มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


น้ำใจที่น่ากลัว






น้ำใจที่น่ากลัว


กิร ดังได้สดับมา

ข้าราชการผู้ใหญ่ท่านหนึ่งประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ กระดูกซี่โครงหักและศีรษะกระทบกระเทือนอย่างร้ายแรง ต้องเข้าโรงพยาบาลผ่าตัดด่วนและต้องพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาลหลายวันเพราะต้องรอให้กระดูกประสานกันสนิทและมีอาการทางสมองคือจำอะไรไม่ค่อยได้ด้วย บรรดาญาติมิตรและลูกน้องทราบเรื่องเข้าต่างตกใจพากันไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลด้วยความมีน้ำใจ

“เป็นไงพวก ทำอีท่าไหนจึงเกิดเหตุได้ เสียใจด้วยนะ ขอให้หายไวๆ คนกระดูกแข็งอย่างเอ็งไม่ตายง่าย ๆ หรอก” เพื่อนคนหนึ่งพูดแบบที่เคยพูดเล่นกัน ทำเอาเพื่อนนอนสะดุ้ง

“ท่านครับ ๆ จำผมได้ไหม ผมชื่อนี้ไง” ลูกน้องคนสนิทคนหนึ่งยื่นหน้าเข้าไปหาคนไข้ที่สะลึมสะลืออยู่ เมื่อคนไข้ไม่ขานตอบก็ตะโกนดังกว่าเก่าอีก ทำให้ภรรยาของตนต้องสะกิดให้ถอยออกมา

ผ่านไปสองวันคนไข้ฟื้นขึ้นมา พอพูดจาได้ ผู้ไปเยี่ยมต่างดีใจแล้วถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น คนไข้ก็เล่าให้ฟังอย่างละเอียด รายแรกผ่านไป รายที่สองมาเป็นกลุ่ม ก็ต้องฉายหนังซ้ำอีก มากี่รายกี่กลุ่มก็ต้องเล่าเป็นแผ่นเสียงตกร่องอยู่อย่างนั้น ทำให้คนป่วยแทบไมได้พักผ่อน จะไม่ให้เข้าเยี่ยมก็ใช่ที่ จะไม่เล่าให้ฟังบ้างก็ใช่ที่อีก บางรายกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ดีๆ ก็ขออนุญาตปลุกให้ตื่นมารับรู้การมาเยี่ยมเพราะต้องรีบไปทำงาน

หมอบอกว่าพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลสักสิบวันก็กลับได้ แต่เพราะคนไข้ต้องผจญกับความหวังดีและความมีน้ำใจของญาติมิตรและลูกน้อง ทำให้อาการหายช้าลง เสียเวลาอยู่โรงพยาบาลแถมอีก ๕ วัน เสียเวลายังพอรับได้ แต่ต้องเสียเงินค่าใช้จ่ายเพิ่มโดยไม่จำเป็นอีกมากนี่สิ ทั้งคนไข้และครอบครัวแทบจะรับไม่ไหวเลย

โดย TaRa [28 ม.ค. 2551 , 00:07:53 น.] ( IP = 58.9.97.212 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

เรื่องนี้สื่อความให้เห็นว่า

ความมีน้ำใจนั้นเป็นสิ่งที่ดีน่ายกย่องแน่นอน แต่ความมีน้ำใจที่ไม่คาดคิดหรือที่คิดไม่ถึงอาจกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวหรือนำโชคร้ายมาให้แก่คนที่ตนมีน้ำใจให้ก็ได้ เช่นในกรณีไปเยี่ยมคนป่วยที่บ้านหรือที่โรงพยาบาล ผู้ไปเยี่ยมไข้ล้วนมีน้ำใจด้วยกันทุกคน แต่ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยคำนึงถึงคนป่วยว่าเขามีอาการอย่างไร จะเยี่ยมได้นานแค่ไหน จะต้องปฏิบัติตัวอย่างไร ในเวลาเข้าเยี่ยม

บางคนชอบตะโกนเรียกคนป่วยว่าจำตนได้ไหม บางคนเขย่าตัวคนป่วยให้ลืมตามองตนเพื่อให้คนป่วยรู้ว่าตนมาเยี่ยม บางคนไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำของโรงพยาบาลที่ให้เปลี่ยนรองเท้า ให้ใส่เสื้อคลุมในขณะเข้าเยี่ยม ให้ล้างมือก่อนแตะต้องคนไข้เพราะป้องกันการติดเชื้อ โดยคิดว่าตัวเองสะอาด ไม่เป็นไร กลายเป็นว่าคนเยี่ยมไข้นั่นแหละที่ทำให้คนป่วยมีอาการหนักขึ้นหรือหายช้า เพราะถูกรบกวนบ้าง เพราะติดเชื้อบ้าง เพราะไม่ได้พักผ่อนเต็มที่บ้าง อย่างนี้แหละที่เข้าข่ายให้พูดได้ว่า “น้ำใจที่น่ากลัว”

ที่มา หนังสือ กิร ดังได้สดับมา โดย พระธรรมกิตติวงศ์

โดย TaRa [28 ม.ค. 2551 , 00:10:37 น.] ( IP = 58.9.96.102 : : )


  สลักธรรม 2

เป็นตัวอย่างของความมีน้ำใจที่ไม่คาดคิดหรือที่คิดไม่ถึง ว่าจะมีผลเสียเกิดขึ้น

ขอบพระคุณคุณ Tara ค่ะ ที่นำสิ่งดีๆ มาฝากค่ะ

โดย เซิ่น [28 ม.ค. 2551 , 20:25:19 น.] ( IP = 58.8.55.53 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org