มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ไปปล่อยปลาที่พุทธมณฑลมาค่ะ







ไปปล่อยปลาที่พุทธมณฑลมาค่ะ


บ่ายวานนี้เป็นช่วงเวลาที่อาจารย์บุษกรมีความตั้งใจที่จะทำกุศลทานด้วยการให้อาหารและให้อิสรภาพแก่ชีวิตของปลาเป็นจำนวนหลายร้อยตัว ซึ่งผู้ที่ได้ทราบข่าวกุศลนี้แล้วก็ขอร่วมบริจาคทรัพย์และเดินทางมาทำกุศลร่วมกับท่านอาจารย์ในโอกาสดังกล่าวด้วย

หลังจากที่ท่านอาจารย์ได้พาพวกเรามาถึงสถานที่นัดหมายกับปลาดุกและปลาช่อนที่เบียดกันอยู่ในลังไม้ขนาดใหญ่สามลังและอาหารปลาอีกจำนวนหลายสอบแล้ว ท่านก็ได้พูดคุยทักทายกับทุกคนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มและสุ้มเสียงที่บ่งบอกถึงความสุขในหัวข้อ พบ-พัก-พึ่ง-เพียร ซึ่งท่านได้กล่าวไปบ้างแล้วหลังจากการสวดมนต์ทำวัตรเช้า และได้นำมากล่าวซ้ำอีกเพื่อประโยนช์ของผู้ที่ยังไม่ได้ฟัง โดยมีใจความโดยย่อว่า

วันนี้เราได้มา "พบ" กันด้วยความสุข เรามีใบหน้าที่ยิ้มแย้มมาทักทายกันเหมือนคนที่รักและปรารถนาดีต่อกันที่ได้มาพบกันอีกครั้งในวันเสาร์-อาทิตย์ รอยยิ้มที่เรามอบให้แก่กันนั้นให้ทำความรู้สึกเหมือนกับว่าแต่ละคนเป็นคนพิเศษของกันและกันเพื่อที่จะเปิดรับดวงใจให้พบกับความสุขที่ได้มีโอกาสมาอยู่ท่ามกลางหมู่มิตร

และเราก็ได้มา "พัก" จากการงานที่ไม่ใช่กุศล เพราะแต่ละวันที่ผ่านมานั้นเราต้องคร่ำเคร่งอยู่กับการทำงาน อยู่กับภาระที่น่าเบื่อหน่าย อยู่กับปัญหาและความวุ่นวายต่าง ๆ หรืออยู่กับการทำงานบ้านที่เป็นภาร เช่น การถูบ้าน แต่ในขณะนี้เราไม่ได้ทำงานอย่างนั้น

เราได้มา "พึ่ง" พระธรรมเพื่อเป็นหลักในการดำเนินชีวิต ซึ่งจะได้ทำให้เราประจักษ์ใจถึงพระปัญญาธิคุณขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงตรัสรู้และนำมาแจกแจงให้เราได้มีโอกาสมาเรียนรู้ทำความเข้าใจว่าชีวิตคืออะไร มีการทำงานอย่างไรบ้าง และได้รู้จักวิธีการฝึกตนให้พ้นไปจากความทุกข์ที่เกิดมาจากกิเลสทั้งหลายคือการเจริญสติปัญญา

และก็ได้มา "เพียร" ที่จะใช้กาย วาจา และใจของเรามาพยายามกระทำความดีเพื่อหนีไปจากความชั่วเหล่านั้นเพื่อชีวิตจะได้สิ้นสุดไปจากสังสารวัฏ





โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [15 ธ.ค. 2551 , 13:17:06 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]


  สลักธรรม 1



และเมื่ออาจารย์ได้พูดเรื่อง พบ-พัก-พึ่ง-เพียร จบลงแล้ว ในขณะนั้นก็มีปลาตัวใหญ่มากโผขึ้นมาจนพ้นน้ำ ทำให้หลายคนส่งเสียงอุทานด้วยความตื่นเต้นว่า "โอ้โห..ปลาตัวใหญ่จัง"

ท่านอาจารย์ได้ยินแล้วก็พูดเตือนสติทุกคนขึ้นในทันทีว่า ปลาตัวใหญ่ที่เราเห็นก็เพราะว่ามันอยู่มานานและได้กินดีเราจึงเรียกว่า ปลายักษ์ แต่เมื่อหันมาดูพวกเราเองตัวใหญ่กว่าปลากันทั้งนั้น ก็น่าจะเรียกว่าเป็นยักษ์เหมือนกัน


โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:17:48 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 2



ท่านอาจารย์ได้ให้แง่คิดต่อไปว่า ..ที่เราเห็นกันอยู่นี้ก็มีทั้งปลาใหญ่และปลาเล็ก เรียกได้ว่ามีกันอยู่หลายชีวิต เห็นแล้วก็ทำให้ได้มีโอกาสคิดว่า ถ้าหากเราไม่ช่วยพวกเขา เขาก็จะถูกนำไปทุบหัวเพื่อทำแกงส้ม

พวกเขาจึงเป็นชีวิตที่น่าสงสารเพราะไม่มีโอกาสบอกใครได้ถึงความเจ็บปวดที่ได้รับ อย่างพวกเรานั้นถูกบิดแขนนิดนึงก็เจ็บมากแล้ว แต่พวกเขาถูกจับไปทุบไปหักคอซึ่งเจ็บแค่ไหนก็บอกออกมาไม่ได้

แต่เราเป็นผู้ที่มีโอกาสดีมากกว่า เราจึงได้มาช่วยปล่อยชีวิตของเขาให้เป็นอิสระ และเมื่อช่วยแล้วก็ต้องปล่อยให้เป็นไปตามสภาพ เพราะมีคนเป็นห่วงว่าถ้าหากเรามาปล่อยที่นี่ก็อาจถูกสัตว์อื่นมาจับไปกินได้

แต่ในเมื่อเราไม่สามารถที่จะนำไปปล่อยที่อื่นที่ดีกว่านี้ได้ เราก็ต้องวางใจให้ได้ว่า ถ้าหากกรรมดีของเขายังหล่อเลี้ยงอยู่เขาก็จะสามารถมีชีวิตอยู่รอดได้และหนีไปได้เร็ว แต่ถ้าหากเรามีกรรมมาตัดรอน..ไม่ว่าจะอยู่ไปถูกปล่อยอยู่ที่ไหนเขาก็ต้องมีอันเป็นไป

วันนี้พอเรารู้ว่าเราจะได้มีโอกาสมาช่วยพวกเขาเราก็เริ่มมีความสุขใจแล้ว (ระหว่างนั้นมีการถามปัญหาขึ้นมาว่า ทำไมปลาจึงวางไข่? และคำตอบก็คือเพราะปลาไม่มีมือ คำตอบนี้สามารถเรียกเสียงหัวเราะจากผู้คนรอบข้างได้ในทันที)

โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:18:18 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 3



เมื่อหัวเราะกันจนพอใจแล้วท่านอาจารย์ก็กล่าวน้อมนำบุพพเจตนาในการปล่อยปลาให้ทุกคนต่อไปว่า ..ขณะที่เราพูดคุยกันสนุกสนานระหว่างที่รอเวลาอยู่นี้ก็เป็นการหัวเราะจากหัวใจ เป็นรอยยิ้มที่มีความสุข ไม่ใช่รอยยิ้มเพราะเสียไม่ได้หรือยิ้มแสยะยิ้มสยอง

ฉะนั้น การยิ้มที่เกิดขึ้นในวันนี้ของเราก็เพราะเรามีใจดีและดีใจ และก็ถึงเวลาที่เราจะมากล่าวคำแผ่เมตตาแล้วมาพิจารณาดูชีวิตของพวกเขาที่ได้รับอิสรภาพ แล้วเราก็จะได้มีความสุขที่ได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ด้วยเงินจำนวน ๑๐,๘๐๐ บาท

และก็ขออวยพรให้ความสุขนั้นแนบแน่นอยู่ในใจของทุกคนอย่างมั่นคง เพราะท่านบอกว่า ..โอกาสที่คนเราจะนึกถึงกุศลที่ได้ทำไปแล้วนั้นเกิดขึ้นยาก เราไม่ค่อยมีโอกาสที่จะหวนกลับมาระลึกถึงเพราะเรามีเรื่องอื่นๆ ให้สนใจอีกมาก

แม้กระทั่งการมาทำกุศลในวันนี้ก็เกิดขึ้นเพราะมีการชักชวนกันมาทำความดี และในช่วงท้ายท่านอาจารย์ได้กล่าวเน้นด้วยเสียงจริงจังว่า ..ตอนนี้เราจะมากระทำสิบนิ้วประนมก้มกราบทศบารมีซึ่งมีทานบารมีเป็นต้นนี้เพื่อนำชีวีให้หนีพ้นไปจากความทุกข์ให้ได้

โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:18:36 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 4



จากนั้นท่านอาจารย์ก็ได้นำทุกคนแผ่เมตตาก่อนที่จะปล่อยปลาลงสู่สระน้ำของพุทธมณฑล โดยท่านใช้น้ำเสียงอันกังวานกล่าวแผ่เมตตาด้วยบทที่หลายคนคุ้นเคนก่อนที่จะปล่อยสัตว์ไปสู่อิสรภาพว่า

"ข้าพเจ้าทั้งหลายมีเจตนามุ่งหมาย จะให้อิสรภาพแก่ท่านนั้น ขอกุศลเจตนาจงช่วยอุดหนุนและชักพาให้ชีวิตของท่านทั้งหลาย จงมีความสุขกาย จงมีความสุขใจ มีอาหารบริโภคสมบูรณ์ มีที่อยู่อาศัยที่ถูกใจ มีเครื่องใช้สอยครบทุกอย่าง ขอให้มีดวงจิตแจ่มใส ปราศจากโรคภัย ทั้งมีสติปัญญาสามารถถึงที่สุดแห่งทุกข์ได้โดยรวดเร็ว

สัพเพสัตตา อะเวรา อัพพะยาปัชฌา อะนีฆา สุขีอัตตา นัง ปะริหะรันตุ และขอปวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในพุทธมณฑลสถานนี้จงร่วมอนุโมทนาสาธุการ กับการงานอันชอบประกอบไปด้วยสติและปัญญาของข้าพเจ้าทั้งหลาย ด้วยเทอญ"

โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:18:55 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 5



ท่านได้กล่าวนำเป็นพิเศษเพื่อย้ำเจตนาว่า "ด้วยกุศลวจีกรรม ด้วยกุศลมโนกรรมที่ได้เพียรกระทำมาแล้ว และในครั้งนี้ที่มีเจตนาจะสะสมทาน หลีกละลดและเลิกในความทุจริตทั้งปวงให้ได้

ขอกุศลทานนี้จงเป็นที่ตั้งแห่งความระลึกรู้ ทำให้ชีวิตมีอุดมสมบูรณ์ด้วยสติด้วยปัญญา มากด้วยคุณค่าแห่งหิริโอตตัปปะและอำนาจจาคะต่อไป และจากการที่ได้รับการอบรมสั่งสอนจากครูผู้มีพระคุณ จึงทำให้รู้ว่าการเกิดเป็นทุกข์ และตราบใดที่ยังไม่สิ้นสุดไปจากสังสารวัฏนั้น ก็ขอให้คตินิมิต กรรมนิมิต และกรรมอารมณ์ที่จะเกิดขึ้นในวาระสุดท้ายได้มีที่หมายแห่งเทวภูมิ เพื่อให้ปลอดภัยจากการดิ้นรนใช้ชีวิตเพื่อทำงานอาชีพต่างๆ "

ในช่วงท้ายท่านได้กล่าวคำอธิษฐานที่เปี่ยมพลังในการน้อมนำใจทุกคนให้ระลึกถึงหลวงพ่อเสือพระครูผู้การุณต่อชีวิตของพวกเราทุกคนว่า .. และด้วยกุศลกรรมเหล่านี้ขอจงสัมฤทธิ์ผลในความปรารถนาที่จะได้พบครูผู้เจริญและมากไปด้วยความรู้เป็นพหูสูตร เป็นบัณฑิตแนะนำทิศทางให้ข้าพเจ้าไม่ต้องอ้างว้างและเคว้งคว้างอยู่ด้วยชีวิตอันมีกิเลสตัณหาอีกต่อไป

โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:19:16 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 6



พิธีปล่อยปลาก็คือการตั้งใจช่วยกันยกลังไม้ที่บรรจุค่อยๆ เอียงให้ปลาลงสู่น้ำ ซึ่งในระหว่างที่เอียงลังไม้เพื่อปล่อยปลาลงสู่สระน้ำนั้นคงเป็นเพราะความห่วงใยในชีวิตปลาที่จะต้องเสี่ยงภัยจากการไล่ล่าของสัตว์อื่นๆ ท่านอาจารย์จึงได้ตะโกนขึ้นด้วยเสียงอันดังเพื่ออวยพรหมู่ปลาอีกครั้งว่า "ขอให้ปลาทั้งหลายได้มีที่อยู่อาศัย มีที่หลบภัยพ้นจากอันตรายทั้งปวง ได้ทั่วหน้ากันเทอญ "

จากนั้นก็เป็นบรรยากาศของการให้ให้อาหารปลาก็เป็นไปอย่างครึกครื้นมีความสุขซึ่งมีทั้งการให้อาหารเม็ดและขนมปัง โดยมีการเปลี่ยนสถานที่ให้อาหารไปหลายๆ ที่ในพุทธมณฑล และในที่สุดท้ายท่านอาจารย์ได้นำทุกคนระลึกถึงกุศลที่ได้ทำเสร็จสิ้นไปในวันนี้ด้วยการกล่าวคำอธิษฐานอีกครั้งหนึ่งว่า

ขอให้กุศลที่ได้ทำในวันนี้ได้เป็นพลวปัจจัยให้บังเกิดผลแก่พวกเราทุกคนให้มีความสันทัดจัดเจนในเมตตาและกรุณาธรรม และเป็นพลวปัจจัยส่งผลให้ไม่มีความฝืดเคืองลำบากยากแค้น และสามารถกระทำตนให้เป็นที่พึ่งของตนและผู้อื่นได้ตลอดไป..

จึงขอนำกุศลที่ได้กระทำในโอกาสดังกล่าวมามอบให้แก่ทุกท่านที่เข้ามารับทราบ และขอกราบอนุโมทนากับการทำกุศลของทุกท่านที่ได้กระทำร่วมกันในวันวานนี้ด้วยค่ะ


โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:19:33 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 7


















โดย น้องกิ๊ฟ [15 ธ.ค. 2551 , 13:20:15 น.] ( IP = 125.27.170.27 : : )


  สลักธรรม 8

สวัสดีค่ะคุณน้องกิ๊ฟ เงียบหายไปเพราะสะสางงานที่ทิ้งเอาไว้เกือบ 2 เดือน ค่ะ

การที่เริ่มมีใจกลับมาทำงานได้ คงเป็นแสงแห่งธรรมที่พอจะเข้าถึงได้ด้วยหัวใจจริงๆ ค่ะ ต้องขอกราบขอบพระคุณคุณน้องกิ๊ฟ และชุมชนธรรมแห่งนี้

อายนิดหน่อยอยากบอกว่าเปลี่ยนศาสนาในบัตรประชาชนเป็น "พุทธ" เมื่อประมาณ 3 ปี ค่ะ ภาษาธรรมของตัวเองไม่สวยเลย

สิ่งดีๆ ที่ได้รับจากที่แห่งนี้โดยเฉพาะจากคุณน้องกิ๊ฟ ขอให้คุณน้องกิ๊ฟประสบแต่ความสวยงามในธรรมนะคะ

ด้วยความรู้สึกอิ่มอุ่น และเป็นสุข อย่างที่ไม่เคยได้รับจากบุคคล (แปลกหน้า) อื่นมาก่อนเลยค่ะ ทำให้รู้สึกว่าธรรมชาติไม่ได้โหดร้ายกับเราทุกเรื่องนะคะ

โดย แม่น้องขิม [15 ธ.ค. 2551 , 15:59:19 น.] ( IP = 58.8.97.70 : : )


  สลักธรรม 9

ขอบขอบคุณและอนุโมทนากับน้องกิ้ฟจริงๆในทุกๆเรื่องครับ ทั้งที่นำเรื่องงานบุญนี้มาให้อ่านเพื่อเกิดกุศลอปรเจตนาแล้ว ยังขอชื่นชมในการที่น้องกิ้ฟใช้ชีวิตเพื่อเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ผู้ที่ผ่านแวะมาในลานแห่งนี้ครับ

ดีใจมากๆเลยครับ ที่มีโอกาสสร้างคุณค่าให้แก่ชีวิตแบบนี้อีกครั้ง หลังจากห่างหายไปนาน (การปล่อยปลามากๆ) นึกย้อนแล้วยังความอิ่มใจให้แก่ชีวิตได้อย่างมากเลยครับ

โดย พี่เณร [15 ธ.ค. 2551 , 17:02:33 น.] ( IP = 58.9.209.50 : : )


  สลักธรรม 10

ขอบพระคุณน้องกิ้ฟมากค่ะที่ทำให้ย้อนระลึกในกุศลที่ได้กระทำไปแล้ว

นอกจากนี้ยังได้ทำกุศลแบบปราณีตยิ่ง
โดยอาจารย์บุษกรได้ชี้แนะการกล่าวกับปลาทั้งหลาย
ที่กล่าวด้วยคำว่า "นี่เธอ ..ฉันเอาอาหารมาให้"

ด้วยเหตุผลว่า..โดยทั่วไปคนเรามักจะกล่าวถึงสัตว์ที่ต่ำกว่าฐานะตน ด้วยคำพูดที่ไม่ไพเราะ การที่เราได้กล่าวยกย่องสัตว์เหล่านี้ เท่ากับทำลายความมีมานะที่อยู่ในจิตใจของคนเรามานาน

ทำให้เราลดมานะของจิตใจ และยังเกิดจิตที่ปราณีตยิ่งขึ้น ดังนั้นการให้อาหารปลาก็เลยปราณีตยิ่งขึ้น

มีความสุขใจ....ปลาน่ารัก...ๆ ....กินอร่อยๆๆๆ

โดย น้องอุ๊ [15 ธ.ค. 2551 , 18:05:40 น.] ( IP = 125.24.82.173 : : )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org