ความคิดและความประพฤติ

---

ความคิดและความประพฤติ เช้าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาท่านอาจารย์บุษกรไม่ได้มาร่วมสวดมนต์ทำวัตรเช้าด้วย แต่เมื่อสวดมนต์ทำวัตรเช้าจบลงแล้วท่านอาจารย์ก็ได้เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับมีเสียงเพลงที่เปิดขึ้นโดยมีเนื้อร้องว่า .. เมื่อก่อนครั้งฉันเป็นเด็กน้อยคอยแต่คลาน พ่อหัดตั้งไข่ให้จนฉันเดินเป็น เตาะแตะ....ก้าวทีละน้อยค่อยค่อยเข็น จับเกาะพ่อเดินเล่นตามประสาเยาว์วัย พ่อถอดรองเท้าไว้ให้เห็นตรงนอกชาน ฉันเจ้าเด็กน้อยลองใส่สวมเดินภูมิใจ อยากจะใส่ไว้ให้เหมือนแม้จะหนักยังเดินไหว พ่อยิ่งใหญ่เหมือนภูเขาเราจะตาม ข้างหน้าที่ทิ้งไว้คือรอยเท้าที่พ่อเดิน ลูกเหยียบย่างไม่ห่างเหินเดินตาม ย่ำบุกป่าเขาลำเนาไพรไม่ครั่นคร้าม เด็กน้อยตามอย่างพ่อไม่ท้อเดินไป เติบใหญ่ถึงวันนี้พบชีวิตที่ผกผัน ฉันจึงได้รู้ว่าการเดินไม่ง่ายดั่งใจ วันที่ถูกทุกข์ทับถมขมขื่นใจสักเพียงไหน รองเท้าพ่อคู่ใหญ่ยังสอนใจเรา วันที่ถูกทุกข์ทับถมขมขื่นใจสักเพียงไหน พ่อยิ่งใหญ่เหมือนภูเขาเราจะตาม (เพลงพ่อ.. เพลงประกอบละครชุด "พ่อ" ทาง ท.ท.บ. ๕) ท่านอาจารย์ได้นั่งฟังเพลงนี้อยู่ที่หน้าห้องพร้อมกับสีหน้าที่แสดงถึงความเศร้าโศกใจ แต่ในเวลาไม่นานนักท่านก็ได้กล่าวกับทุกคนในห้องว่า ..

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [25 ก.พ. 2551 , 15:29:51 น.] ( IP = 125.26.39.6 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 ทุกวันนี้ ชีวิตเราส่วนใหญ่ดำเนินไปด้วยความเคยชินจริงๆ นึกถึงปีก่อนๆ ตอนที่หลวงพ่อให้พวกเราฝึกสติ ก่อนออกจากบ้านให้สวมรองเท้าข้างที่ไม่ถนัดก่อน ก็ยังเกือบพลาดในหลายๆครั้ง ....แม้ในเรื่องคำพูดก็ตาม ตั้งใจหลายๆครั้งว่า จะพูดให้น้อยลง ไม่จำเป็นไม่ต้องพูด แต่เพราะความเคยชิน ก็เป็นไปเช่นเดิมๆ พอได้อ่าน....(ทั้งๆที่ท่านอาจารย์ก็เคยสอนแล้วด้วย) ทำให้ย้อนไปเห็นอดีตตนเอง ที่ไม่ระวังความคิด (มโนกรรม) ปล่อยให้ออกมาเป็นความประพฤติ เมื่อทำบ่อยๆ จึงเป็นความเคยชิน ติดมาจนถึงปัจจุบันนี้ และถ้าเรายังปล่อยให้ชีวิตเป็นไปแบบเดิม ก็ต้องเป็นแบบที่อาจารย์เตือนว่า ความประพฤติที่เป็นความเคยชินแล้วก็เปรียบเสมือนเป็นไม้แก่ทื่ดัดยากเสียแล้ว กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับการเพียรพยายามดัดไม้แก่อย่างพวกเราลูกศิษย์ทั้งหลาย

โดย วยุรี [26 ก.พ. 2551 , 11:45:42 น.] ( IP = 58.9.138.107 : : )

สลักธรรม 12 อ่านที่ท่านอ.บุษกรเล่าถึงชีวิตสมัยวัยเยาว์กับท่านอ.บุญมีแล้วเกิดความซาบซึ้งจนน้ำตาไหลเลยขอรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ท่านอาจารย์บอกว่า " ถ้าเผื่อป่วยแล้วตายพ่อก็ไม่สามารถตามไปส่งลูกชาติหน้าได้ ไม่มีพี่หรือแม่เขาไปส่งได้เลย ลูกตายเองลูกก็ไปเองลำพัง ฉะนั้น อย่าไปจริงจังกับชีวิต แต่จริงจังความดี เพราะความดีจะทำให้ลูกได้ดี " สิ่งที่ท่านอาจารย์นำมาบอกพวกเรานั้นทำให้คลายจากความยึดติดเกี่ยวข้องในตัวบุคคลไปได้อย่างมากเลยจริงๆ เพราะเราก็เกิดมาคนเดียว พบเจอ ผูกพันกับสิ่งต่างๆและบุคคลต่างๆแต่ในที่สุดแล้วเราก็ต้องเดินจากไปคนเดียว ไปหาความผูกพันใหม่ๆและจากลาจากสิ่งนั้นไปอีก เป็นอย่างนี้มาทุกชาติและก็จะเป็นไปอย่างนี้ตลอดทุกชาติเช่นกัน ขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์บุษกรสำหรับความคิดและข้อธรรมอันลึกซึ้งขอรับ และขอขอบคุณน้องกิ๊ฟที่ช่วยนำประโยชน์อันสูงสูงมาถ่ายทอดให้กับเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายมาอย่างสม่ำเสมอ อนุโมทนาครับ

โดย เณรจิ๋ว [26 ก.พ. 2551 , 14:19:56 น.] ( IP = 58.9.138.107 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด