ห้องนั่งเล่นแห่งความรัก ตอนที่ ๓๒

---

ห้องนั่งเล่นแห่งความรัก ตอนที่ ๓๒ เช้าวันนี้ท่านอาจารย์ได้นำทุกคนเข้าสู่ห้วงเวลาแห่งกุศลด้วยความมุ่งมั่นว่า ..ขอเรียนเชิญทุกท่านมาร่วมกันสร้างสรรค์ความดีให้เกิดขึ้นในชีวิตของตัวเราเองให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ด้วยความเพียรด้วยความศรัทธา เพราะเมื่อเรามีความศรัทธาประกอบไปด้วยความเพียรแล้วเป้าหมายก็เป็นสิ่งที่ไปถึงได้ง่าย แต่เมื่อใดที่เราไม่มีความเพียรไม่มีความศรัทธาเป็นแรงนำใจของเรา เป้าหมายของชีวิตเพื่ความสุขนั้นย่อมเป็นไปได้ยาก จึงถึงเวลาแล้วที่เราจะมาสวดมนต์ไหว้พระสร้างกุศลจิต สร้างคุณงามความดีให้เกิดขึ้นในชีวิตของตนในบัดนี้โดยเราจะเริ่มสวดบทสรรเสริญพระพุทธคุณพร้อมๆ กัน หลังจากที่การสวดมนต์จบลงแล้วท่านอาจารย์ได้ให้ทุกคนหลับตาลงแล้วกล่าวว่า ..ในการหลับตาลงนี้ เราย่อมมองไม่เห็นอะไรเพราะมีแต่ความมืดสนิทก็เหมือนชีวิตของเราที่ผ่านมาแล้วก็ต้องมีไป คือ เราไม่รู้ว่าเรามาจากไหนและเราไม่รู้ว่าเราจะเดินทางไปไหน แต่เมื่อเราก้าวเข้ามาเรียนธรรมะ เราก็มีความหวังที่จะได้พบแสงสว่างของชีวิตที่จะสาดทอดให้เรานั้นก้าวเดินออกจากวัฏฏะภัย แต่ระหว่างทางนั้นเราก็ไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่เหมือนกับไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเช้าเสียที เมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็ได้คุยกับทุกท่านโดยได้นำข้อคิดมาฝากกับทุกท่านไว้ในเรื่องที่ว่า ชีวิตนั้นสั้นนักและมีค่า เราจึงไม่ควรปล่อยให้ชีวิตเป็นไปกับสิ่งที่ไร้สาระไม่มีคุณค่ามาในแต่ละวันจนมาถึงวันนี้เราก็แก่ลงไปทุกวันแล้ว และในความแก่นั้นเราก็ใกล้ตายกันเพราะผ่านไปอีกเจ็ดวันแล้ว ใครจะอยู่ค้ำฟ้า ใครจะช่วยเราได้ ถ้าเผื่อเราไม่ช่วยตัวเอง ในเพลงหาบของแม่นั้นบอกว่า "แม้คำว่ารัก เขายังไม่เคยเข้าใจ น้ำตารินไหลไม่มีผู้ใดเหลียวแล" นี่ก็เป็นเพียงเนื้อเพลงในละครเท่านั้น แต่เมื่อท่านมา.. สู่ท่ามกลางท้องนากว้างไกลระลิบตาแสนจะเงียบเหงาตรงนี้ขอยืนยันกับท่านว่า มีผู้เหลียวแลท่านแน่ๆ และหนึ่งในนั้นคือ หลวงพ่อเสือ ที่ท่านพยายามมาปลูกฝัง มาขัดเกลา มาขัดสีฉวีวรรณ แล้วพยายามมาสร้างสรรค์สิ่งที่ดีๆ ให้กับเราเสมอ โดยเฉพาะวันนี้ที่ท่านได้ฝากข้อคิดมาถึงทุกท่านว่า ..

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [25 ส.ค. 2551 , 11:25:12 น.] ( IP = 125.27.170.169 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 เณรจิ๋วเข้ามากราบน้อมรับคำสอนจากพ่อด้วยคนขอรับ อ่านถึงตอนที่ท่านบอกว่า "ใครๆ ก็อยากเป็นคนดี แต่มีเพียงบางคนเท่านั้นที่เป็นคนดีได้ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะมัวแต่คิดว่า ตนนั้นดีแล้ว" อ่านแล้วก็แอบสะดุ้งอยู่ในใจครับ บางครั้งเราประมาทแล้วก็ขาดการไตร่ตรองมองตัวเองให้ถี่ถ้วนว่า เรานั้น"ดี"จริงหรือยัง หรือแท้ที่จริงแล้วยังเป็นได้แค่คน"ดี"ในมาตรฐานของตัวเองเท่านั้น มานะที่สร้างความคิดว่าเรา"ดี"แล้วนี่แหละกลายเป็นกำแพงเมืองจีนแผงใหญ่ที่มากีดกั้นการพัฒนาจิตใจของเราไปได้โดยไม่รู้ตัว ลูกขอกราบขอบพระคุณในความรักความเอาใจใส่ที่หลวงพ่อมีให้กับลูกๆทุกคนอยู่เสมอ เณรจิ๋วอ่านตรงตอนท้ายที่ท่านบอกว่า "ด้วยรักที่พ่อมีต่อลูกเสมอ" ด้วยความซาบซึ้งใจยิ่งนัก เพราะรู้อยู่แก่ใจเสมอว่ารักที่ท่านเพียรพยายามส่งมาให้กับลูกๆนั้นเปี่ยมล้นและสม่ำเสมอดังเช่นวาจาของท่านตลอดมาและตลอดไป กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยนำข้อความจากหลวงพ่อมาถ่ายทอดให้แกพวกเราฟังโดยไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย และขออนุโมทนากับน้องกิ๊ฟในธรรมทานที่เพียรสร้างและเพียรรักษาอยู่อย่างสม่ำเสมอด้วยครับ

โดย เณรจิ๋ว [26 ส.ค. 2551 , 16:28:54 น.] ( IP = 137.111.159.35 : : )

สลักธรรม 12 ห้องนั่งเล่นแห่งนี้ มีความรักดี มีที่ขัดเกลาให้ความมีดีปรากฏได้ ห้องแห่งนี้จึงอยู่สบาย ไปได้สะดวก เพราะมีคนอยากให้ไป มีความช่วยเหลือให้สำเร็จกิจด้าน ทาน ศีล ภาวนา ได้อย่างครบถ้วน อย่างนี้ไม่ไป ไม่ได้แระ ขออนุโมทนาในกุศลทานของทุกท่านค่ะ

โดย herb [26 ส.ค. 2551 , 19:18:41 น.] ( IP = 202.28.182.130 : : 10.7.160.101 )

สลักธรรม 13 เชื่อว่าทุกคนอยากเป็นคนดี และพยายามกระทำในสิ่งที่ตนเองคิดว่าดี แต่เมื่อได้รับสาส์นรักจากใจพ่อที่ท่านอาจารย์นำมาให้ในห้องนั่งเล่นสัปดาห์นี้แล้ว ทำให้ต้องคิดหนักกับแบบทดสอบ ๓ ข้อว่า เราเป็นคนดีหรือยัง? ....อยู่ที่ไหน ก็อยู่ได้สบาย .....จะไปไหน ก็ไปได้สะดวก ....จะทำอะไร ก็ทำได้สำเร็จ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนาอย่างแน่นอน กราบขอบพระคุณหลวงพ่อสำหรับคำตักเตือนที่ว่า คนดี ต้องอาศัยพื้นฐานของความกตัญญูกตเวทีเป็นตัวเพาะบ่มจิต และดำเนินชีวิตด้วยสติปัญญา ลูกจะได้นำมาปฏิบัติตนให้เป็นคนดีให้ได้ ความอบอุ่นใจที่ได้รับจากหลวงพ่อและครูบาอาจารย์ที่นี่มีไม่เคยเสื่อมคลาย ลูกศิษย์แทบทุกคนที่มาพร้อมๆกัน (หลายสิบปี) ต่างรู้สึกตรงกันว่า มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิแห่งนี้ เป็นศาลาพักใจให้กับพวกเรา ยามที่พวกเราต้องรุ่มร้อนไปกับกิเลส ด้วยความไม่เท่าทันในวิบากอุศลที่เกิดขึ้นนั้น ก็ได้รับการเยียวยาด้วยธรรมะจากหลวงพ่อและครูบาอาจารย์ ณ สถานที่แห่งนี้ จนทำให้เกิดความสบายใจ และยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นนั้นๆ ได้ วันนั้น ตอนท่านอาจารย์พูดถึงความกตัญญูต่อสถานที่ และถามว่า ที่นี่(มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ)เป็นที่ของใคร? เป็นบ้านของเรา ทำให้ต้องนึกย้อนไป....ตั้งแต่มาวันแรก ปี พ.ศ.๒๕๒๙ จนถึงวันนี้ (๒๕๕๑) สิ่งดีๆที่มีค่ามากมายที่ได้รับจากที่นี่ ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี(ขึ้นกว่าเดิม) มีความสงบใจมากขึ้นกว่าเดิม ท่านอาจารย์ได้อบรมสั่งสอนมาถึง ๒๒ ปี ซึ่งทั้งชีวิตก็ยังไม่มีครูคนใดสอนได้นานขนาดนี้ แม้จะต้องสอนนานแค่ไหน ท่านก็ยังไม่เคยบ่นว่าลูกศิษย์คนใดสักคำเลยว่า ไม่ดี ยังคงพร่ำสอนและตักเตือนในยามที่เราขาดสติบ่อยๆ นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เกิดความซึ้งใจ และคิดเสมอว่าสมควรอย่างยิ่งที่เราต้องตอบแทนพระคุณครูบาอาจารย์ และสถานที่แห่งนี้ นอกไปจากบิดามารดาแล้ว เพราะนั่นเป็นการบ่มเพาะความกตัญญูเข้าสู่จิต ซึ่งจะทำให้เราเป็นคนดีขึ้นมาได้ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์มากค่ะ ที่นำความรักความห่วงใยจากใจพ่อมามอบให้กับพวกเราทุกคน

โดย วยุรี [28 ส.ค. 2551 , 15:43:07 น.] ( IP = 58.9.235.145 : : )

สลักธรรม 14 น้องอุ๊ตามมาเก็บตกค่ะเพราะไม่มีโอกาสมาฟังในวันนี้ และก็เกิดความรู้สึกซาบซึ้งใจในสาส์นรักหลวงพ่อที่มอบมาให้ รวมทั้งขอน้อมกราบขอบพระคุณในความเมตตาของหลวงพ่อและท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะ ในเนื้อความแห่งการเป็นคนดีนั้น ขอน้อมรับเพียรสร้างทางต่อค่ะ

โดย น้องอุ๊ [3 ก.ย. 2551 , 18:59:43 น.] ( IP = 125.24.46.134 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด