เฮ้อ ...น้องเล็กเหน็ดเหนื่อยเรื่องยุ่งๆเกี่ยวกับลูกๆเข้าโรงเรียน เลยหายหน้าไปพักใหญ่แต่ตอนนี้เรื่องลูกก็ได้เบาบางลงแล้ว จึงได้กลับมานำเรื่องต่างๆมาให้พี่ๆได้อ่านกันค่ะ
มนต์ของมานพโง่
ในอดีตกาล มีชายหนุ่มเมืองพาราณสีผู้หนึ่งไปศึกษาศิลปวิทยาที่เมืองทิศาปาโมกข์ ชายหนุ่มผู้นี้เป็นคนโง่เรียนรู้ต่างๆไม่ได้เลย แต่เป็นคนมีนิสัยดีและได้ปรนนิบัติอาจารย์ผู้สอนเป็นอย่างดี อาจารย์มีความสงสาร จึงเมื่อชายหนุ่มได้ศึกษาอยู่หลายปีแล้วแต่ก็ยังไม่เรียนรู้อะไร อาจารย์จึงบอกมานพโง่ว่า เจ้าจงกลับบ้านเถิด เราให้มนต์วิเศษสั้นๆว่า ฆเฏสิ ฆเฏสิ กการณา ฆเฏสิ อหปิ ต ชานามิ ชานามิ ( ท่านเพียรไปเถิด เพียรไปเถิด เพราะเหตุไร ท่านจึงเพียร เราก็รู้เหตุนั้นอยู่ รู้อยู่ ) เมื่อศิษย์ท่องจำมนต์ได้แล้วก็ลาอาจารย์กลับไปยังเมืองของตนที่กรุงพาราณสีและท่องมนต์นี้อยู่เสมอ
คืนหนึ่งพระเจ้ากรุงพาราณสีปลอมพระองค์ออกตรวจดูความเป็นอยู่ของราษฎร ก็เดินไปพบโจรกำลังขุดอุโมงค์ที่จะเข้าไปในบ้านของมานพโง่ มาณพสยายมนต์ด้วยเสียงอันดังโจรได้ยินดังนั้นก็ตกใจรีบหนีไป พระเจ้ากรุงพาราณสีรู้สึกสนพระทัยมนต์ของมาณพที่ทำให้โจรหนีไป วันรุ่งขึ้นพระองค์จึงให้มาณพมาเข้าเฝ้า และขอให้สอนมนต์ มาณพสอนมนต์ให้พระเจ้ากรุงพาราณสีและได้รับรางวัลเงินทองมากมาย
วันหนึ่งนายภูษามาลา (ช่างตัดผม) มีกำหนดจะเข้าไปตัดผมพระเจ้ากรุงพาราณสี เสนาบดีผู้ใหญ่ที่คิดขบถได้จ้างนายภูษามาลาด้วยเงินเป็นจำนวนมาก ให้ใช้มีดโกนปั่นพระศอพระเจ้ากรุงพาราณสี
ขณะที่นายภูษามาลาตัดพระเกษาของพระเจ้ากรุงพาราณสีและเตรียมจะสังหารพระราชา พระเจ้ากรุงพาราณสีก็สยายมนต์ที่เรียนมาจากมาณพ นายภูษามาลาได้ยินดังนั้นก็ตกใจคิดว่าพระราชารู้เท่าทันโครงการของตน จึงรีบคุกเข่าลงกราบสารภาพเรื่องราวทั้งหมด พระเจ้ากรุงพาราณสีจึงลงโทษเสนาบดีผู้ใหญ่และมอบตำแหน่งเสนาบดีให้แก่มาณพ
คติที่ได้ คือ คนเราถึงแม้จะไม่ค่อยฉลาด แต่มีความเพียรและความซื่อสัตย์ ความดีทั้งหลายที่มีก็จะกลับมาคุ้มครองได้ จริงไหมค่ะ