มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


วิสาขบูชา ณ ศาลาเสือพิทักษ์ (๓)










วิสาขบูชา ณ ศาลาเสือพิทักษ์ (๓)


ตอนที่ผ่านมา


ถ้าจะถามว่า จะหนีภัยธรรมชาติไปอยู่ที่ไหนดี ? ที่สอนมาตั้งแต่เช้านั้นเพื่อบอกเตือนภัยตน แล้วตน นั่งอยู่ที่ไหนก็ให้ระวังมีอัปปมาทธรรม แม้เราจะไม่โดนวาตภัย อุทกภัย หรืออัคคีภัย อย่างไรเราก็ต้องตาย เพราะนั่งอยู่นี่ทุกคนต้องตาย และไม่รู้เลยว่าจะมีมาเมื่อไหร่ ไม่ได้สอนให้เปลี่ยนที่อยู่ แต่ให้เปลี่ยนใจ

ถ้าหากเราเป็นคนบาป แล้วมีบาปมาส่งผล อยู่จังหวัดไหนบาปก็ตามล่า ถ้าหากถึงวิบากที่ต้องเคราะห์ร้ายต่อให้ขึ้นฟ้าก็หนีไม่พ้น เครื่องบินตกลงมาตาย และความตายก็ไม่ได้บอกว่าเวลาไหน อย่างชาวต่างชาติเขาเรียกแท๊กซี่จากสนามบินเพื่อจะเข้ากรุง แท๊กซี่ก็ขับพาเข้ามา พอขับๆ มาแท๊กซี่ก็หัวใจวายตายมือปล่อยพวงมาลัย ผู้โดยสารก็ต้องไปช่วยถือพวงมาลัยเอาไว้ ..เห็นหรือไม่ว่า เราจะรู้ได้หรือว่าลมหายใจมันจะหยุดตรงไหน

เพราะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตายที่ไหนก็ไม่รู้ ตายด้วยโรคอะไรก็ไม่รู้ ตายแล้วเกิดเป็นอะไรก็ไม่รู้ ต่อให้ย้ายไปทุกจังหวัดก็เถอะ จังหวัดที่ย้ายไปน่ะแหละคือที่ตาย..ถ้าเผื่อมันจะตายน่ะ ความไม่รู้นี้ก็เหมือนหลับตาอยู่ปิดตาอยู่จึงไม่เห็นข้างหน้า จึงต้องหาหลักธรรมเกาะไว้ ไม่ใช่หาที่ไปต่อ เพราะถ้ามีหลักธรรมแล้วจะอยู่ตรงไหนก็อยู่ได้รอด

ชีวิตเราเหลือกันอยู่เพียงสั้นๆ เท่านั้น อย่าไปแบกอะไรที่หนักเกิน แค่ขันธ์ก็หนักแล้ว และหนักเกินความสามารถที่จะปลดด้วย ดังคำสวดมนต์ที่ว่า ภาราหะเว ปัญจักขันธา ภาระหาโร จะปุคคะโล ภาราทานัง ทุกขัง โลเก ภารนิกเขปนัง สุขัง ขันธ์ทั้งห้าเป็นของหนักแล ..อย่าหนักเน้อนะ เพราะถ้าหนักเน้อก็เป็นคนเหนือกันหมดคนภาคกลางฟังไม่รู้เรื่อง และบุคคลผู้นั้นแหละเป็นผู้แบกของหนักพาไป

รูปนามขันธ์ห้านี่ดูแลไหวไหม ดูเหมือนจะไหวแต่ดูแลได้ไม่หมด จากวันนี้จะมีชีวิตอยู่ไปได้อีกร้อยวัน จะต้องอาบน้ำทั้งร้อยวันไหม? อาบหรือใครจะไม่อาบ หรือมีชีวิตอยู่ได้อีกสามเดือน จะต้องแปรงฟันทั้งสามเดือนนั้นไหม? ต้องแปรง และวันละกี่ครั้ง อย่าบอกนะว่าเดือนละครั้ง เราต้องแปรงแล้วแปรงอีกแต่ก็ยังเหม็นอยู่นั่นแหละ ต้องนอนหลับไหม? ต้องกินไหม? ต้องหลับ ต้องกินเหมือนกัน เพราะรูปนามขันธ์ห้านี้มีความพร่องความกลวงเติมเท่าใดก็ไม่พอ


โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [23 พ.ค. 2551 , 08:12:39 น.] ( IP = 125.26.38.40 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]


  สลักธรรม 11



วันนี้ได้ตั้งใจกระซิบข้างใจของลูกทุกคนว่า ในจิตใจของพ่อถ้าหากจะนึกออกมาเป็นคำพูดก็กล่าวได้เต็มปากเต็มคำว่านึกทีไรก็มีแต่พระพุทธเจ้ากับลูกของพ่อ ..เรามีกันสองคนพ่อลูกเสมอ.. พ่อไม่มีลูกคนใดคนหนึ่ง แต่เรามีกันสองคนที่พร้อมจะจูงกัน ฉุดกัน แล้วพากันไปในทิศทางที่เหมาะที่ควรและเป็นประโยชน์แน่นอน




ด้วยอุดมมงคลที่จะถึงในวันพรุ่งนี้ ขอพระคุณอันสูงสุดขององค์พระศาสดาจารย์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมด้วยองค์ของพระธรรม และพระอริยสงฆ์ทั้งหลาย นึกถึงความสำคัญยิ่งของโลกที่มีปรากฏอุบัติขึ้นเป็นการประสูติของผู้รู้โลก เป็นการตรัสรู้ และเป็นการเสด็จดับขันธปรินิพพานของผู้สิ้นโลก

มหาบุรุษเอกผู้นั้นคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ขอกราบแทบพระบาทพร้อมเอาดวงใจวางถวายเป็นพุทธบูชา ณ ที่ประสูติ ขอมอบดวงใจยกกราบถวาย ณ พระแท่นตรัสรู้ ขอยกดวงใจมอบกราบถวายบูชาณ สถานที่ดับขันธปรินิพพาน และขอกล่าวคำว่าขอบวงสรวงพระคุณนั้น

ข้าพเจ้าขอตั้งจิตอธิษฐานว่า แม้นกระทั่งพระศรีอาริยเมตตไตรยที่จะอุบัติขึ้นเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคตกาล จะปรากฏขึ้นในโลก ข้าพเจ้าไม่ขอมรรคผลนิพพาน ไม่ขอรู้ตามเพื่อนิพาน ขอเวียนว่ายตายเกิดต่อไปอย่างผู้ต้องการความรู้ ต้องการค้นคว้า ต้องการสร้างธรรมให้มั่นคง แม้จะเป็นคนสุดท้ายในวัฏฏะสงสาร เพียงเพื่ออบรมสั่งสมบุญญาธิการและบารมี เพื่อน้อมพร้อมมอบให้กับสรรพสัตว์ทั้งหลายต่อไปโดยเฉพาะลูกรักของพ่อทุกคน

ขออำนาจแห่งเจตนานี้จงเป็นเสมือนปราการคุ้มครองป้องกันให้ภัยพิบัตินานาประการที่เลวร้ายจงผ่านไปด้วยดี ให้เหมือนเกราะแก้วกำแพงใจ ความตั้งใจทั้งดวงของพ่อขอยกให้เป็นรั้วที่ป้องกันภยันอันตรายให้กับลูกรักของพ่อทุกคน และจะขอตามคุ้มครองต่อไป นอกจากคุ้มครองแล้วยังขอให้มีโอกาสประคองทางเดินของลูก ขอจูงมือ ขอมีเวลากล่อมใจให้ไกลจากความเปียกชื้นด้วยเชื้อรา

ขอพลานุภาพแห่งอำนาจที่เคยทำกสิณไฟจงแผ่รัศมีแห่งมีชัยทำลายเชื้อราคือเชื้อโรคภายในจิตใจของลูกได้ ขออำนาจพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณจงปกป้องคุ้มครองรักษา ให้ทุกคนประสบอายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ ธนสารสมบัติ และพ้นจากภัยพิบัติได้ทั่วหน้ากันทุกท่านเทอญ




ขอปัจจัยที่ร่วมกันมอบมาจากที่เคยตั้งใจว่าจะสร้างห้องพักผู้ป่วยให้แก่โรงพยาบาลจำนวน ๑ ห้อง ก็ยังรวบรวมปัจจัยนี้อยู่ และได้แบ่งเฉลี่ยออกไปทำแล้ว ๑๐๐,๐๐๐ บาท ที่โรงพยาบาลศิริราช แล้วยังให้ลูกศิษย์ดูอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชว่าจะสร้างห้องพักฟื้นผู้ป่วยโรคมะเร็งจำนวน ๑ ห้องก็ยังเป็นเจตนาและความตั้งใจอย่างมั่นคงอยู่ พร้อมกันนี้เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ได้ร่วมทำบุญมาก็ขอให้ทุกคนทราบว่าส่วนหนึ่งจะแบ่งไปช่วยความทุกข์เดือดร้อนของสหภาพพม่าจำนวน ๕๐,๐๐๐ บาท และช่วยที่สภากาชาดไทยเพื่อเป็นค่าผ่าตัดดวงตาครั้งละ ๒,๐๐๐ บาทของผู้พิการขอมอบให้อีก ๕๐,๐๐๐ บาท

ด้วยมีความมุ่งหวังปรารถนาที่จะสร้างเจตนาเป็นเกราะห้องกันภัยให้ลูกทุนคนพ้นจากภัยพิบัติ อุบัติภัยอันตรายใดๆ ขอให้พินาศสันติไปด้วยแรงบุญแรงกรรมที่ลูกร่วมทำกับพ่อมา และขอให้เป็นปัจจัยอุปนิสัยเกื้อหนุนตามส่งให้ทุกคนมีไฟในใจ มีไฟที่ดวงตาด้วยปัญญาที่สร้างสมอุดมแล้วทั่วหน้ากันทุกท่านทุกคน อนุโมทนา




ก่อนหน้านี้ได้พูดถึงเรื่องอเหตุกจิตที่ตรงนี้คือหสิตุปปาทนั้นเรายังไม่หรอก แต่เราทุกคนสามารถทำให้รอยยิ้มของตนเองเกิดขึ้นได้อย่างมีความสุข และเมื่อนึกทีไรถึงรอยยิ้มของตนเองก็เกิดความชื่นใจ ด้วยเพราะเหตุมีคำอยู่ในใจและวางใจอยู่ในคำ ก็คือ ผู้ให้ย่อมได้รับความสุข ความสุขจากการเป็นผู้ให้เป็นความสุขที่อิ่มเอิบ เป็นความสุขจากการแบกแต่ก็เป็นความสุขที่ได้ปลดมานะทิฏฐิลงบ้าง แม้นเรายังไปไม่ถึงรอยยิ้มตรงนั้นที่เป็นหสิตุปปาทได้ แต่ระหว่างขั้นบันไดนั้นเราก็อาศัยเมตตาธรรม แล้วอาศัยธรรมกล่อมใจเกลาใจแล้วขับใจให้มีความยินดีที่จะเป็นผู้ให้

โอกาสที่จะเป็นผู้ให้นั้นมียาก เพราะทุกคนเกิดมามีความไม่พร้อม มีความไม่สมบูรณ์เพราะกรรมนั่นเอง เมื่อมีโอกาสให้...จงให้ด้วยความเต็มใจ จงให้ด้วยความรู้สึกเห็นใจ แล้วจงให้ด้วยใจ เหมือนเราเดินตามรอยทางสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่พระองค์ให้มาตลอดชีวิต ในพระบารมีที่พระองค์ทรงทำก็คือคำว่า "ให้" นั่นเอง และเป็นที่ยืนยันแน่นอนว่าในที่สุดผู้ให้ย่อมได้รับความสุข





โดย น้องกิ๊ฟ [23 พ.ค. 2551 , 08:16:41 น.] ( IP = 125.26.38.40 : : )


  สลักธรรม 12

มาอ่านด้วยความตั้งใจมากครับ และตั้งใจว่าจะกลับไปอ่านตอนที่ผ่านมาทุกตอนอีกหลายๆรอบ หลายๆครั้ง และเมื่อเวลาผ่านไปข้างหน้าก็จะกลับมาอ่านกระทู้ของหลวงพ่อนี้อีกแน่นอนครับเพื่อ สร้างน้ำหนักของหิริแล้วมีแรงถ่วงของโอตตัปปะให้เกิดมียิ่งขึ้นในตนครับ

จากการอ่านในวันนี้ รู้สึกซึ้งใจในความรู้สึกที่มีว่า..หลวงพ่อท่านมีความสามารถอย่างแท้จริงที่จะนำธรรมะมาอบรมสอนสั่งลูกตามแนวทางที่จะเป็นประโยชน์แท้จริง ไม่ใช่แค่มอบแค่แผนที่ทางเดินเปล่าๆโดยปราศจากผู้นำทางนะครับ

รู้แน่แก่ใจได้ว่า หลวงพ่อนั้นเป็นผู้บุกเบิกทาง ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงชี้ทางบรรเทาทุกข์และชี้สุขเกษมสานต์ไว้ให้แก่ปวงสัตว์ด้วยพระมหากรุณาธิคุณไว้นั้น บัดนี้ทางนั้นเลือนลางไปตามกาล แต่ด้วยความเมตตาของหลวงพ่อเสมือนเดินตามจนพบทาง และพยายามปัดฝุ่นและเครื่องกรีดขวางลงได้ และกลับมาจูงลูกๆให้เดินตามทางแห่งรอยเท้าพ่อที่เดินมาก่อนนะครับ

รู้สึกตื้นตันใจเมื่ออ่านไปและทำความเข้าใจไปว่า..หลวงพ่อต้องการอะไรจากการสอนบ้าง นั่นก็คือการไม่หลงทางนั่นเองที่หลวงพ่อพยายามจูงลูกๆ ประคองลูกๆ เพื่ออยู่บนเส้นทางแห่งความเจริญและพ้นทุกข์ไปได้ในที่สุด



จึ่งขอน้อมก้มกราบหลวงพ่อด้วยความระลึกถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่ และขอจดจำพระคุณของหลวงพ่อไปตลอดชีวิต พร้อมทั้งความตั้งใจที่จะออกเดินทางที่หลวงพ่อเพียรอบรมสั่งสอนไว้อย่างตั้งใจขอรับ

ขอขอบพระคุณน้องกิ้ฟและขออนุโมทนาในกุศลบารมีที่น้องกิ้ฟสร้างไว้นั้น จงทำให้มีความสดชื่นในกระแสธรรมที่เกิดจากคำสอนของหลวงพ่อท่าน ที่น้องกิ้ฟได้จดจ่อมั่นคงถ่ายทอดธรรมนี้ได้ตลอดไปนะครับ..สาธุ


โดย พี่เณร [23 พ.ค. 2551 , 09:01:31 น.] ( IP = 58.9.146.19 : : )


  สลักธรรม 13

ตามอ่านทุกตอนเลยครับด้วยใจจ่อจ่ออย่างมั่นคง เพื่อจะได้รับทราบถึงแง่มุมในการเรียนรู้ชีวิต ทั้งการปฏิบัติตนตามแบบอย่างที่ดีที่ควร และการประพฤติตนเพื่อเข้าสู่ความเป็นพุทธศาสนิกชนที่แท้จริง ตามที่ควรทราบอย่างถูกต้องครับ

