มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ความหลัง (๙)




ความหลัง
โดยท่านอาจารย์วศิน อินทสระ




ตอนที่ผ่านมา

๙. คุณงามความดี

ส่วนทีปายนดาบสอยู่รักษาแผลของมัณทัพยดาบสจนหายสนิทแล้ว ก็เดินทางกลับไปยังที่อยู่ของสหาย ผู้เป็นคฤหัสถ์ซึ่งอยู่ ณ ตำบลหนึ่งในแคว้นกาสี เขาชื่อมัณทัพยะเหมือนกัน (ชื่อซ้ำกับมัณทัพยดาบส)

มัณทัพยะทราบข่าวว่า ท่านทีปายนะมาก็ดีใจพาบุตรและภรรยามาเยี่ยมนมัสการ ถวายดอกไม้เครื่องสักการะและน้ำปานะอันมีรสเลิศแล้ว นั่งสนทนาถามข่าวสุขทุกข์ของท่านและของมัณทัพยะดาบสอยู่

ขณะนั้น บุตรของเขา ชื่อยัญทัตตกุมาร เล่นลูกข่างอยู่สุดบริเวณจงกรมของท่านดาบส ปาลูกข่างกระเด็นไปถูกหัวของอสรพิษซึ่งนอนอยู่ในโพรงใจจอมปลวก เขาไม่รู้จึงล้วงมือเข้าหยิบลูกข่างถูกอสรพิษกัดสลบล้มลง ณ ที่นั้นเอง

มารดาบิดารู้สึกว่าลูกหายไปนาน และไม่ได้ยินเสียงเล่นของลูกจึงเดินไปดู เห็นลูกนอนสลบอยู่ สันนิษฐานว่าถูกอสรพิษกัด จึงรีบอุ้มมาหาดาบสกราบเรียนท่านว่า

"ท่านผู้เจริญ ท่านเป็นบรรพชิตคงมีโอสถหรือปริตต์ (เวทมนต์) เพื่อบำบัดโรคแก้พิษงูร้ายได้ โปรดช่วยบุตรของข้าพเจ้าด้วยเถิด"

"ดูก่อนสหาย ข้าพเจ้าเป็นบรรพชิต ทำเวชกรรมไม่ได้ ไม่รู้เรื่องยาต่าง ๆ "

"ถ้าอย่างนั้นขอท่านได้โปรดตั้งจิตเมตตาหรือตั้งสัตยาธิษฐานขอให้บุตรของข้าพเจ้าหายจากโรคด้วยเถิด"

"ดีแล้วสหาย ถ้าอย่างนั้นข้าพเจ้าพอช่วยได้ แต่ผลจะเป็นอย่างไรหารู้ไม่"

ท่านดาบสได้วางมือลงบนศีรษะของยัญทัตตกุมารและกล่าวข้อความว่า...

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:08:27 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

"ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใจในการบวช ในการประพฤติพรหมจรรย์อยู่เพียง ๗ วันเท่านั้น หลังจากนั้นมิได้ยินดีในการประพฤติพรหมจรรย์เลย แต่ทนประพฤติพรหมจรรย์มาถึง ๕๐ ปีกว่า ด้วยสัจจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่กุมาร ขอพิษงูร้ายจงหายไป ขอยัญทัตตกุมารจงรอดชีวิตเถิด

เมื่อจบสัจจวาจา พิษงูในกายท่อนบนของยัญทัตตกุมารก็ตกลงสู่แผ่นดินหมด กุมารลืมตาขึ้นเรียกหาแม่และพ่อแล้วพลิกตัวนอนต่อไป ท่านดาบสกล่าวว่า

"กำลังของข้าพเจ้ามีเพียงเท่านี้ ขอท่านจงแสดงกำลังของท่านบ้าง เพื่อลูกของท่าน"

ผู้เป็นบิดาจึงเอามือวางที่หน้าอกของบุตรแล้วกล่าวว่า "เมื่อแขกมาถึงบ้าน บางครั้งเราไม่พอใจเลย แม้สมณพราหมณ์ที่เป็นพหูสูตก็ไม่รู้ความไม่พอใจของเรา เมื่อมีคนมาขอพักหรือขออาหารที่บ้าน บ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าไม่พอใจจะให้พัก และไม่พอใจจะให้อาหาร แต่ข้าพเจ้าก็ให้และไม่แสดงอาการไม่พอใจนั้นให้ปรากฏเลย ข้าพเจ้าเอง แม้ไม่ประสงค์จะให้ท่านแต่ก็ได้ให้ ด้วยสัจจวาจาอันนี้ ขอความสวัสดีจงมี ขอพิษของงูร้ายจงคลาย และขอยัญทัตตกุมารจงรอดชีวิตเถิด"

เมื่อบิดาทำสัจจกิริยาอย่างนี้แล้ว พิษในกายของกุมารตรงเหนือสะเอวขึ้นก็ตกลงสู่พื้นแผ่นดิน กุมารลุกขึ้นนั่งได้ แต่ยังยืนไม่ได้ บิดาจึงกล่าวกับภรรยาว่า

"เราได้ทำตามกำลังของเราแล้ว ต่อไปเธอจงทำตามกำลังเธอเถิดเพื่อบุตรของเรา"

มารดากล่าวว่า "สัจจะของข้าพเจ้ามีอยู่อย่างหนึ่ง แต่จะกล่าวต่อหน้าท่านนั้นไม่สมควร"

"กล่าวเถิด" บิดาขอร้อง "จะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด ขอให้บุตรของเราปลอดภัยไว้ก่อน"

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:13:25 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : )


  สลักธรรม 2

มารดาจึงกล่าวว่า...."ลูกรัก อสรพิษตัวที่กัดลูกวันนี้มีเดชมาก มีพิษร้ายแรงไม่เป็นที่รักของแม่เลย ฉันใด พ่อของเจ้าก็ฉันนั้น ไม่เคยเป็นที่รักของแม่เลย ด้วยสัจจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่เจ้า ขอพิษจงคลาย ขอยัญทัตตกุมารจงรอดชีวิตเถิด"

พร้อมกับสัจจกิริยานั้นพิษงูก็ตกลงสู่แผ่นดินทั้งหมด ยัญทัตตกุมาร เมื่อร่างกายหมดพิษแล้วก็ลุกขึ้นเริ่มจะเล่นต่อไป

เพื่อความเข้าใจแจ่มแจ้งบางอย่างมัณทัพยะจึงถามท่านดาบสว่า

ธรรมดานักพรตย่อมเป็นผู้สงบ ระงับกิเลสได้ ฝึกตนหรือฝึกอินทรีย์ของตนให้สิ้นพยศ นอกจากนี้ท่านกัณหทีปายนะ แม้ไม่ปรารถนาจะประพฤติพรหมจรรย์ก็ฝืนประพฤติอยู่ได้เป็นเวลาถึง ๕๐ ปี ข้าแต่ท่านทีปายนะ ท่านรังเกียจสิ่งใดจึงฝืนใจประพฤติพรหมจรรย์อยู่ได้ ไม่สึกออกมาครองเรือน"

ท่านทีปายนดาบสกล่าวตอบว่า...."คนเรามักติเตียนกันว่าผู้ที่ออกบวชด้วยศรัทธาแล้วสึกหรือกลับเข้าสู่เรือนอีกนั้นเป็นคนโลเลกลับกลอก เรารังเกียจคำพูดอย่างนี้ จึงทนประพฤติพรหมจรรย์ นี่เป็นฐานะที่วิญญูชนสรรเสริญ เป็นฐานะแห่งสัตบุรุษ (คนดี)"

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:16:28 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : )


  สลักธรรม 3

เมื่อตอบดังนี้แล้วได้ถามมัณทัพยะว่า "ท่านเองเล่ารังเกียจอะไร แม้ไม่ปรารถนาจะให้ก็ยังฝืนใจให้ข้าวน้ำและที่พักสมณพราหม์และผู้สัญจรทั้งหลาย"

มัณทัพยะตอบว่า..."มารดาบิดา ปู่ย่า ตายาย และบรรพบุรุษของเรา เป็นคนมีศรัทธาเป็นทานบดี (ผู้ละความตระหนี่แล้วให้ทาน) รู้คำของผู้ขอ เข้าอกเข้าใจในคำขอร้องวิงวอน ข้าพเจ้าต้องการอนุวัตตามจารีตของตระกูล ข้าพเจ้ารังเกียจคำนี้ แม้ไม่พอใจให้ก็ต้องแข็งใจให้"

มัณทัพยะได้ถามภรรยาของตนว่า "เหตุไร แม้ไม่พอใจสามีไม่เคยรักสามีเลย แต่ไม่แสดงอาการไม่พอใจนั้นให้ปรากฏ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้ยากอย่างยิ่ง"

ภริยาของเขาตอบว่า..."แต่ไหนแต่ไรมา ในตระกูลของข้าพเจ้า หญิงที่เปลี่ยนสามีไม่เคยมี ข้าพเจ้าประพฤติตามธรรมเนียมของตระกูล ตั้งใจจะไม่เป็นหญิงตัดจารีตของตระกูล ข้าพเจ้ารังเกียจถ้อยคำค่อนขอดูว่าเป็นหญิงหลายผัว จึงยอมอดทนแม้ไม่พอใจไม่รักใคร่ก็ทนปฏิบัติท่าน

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:19:19 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : )


  สลักธรรม 4

เมื่อนางกล่าวดังนี้แล้ว คิดว่า "วันนี้ ความลับที่เรารักษามาเป็นเวลานานได้เปิดเผยออกแล้ว คำที่ไม่ควรกล่าวต่อหน้าสามีเราได้กล่าวแล้ว เราควรให้สามีอภัยโทษต่อหน้าท่านดาบสทีเดียว" ดังนี้แล้ว กล่าวว่า

"วันนี้ ข้าพเจ้าได้พูดสิ่งที่ไม่ควรพูดไปแล้ว ขอได้โปรดอภัยแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด เพื่อเห็นแก่ลูก ขอท่านได้โปรดลืมคำนั้นเสีย อนึ่งสิ่งใด ๆ ในโลกนี้ที่จะเป็นที่รักยิ่งกว่า ยัญทัตตกุมาร บุตรของเราเป็นไม่มี ยัญทัตตก็ได้รอดชีวิตแล้ว"

มัณทัพยะกล่าวกับนางว่า "ลุกขึ้นเถิดที่รัก เราอภัยให้ท่าน ตั้งแต่นี้ต่อไปอย่าได้มีจิตกระด้าง แต่ขอให้มีจิตอ่อนโยน เรามิได้เกลียดหรือรังเกียจท่าน"

ท่านทีปายนดาบสกล่าวกับนายมัณทัพยะว่า "การที่ท่านต้องสละทรัพย์บริจาคทานโดยไม่เชื่อกรรมและผลของกรรมนั้นเป็นการไม่สมควรเลย ขอให้ทำจิตให้เลื่อมใสแล้วให้ทาน เพื่อทานจะได้มีอานิสงส์มาก"

นายมัณทัพยะรับปากกับท่านดาบสว่าจะพยายามทำอย่างนั้นและขอโอกาสกล่าวเตือนท่านดาบสว่า "ท่านเป็นผู้ดำรงอยู่ในฐานะทักขิไณยบุคคลของข้าพเจ้า การที่ท่านไม่ยินดีประพฤติพรหมจรรย์นั้นไม่เป็นการสมควรเลย ต่อไปนี้ขอให้ท่านทำจิตให้เลื่อมใสในการประพฤติพรหมจรรย์ ทำนองเดียวกับที่ท่านเตือนข้าพเจ้าให้ทำจิตให้เลื่อมใสในการให้ทาน เพื่อว่าสักการะที่ข้าพเจ้าทำแล้วต่อท่านจะได้มีผลมาก มีอานิสงส์มาก" ดังนี้แล้วนมัสการลาท่านดาบสไป

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:22:32 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : )


  สลักธรรม 5

ตั้งแต่นั้นมา สองสามีภรรยาก็รักใคร่กันดี ภรรยาก็มีความเสน่หาในสามี นายมัณทัพยะก็ทำบุญให้ทานด้วยจิตเลื่อมใส เชื่อในกรรมและผลของกรรม

ส่วนท่านดาบสก็สามารถบรรเทาความเบื่อหน่ายเสียได้ ยินดีในการประพฤติพรหมจรรย์ ทำฌานและอภิญญาให้เกิดขึ้น สิ้นชีพแล้วเกิดในพรหมโลก

พระศาสดาทรงแสดงเรื่องนี้จบลงแล้ว ตรัสว่า "ทีปายนะดาบสในครั้งนั้นมิใช่ใครอื่น ที่แท้คือ เราตถาคตนี้เอง"

โปรดติดตามตอนต่อไป


โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [27 พ.ย. 2551 , 08:24:50 น.] ( IP = 58.9.136.71 : : )


  สลักธรรม 6


ความจริงใจที่มีต่อตนเอง และผู้ที่อยู่ร่วมกัน ย่อมนำซึ่งความสำเร็จ

กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เทพธรรมมากค่ะที่นำเรื่องของความหลังที่ทรงคุณค่ามาฝาก

...อนุโมทนาค่ะ...

โดย พี่ดา [27 พ.ย. 2551 , 09:58:25 น.] ( IP = 124.121.174.9 : : )


  สลักธรรม 7

กราบอนุโมทนาและขอบพระคุณมากค่ะที่นำมาให้อ่าน ..อ่านเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกตลกดีในตอนแรก ที่เหมือนจะแฉความในใจของตนออกมา แต่พออ่านจบแล้วเห็นคุณค่าของสัจจวาจา แม้จะเป็นเรื่องไม่ดีแต่ก็มีอำนาจมากในการแสดงออกด้วยความไม่ผิดศีล

คนส่วนมากมักพูดในสิ่งที่คิดว่า คนฟังจะพอใจ แต่มิได้คำนึงถึงว่า เป็นความจริงหรือไม่ บางคนก็ยินดีที่จะพูดปดไปเรื่อยๆ เพื่อครองใจผู้อื่นโดยไม่ได้คำนึงถึงผลที่จะได้รับ

แล้วนึกถึงคำสอนของพระพุทธองค์เกี่ยวกับเรื่องของการพูดว่า

คำพูดที่ไม่จริง ไม่ถูกต้อง, ไม่เป็นประโยชน์, ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น....... ไม่ตรัส

คำพูดที่ไม่จริง ไม่ถูกต้อง, ไม่เป็นประโยชน์, ถึงเป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น ........ไม่ตรัส

คำพูดที่จริง ถูกต้อง, แต่ไม่เป็นประโยชน์, ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น............ไม่ตรัส

คำที่พูดจริง ถูกต้อง, แต่ไม่เป็นประโยชน์, ถึงเป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น.............ไม่ตรัส

คำพูดที่จริง ถูกต้อง, เป็นประโยชน์,ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น.........................เลือกกาลตรัส

คำพูดที่จริง ถูกต้อง, เป็นประโยชน์, เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น............................เลือกกาลตรัส

โดย น้องกิ๊ฟ [27 พ.ย. 2551 , 13:24:05 น.] ( IP = 125.27.173.22 : : )


  สลักธรรม 8

อ่านแล้วเห็นถึงการทำความดีนั้น ต้องทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาแล้ว จึงจะเกิดอานิสงส์มาก

กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ค่ะ ที่ได้นำธรรมะมาฝากไว้ค่ะ

โดย เซิ่น [30 พ.ย. 2551 , 21:30:58 น.] ( IP = 58.8.54.83 : : )


  สลักธรรม 9

กราบขอบพระคุณและกราบอนุโมทนาค่ะ

โดย abctoy - [9 ธ.ค. 2551 , 21:21:43 น.] ( IP = 118.172.250.128 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org