มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ผู้เฒ่า






ผู้เฒ่า

ยามแก่เฒ่าชราร่างอ้างว้างจิต
นั่งครุ่นคิดคร่ำครวญทวนความหลัง
ผ่านคุ้นเคยเลยคิดอนิจจัง
เริ่มผุพังเสื่อมทรามไปตามเวร

หนังเหี่ยวย่นยิ่งสะท้อนความอ่อนล้า
ดูสายตาพร่ามัวมองไม่เห็น
หมดเรี่ยวแรงลำบากยากลำเค็ญ
ทุกข์ยากเข็ญขบคิดจิตล่องลอย

ยามขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมันคันเหงือก
เพียงกระเดือกกลืนเอาอย่างเศร้าสร้อย
หาลูกหลานมาแลได้แต่คอย
อ่อนละห้อยโหยหาหมดอาลัย

จะลุกยืนฝืนทนบ่นปวดหลัง
เกาะผนังหวังอิงพิงอาศัย
ถ่อสังขารผ่านพบประสบวัย
ทุกโรคภัยรุมเร้าเอาจนตาย


โดย ผลิใบสู่วัยกล้า [8 มี.ค. 2551 , 08:41:30 น.] ( IP = 58.9.141.131 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1


ยามชราล้าลงตรงปลายขอบ
คล้ายสุรีย์ครบรอบตอนใกล้ค่ำ
เป็นอีกความสวยงามให้จดจำ
คือลำนำนักสู้ผู้ผ่านทาง

กว่าจะถึงจุดหมายปลายขอบฟ้า
ที่ผ่านมาเริ่มอรุณครั้งรุ่งสาง
ให้ลำแสงตามวิถีพ้นอำพราง
เป็นช่วงวัยที่สร้างหลายสิ่งดี

เมื่อล่วงวัยใกล้ฝั่งครั้งชรา
แม้นเรี่ยวแรงเฉื่อยชาถดถอยหนี
แต่โอกาสภูมิใจกลับมากมี
หากได้ทำความดีก่อนชรา


สวัสดีคะคุณผลิใบสู้วัยกล้า ขอบคุณนะคะที่นำหัวข้อเรื่อง..ผู้เฒ่า..มาลงเป็นหัวข้อกระทู้ คงมีคนสนใจเปิดเข้ามาหลายคนละคะ เพราะชีวิตของแต่ละคนย่อมต้องแปรเปลี่ยนไปตามกาลจนนำมาซึ่งความชรา คือผู้เฒ่า ในที่สุดนั่นเองนะคะ

แต่หากเส้นทางแห่งชีวิตที่เดินผ่านมา เราสามารถมองย้อนไปแล้วเห็นรอยกรรมที่มุ่งสร้างความดีเอาไว้แล้วด้วยใจศรัทธานั้น คงยิ้มและภูมิใจในงานแห่งชีวิตที่สะสมมาไว้ให้แก่ตนเองได้นะคะ.



โดย พี่ดอกแก้ว [8 มี.ค. 2551 , 08:50:22 น.] ( IP = 58.9.141.131 : : )


  สลักธรรม 2

ตอนแก่ จาไปหวังพึ่งใครล่ะคับ

ไม่ว่าจะหมอ ลูก เพื่อน พ่อ แม่ ก็ไม่สามารถมาหยุดความเจ็บความแก่ได้หรอก จะได้ก็เพียงยืดไปนิดหน่อย บางครั้งก็คิดว่ายืดเวลาไป มันก็เหมือน ยืดเวลาทุกข์นั่นแล เพราะสุขจากการรักษาไข้ ไม่เพียงพอต่อความทุกข์อีกมากมายหรอก จะว่าไม่มีใครรักเราก็ไม่ใช่ แต่เขาก็ต้องรักตัวเองเช่นกัน อย่าไปว่าใครเขา หากเขาไม่ช่วย หรือช่วยเราไม่ได้

เพราะเหตุเกิดจากเรา ก็เพราะเรามองเห็นผิด(อวิชชา) เรามองว่าสิ่งทั้งหลาย มันเป็นสุข มันเที่ยง มันมีตัวตน เป็น ตัวกู ของกู ก็เพราะแบบนี้ตัณหา ก็พอกพูน ไม่หมดก็ไปต่อชาติ หน้าอีก

ฉะนั้น อย่าคิดว่าท่านตายไปแล้วจะรอดจากทุกข์ ยังมีที่ ๆ จะให้ท่านทุกข์ต่ออีกเยอะ และอย่าไปว่าพระเจ้า อย่าไปว่าพรพมลิขิต อย่าไปว่าดวง อย่าไปว่าธรรมชาติ ก็ตัวทำตัวเอง

ไฟไม่หมดเชื้อฉันใด ทุกข์ก็ไม่หมดเพราะอวิชชาฉันนั้น

เลิกมองเห็นผิดซะทีเหอะ มันไม่ใช่สิ่งจำเป็น หากมันเป็นสิ่งจำเป็น มันก็ไม่ควรจะนำเรามาทุกข์ภายหลังนี่

บางครั้งเราสงสารคนอื่น แต่จริง ๆ เราน่าสงสารที่สุด เพราะคนอื่นลำบากเป็นทุกข์เรายังมองเห็นให้สงสาร แต่ตัวเราเองน่าสงสารมาก ๆ เรามองไม่เห็น แบบนี้น่าสงสารกว่ามาก

โดย น้องบู [10 มี.ค. 2551 , 10:38:01 น.] ( IP = 124.120.183.93 : : )


  สลักธรรม 3

ดีมากเปนอุทาหรดี ตายนะตายแน่ๆ แต่ความดีมีเก็บไว้ให้ลูกหลานมันนึกถึง ในวันหน้า

โดย ส.ก [29 มี.ค. 2551 , 15:25:48 น.] ( IP = 58.9.156.125 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org