เมื่อได้อ่านแบบใคร่ครวญแล้ว ก็เห็นความแตกต่างในมุมมอง มุมหาของคนเราได้อย่างชัดเจนเลยครับผม ซ้ำยังเห็นความดื้อแห่งนิสัยของคนเรา ที่มักจะเข้าข้างตนเองเสมอเมื่อคิดว่าตนเองถูกแล้ว

เมื่ออ่านทั้งหมดทุกตอน จึงรู้ว่าตนควรใช้ชีวิตอย่างไรต่อจากนี้ไป เพื่อทางที่จะทำให้ปัญหาน้อย จนทุกข์ลดน้อยลงและสิ้นสุดไปได้ด้วยการปฏิบัติถูกครับ

อันถ้อยล้ำคำว่าครูรู้กันทั่ว
ดีหรือชั่วรักศิษย์ไม่คิดหมอง
อันน้ำฝนล้นบึงท่วมถึงคลอง
ยังเป็นลองน้ำใสในใจครู


เป็นความรู้สึกได้ชัดเจน ในความเป็นครูของหลวงพ่อ ที่ผมเคารพบูชาอย่างสูงสุดครับ

โดย เทพธรรม [23 พ.ค. 2551 , 09:33:26 น.] ( IP = 58.9.146.19 : : )


  สลักธรรม 14



กราบขอบพระคุณในคำพรจากทุกท่าน และอนุโมทนาที่ได้มาร่วมรับรู้สิ่งที่ดีๆ ในโอกาสสำคัญครั้งนี้

แต่ละวันที่ถอดเทปลงกระทู้นั้น คงต้องบอกว่ามีความตั้งใจมาก ...นับตั้งแต่การฟัง ที่ได้ยินอย่างชัดเจนทุกจังหวะของน้ำเสียง ซึ่งขอบอกตรงๆ ว่า แต่ละถ้อยคำนั้นรู้สึกถึงความตั้งใจของหลวงพ่อที่จะกล่าวออกมาอย่างชัดเจน หนักแน่น เหมือนจะถ่ายทอดความรู้สึกดีๆ มาให้ลูกๆที่มาฟังได้เข้าใจและรู้จริงในแต่ละสิ่งที่หลวงพ่อพูดจริงๆ

และรู้สึกดีมากๆ ที่ได้มาฟังอีกหลายครั้งที่นอกจะได้รับสัมผัสความรู้สึกเมตตาและปรารถนาดีจากหลวงพ่อแล้ว ยังได้รับความรู้ความเข้าใจแบบตาสว่างอีกหลายอย่าง ..โดยเฉพาะได้มีโอกาสตรวจสอบถึงข้อบกพร่องของตนเองด้วยคำสอนของหลวงพ่อด้วย เพราะทุกเรื่องที่หลวงพ่อนำมาอบรมนั้นล้วนเป็นข้อบกพร่องที่ละเลยการพิจารณาด้วยตนเองมานาน หากพูดภาษาชาวบ้านก็คงเหมือนกับการที่หลวงพ่อมาเปิดกะลาให้โผล่หน้าออกมาดูความจริงกันเสียที และทำในสิ่งที่จะเป็นประโยชน์กับตนเองบ้าง

ทั้งการฟังและการพิมพ์จึงเป็นเสมือนกำไรชีวิตที่จะมาย้ำเส้นทางที่ควรเดินและควรทำในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ได้อย่างชัดเจนมากขึ้น รวมทั้งยังเกิดความสนุก สุขสงบ ร่มเย็นใจอย่างบอกไม่ถูกกับการที่ได้ฟังคำอธิบายจากหลวงพ่อที่มาวิเคราะห์และแยกแยะเหตุผลคลี่คลายปัญหาได้อย่างกระจ่าง

และก็ยิ่งเห็นชัดขึ้นจากพี่เณรที่กล่าวว่า "หลวงพ่อต้องการอะไรจากการสอนบ้าง นั่นก็คือการไม่หลงทางนั่นเอง"

ขอก้มกราบขอบพระคุณในความเมตตาและความเสียสละของหลวงพ่อด้วยความเครารพรักยิ่งค่ะ และจะเพียรพยายามนำคำสอนของหลวงพ่อไปทำชีวิตให้ดีและปลอดภัยขึ้นให้ได้ค่ะ


โดย น้องกิ๊ฟ [23 พ.ค. 2551 , 09:40:11 น.] ( IP = 125.26.38.40 : : )


  สลักธรรม 15


อ่านด้วยความตั้งใจพร้อมย้อนอ่านตอนที่แล้วๆด้วย เพราะยังเป็นพวกที่สติเว้าๆ แหว่งๆ ได้หน้าลืมหลัง รู้สึกซาบซึ้งในความรักความเมตตาของหลวงพ่อที่มีลูกๆมากค่ะ อ่านจบแล้วน้ำตาไหล

จะเพียรพยายามอย่างยิ่งที่จะปล่อยกิเลสออกไปให้ได้มากที่สุด เพื่อสักวันจะได้มีแรงขับเคลื่อนญาณออกไปได้ดังที่วาดหวังไว้ค่ะ

ขอน้อมก้มกราบระลึกในพระคุณครูผู้สร้าง ครูผู้เสียสละทั้งชีวิต ด้วยความรักและเคารพสุดจะประมาณได้ค่ะ

ขอบพระคุณน้องกิ๊ฟมากๆค่ะ...อนุโมทนาในกุศลที่เพียรสร้างด้วยดีเป็นประจำอย่างสม่ำเสมอมาค่ะ

โดย พี่ดา [23 พ.ค. 2551 , 10:45:16 น.] ( IP = 124.121.177.233 : : )


  สลักธรรม 16

ได้เข้ามาอ่านทุกครั้ง ด้วยความกรุณา เมตตาของพี่ดอกแก้ว ที่ส่งข่าวมาให้ทราบอย่างสม่ำเสมอ ต้องน้อมกราบขอบพระคุณอย่างสุดซึ้งในความมีน้ำใจอันงามยิ่งของพี่สาวที่แสนดี...และพี่ๆ น้องๆ ทุกคน ที่อภิธรรมมูลนิธิแห่งนี้ ที่มีความตั้งใจนำสิ่งดีๆ ในทางธรรม อันเป็นมงคลล้ำค่าแห่งชีวิต มาเผยแผ่ให้ได้อ่านได้ศึกษาเป็นประจำสม่ำเสมอด้วยนะคะ....

ซึ้งมากๆ เลยค่ะ กับความแน่วแน่ เสียสละ เมตตา กรุณา ปรารถนาดี จากหลวงพ่อถึงลูกรักทุกๆ คน...ลูกนกน้อยขอกราบแทบเท้าด้วยความสักการะยิ่ง..สาธุ สาธุ

โดย นกน้อย [23 พ.ค. 2551 , 15:09:18 น.] ( IP = 80.167.149.182 : : )


  สลักธรรม 17

ขอน้อมกราบระลึกในพระคุณของหลวงพ่ออย่างสูงสุดค่ะ

อ่านไปก็ดูเหมือนว่าจะจดจำรอยเสียงแห่งเมตตาและความเยือกเย็นจากใจของหลวงพ่อร่วมด้วยเสมอ

หากจะต้องสรุปความรู้สึกในทุกๆตอนก็ดูเหมือนว่าหลวงพ่อพยายามหล่อหลอมใจของทุกคนในงดงามและเดินไปในทางที่ไม่ประมาท

แต่ก็ดูจะน่าละอายใจที่ฟังคำสอน นำมาท่องได้ แต่ยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร

แต่ก็จะพยายามพัฒนาตนให้งดงามตามที่หลวงพ่อได้สอนนะคะ

ขอบพระคุณน้องกิ้ฟเป็นอย่างยิ่งค่ะ อนุโมทนาค่ะ


โดย น้องอุ๊ [23 พ.ค. 2551 , 18:15:41 น.] ( IP = 125.24.31.136 : : )


  สลักธรรม 18



ได้รับฟังคำสอนและตามมาอ่านอีก เพื่อจะได้นำคำสอนมาปรับปรุงแก้ไขตนเองในสิ่งที่ยังไม่ถูกต้อง และจะพยายามใช้ชีวิตให้อยู่ในเส้นทางที่หลวงพ่อได้อบรมสอนค่ะ

ขอก้มกราบระลึกในพระคุณของหลวงพ่อที่ให้ความเมตตาในการอบรมสั่งสอนลูกๆ และพร้อมที่จะจูงลูกๆ ไปในทิศทางที่ปลอดภัย คือพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด

ขอบพระคุณน้องกิ๊ฟและอนุโมทนากับกุศลที่ได้กระทำด้วยค่ะ

โดย เซิ่น [23 พ.ค. 2551 , 20:13:46 น.] ( IP = 58.8.51.222 : : )


  สลักธรรม 19

ได้อ่านทบทวนทุกตอนด้วยความปลื้มค่ะ

ชีวิตมีเหตุ มีความเป็นไปอันยากที่จะยอมรับรู้ความเหลวไหลที่มีอยู่ได้ ถ้าไม่มีผู้มากด้วยความสามารถมาบอกกล่าวให้ฟัง

ฟังแล้วก็รู้สึกเข้าเนื้อทุกที ที่ว่าเข้าเนื้อนี้ไม่ใช่ออกอาการปวดแสบปวดร้อน หดหู่ซึมเศร้า แล้วจบแค่การยอมจำนน กับกรรมและวิบากของตนเอง นั่นไม่เรียกว่ายอมรับ นั่นเรียกว่าเสียใจ น้อยใจกับโชคชะตา เป็นอกุศลจิต

การยอมรับหมายถึง การรู้เท่าทันความเหลวไหลด้วยอาการ ส-ง-บ และมีทางออก ไม่ใช่มัวลูบคลำความเสียใจ

ทุกวันนี้เราหมกมุ่นวนเวียนกับความเสียใจโดยไม่รู้ตัว จึงดูเหมือนไม่มีทางออก และไม่คิดหาทาง พฤติกรรมยอดฮิตอย่างพูดมาก คิดมาก เรื่องมาก เจ้ากี้เจ้าการมาก จึงเกิดขึ้นเพื่อกลบความด้อยส่วนตัวไว้...

กราบขอบพระคุณความเมตตาของหลวงพ่อที่กรุณาชี้แนะวิถีธรรม ที่เป็นทางออกสู่ความรู้สึกตัวที่มีปัญญา

ขอบพระคุณน้องกิ๊ฟที่มอบโอกาสในการทบทวนวิถีธรรมครั้งแล้วครั้งเล่า

โดย herb [25 พ.ค. 2551 , 13:04:11 น.] ( IP = 202.149.24.129 : : )


  สลักธรรม 20

กลับมาพักใจในร่มธรรม ที่หลวงพ่อท่านนำมาสอนวิธีเดินทางให้แก่ชีวิตอีกรอบแล้วครับ

อ่านทุกครั้งก็อิ่มใจ ปลื้มใจ และภูมิใจ ที่มีพ่อผู้คอยชี้แนะอบรมสั่งสอน ให้ไม่เดินทางผิดนะครับผม

โดย พี่เณร [26 พ.ค. 2551 , 17:04:11 น.] ( IP = 58.9.143.191 : : )
[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org