หนูตายนำโชค

---

คนฉลาดแม้จะมีต้นทุนน้อย แต่ก็สามารถตั้งตัวได้ ดุจคนก่อไฟกองน้อยให้เป็นกองใหญ่ได้ ในเมืองพาราณสี แคว้นกาสี มีตระกูลเศรษฐีตระกูลหนึ่งซึ่งสร้างตัวมาจากเงินทุนเพียงเล็กน้อยจนประสบผลสำเร็จ มีกิจการขยายใหญ่โต มีทรัพย์สินมากมาย คนในตระกูลเศรษฐีนิยมสนับสนุนให้พวกคนจนสร้างตัวด้วยสติปัญญาของเขาเอง ชาตินั้นพระพุทธเจ้าของเราเกิดเป็นลูกชายของเศรษฐีตระกูลนั้น ต่อมาเมื่อบิดามารดาล่วงลับไป ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเศรษฐีแทนบิดาและมีชื่อว่า “จูฬเศรษฐี” จูฬเศรษฐี เป็นคนฉลาดเห็นอะไรแล้ว หากจะให้คิดเป็นเรื่องทำมาหากินก็ทำได้หมด วันหนึ่ง ขณะเดินทางไปเฝ้าพระราชา เขาเห็นหนูนอนตายอยู่กลางถนน จึงพูดขึ้นว่า “ใครก็ตามที่ตาถึง หากจะเอาหนูตัวนี้ไปทำประโยชน์ ก็จะได้ประโยชน์อย่างเหลือ หนูตัวนี้แหละจะทำให้คนเป็นเศรษฐี” จูฬเศรษฐีเป็นนักโหราศาสตร์ เชี่ยวชาญในการดูการโคจรของดาวฤกษ์ต่างๆ บนท้องฟ้า ขณะนั้นดาวฤกษ์ดวงที่บ่งบอกว่า จะเกิดเศรษฐีใหม่ขึ้นในเมืองทอแสงแจ่มใสมาก เขาเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้น ซึ่งขณะนั้นมีคนผ่านไปมาอยู่ขวักไขว่ มีชายเข็ญใจคนหนึ่งอยู่ในบริเวณนั้น ได้ยินเศรษฐีพูดเช่นนั้นก็ฉุกคิดขึ้นมาว่า เศรษฐีไม่ใช่คนพูดเล่น เขาคิดต่อไปว่าบางทีเศรษฐีใหม่อาจจะเป็นเขาก็ได้ ครั้นคิดอย่างนั้นแล้ว เขาจึงเดินไปหยิบหนูตายเดินเข้าไปในตลาด

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [5 ก.พ. 2552 , 08:10:24 น.] ( IP = 58.9.138.81 : : )

สลักธรรม 1 “ซื้อหนูตายไหมจ๊ะ” เขาถามหญิงคนหนึ่งซึ่งกำลังให้ข้าวแมว “จะให้เอาไปทำอะไร” หญิงเจ้าของแมวหัวเราะ “อ้าว...” เขาอุทาน “ก็เอาไปให้แมวกินซีจ๊ะ” “เออ...เข้าที” หญิงเจ้าของแมวตอบพร้อมกับจ่ายเงินซื้อหนูตายให้เขาไป ๑ กากณิก ได้เงินมา ๑ กากณิกแล้ว ชายเข็ญใจก็คิดต่อไปถึงวิธีที่จะทำเงินจำนวนนี้ให้มีเพิ่มมากขึ้น เขาคิดได้ว่า พวกช่างจัดดอกไม้มาที่ในเมืองทุกวัน เพราะหลังจากเก็บดอกไม้ในป่าแล้วจะมาพักเหนื่อยและหาของกิน เขาเห็นช่องทางเอาเงินต่อเงิน จึงเอาเงิน ๑ กากณิกไปซื้อน้ำอ้อยงบชิ้นใหญ่มา ๑ ชิ้น ได้น้ำอ้อยงบมาแล้วก็หาหม้อใส่น้ำดื่มมา ๑ ใบ จากนั้นก็ถือน้ำอ้อยงบและหม้อน้ำดื่มไปดักรอพวกช่างจัดดอกไม้ ทันทีที่พวกช่างจัดดอกไม้ออกจากป่ามาถึงที่นั้น ชายเข็ญใจ ก็เชิญชวนให้กินน้ำอ้อยงบและดื่มน้ำ พวกช่างจัดดอกไม้กำลังเหนื่อยและอ่อนเพลีย ได้กินน้ำอ้อยงบและดื่มน้ำเย็นแล้วก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ก่อนจากไปได้ให้ดอกไม้คนละกำเป็นค่าน้ำอ้อยงบและน้ำดื่ม “จะเอาดอกไม้ไปทำอะไร” ชายเข็ญใจคิดต่อ ในที่สุดก็ตัดสินใจนำไปขายแล้วซื้อน้ำอ้อยงบ และนำอ้อยงบและน้ำเย็นมาบริการพวกช่างจัดดอกไม้เหมือนเมื่อวาน คราวนี้เขาไม่รออยู่ที่ในเมืองแล้ว แต่ถือน้ำอ้อยงบและน้ำดื่มไปบริการพวกช่างดอกไม้ถึงสวนดอกไม้ นอกเมืองเลยทีเดียว พวกช่างจัดดอกไม้เองก็ดีใจที่เห็นเขามาบริการถึงที่ จึงอุดหนุนเต็มที่ วันนี้ของมีมากกว่าเมื่อวาน พวกเขาจึงกินกันเต็มที่ และเมื่ออิ่มแล้วก็ให้ดอกไม้เป็นค่าของกินเพิ่มขึ้นกว่าเมื่อวาน ชายเข็ญใจก็นำดอกไม้ไปขายอีก คราวนี้ได้เงินมาถึง ๘ กหาปณะ ชายเข็ญใจยังคงบริการพวกช่างจัดดอกไม้เหมือนเดิม เขาเก็บต้นทุนไว้ ๘ กหาปณะ ที่เหลือจากนั้นก็จับจ่ายใช้สอย ทำให้ความเป็นอยู่เริ่มดีขึ้น

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [5 ก.พ. 2552 , 08:15:02 น.] ( IP = 58.9.138.81 : : )

สลักธรรม 2 อยู่มาวันหนึ่งเกิดมีฝนตกหนัก พายุพัดกระหน่ำ จนกิ่งไม้ทั้งสดทั้งแห้งหักระเนระนาดเต็มสวนหลวงของพระราชา คนเฝ้าสวนหลวงเห็นแล้วรู้สึกหนักใจ เพราะไม่รู้จะหาวิธีขนทิ้งได้อย่างไร ชายเข็ญใจไปเห็นเข้าก็คิดเป็นเงินเป็นทอง “ท่าน ขอกิ่งไม้หักเหล่านี้ให้ข้าพเจ้าเถอะ” เขาพูดขอตรงๆ จากคนเฝ้าสวนหลวง “เอาไปเลย” คนเฝ้าสวนหลวงดีใจ “ขนไปให้หมดวันนี้ได้ยิ่งดี” เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ชายเข็ญใจก็รีบไปหาพวกเด็กซึ่งกำลังเล่นอยู่ในสนามเด็กเล่น แจกน้ำอ้อยให้พวกเด็กกิน แล้วก็ขอแรงพวกเด็กให้ช่วยกันขนกิ่งไม้หักออกจากสวนหลวงไปกองไว้ที่หน้าประตูทางเข้า เด็กมีจำนวนมากขนหมดได้ชั่วเวลาไม่นาน ขณะนั้นช่างปั้นหม้อกำลังต้องการฟืนมาสุมเตาเผาหม้อ เขาผ่านมาเห็นกิ่งไม้กองอยู่ที่ประตูสวนหลวง จึงขอซื้อจากชายเข็ญใจในราคา ๑๖ กหาปณะ และแถมภาชนะดินเผา เช่น ตุ่มน้ำเป็นต้น ให้อีก ๕ ใบ ชายเข็ญใจมีเงินเก่าอยู่ ๘ กหาปณะบวกกับเงินที่หามาได้อีก ๑๖ กหาปณะ รวมเป็นเงินได้ ๒๔ กหาปณะ เขายังคิดต่อไปที่จะทำเงิน ๒๔ กหาปณะให้ผลิตดอกออกผลต่อไป เขาหาลู่ทางไปเรื่อยๆ จนได้มารู้จักกับคนขายหญ้าที่ใกล้ประตูเข้าเมือง มีคนขายหญ้า ๕๐๐ คนหาบหญ้ามาขายอยู่เป็นประจำ เขาตีสนิทกับคนเหล่านั้นด้วยการตั้งตุ่มน้ำดื่มไว้บริการ คนขายหญ้าหาบหญ้ามาเหนื่อยๆ พอมาถึงที่นั้นก็เข้าไปดื่มน้ำซึ่งขายเข็ญใจคอยบริหารอยู่ “เพื่อน...เพื่อนช่างดีกับพวกเราเหลือเกิน” คนขายหญ้าพูดขึ้น “มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ” “ตอนนี้ยังไม่มีหรอก” เขายิ้มตอบ “แต่วันข้างหน้าข้าพเจ้าอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากพวกท่านบ้าง แต่ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะขอความช่วยเหลือเรื่องอะไร ขอให้พวกท่านสบายใจ อย่าวิตกกังวลเรื่องตอบแทนข้าพเจ้าเลย” ชายเข็ญใจผูกมิตรเรื่อยไปกับผู้คนหลายอาชีพ และเมื่อสนิทกันแล้วก็พูดคุยกันถึงแต่เรื่องทำมาหากิน “นี่เพื่อน” เพื่อนคนหนึ่งบอกเขาในวันหนึ่ง “พรุ่งนี้จะมีพ่อค้าม้าต้อนม้าห้าร้อยตัวมาที่เมืองนี้” ทันทีที่ได้ยิน เขาเริ่มคิดหาทางทำมาหากิน จึงไปหาพวกคนหาบหญ้าที่เขาบริการน้ำให้ดื่มแล้วบอกความประสงค์

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [5 ก.พ. 2552 , 08:21:24 น.] ( IP = 58.9.138.81 : : )

สลักธรรม 3 “ท่านทั้งหลาย วันนี้ข้าพเจ้าคงจะต้องขอความช่วยเหลือจากท่านบ้าง” เขาเอ่ยขึ้นต่อหน้าพวกคนหาบหญ้า “ขอให้ท่านให้หญ้าแก่ข้าพเจ้าคนละ ๑ ฟ่อน และเมื่อข้าพเจ้ายังมิได้ขายหญ้าก็ขอร้องท่าน อย่าขายก่อน” “ได้ซี่” พวกคนหาบหญ้ารับคำโดยที่ยังไม่รู้เรื่องราวแน่ชัด ครั้นแล้วก็ขนหญ้ามาลงไว้หน้าบ้านชายเข็ญใจคนละ ๑ ฟ่อน ฝ่ายพ่อค้าม้าครั้นมาถึงเมืองพาราณสีก็ออกมาซื้อหญ้าให้ม้า แต่ปรากฏว่าหาซื้อไม่ได้เลย จึงมาที่บ้านของเขาแล้วขอซื้อหญ้าทั้งหมดในราคา ๑,๐๐๐ กหาปณะ จากนั้นมาอีก ๓ วัน เพื่อนที่ท่าเรือก็บอกว่ามีเรือใหญ่มาจอดทอดสมออยู่ที่ท่าเรือ เรือใหญ่นั้นเป็นเรือบรรทุกสินค้าและมีสินค้าอยู่เต็ม ชายคนเข็ญใจทราบความนั้นแล้วก็เห็นทางหาเงินทันที เขายอมลงทุนด้วยการเอาเงิน ๘ กหาปณะ ไปเช่ารถคันหนึ่งมามีคนห้อมล้อม นั่งไปยังท่าเรือ เขาเหมาสินค้าทั้งลำเรือจากนายเรือ โดยมอบแหวนวงหนึ่งไปเป็นมัดจำ จากนั้นก็สั่งให้ล้อมม่านกั้นเป็นสำนักงานติดต่อซึ่งเขานั่งอยู่ในม่านนั้น เขาทำเช่นนี้ก็เพราะรู้ว่าจะมีพ่อค้ามาซื้อสินค้าจากเรือบรรทุกสินค้านี้ไปขายเป็นประจำ เมื่อเขาเหมาสินค้าไว้ทั้งหมดแล้ว เวลาพ่อค้ามาซื้อก็ต้องซื้อจากเขา ซึ่งทำให้เขาสามารถขึ้นราคาสินค้าได้ตามความเหมาะสม เหตุการณ์ก็เกิดขึ้นตามคาด พ่อค้าประมาณ ๗๐๐ คนจากเมืองพาราณสี พอได้ทราบว่าเรือบรรทุกสินค้ามาถึงแล้ว ก็พากันมาหมายจะซื้อสินค้าเหมือนอย่างเคย “วันนี้ข้าพเจ้าขายให้ท่านทั้งหลายไม่ได้หรอก” นายเรือชี้แจง “สินค้าทั้งหมดนี้มีพ่อค้าใหญ่เหมาไปแล้ว” พ่อค้าเหล่านั้นพากกันไปหาพ่อค้าใหญ่ตามที่นายเรือบอก ซึ่งก็คือชายเข็ญใจนั่นเอง ครั้นได้ทราบจากเจ้าหน้าที่ที่เฝ้าอยู่นอกม่านว่ามีพ่อค้ามาขอพบ ชายเข็ญใจในมาดของพ่อค้าใหญ่ก็ออกมาอย่างสง่าผ่าเผย หลังจากเจรจากันแล้ว พ่อค้าทั้ง ๗๐๐ คนนั้นก็จ่ายทรัพย์คนละ ๑,๐๐๐ กหาปณะแล้วขอเข้าหุ้นด้วย แล้วจากนั้นก็จ่ายอีกคนละ ๑,๐๐๐ กหาปณะ ให้เขาปล่อยหุ้นทั้งหมดซึ่งเขาก็ตกลงทำตามข้อเสนอ เป็นอันว่าชั่วระยะเวลา ๔ เดือน ชายคนเข็ญใจสามารถหาเงินได้หลายแสนกหาปณะ เขานึกถึงบุญคุณของจูฬเศรษฐีที่พูดแนะนำคราวที่พบหนูตาย เขารีบเดินทางกลับมาเมืองพาราณสี เข้าไปหาเศรษฐี แล้วนำทรัพย์ ๑๐๐,๐๐๐ กหาปณะไปมอบให้ พร้อมทั้งเล่าความจริงให้ทราบทั้งหมด ฝ่ายจูฬเศรษฐีได้ฟังแล้วก็ปลื้มใจ จึงยกลูกสาวให้เขาเป็นรางวัล และยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้ดูแล ชายเข็ญใจซึ่งบัดนี้ไม่มีความยากจนเหลืออยู่แล้ว เมื่อเศรษฐีล่วงลับไปก็ได้รับแต่งตั้งจากพระราชาให้ดำรงตำแหน่งเศรษฐีแทนพ่อตาสืบมาจนกระทั่งสิ้นอายุ • ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...คนฉลาดและมีความกตัญญู แม้ยากจนก็กลับรวยได้ เพราะเขาจะได้พบคนดีคอยชี้แนะและให้ความช่วยเหลือ

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [5 ก.พ. 2552 , 08:28:01 น.] ( IP = 58.9.138.81 : : )

สลักธรรม 4 กราบขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [6 ก.พ. 2552 , 17:17:45 น.] ( IP = 124.121.174.78 : : )

สลักธรรม 5 ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ เนื่องด้วยกรรมและวิบาก กราบขอบพระคุณมากค่ะและกราบอนุโมทนาค่ะ

โดย abctoy - [9 ก.พ. 2552 , 21:38:41 น.] ( IP = 118.172.244.8 : : )

สลักธรรม 6 สนุกดีมีปัญญา ..ขอบพระคุณมากค่ะที่นำมาฝาก

โดย น้องกิ๊ฟ [10 ก.พ. 2552 , 13:38:59 น.] ( IP = 125.27.170.87 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด