มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


สถานีสุดท้ายแล้ว




จุดจบของการเดินทาง เป็นคำพูดที่ดูน่ากลัวเสมือนต้องพลัดพรากจากสิ่งที่ตนรัก และสิ่งที่ตนหวังไปสิ้น ไม่เราก็เขา เขาผู้ที่เราต่างอนุมานเอาว่าเป็นของๆเรา และมามีอันเป็นไป ซึ่งอาจเกิดจากการเดินทางไปที่ไหนๆแล้วประสบอุบัติเหตุเป็นต้น

แต่ถ้าเรามาลองใช้คำนี้กับผู้ปรารถนาสิ้นทุกข์ ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป จบเสียทีการไปๆมาๆกับทุกข์แห่งชีวิต ที่ได้ศึกษาเล่าเรียนพระธรรม คำสอนของพระตถาคตเจ้า คำๆนี้จะเป็นที่ปรารถนายิ่งใช่ไหมค่ะ เพราะนั่นหมายถึง การถึงซึ่งพระนิพพานนั่นเอง.

โดย บุษกร เมธางกูร [12 ก.พ. 2551 , 08:56:13 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

ผู้มีปัญญาฉลาดในเหตุผลเท่านั้น จะไม่มีอะไรให้ทุกข์ ไม่เป็นอะไรที่ให้เกิดทุกข์เกิดร้อนขึ้นมาในจิตใจ

..ว่าแต่จะมีปัญญาจะรับรู้ด้วยปัญญาที่เป็น สัมมาทิฎฐิจริงๆหรือไม่เท่านั้น และถ้าจริงแล้ว จะมีพลังแห่งสติปัญญานั้นได้มากน้อยแค่ไหน ก็จะปรากฎออกมาในรูปผลลัพธ์ของการ เห็น การได้ยิน เป็นต้น

แต่ทว่าความพอใจ ที่ไร้ความพยายามแล้ว อย่าคิดเลยว่าท่านนั้นจะสมหวัง และถึงสถานีสุดท้ายได้

คงยังมีแต่ชีวิตที่เป็นไป อย่างไร้พรมแดนตลอดกาล สมยุค สมสมัย ที่เลือกใช้แต่คำเก๋ คำเท่ห์ แต่มากไปด้วยเล่ห์แห่งมายาในเนื้อหานั้นๆ

ด้วยเหตุนี้ การสร้างสมความรู้ในพระธรรมจึงจำเป็น และการสร้างเสริมปัญญาบารมี ในการละลดตัณหา - อวิชชา
จึงมีค่ายิ่ง ต่อการเดินทางสู่.. สถานีสุดท้ายแล้ว


โดย บุษกร เมธางกูร [12 ก.พ. 2551 , 09:04:53 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 2

หากหวังครองเป้าหมายในความฝัน
ความมุ่งมั่นคือผู้นำที่เบื้องหน้า
ความอดทนคือผู้ตามถามทางมา
ความแกร่งกล้าคือผู้รั้งคลังเสบียง


แม้นเพลี่ยงพล้ำช้ำกายในทางแคบ
ต้องเก็บแอบเจ็บปวดไม่ส่งเสียง
เพราะสัตว์ร้ายอาจหมายมามองเมียง
ด้วยยินเสียงรอซ้ำกระหน่ำภัย

ไม่มีทางสายใดไร้อุปสรรค
ไม่มีชีพใดจักไม่หม่นไหม้
ไม่มีใครไม่ท้อห่อห้วงใจ
ไม่มีโศกครั้งใดไม่เลิกรา

ทุกหนมีที่สุขและทุกข์เร้า
อย่าหมายเอาเพียงด้านใดในเบื้องหน้า
เมื่อมีแสงก็มีเงาทุกคราวครา
มีแพ้พ่ายกลายกล้าชนะกัน

กว่าจะถึงที่หมายปลายทางนี้
จึงมากมีลวดลายไล่ตามฝัน
กว่าจะจบชีวินสิ้นตะวัน
ต้องผกผันสู้ไปในมรรคา


โดย พี่ดอกแก้ว [12 ก.พ. 2551 , 09:12:49 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 3

ตามมาขึ้นรถไฟด้วยครับ หลังจากกลับไปบ้านเกิดมาครับผม ไม่ใช่ที่นครราชสีมา สุรินทร์ นะครับ เพราะพี่เณรไม่ใช่นักยกน้ำหนัก อิอิ

แค่ภาระแบกขันธ์ห้าอยู่ทุกวันนี้ ก็หนักกว่าสิ่งใดแล้ว หนักจนไม่สามารถไปถึงที่หมาย....ดั่งคำที่ว่า..... สถานีสุดท้ายแล้ว ได้ง่ายๆเลยครับ อย่างดีคงแค่ถึงหัวหินแล้วตอนนี้ ( ไม่หลงหัวอ่อนไปกับการอ้อนวอนแล้วครับเพราะหัวแข็ง)



แต่จะพยายามครับ ที่จะศึกษาหนทาง และออกเดินทางไปด้วย เพื่อจะได้ไม่จอดนิ่งอยู่ที่ชานชลาครับ

ขอบคุณในข้อความแห่งเมตตา และปรารถนาดีนะครับผม.


โดย พี่เณร [12 ก.พ. 2551 , 09:30:08 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 4

เป้าหมายของการเดินทาง ที่ต้องการจะถึง สถานีสุดท้าย นั้น จึงขึ้นอยู่ที่การกระทำของแต่ละคน
จะต้องสะสมเสบียง มีความเพียรในการศึกษาธรรมและ อบรมเจริญปัญญา

ขณะนี้ก็พยายามสร้างเสบียง โดยมี ครูผู้รู้ ที่คอยอบรมชี้แนะแนวทางให้

กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย เซิ่น [12 ก.พ. 2551 , 09:40:53 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 5


ตอนเด็กๆ ก็คิดอยู่แต่ว่าจุดหมายของชีวิตก็คือการเรียนจบมหาวิทยาลัยได้รับปริญญาสมใจพ่อแม่

แต่เมื่อได้มีโอกาสมาศึกษาพระอภิธรรม ก็ตระหนักดีว่า แท้จริงแล้ว จุดหมายปลายทางที่แท้จริงก็คือการสิ้นสุดการเวียนเกิดเวียนตาย

ซึ่งท่านอาจารย์ได้ชี้ให้เห็นว่า ....ในการที่จะถึงสถานีปลายทางนั้นหากขาดเสียซึ่ง ความอดทน...และความเพียรพยายามแล้ว การมีแต่เพียงความพอใจอย่างเดียวนั้นไม่สามารถไปถึงสถานีปลายทางได้

กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์บุษกรเป็นอย่างสูงค่ะที่มีความรัก ความเอื้ออาทรต่อศิษย์ด้วยดีเสมอมาค่ะ

โดย พี่ดา [12 ก.พ. 2551 , 09:46:27 น.] ( IP = 124.121.175.48 : : )


  สลักธรรม 6

สวัสดีครับ เพี่งมาเล่นเนตได้ไม่กี่วัน เปิดดูแต่สงสัยจังครับว่าพี่ดอกแก้วนี่เป็นใครกันครับ ใครช่วยแนะนำทีครับ

โดย เอ็ม [12 ก.พ. 2551 , 09:52:25 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 7

สวัสดีค่ะคุณเอ็ม พี่ดอกแก้วเป็นอาจารย์สอนธรรมะ
และเป็นแทบจะทุกสิ่งทุกอย่างที่ศิษย์นั้น
ต้องการได้มากมายค่ะ

ลองพบกับพี่ดอกแก้ว หรืออาจารย์บุษกร เมธางกูร
ประธานกรรมการมูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ
ได้ตรงนี้นะค่ะ


http://www.abhidhamonline.org/boss_files/boss2/boss.htm

และตรงนี้อีกค่ะ

http://abhidhamonline.org/indx.htm

ส่วนด้านล่างนี้เป็นกิจกรรมวิสาขะบูชา ที่พี่ดอกแก้วออกพบ พูดธรรมะ ที่ท้องสนามหลวงค่ะ..เชิญค่ะ

http://abhidhamonline.org/visa1.htm

โดย น้องถ้วย [12 ก.พ. 2551 , 10:03:08 น.] ( IP = 58.9.146.7 : : )


  สลักธรรม 8


สถานีสุดท้าย..ที่หมายถึงพระนิพพาน คงเป็นจุดหมายปลายทางที่เราต่างต้องการมาตั้งแต่ชาติก่อนๆๆๆโน้น จนมาถึงชาตินี้ก็ยังไม่ถึงปลายทางกันสักทีแม้ว่าจะผ่านความตายกันมาจนนับไม่ถ้วนแล้ว

คงเป็นข้อบกพร่องที่มีกันแทบทุกคนที่..มักจะชอบในสิ่งที่ดี แต่ไม่ค่อยลงมือทำให้เกิดขึ้นอย่างจริงจัง..เหมือนกับเป็นความเพ้อฝันที่ไร้ความหวัง แม้กระทั่งผู้ที่ปรารถนาความสุขแต่มักสร้างความทุกข์ให้เกิดขึ้นในชีวิตตนมากกว่า

การลงมือกระทำจึงเป็นงานที่ยากกว่าการพูดแสดงโวหารไปเรื่อยๆ ความสมหวังจึงไม่อาจเกิดขึ้นได้อย่างที่ท่านอาจารย์เตือนมาว่ามีแต่ความพอใจแต่ไร้ความพยายาม ก็ยากที่สมหวัง

และถึงจะมีความพยายามแล้วแต่ถ้ายังขาดความรู้ที่ถูกต้องที่จะกำจัดอุปสรรคขวากหนามที่เข้ามากีดขวางการเดินทางมิให้เป็นไปอย่างราบรื่นจนถึงสถานีปลายทางนั้นได้ก็ยากที่ประสบความสำเร็จได้เช่นกัน

องค์ประกอบของการเดินทางไปสู่สถานีสุดท้ายจึงต้องเพียบพร้อมไปด้วยเสบียงที่จำเป็นทั้งความรู้และความสามารถ

กราบขอบพระคุณข้อเตือนใจจากท่านอาจารย์เป็นอย่างยิ่งค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [12 ก.พ. 2551 , 10:24:54 น.] ( IP = 125.26.39.167 : : )


  สลักธรรม 9



อ่านไป ๆ พร้อมกับนึกถึงการเดินทางของชีวิตตนเองที่มีมานาน แล้วยังไม่อาจทราบได้เลยว่า จะต้องเดินทางไกลไปอีกนานแค่ไหน

ดูๆ ไปแล้ว ไม่ต่างไปจากนักท่องเที่ยวที่ยังคงมีความพอใจกับการท่องเที่ยวอยู่ แม้ว่าบางครั้งอยากจะหยุด และสิ้นสุดการเดินทาง แต่เมื่อมีโปรแกรมท่องเทียวใหม่ๆมาล่อใจ ก็ไปต่อ

อย่างนี้แล้วเมื่อไรเราจึงจะได้มีโอกาสพูดคำว่า สถานีสุดท้ายแล้ว ซึ่งไม่ต่างกับที่อาจารย์บอกว่า นั่นคือความพอใจที่ไร้ความพยายาม

กราบขอบพระคุณอาจารย์มากค่ะ
ที่มาชี้แนะให้เห็นว่า การสร้างสมความรู้ในพระธรรมเป็นสิ่งที่จำเป็น และการสร้างเสริมปัญญาบารมี ในการละลดตัณหา - อวิชชานั้น มีค่ายิ่งต่อการเดินทาง ที่จะทำให้เราสามารถไปถึงสถานีสุดท้าย อันแสดงถึงจุดจบของการเดินทาง อันเป็นเป้าหมายที่ทุกคนปรารถนาได้

โดย วยุรี [12 ก.พ. 2551 , 14:31:09 น.] ( IP = 203.113.39.12 : : )


  สลักธรรม 10

กราบขอบพระคุณอาจารย์บุษกรมากค่ะ
ที่ช่วยชี้แนะทางเดินของชีวิตให้มีเป้าหมายยิ่งขึ้น

ความจริงอ่านจบก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะต้องกลับมาคิดว่าเราก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่อาจารย์กล่าวมา

ความละอายใจก็แอบแย้มๆมาปรากฏแก่ใจ
ยังไงก็ไม่สามารถปิดบังได้ต้องสารภาพต่อครูผู้ให้

......ว่า ยังเพิ่งเดินทางและยังอยู่ในแค่เตรียมเสบียง

แต่ก็พยายามนะคะ เพื่อให้การเดินทางเดินได้อย่างราบรื่น

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [13 ก.พ. 2551 , 05:40:42 น.] ( IP = 71.185.134.21 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org