เสียงกระซิบข้างหัวใจ ๗.

---

ชีวิตของคนเรานั้น มีความแปรเปลี่ยนไปตามกาล ยามที่ชราภาพคืบคลานเข้ามาสู่ชีวิตแล้วละก็ อย่าได้หวังเลยที่จะมีความสะดวกสบายในร่างกาย ความผุกร่อน ทำให้กำลังวังชาร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว ซากกายที่แบกภาระมาช้านาน ไม่เคยได้รับความปรานีจากสิ่งใดได้ จะมีแต่มัจจุมารเท่านั้นที่ดักรอเราอยู่อย่างมั่นคง รอวันที่เปลวเทียนจะริบหรี่จนดับลง หากทว่าอำนาจกรรมที่ยังอุปถัมภ์ค้ำจุนอยู่นั้น ยังคงทำหน้าที่เฝ้ายามรักษาชีวิตเอาไว้ทั้งๆที่กำลังนั้น ก็ค่อยๆหมดลงไปตามสภาพแห่งทุกข์ที่มีความหมายถึง การทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ นั่นเอง ธรรมชาติเช่นนี้...ที่เป็นไปทั่วถ้วนกับชีวิตของคนเรามาช้านาน และก็จะเป็นเช่นนี้ตลอดไปอย่างไม่มีสิ้นสุด สรรพสัตว์ทั้งหลายที่ต่างมีเขี้ยวเล็บอันเป็นอาวุธป้องกันตัว สรรพสัตว์ทั้งหลายที่มีปัญญาเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ ต่างก็ต้องพ่ายแพ้แก่มัจจุมารผู้ไม่เคยใยดีกับใครเลยสักชีวิตเดียว

โดย พี่ดอกแก้ว [27 ธ.ค. 2550 , 08:11:03 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 รอยจารึกแห่งวีรกรรมที่ซ้ำซาก รอยจารึกแห่งเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ของบรรพชน ถูกถ่ายทอดลงสู่ห้วงสำนึกของอนุชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า แต่ก็ยังไม่เคยมีใครที่มีรอยจารึกว่า สามารถมีชัยเหนือมัจจุมารได้ ความตาย คือเบื้องสุดท้ายแห่งชีวิตในแต่ละภพชาติ ทรัพย์สมบัติและยศศักดิ์ถูกวางทิ้งไว้ให้ทายาทได้ช่วงใช้หรือแย่งชิง วัฏจักรแห่งชีวิตยังคงหมุนวนต่อไปเพราะไม่สิ้นสุดด้วยพลังงานที่เนืองหนุน ความต้องการปรารถนา การไขว่คว้า และความลุ่มหลงในแต่ละคราว ดุจดังเครื่องจักรที่ยังไม่เสื่อมสภาพและไม่สิ้นไร้พลังงาน

โดย พี่ดอกแก้ว [27 ธ.ค. 2550 , 08:15:43 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 2 การเกิดขึ้นในภพใหม่ จึงเป็นไปตามกระแสกรรมที่ไม่อาจหลบเลี่ยง ชาติปิ ทุกขา.....การเกิดเป็นทุกข์ ชาติ คือ ความเกิดของสัตว์ทั้งหลาย นำความไม่ยั่งยืนผันแปร กลับมาให้หาทางแก้ไขอีกครั้ง จากครรภ์มารดามาสู่วัยทารก และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่ละวันแต่ละนาทีทุกชีวิตล้วนมีสิ่งที่ต้องการ และสิ่งที่ต้องแก้ไขทั้งสิ้น อย่าได้เห็นเพียงว่า การดิ้นรนต่อสู้กับอุปสรรคทั้งหลาย การประกอบอาชีพการงาน โรคภัยไข้เจ็บ หรือความผิดหวังเสียใจ ฯลฯ จะเป็นความทุกข์ของชีวิตเท่านั้น การสูดลมหายใจ เปลี่ยนอิริยาบถ และรับประทานอาหาร เหล่านี้ ต่างก็เป็นบทบาทของความทุกข์ในชีวิตเช่นกัน หามีสิ่งใดเป็นสุขแท้ในชีวิตได้เลย ความพอใจที่เกิดจากการแก้ไขแต่ละคราว ก็มีอยู่เพียงชั่วขณะแล้วก็ต้องเปลี่ยนไปๆ เปลี่ยนแปลงไปจนจำไม่ได้แล้วว่า ทำอาการอย่างนี้มาแล้วกี่หน รับประทานอาหารมากี่มื้อ พบกับความรู้สึกอย่างี้มาแล้วกี่ครั้ง เพราะกิจกรรมประจำชีวิตเหล่านี้ มีตามติดมากับคำว่าชีวิต

โดย พี่ดอกแก้ว [27 ธ.ค. 2550 , 08:21:04 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 3 และเมื่อวันเวลาผ่านไปคำว่า...... ชราภาพก็คืบคลานมาสู่ชีวิตอีกครั้ง ตามร่องรอยของกงล้อวัฏกรรมอย่างไม่รู้จักเหนื่อยล้า ชาติปิ ทุกขา ชราปิ ทุกขา มรณัมปิ ทุกขัง แรกหายใจใช้ชีวิตไม่คิดมาก เติบโตจากมือผู้อื่นเขายื่นให้ มีพ่อแม่พี่น้องประคองใจ เมื่อนานไปยืนได้เองไม่เกรงคน แต่กลับเป็นชีวิตที่คิดมาก การก้าวเดินยิ่งลำบากและสับสน สร้างเงื่อนไขจอมปลอมน้อมสู่ตน สร้างชีวิตอยู่บนความเสี่ยงภัย ชอบทรัพย์สินกลิ่นสีมียศเสริญ รุ่งเจริญอนาคตอันสดใส กอบโกยความต้องการลงฐานใจ ตอกเสาเข็มความคว้าไขว่ไม่เว้นวัน ข่าวปรากฏหมดชีวิต..เพราะคิดน้อย อีกใจลอยอุบัติเหตุ..เลศอาสัญ ทั้งทวงหนี้ทวงถามตามฆ่าฟัน มีทุกวัน..ไม่ใส่ใจ..เพราะไกลตน หากวันนี้มีชีวิตที่คิดถูก เพียรฝังปลูกกุศลกรรมนำบุญผล รู้จักพอ..รู้จักใช้ให้เหมาะตน รู้จักหนทางพักรักษ์ชีวี ชีวิตหนึ่งจะถึงสุขสมควร หากถี่ถ้วนในธรรมนำสุขศรี เพียรละความต้องการจากฤดี ก็จักมีชีวิตใหม่ไร้รอยมาร ด้วยความปรารถนาดีค่ะ พี่ดอกแก้ว.

โดย พี่ดอกแก้ว [27 ธ.ค. 2550 , 08:25:09 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 4 ตราบใดที่ยังคงดำรงซึ่งชีวิตแห่งความเป็นมนุษย์ ถึงจะละวางได้ในระดับหนึ่ง ถึงแม้จะตระหนักรู้ว่า ในแทบจะทุกเสี้ยววินาที เกิดดับไปไม่รู้ต่อกี่รอบ แต่ทุกคนก็ยังคงต้องทำตามหน้าที่ ตามภาระที่เราต้องรับผิดชอบ ถึงแม้จะทราบแท้แก่ใจว่า ภาระและหน้าที่นั้น มันหมุนไปตามรอยเกวียนของสังสารวัฏก็ตาม แต่ก็ต้องทำเพื่อภาระและหน้าที่ของเราจะได้เสร็จสิ้น ถึงที่สุดอย่างสมบูรณ์ ก่อนจะถึงเวลาที่เราได้สิ้นใจอย่างสงบ และจากลาสังสารวัฏนี้ไปอย่างไม่มีห่วงใดๆให้ผูกพันธ์อีก แต่ตอนนี้คิดถึงคุณพี่ดอกแก้วค่ะ ชีวิตช่วงนี้ชีพจรลงเท้าค่อนข้างสมบูรณ์ค่ะ ขอธรรมะคุ้มครองคุณพี่ดอกแก้วค่ะ .

โดย ปุ๋ย [27 ธ.ค. 2550 , 08:34:56 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 5 เสียงกระซิบ ที่ให้พิจารณา วัฏจักรของชีวิต ที่ยังหมุนเวียนไปเรื่อยๆ เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย พร้อมกับความทุกข์ที่เห็นได้ง่าย เช่น เสียใจ เจ็บป่วย และความทุกข์ที่คนส่วนใหญ่มักมองข้าม เช่น การสูดลมหายใจ เปลี่ยนอิริยาบถ และรับประทานอาหาร ตราบใดที่ยังไม่สามารถละความต้องการได้ วัฏจักรของชีวิตก็จะดำเนินต่อไปๆ ขอบพระคุณพี่ดอกแก้วค่ะ

โดย เซิ่น [27 ธ.ค. 2550 , 08:37:14 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 6 "..ความผุกร่อน ทำให้กำลังวังชาร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว ซากกายที่แบกภาระมาช้านาน ไม่เคยได้รับความปรานีจากสิ่งใดได้ จะมีแต่มัจจุมารเท่านั้น ที่ดักรอเราอยู่อย่างมั่นคง รอวันที่เปลวเทียนจะริบหรี่จนดับลง .." เป็นคำเตือนใจที่ดีมากเลยค่ะ ขอบพระคุณค่ะพี่ดอกแก้ว.

โดย น้องกิ้ฟ [27 ธ.ค. 2550 , 08:40:37 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 7 ไม่มีใครรู้ถึงจิตลึกๆภายในของเราหรอกว่ากำลังคิด หรือจดจ่ออยู่กับสิ่งใด ดังนั้นจึงไม่มีใครจะเตือนเราได้ นอกจากตัวของเราเองเพียงเท่านั้น คิดดีทำดีไว้เถิดจะเกิดผล ยืนอยู่บนกองกิเลศเหตุมิจฉา จะรักจะโลภจะโกรธา อนิจจาเกิดมาเพื่อใช้กรรม ขอบคุณและสวัสดีนะครับพี่ดอกแก้ว.

โดย ผลิใบสู่วัยกล้า [27 ธ.ค. 2550 , 08:42:49 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 8 ชาติปิ ทุกขา ......การเกิดเป็นทุกข์ ชาติ คือ ความเกิดของสัตว์ทั้งหลาย นำความไม่ยั่งยืน ผันแปร กลับมาให้หาทางแก้ไขอีกครั้ง เป็นเสียงกระซิบที่มีคุณค่ามากที่สุดค่ะ เพราะหากไม่มีชาติแล้ว ก็ไม่ต้องมีการแก้ไขอะไรอีกเลย กราบขอบพระคุณค่ะพี่ดอกแก้ว

โดย น้องฟู [27 ธ.ค. 2550 , 08:45:38 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 9 อันชีวิตในโลกนี้จะหาสถานที่ใดให้ความสุขได้ย่อมไม่มีนอกจากตัวของเราเอง สิ่งที่มีคนพยายามหาก็มองไม่เห็นสิ่งเหล่านี้หาใช่อยู่ไกลแต่กับอยู่ใกล้ แต่แปลกนะคนเรากลับมองไปไกลในสิ่งต่างเพื่อค้นคว้าความสุขแต่กับสิ่งในตัวรอบตัวกลับมองไม่เห็น เปรียบเสมืองผงเถ้าเข้าตานั่นแหละถึงจะได้รู้สึก การเกิดดับย่อมมีขึ้นได้ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นวัตถุหรือสสารที่มีพลังงาน เช่นคน สัตว์ สิ่งของ เป็นต้น ฉะนั้นการจะหาความสุขได้ต้องประกอบด้วยความมีสติสัมปชัญญะ เพื่อไตร่ตรองหาเหตุและผลจึงจะสามารถค้นพบสิ่งนั้น จิต เจตสิก และใจ เป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่แผ่กระจายออกไปเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอทุกวินาทีมีการเกิดดับต่อเนื่องตลอดเวลา หากเรามีสติสัมปชัญญะเข้าควบคุมดูแลสิ่งเหล่านี้อย่างน้อยความสุขเบื้องต้นก็จะบังเกิดขึ้นสิ่งเหล่านี้อยู่ที่ตัวของเราเอง หากรู้จักใช้ก็มีประโยชน์หากระวางเสียก็จะเกิดความทุกข์ตามมา เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็น อนิจจัง ความไม่แน่แท้แน่นอนเปลี่ยนแปลงไปตามจิตใจกาลเวลา ความทุกข์คือความเร่าร้อนกระวนกระวาย เพราะเหตุแห่งสติมิได้ดูแลควบคุม อนัตตา ความไม่เป็นแก่นสารย่อมดับไปตามธรรมชาติไม่ใช่ของเราหรือของใครๆทั้งสิ้น การที่จะเข้าสู่ได้ ต้องไม่เกิดความประมาท อย่างที่คุณดอกแก้วบอกมาว่า ชาติหมายถึงภพการเกิดก็เป็นทุกข์ ความขราคือการเปลี่ยนแปลงก็เป็นทุกข์ ความตายหมายถึงความดับก็เป็นทุกข์ หากเราจะยืดถือมรณังนุสติไว้เสมอๆๆไม่กลัวความตาย ความทุกข์ก็จะลดน้อยลงไปให้มีสติในการพิจารณาสิ่งรอบข้างไว้แม้กระทั้งตัวเราเองย่อมจะบังเกิดสุขขึ้นมาแม้จะไม่จีรังยั่งยืน สิ่งเดียวที่จีรังยั่งยืนคือละเสียสิ้นจากอวิชชาทั้งปวงซึ่งเป็นการครอบงำชักจุงเราให้เกิดมีภพวนเวียนไปไม่สิ้นสุด หากสิ้นจากอวิชชาแล้วก็จะสามารถตัดขาดไม่ต้องมีการเกิด แก่ เจ็บ และตาย สิ่งเหล่านี้มันมาจากอวิชชาทั้งสิ้น ตัวการใหญ่คือ ความโลภ ความโกรธ และความหลง สามสิ่งนี้หากผู้ใดทำให้ลดน้อยลงได้ความสุขก็จะตามเข้ามาเอง.

โดย แก้วประเสริฐ. [27 ธ.ค. 2550 , 08:49:14 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

สลักธรรม 10 ย่อมมีเกิดมีแก่แท้พระสอน เมื่อแต่ก่อนเต่งตึงถึงกับเฉา ไม่มีเว้นสักอย่างหรือจางเบา มีแต่เฝ้าดูไปในทุกที....

โดย ดอกสารภี [27 ธ.ค. 2550 , 08:53:13 น.] ( IP = 58.9.144.152 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด