|
มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ |
|||||||||
| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
|
มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ |
|||||||||
| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
เปรตที่เป็นญาติของพระสาณุวาสีเถรเจ้า
เปรตที่เป็นญาติของพระสาณุวาสีเถรเจ้า
จากวารสารชีวิต อภิธรรมมูลนิธิ
เมื่อสมเด็จพระบรมศาสดา ประทับอยู่ที่พระเวฬุวนนารามทรงปรารภพวกเปรตที่เป็นญาติของพระสาณุวาสีเถรเจ้าให้เป็นต้นเหตุ จึงได้ตรัสเทศนาเรื่องนี้ไว้
ในอดีตกาลล่วงแล้วมา ที่กรุงพาราณสีมี พระราชา พระองค์หนึ่งทรงพระนามว่าพระเจ้ากิตวัสสะ อยู่มาวันหนึ่งพระโอรสของท้าวเธอได้เสด็จไปพระราชอุทยานเวลาเสด็จกลับไปพบพระปัจเจกพุทธเจ้า พระองค์หนึ่งทรงพระนามว่าพระสุเนตร เที่ยวบิณฑบาตแล้วออกจากเมืองไป ก็เกิดความริษยาเคียดแค้นขึ้นว่า อย่างไรสมณะศีรษะโล้นนี้จึงไม่ไหว้เรา
จึงลงจากช้างถามว่า ท่านได้บิณฑบาตบ้างหรือ แล้วแย่งเอาบาตรจากพระหัตถ์ของพระปัจเจกพุทธเจ้ามาฟาดลงกับพื้นดิน ลำดับนั้นพระราชกุมารนั้นผู้มีจิตคิดร้ายต่อพระปัจเจกพุทธเจ้า ซึ่งแลดูด้วยตาอันประกอบด้วยพระกรุณานั้นแล้ว จึงกล่าวอีกว่า ท่านไม่รู้จักเราว่าเป็นโอรสของพระเจ้ากีตวัสสะหรือ ท่านแลดูเราจักทำอะไรแก่เราได้ ว่าดังนี้แล้วก็เกิดไปในขณะที่เดินไปนั้นเอง ก็ได้เกิดความเร่าร้อนขึ้นทั่วตัวเหมือนกับความเร่าร้อนในนรก มีร่างกายอันเร่าร้อนใหญ่ถึงซึ่งทุกขเวทนากล้าแข็งแล้วก็ตายไปตกอเวจีมหานรก
เวลาตกลงไปในอเวจีมหานรกนั้น ได้พลิกคว่ำหลิกหงายตะแคงซ้ายตะแคงขวา ลงไป ไปถูกไฟไหม้อยู่ถึง ๘ หมื่น ๔ พันปี เวลาพ้นจากอเวจีมาแล้ว ก็มาเกิดเป็นเปรตอดอยากอยู่ตลอดกาลนานหาประมาณมิได้
โดย ศาลาธรรม [5 ก.ย. 2550 , 09:42:03 น.] ( IP = 203.113.67.46 : : )
สลักธรรม 1
พอมาถึงครั้นพระพุทธเจ้าของเราทั้งหลายนี้ ก็ได้มาเกิดในบ้านพวกหาปลาใกล้กับกุณฑินคร เขาระลึกชาติหนหลังของเขาได้เพราะฉะนั้น เขาจึงระลึกถึงทุกข์ที่เขาเคยได้รับมาแล้วได้เวลาเขาเติบโตขึ้น เขาก็ไม่หาปลากับพวกญาติเพราะเขากลัวบาป เมื่อพวกญาติจะไปหาปลาเขาก็หนีไปซ่อนอยู่ที่อื่นเสีย
ต่อมาภายหลังเขาก็ได้ทำลายเครื่องหาปลาของพวกญาติ ส่วนปลาเป็นเขาก็เอาไปปล่อยเสียในน้ำ พวกญาติได้เห็นการกระทำของเขาอย่างนั้น ก็ไล่เขาออกจากบ้าน พี่ชายคนหนึ่งของเขาก็นึกเมตตากรุณา
คราวนั้นพระอานนทเถรเจ้าอยู่ที่ภูเขาสาณุวาสใกล้กุณฑินคร บุตรของพวกหาปลานั้นเมื่อถูกพวกญาติไล่จากบ้านแล้วก็เที่ยวไปในที่ต่าง ๆ จนกระทั่งไปถึงที่นั้นได้ไปหาเถรเจ้าในเวลาฉันอาหาร
พระเถรเจ้าก็ได้ถามเขา ทราบว่าเขาอยากบริโภคอาหารจึงให้อาหารแก่เขา เวลาท่านฉันอาหารเสร็จแล้วท่านก็ถามพฤติการณ์ทั้งปวงแล้วแสดงธรรมให้เขาฟัง พอเห็นว่าเขามีใจเลื่อมใสแล้วจึงถามเขาว่าจักบวชหรือ เขาตอบว่าจักบวช พระเถรเจ้าก็ให้เขาบวชแล้วพาไปเฝ้าพระพุทธองค์ ลำดับนั้นพระพุทธองค์จึงว่า อานนท์เธอควรอนุเคราะห์สามเณรนี้ เพราะสามเณรนั้นเป็นผู้มีลาภน้อย เพราะไม่ได้รับบุญกุศลไว้
โดย ศาลาธรรม
สลักธรรม 2
เมื่อพระพุทธองค์ทรงอนุเคราะห์สามเณรนั้น จึงตรัสสั่งให้ตักน้ำให้ภิกษุทั้งหลาย เพราะอุบาสกได้เห็นสามเณรตักน้ำไว้ให้ภิกษุทั้งหลาย ก็มีใจเลื่อมใสศรัทธาได้เริ่มจัดอาหารถวายประจำเป็นอันมาก ต่อมาภายหลังเมื่อสามเณรนั้นอุปสมบทแล้วก็ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ได้อยู่ที่ภูเขาสาณะวาสีกับภิกษุ ๑๒ องค์ฯ
พวกญาติของพระเถรเจ้าองค์นั้นมีประมาณ ๕๐๐ คน ไม่ได้ทำบุญกุศลอันใดไว้มีแต่ความตระหนี่เหนียวแน่นฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเป็นต้น เวลาตายแล้วก็ได้ไปเกิดเป็นเปรต มารดาบิดาและพี่ชายของพระเถรเจ้าองค์นั้น ได้ทำบาปกรรมไว้แล้วก็ได้ไปเกิด ก็เป็นเปรตทนทุกข์เวทนาอดอยากลำบากกายไม่มีเครื่องนุ่งห่มอาหารการกิน มีแต่ความทุกข์ร้อนหิวกระหายอยู่เป็นนิตย์ แต่ไม่กล้าจะไปหาพระเถรเจ้าองค์นั้นด้วยความละอายใจที่เคยขับไล่
ส่วนพี่ชายของพระเถรเจ้าองค์นั้นได้รีบเดินไปตามทางน้อย ๆ พอจุรอยเท้าแห่งคนเดียว แล้วคุกเข่าลงไหว้แต่ไม่แสดงตัวให้พระเถรเจ้าเห็น แต่พระเถรเจ้าก็ไม่ได้เดินเลยไป พี่ชายผู้เป็นเปรตนั้นจึงบอกพระเถรเจ้าว่า ข้าพเจ้าเป็นพี่ชายของท่าน บัดนี้ได้มาเกิดเป็นเปรต มารดาบิดาของท่านได้มาเกิดเป็นเปรตเหมือนกัน แต่มารดาบิดาของท่านซึ่งเกิดเป็นเปรตอดอยากมีรูคอเท่ารูเข็ม มีความลำบากกายอย่างยิ่ง ทั้งผ้านุ่งผ้าห่มก็ไม่มี มีร่างกายผอมแห้งมีความหิวกระหายอยู่เป็นนิตย์ มารดาบิดาของท่านผู้ที่ทำบาปกรรมไว้แล้วนั้นไม่กล้าให้ท่านเห็นตัว ขอท่านจงเมตตากรุณาให้ทานสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แล้วแผ่ส่วนบุญให้พวกข้าพเจ้าด้วยเถิด พวกข้าพเจ้าที่ได้ทำบาปกรรมไว้ จักได้มีความสุขด้วยบุญที่ท่านแผ่ไปให้
พระเถรเจ้าได้ฟังดังนี้แล้ว ก็เที่ยวไปบิณฑบาตแล้วนิมนต์พระภิกษุ ๑๒ องค์ ให้มาประชุมกันบอกว่า ข้าพเจ้าจักถวายทานแก่สงฆ์เพื่ออนุเคราะห์พวกญาติ ครั้นถวายทานแล้วก็ได้แผ่ส่วนบุญให้ว่า ขอผลทานนี้จงมีแก่พวกญาติของข้าพเจ้า จงให้พวกญาติของข้าพเจ้ามีความสุขเถิด ขอพวกญาติให้อนุโมทนา ข้าวน้ำโภชนาหารอันสะอาดดีงามก็ได้เกิดแก่พวกญาติ
ลำดับพี่ชายของพระเถรเจ้า ผู้กลายเป็นเทพบุตรมีรัศมีสวยงาม จึงได้แสดงตัวให้เห็นแล้วบอกว่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าพวกข้าพเจ้าได้อาหารบริบูรณ์แล้ว แต่ยังเปลือยอยู่ ทำอย่างไรพวกข้าพเจ้าจึงจักได้ผ้านุ่งห่มขอท่านจงทำอย่างนั้น พระเถรเจ้าก็ได้ไปเที่ยวเก็บผ้าตามกองหยักเยื่อมาซักฟอกให้ดีแล้วก็ถวายแก่สงฆ์ แล้วแผ่ส่วนบุญไปให้ว่าขอผลทานนี้จงมีแก่พวกญาติของข้าพเจ้า ขอจงให้พวกญาติของข้าพเจ้ามีความสุขเถิด พอพวกญาติได้อนุโมทนาก็มีผ้าทิพย์เกิดขึ้น
พวกญาติได้นุ่งห่มผ้าทิพย์แล้วก็ไปแสดงตัวให้พระเถรเจ้าเห็นแล้วบอกว่า ผ้าในแว่นแคว้นพระเจ้านันทราช ก็ยังไม่มากเท่าผ้าของพวกข้าพเจ้าเพราะผ้าของพวกข้าพเจ้าซึ่งเป็นผ้าไหมผ้าขนสัตว์ ผ้าป่านผ้าฝ้าย ซึ่งมีค่ามาก ยังมีมากกว่านั้นอีก พวกข้าพเจ้าได้มีผ้านุ่งห่มล้วนแต่ดี ๆ แล้ว แต่ยังไม่มีที่อยู่อาศัย ทำอย่างไรพวกข้าพเจ้าจักจักได้ที่อยู่อาศัยของท่านจงทำอย่างนั้นด้วยเถิด
โดย ศาลาธรรม
สลักธรรม 3
ลำดับนั้นพระเถรเจ้าจึงปลูกกระท่อมใบไม้ขึ้นถวายสงฆ์ แล้วแผ่ส่วนบุญให้มารดาบิดากับพี่ชายว่า ขอส่วนบุญนี้จงมีแก่พวกญาติของข้าพเจ้า ขอให้พวกญาติของข้าพเจ้าจงมีสุขเถิดดังนี้ฯ พอพวกญาติได้อนุโมทนาทิพยวิมานก็ได้เกิดขึ้นแก่พวกญาติทิพยวิมานเหล่านั้นมีรัศมีส่องสว่างทั่วทิศทั้งปวง ลำดับนั้น พี่ชายจึงบอกพระเถรเจ้าอีกว่า พวกข้าพเจ้าจะได้น้ำดื่มด้วยอาการอย่างไรขอท่านจงพยายามอย่างนั้นเถิด
พระเถรเจ้าก็ได้ตักน้ำถวายสงฆ์แล้วส่งส่วนบุญไปให้ว่า ขอผลบุญอันนี้จงมีแก่พวกญาติของข้าพเจ้า ขอให้พวกญาติของข้าพเจ้าจงมีความสุขเถิด
พอพวกญาติได้อนุโมทนา ก็มีสระโบกธรณี ๔ เหลี่ยมเต็มเปี่ยมด้วยน้ำใสสะอาดดาษด้วยดอกประทุม และดอกไม้มีกลิ่นหอมนานาประการทั้งมีน้ำเย็นใสมีท่าราบเป็นอันดีเกิดขึ้นแก่พวกญาติ พวกญาติพากันลงอาบน้ำในสระโบกธรณีนั้น แล้วก็ได้ไปแสดงตัวให้ปรากฏแก่เถรเจ้า บอกพระเถรเจ้าว่า พวกข้าพเจ้าได้ดื่มน้ำแล้ว แต่ยังเดินลำบากอยู่ในพื้นที่อันเต็มไปด้วยกรวดและเสี้ยนหนามหลักตอ ทำอย่างไรพวกข้าพเจ้าจึงจักได้ยานพาหนะ ขอท่านจงทำอย่างนั้นด้วยเถิด
พระเถรเจ้าก็ได้ถวายรองเท้าชั้นเดียวแก่พระภิกษุสงฆ์ แล้วส่งส่วนบุญไปให้ว่าขอผลบุญนี้จงมีแก่พวกญาติของข้าพเจ้ามีความสุขเถิด
พอพวกญาติได้อนุโมทนาก็มีรถทิพย์เกิดขึ้น พี่ชายจึงได้บอกพระเถรเจ้าว่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ท่านได้อนุเคราะห์พวกข้าพเจ้าให้ได้อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย ท่าน้ำ ยานพาหนะแล้ว พวกข้าพเจ้าจึงได้พากันมาไหว้ท่าน ผู้เป็นนักปราชญ์ผู้มีความกรุณาในโลก
พระเถรเจ้าจึงได้นำเรื่องนี้ไปกราบทูลแด่พระพุทธองค์ ๆ ได้ทรงนำเรื่องนี้ให้เป็นเหตุ แล้วตรัสว่าเปรตพวกนี้ได้รับทุกข์ใหญ่อยู่ในบัดนี้ฉันใด ตัวเธอก็ได้เกิดเป็นเปรตได้รับทุกข์ใหญ่อยู่ในชาติก่อนฉันนั้น พระเถรเจ้าก็ทูลขอให้ทรงแสดง พระพุทธองค์ก็ทรงแสดงเรื่องเปรต แล้วตรัสเทศนาแก่ประชุมชนต่อไปประชุมชนได้ฟังแล้ว ก็เกิดความสลดใจ ได้ตั้งใจทำบุญกุศล มีการให้ทานรักษาศีลเป็นต้นตามกำลังของตน
โดย ศาลาธรรม
สลักธรรม 4อ่านแล้วก็รู้สึกได้แน่แก่ใจว่า..บุญเท่านั้นที่ดับร้อนดับทุกข์ได้ จะหาสิ่งอื่นประเสริฐยิ่งกว่าบุญไม่มีแล้ว และก็เกิดสลดใจในชีวิตที่ผ่านมามากมาย ที่ต่างก็เคยมีบาปกรรมอันชั่วช้ามาด้วยกันทั้งนั้น ทำให้วัฏฏะหมุนไปในที่ต่ำบ้างสูงบ้างกันมาช้านาน
ขอบพระคุณมากครับ ที่นำเรื่องที่ชวนให้ใจนั้นเกิดสังเวคสลดจิต คิดออกจากบาปมาเป็นเครื่องกระตุ้นใจให้ครับผม
โดย เทพธรรม (เทพธรรม)
สลักธรรม 5
อ่านแล้วเห็นความน่ากลัวของบาปอกุศลเป็นอย่างมาก เห็นได้ว่าไม่สมควรที่จะดูถูกใครทั้งสิ้น เราะเรามิอาจทราบได้เลยว่าท่านนั้นเป็นใคร ยิ่งเป็นพระอรหันต์ด้วยแล้ว บาปอกุศลก็จะมีผลมากขึ้นอย่างหาประมาณมิได้เลย
กราบอนุโมทนาและขอบพระคุณมากค่ะที่นำมาให้อ่านเป็นประจำโดย พี่ดา (พี่ดา)
สลักธรรม 6ผลของบาปที่ได้กระทำไปให้ผลที่น่ากลัวมากๆ และกว่าจะพ้นสภาพที่ต้องทุกข์ทรมานนั้นได้ ก็ต้องอาศัยบุญแต่ละชนิดๆ
ขอบพระคุณค่ะ ที่นำมาให้อ่านค่ะโดย เซิ่น (เซิ่น)
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |
