เปรตขนเข็ม

---

เปรตขนเข็ม จากวารสารชีวิต อภิธรรมมูลนิธิ เมื่อพระมหาโมคคัลลานะ กับพระลักขณเถรเจ้าลงมาจากภูเขาคิชฌกูฎ พระมหาโมคคัลลานะ ได้ยิ้มขึ้นในที่แห่งหนึ่งเมื่อพระลักขณเถรเจ้าถามถึงเหตุที่ยิ้ม ก็บอกว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาแก้ปัญหาข้อนี้ ขอจงถามข้าพเจ้าในที่เฝ้าพระพุทธองค์เถิด ว่าแล้วก็พากันไปเที่ยวบิณฑบาตหลังอาหาร แล้วก็พากันไปฝ้าพระพุทธองค์ พระลักขณเถรเจ้าจึงถามขึ้นถึงเหตุที่ยิ้ม พระโมคคัลลานะจึงว่าเมื่อข้าพเจ้าลงจากภูเขาคิชฌกูฎ ได้เป็นเปรตขนเข็มตนหนึ่งอยู่ในอากาศ ขนของเปรตนั้นได้กลายเป็นเข็มกระเด็นขึ้นไปในอากาศ แล้วตกลงมาถูกเปรตนั้น เปรตนั้นก็ได้แต่ร้องเสียงอันน่ากลัวเท่านั้น “ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วจึงได้ยิ้มขึ้นด้วยคิดว่า เปรตชนิดนี้เราไม่เคยเห็นเลย” เมื่อพระมหาโมคคัลลานะว่าดังนี้แล้ว พระพุทธองค์จึงตรัสว่า จริงอย่างโมคคัลลานะว่า แล้วทรงแสดงว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเมื่อชาติก่อนเปรตตนนี้ ได้เป็นสารถีฝึกหัดม้าอยู่ในกรุงราชคฤห์นี้ เขาได้แทงม้าด้วยปฎักเวลาตายแล้วได้ไปตกนรกอยู่หลายแสนปี เมื่อพ้นจากนรกจึงได้มาเกิดเป็นเปรต มีขนเป็นเข็มอยู่ในที่นั้นดังนี้ เป็นอันว่าสิ้นเรื่องเปรตเข็มเพียงเท่านี้

โดย ศาลาธรรม [3 ก.ย. 2550 , 10:28:03 น.] ( IP = 203.113.67.46 : : )

สลักธรรม 1 เปรตขนหลาว ในคัมภีร์อาทิกรรมนั้นว่า เช้าวันหนึ่งเมื่อพระมหาโมคคัลลานะกับพระลักขณเถรเจ้าลงมาจากภูเขาคิชฌกูฎ พระมหาโมคคัลลานะก็ได้ยิ้มขึ้นในที่แห่งหนึ่ง เวลาพระลักขณเถรเจ้าถามถึงเหตุที่ยิ้ม ก็ตอบว่า ขอให้ถามในที่เฉพาะพระพักตร์พระพุทธองค์ แล้วก็พากันไปเที่ยวบิณฑบาต เวลากลับจากบิณฑบาตแล้วก็พากันไปเฝ้าพระพุทธองค์ พระลักขณเถรเจ้าจึงถามเหตุที่ยิ้มนั้นว่า ได้แก่สิ่งใด พระมหาโมคคัลลานะตอบว่า “ เวลาข้าพเจ้าลงจากภูเขาคิชฌกูฎ ได้เป็นบุรุษผู้มีขนเป็นหลาวผู้หนึ่งอยู่ในอากาศ ขนที่เป็นหลาวของเขาได้กระเด็นขึ้นไปในอากาศแล้วตกลงมาถูกตัวเขา เขาก็ได้แต่ร้องด้วยเสียงอันน่ากลัว ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วจึงได้ยิ้มขึ้น เพื่อให้ปรากฏแก่ท่าน” เมื่อพระมหาโมคคัลลานะว่าอย่างนี้แล้ว พระพุทธองค์ก็ทรงรับว่าจริงตามถ้อยคำของโมคคัลลานะ เปรตนั้นเราตถาคตได้เห็นมาก่อนแล้ว แต่เมื่อครั้งยังอยู่ในบริเวณไม้ศรีมหาโพธิ์ แต่เราไม่ได้พูดเพราะไม่มีพยานด้วยเห็นว่าถ้าพวกใดไม่เชื่อเรา พวกนั้นก็จะได้รับโทษทุกข์ภัยตลอดกาลนาน บัดนี้เราได้โมคคัลลานะเป็นพยานแล้วเราจึงพูด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรตที่มีขนเป็นหลาวนั้น เมื่อก่อนเขาได้เป็นเพฌชฆาตฆ่าคนอยู่ในกรุงราชคฤห์นี้ เวลาเขาตายไปแล้ว ก็ได้ไปตกนรกอยู่หลายแสนปี พ้นจากนรกแล้วจึงได้มาเกิดเป็นเปรต มีขนเป็นหลาวอยู่ในอากาศบนยอดเขาคิชฌกูฎดังนั้น สิ้นเรื่องเปรตขนหลาวตามคัมภีร์อาทิกรรมเพียงเท่านี้

โดย ศาลาธรรม [3 ก.ย. 2550 , 10:28:40 น.] ( IP = 203.113.67.46 : : )

สลักธรรม 2 เปรตแกลบ เมื่อองค์พระศาสดาประทับอยู่ที่กรุงสาวัตถี ได้ทรงปรารภเปรตแกลบจึงทรงแสดงเรื่องนี้ไว้กล่าวคือที่บ้านตำบลหนึ่ง ซึ่งมีในที่ใกล้กรุงสาวัตถี มีพ่อค้าโกงคนหนึ่งได้ค้าขายด้วยการโกงต่าง ๆ มีโกงด้วยการตวงข้าวเป็นต้น พ่อค้าโกงนั้นได้นำเอาฟางข้าวสาลีมา ขยำกับดินเหนียวให้หนัก แล้วปนข้าวสาลีขาย บุตรของเขาก็โกรธว่าบิดาไม่นับถือมิตรสหาย ซึ่งมาถึงบ้านเรือน แล้วเอาหนังแอกตีศีรษะของมารดา สะใภ้ของเขาก็ได้ขโมยกินเนื้อที่เขาเก็บไว้เพื่อคนทั้งปวง เมื่อถูกซักถามก็สบถว่า ถ้าข้าพเจ้าได้กินเนื้อนั้น ขอให้ข้าพเจ้าได้ฉีกเนื้อข้างหลังของข้าพเจ้ากินเป็นอาหารในชาติหน้าเถิด ส่วนภรรยาของเขาก็ได้กล่าวเท็จว่า ไม่มี ต่อคนทั้งหลายที่มีมาขอยืมสิ่งของเมื่อคนซักไซร้ก็สบถด้วยคำเท็จว่า ถ้ามีแต่ข้าพเจ้าว่าไม่มี ขอให้ข้าพเจ้าได้กินคูถเป็นอาหาร ในที่ข้าพเจ้าเกิดแล้วนั้น ๆ เถิด ต่อมาภายหลังคนทั้ง ๔ นั้นก็ตายไปเกิดอยู่ในนรกใหญ่แห่งหนึ่ง

โดย ศาลาธรรม [3 ก.ย. 2550 , 10:29:00 น.] ( IP = 203.113.67.46 : : )

สลักธรรม 3 ส่วนพ่อค้าโกงนั้นได้กอบเอาแกลบซึ่งลูกเป็นไฟมาเทลงบนศีรษะของตน ทำให้ทนทุกข์ใหญ่อยู่ในกำเนิดเปรตด้วยกรรม ที่ได้เอาฟางปนข้าวขายนั้น บุตรของเขาก็ได้ตีศีรษะของตนด้วยกระบองเหล็กแดง สะใภ้ของเขาก็ได้ฉีกเนื้อที่หลังของตน ภรรยาของเขาก็ได้กินคูถอันแสนน่าเกลียดเป็นอาหาร เมื่อคนทั้ง ๔ นั้นเกิดเป็นเปรตเสวยทุกข์ใหญ่อยู่อย่างนี้ พระมหาโมคคัลลานะซึ่งเที่ยวไปตามภูเขาก็ได้ไปถึงที่นั้น ได้เห็นเปรตเหล่านั้นจึงถามว่า ผู้หนึ่งกินแกลบ ผู้หนึ่งตีศีรษะของตนด้วยฆ้อนเหล็ก ผู้หนึ่งกินเลือดเนื้อของตน ผู้หนึ่งกินคูถ ที่เป็นอย่างด้วยด้วยบาปกรรมอันใด ภรรยาของพ่อค้าโกงนั้นตอบว่า ผู้ที่ตีศีรษะของตนด้วยค้อนเหล็กนี้ เมื่อก่อนได้ตีศีรษะของมารดา ผู้ที่กินแกลบนี้เมื่อก่อนได้เป็นพ่อค้าโกง ผู้ที่กินเลือดเนื้อของตนนี้ เมื่อก่อนได้กล่าวเท็จ ส่วนข้าพเจ้าซึ่งเกิดเป็นมนุษย์ เมื่อก่อนได้ซ่อนของที่มีอยู่เสียบอกว่าไม่มี ได้สาบานไว้ว่า ถ้าของมีอยู่แต่บอกว่าไม่มี ขอให้ข้าพเจ้าได้กินคูถเป็นอาหารด้วยกรรมอันนี้ ข้าพเจ้าจึงได้กินคูถเป็นอาหาร กรรมไม่เป็นหมันกรรมย่อมไม่หายไป เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงได้กินคูถเป็นอาหารเช่นนี้ พระมหาโมคคัลลานะได้ฟังอย่างนี้แล้วก็กลับไปกราบทูลพระพุทธองค์ให้ทรงทราบพระพุทธองค์จึงได้ทรงทำเรื่องนี้ให้เป็นต้นเหตุ ตรัสเทศนาแก่ประชุมชนทั้งหลาย พระธรรมเทศนาของพระองค์ได้สำเร็จประโยชน์แก่ประชุมชน

โดย ศาลาธรรม [3 ก.ย. 2550 , 10:30:24 น.] ( IP = 203.113.67.46 : : )

สลักธรรม 4 อ่านแล้วเห็นซึ้งถึงอำนาจของกรรม กรรมย่อมไม่เป็นหมัน และไม่สูญหายไปไหน ขอบพระคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [3 ก.ย. 2550 , 12:02:00 น.] ( IP = 124.121.176.182 : : )

สลักธรรม 5 ผลของบาปที่ได้กระทำ น่ากลัวมากค่ะ ขอบพระคุณค่ะ ที่นำมาฝาก

โดย เซิ่น (เซิ่น) [3 ก.ย. 2550 , 14:07:28 น.] ( IP = 203.146.147.13 : : )

สลักธรรม 6 กรรม มีอำนาจเหนือสิ่งใดจริงๆครับ เพราะเมื่อเวลาส่งผลแล้ว ผลที่ปรากฏนั้นให้ทุกข์ได้มากมายจริงๆ และนึกไปถึงเหตุที่เปรตต่างๆในเรื่องได้ทำไว้ก็น่ากลัวมากจริงๆครับ ขอบคุณมากนะครับ ที่นำมาให้อ่านเตือนจิตเตือนใจให้ไม่ทำบาปทุจริตชนิดต่างๆ เพราะผลของกรรมอันตรายจริงๆครับ

โดย พี่เณร (พี่เณร) [3 ก.ย. 2550 , 14:57:49 น.] ( IP = 58.9.144.223 : : )

สลักธรรม 7 ขอบพระคุณมากค่ะ น่ากลัวจริงๆนะคะ ทำกรรมใดก็ได้อย่างนั้น

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) [3 ก.ย. 2550 , 20:52:20 น.] ( IP = 125.26.157.87 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด