แก้ไขใครไปทำไม..แก้ที่ใจจะดีกว่า

---

ความทุกข์โทมนัสที่เกิดขึ้นในจิตใจนั้น คนส่วนใหญ่ เรามักไม่รู้ไม่เข้าใจ จึงทำใจไม่ได้หรือทำไม่เป็น และบางที่ยังคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย..แต่ทุกข์กายแม้เพียงเล็กน้อย เช่น การเจ็บไข้ ปวดฟัน จะต้องดิ้นรนเดือนร้อนไปหาหมอด้วยความเป็นห่วงในรูปกาย แม้เป็นเรื่องผิวหนังเพียงผื่นคัน หรือริ้วรอยเพียงเล็กน้อยส่องกระจกทีไรกลุ้มใจทุกทีไป ... สิวชนิดต่างๆ สามารถทำให้จิตเศร้าหมองเดือดร้อนวุ่นวายเราจึงเสียเวลา ไปค่อนชีวิตจริงๆกับเรื่องเหล่านี้ได้ แต่เรืองสำคัญที่สุดที่ควรรู้ควรสนใจกลับไม่รู้ไม่สนใจ.. มิหนำซ้ำจิตยังดิ้นรนไปในเรื่องของคนอื่น ไม่ว่าเรื่องคนนั้นจะดี..ก็ขาดมุทิตาจิต ไม่ว่าเรื่องคนนั้นไม่ดี..ก็ขาดเมตตาจิต ในเมื่อเวลาจิตตน ท้อแท้เบื่อหน่ายเกิดขึ้น..เรียกว่าจิตตก ไม่อยากได้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้น รู้สึกสลดหดหู่ เซ็งอะไรไปหมดก็ไม่รู้หาสาเหตุไม่พบ จะยกจิตขึ้นสู่อารมณ์ของความร่าเริงปิติ ปราโมทย์ได้อย่างไร? สิ่งเหล่านี้มิใช่หรือที่เราควรเข้าไปค้นหามาแก้ไขตนเอง

โดย เทพธรรม [3 ม.ค. 2551 , 07:55:09 น.] ( IP = 58.9.140.252 : : )

สลักธรรม 1 เพียงมีสติรู้สึกตัวเปลี่ยนอารมณ์ด้วยการตรึกไปในอารมณ์ใหม่ให้เป็นปัจจุบันให้ได้..ที่เรื่องราวที่ดีงามก็เกิดขึ้น จิตที่ตก นั้น....ก็จะยกออกจากความเบื่อหน่ายท้อแท้เพราะอารมณ์เก่าขึ้นมาสู่ความเป็นปกติ ของความแจ่มใสร่าเริงเสียได้ หรือจิตที่ฟุ่งซ่านวิตกกังวล จำต้องข่มจิตลงให้ได้ เป็นอุบายวิธี...เป็นศิลปของชีวิต..อย่างหนึ่งที่สำคัญมาก หรือจิตที่ฟุ่งซ่านวิตกกังวล จำต้องข่มจิตลงให้ได้...มิฉะนั้นจิตฟุ้งซ่าน แต่ถ้าจิตของเราม่นไหม้เร่าร้อน....จะต้องดับความร้อนให้มอดลงให้เร็วที่สุด การยกจิตข่มจิต..และดับไฟที่เร้าร้อนในจิต...อันเป็นความทุกข์ทางใจที่สำคัญยิ่ง เพียงเราสนใจและฝึกฝนจนเกิดความชำนาญขึ้นมาจริงๆ แล้ว ทุกข์ของเราก็จะคลายออก เป็นวิธีเอาชนะความทุกข์ทางใจ..ด้วยวิธีการทำใจให้ถูกตรงในทางพระพุทธศาสนา จนกระทั่งจิตที่มีคุณลักษณะที่ดีที่งามปรากฏเกิดขึ้นแล้ว เราจะมีวิธีรักษาคุณภาพของจิตที่ดีงามนั้นไว้ได้อย่างไร?เรื่องนี้ต่างหากที่เราท่านควรหันมาศึกษาขบคิดหาความรู้จะดีกว่าไปใส่ใจในเรื่องที่เราก็ไม่สามารถแก้ไขได้ วิธีการทางพุทธศาสนาเท่านั้นที่ว่าไว้ถึงเรื่องราวของจิต และการแก้ไขสภาพจิตให้ดีงาม ไม่ใช่เรื่องของศีลธรรมธรรมดา หรือจิตวิทยาภายนอกพุทธศาสนาจะนำมาใช้ได้เลย

โดย เทพธรรม [3 ม.ค. 2551 , 08:00:25 น.] ( IP = 58.9.140.252 : : )

สลักธรรม 2 เพราะเราไม่เคยสังเกตจิตของเรา แต่เราก็กลับไปหาอารมณ์ที่ไม่ดี มาทำให้จิตต้องแปรปรวนไปเป็นความฟุ้งซ่าน วิตกกังวน เบื่อหน่ายเร้าร้อนหม่นหมองใจให้เกิดขึ้น จิตดีอยู่ก็ไม่รู้เพราะไปรู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้ สิ่งที่ควรรู้กลับไม่รู้ เพราะไม่สนใจที่จะอยากรู้ เราจึงต้องทุกข์ใจอยู่เสมอ คิดก็ไม่เป็นไม่รู้จะทำอย่างไรดีกับความทุกข์ ที่เกิดขึ้น ทุกข์เมื่อวานนี้ก็ไม่พอ เอากลับมาให้ทุกข์มากขึ้นในวันนี้ และพรุ่งนี้อีก จิตใจของคนส่วนใหญ่จึงมักเป็นเช่นนี้อยู่เสมอ เพราะความไม่รู้ขาดความ รู้คือปัญญาในพระพุทธศาสนานั่นเอง ถึงเวลาแล้วของชีวิต ที่กำลังดำเนินไปสู่ที่ๆเดียวกัน คือหลุมฝังศพ.แต่ก็เป็นจุดแยกย้ายกันไปที่ไม่เหมือนกัน นั่นก็คือสุคติและทุคติ ที่เราต่างต้องไปตามกรรมของตนเอง ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวกับท่านว่า ถึงเวลาของชีวิตแล้ว ที่จะหาทางไปให้แก่ชีวิตของตนเองสักที หยุดใจที่พเนจรเสีย แล้วมาตั้งใจศึกษาพระอภิธรรม เพื่อท่านเองจะได้ไปพ้นจากความทุกข์ได้โดยเด็ดขาด

โดย เทพธรรม [3 ม.ค. 2551 , 08:05:30 น.] ( IP = 58.9.140.252 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณในคำตักเตือนสั่งสอนให้ประพฤติถูกทางนะคะ จะพยายามศึกษาพระอภิธรรมให้แตกฉาน เพื่อการปฏิบัติที่ถูกต้อง เพื่อการสิ้นไปจากทุกข์ และเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา ให้ควรค่ากับเวลาที่เหลืออยู่ในชีวิตค่ะ

โดย น้องกิ้ฟ [3 ม.ค. 2551 , 11:49:20 น.] ( IP = 58.9.150.75 : : )

สลักธรรม 4 หยุดใจที่พเนจรเสีย แล้วมาตั้งใจศึกษาพระอภิธรรม เป็นข้อคิดที่สำคัญมากค่ะ เพราะความทุกข์ของชีวิตที่แวะเวียนเข้ามาหาทุกวัน และเราพยายามแก้ไขอยู่นั้น ก็ไม่จบสิ้นสักที จนกว่าจะตัดต้นตอของทุกข์ได้ ด้วยการศึกษาและปฏิบัติ จนกระทั้งกิเลสหมด ไม่เกิด จึงพ้นจากความทุกข์ ได้โดยเด็ดขาด ขอบพระคุณท่านเทพธรรมค่ะ

โดย เซิ่น [3 ม.ค. 2551 , 11:51:50 น.] ( IP = 58.9.150.75 : : )

สลักธรรม 5 ขอบคุณท่านอาจารย์ที่เตือนจิต ให้พินิจในกุศลผลทั้งหลาย ให้ศึกษามั่นในใจกาย เพื่อผ่อนคลายความวิบัติแห่งชีวี

โดย เณรวัส [3 ม.ค. 2551 , 11:53:03 น.] ( IP = 58.9.150.75 : : )

สลักธรรม 6 กราบขอบพระคุณท่านเทพธรรมมากค่ะ ค่ะ ...จะหยุดใจที่พเนจรเสีย แล้วมาตั้งใจศึกษาพระอภิธรรม ให้เข้าใจลึกซึ้ง เพื่อชีวิตที่เหลือน้อยนิดนี้จะได้เดินทางในทางที่ถูกที่ควร

โดย พี่ดา [3 ม.ค. 2551 , 11:55:01 น.] ( IP = 58.9.150.75 : : )

สลักธรรม 7 กราบขอบพระคุณค่ะ เมื่อได้อ่านแล้วจึงสะท้อนให้เห็นความจริงของชีวิต ว่าเราไม่เคยทันกับจิตของตน เพราะขาดความรู้นั่นเอง การได้มีผู้ชี้แนะ จึงเป็นประโยชน์ให้รู้จักคิดให้เป็น และที่สำคัญมีคนอีกมากมายที่ไม่รู้ว่าเวลาที่ผ่านไปเรากำลังสร้างทุกข์ให้กับชีวิตอยู่แทบตลอดเวลา แต่หลงผิดว่า... ไม่ใช่เลย โลกจึงแบ่งบุคคลไว้ 4 จำพวก เราเองก็คงเหลือขอมานานแล้ว เหลือขอแล้วยังไม่รู้จักคำว่าเข็ดขยาดกับชีวิต กว่าวันนี้จะมีได้เช่นนี้ คงไม่ปล่อยให้กลายเป็นผู้เหลือขออีกแล้วค่ะ

โดย น้องอุ๊ [3 ม.ค. 2551 , 11:57:11 น.] ( IP = 58.9.150.75 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด