุดเอง ที่มันหยุด ไม่ใช่หมายความว่า จบบทเรียนแล้ว แต่มันหยุดเอง และเริ่มใหม่เอง ... สวัสดีครับคุณดอกแก้ว ...

โดย นรพัลลภ [2 พ.ค. 2545 , 08:47:49 น.] ( IP = 203.154.163.129 : : )

สลักธรรม 2 ขออนุโมทนากับข้อคิดของพี่ดอกแก้วค่ะ คนเราอาจมีความคิดที่แตกต่างกันได้ แต่มิตรภาพนั้นทำให้ความแตกต่างหมดไป และการที่จะได้สิ่งใดมานั้น ควรจะต้องมีความเพียรในการกระทำเพื่อให้ได้สิ่งนั้น มิใช่เพียงแค่รอคอยเท่านั้น ขออนุโมทนาอีกครั้งค่ะ

โดย สุธาดา [2 พ.ค. 2545 , 12:59:55 น.] ( IP = 202.6.107.20 : : )

สลักธรรม 3 ก้าวย่างเดินทางด้วยกัน ผูกพันกันไว้แน่นเหนี่ยว ยากนักจะเดินคนเดียว เกาะเกี่ยวกันไปให้ดี วันหนึ่งคงพบจุดหมาย มากมายความสุขเปรมปรีดิ์ อย่าท้ออย่าถอยห่างหนี เริ่มต้นวันนี้ได้เลย สวัสดีทุกๆ คน เลย ( ชอบชอบ)

โดย สุดขอบฟ้า [3 พ.ค. 2545 , 14:02:24 น.] ( IP = 213.48.208.38 : : 213.48.208.38 )

สลักธรรม 4 อ่านไปก็คิดไป รู้สึกเข้าใจถึงวิวัฒนาการของมิตรภาพค่ะ มันเป็นสิ่งยากเหมือนกันนะคะที่จจะทำให้คนเราเข้าใจความคิดของทุกๆคน เพียงแต่สร้างแนวทางของความคิดให้คล้ายกันมากที่สุด แค่นี้มิตรภาพก็คงจะร่มเย็นแล้วค่ะ ถามว่าตนเองนึกถึงสิ่งนี้เปรียบกับอะไรได้บบ้าง คงตอบว่า นึกถึงกระแสน้ำของน้ำตกสายเล็กๆมารวมกัน อันนี้ได้มิตรภาพที่เย็นและชื่นใจ และนึกถึงการปั้นแป้งค่ะ กว่าจะชช่ววยกันนวดให้เป็นเนื้อเดียวกันได้ ต้องอดทนและผลัดกันทำ อันนี้ได้มิตรภาพที่เข้มแข็ง และอดทน อย่างไรทั้ง 2 อย่างก็เกิดจากการวมกันของผู้ที่มีมิตรภาพที่ดีต่อกัน นะคะพี่ดอกแก้ว

โดย หมออุ๊ [3 พ.ค. 2545 , 16:57:14 น.] ( IP = unknown : : unknown )

สลักธรรม 5 ขออภัยนะคะที่ตัวหนังสือกด 1 แถม 2 หรือ กด1 ขาด 1 ไปบ้าง คอมรุ่นพิเศษค่ะ

โดย หมออุ๊ [3 พ.ค. 2545 , 17:01:26 น.] ( IP = unknown : : unknown )

สลักธรรม 6 กี่เพลาที่ผ่านมากี่ฟ้าฝน กว่าจะทำให้คนพบกันได้ กี่ปีเดือนเคลื่อนผ่านวันวารไป กว่าจะทำให้ใจเรากลมกลืน ละลายความแตกต่างอย่างเคยมี เชื่อมสัมพันธไมตรีอย่างครึกครื้น ร่วมเส้นทางร่วมใจในจุดยืน หวังชมชื่นรื่นรมย์สมใจปอง

โดย น้องกิ๊ฟ [4 พ.ค. 2545 , 09:29:28 น.] ( IP = 203.170.141.141 : : )

สลักธรรม 7 ต่างจิตทุกทิศที่ ถึงวันดีมาพบกัน ทำงานที่สร้างสรรค์ แล้วสลายย้ายแยกไป พบกันมีวันพราก แต่ย่อมจากมากสดใส ทางดีย่อมเดินไป ขอประสบพบเจริญ...

โดย ดอกสารภี [7 พ.ค. 2545 , 13:04:23 น.] ( IP = 202.28.25.183 : : )

สลักธรรม 8 ... ต่างความคิดต่างศรัทธาต่างฟ้าเกิด จะงามเพริศในเวลาต้องช้าบ้าง กว่าจะเกิดแนวร่วมรวมหนทาง ปรารถนาทุกอย่างต่างพร้อมเพรียง ในสายตามองจุดที่ดุจเด่น ชวนกันเห็นแสงสีที่ไร้เสียง ความเงียบงันวันนี้ชี้เป็นเพียง ร่วมคล้อยเคียงทางซึ่งเป็นหนี่งเดียว ... สวัสดีค่ะ ดีใจมากที่ได้พบกับสิ่งดีๆในชีวิตค่ะ

โดย รอยทราย [14 พ.ค. 2545 , 22:44:46 น.] ( IP = 202.28.25.183 : : 202.28.25.183 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด