ของขวัญที่ควรสรรหา

---

แม้เวลาจะผ่านมาหลายวันแล้ว แต่เสียงเพลงที่เปิดในวันพบพ่อ( ๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๑) ก็ยังก้องอยู่ในหัวใจ โดยเฉพาะเนื้อเพลงท่อนที่สองที่ร้องว่า ....แสงใดจะงามเสมือน แสงปัญญาที่ครูให้เรา ..เพราะยิ่งนานวันมากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกเป็นเช่นนั้นจริงๆ โดยเฉพาะในวันเสาร์ที่ ๒ ของเดือนมกราคมซึ่งเป็นวันเด็กที่ผ่านมานั้น ดูเหมือนพวกเราทุกคนจะได้รับของขวัญจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในห้องเรียน นั่นคือคุณประโยชน์ที่ทุกคนตระหนักว่าต่างคนต่างได้รับจากสถานที่แห่งนี้ ...นั่นคือ ภายในห้องเสือพิทักษ์วันนั้นกำลังเรียนเรื่อง “อารัมมณปัจจัย” ซึ่งสอนโดย คุณดา (เภสัชกรหญิงธัญนันทน์ เลิศหิรัญวงศ์) คุณดาได้เปิดโอกาสให้ทุกคนในห้องร่วมเสวนาธรรม อาจพูดได้ว่าเป็นการประเมินตนเองว่า หัวข้อปัญหาวาระที่เรียนไปแล้วนั้น คือ กุสโล ธมฺโม กุสลสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย “กุศลเป็นปัจจัยแก่กุศล” ของแต่ละคนเป็นอย่างไรกันบ้าง ก่อนหน้านี้เคยมีความรู้สึกเสมอมา ว่า ณ ที่แห่งนี้ ไม่เหมือนสถานที่เรียน(ธรรมะ)ทั่วๆ ไป เพราะเมื่อเข้ามาแล้ว สิ่งที่เราทุกคนได้รับนั้นมันมีมากกว่าความรู้ที่ได้ร่ำเรียนเสียอีก ....ยิ่งวันนั้นได้รับฟังความรู้สึกของพี่ๆน้องๆแต่ละท่านแล้วเกิดความตื้นตันใจ นึกถึงหลวงพ่อเสือ คิดถึงครูบาอาจารย์ที่แต่ละท่านต่างทุ่มเทจนหมดใจเพื่อให้ลูกศิษย์ได้พัฒนาตนไปในทางที่ดี แล้วบัดนี้พวกเราก็ทำกันได้บ้างแล้ว แม้อาจจะทำได้ไม่ดีมากเท่าที่ควร แต่ก็นับได้ว่าชีวิตเราพัฒนามากขึ้นกว่าเมื่อก่อน เหมือนเพลงไหว้ครูที่เปิดในวันพ่อที่ร้องว่า ....เคยพร่ำเคยสอนเมื่อตอนที่ยังโง่เขลาได้เรียนรู้ได้ขัดเกลา ชีวิตจึงงอกงดงาม....

โดย วยุรี สุวรรณอินทร์ [9 ก.พ. 2552 , 08:02:07 น.] ( IP = 58.9.143.102 : : )

สลักธรรม 1 เพราะเมื่อได้ฟังกุสโล ธมฺโม กุสลสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย จากคนหนึ่ง ไปอีกคนหนึ่ง ....นอกจากจะซึ้งใจในการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีของเขาแล้ว เรายังได้รู้ว่า สิ่งที่เรายังบกพร่องอยู่อีกนั้นมีอะไร เราควรคิด หรือควรกระทำอะไรเพิ่มเติมให้กับชีวิตในปีนี้ ยิ่งพี่ๆน้องๆลุกขึ้นมาพูดหลายคนเท่าไร เราก็ยิ่งได้รับประโยชน์เพิ่มเติมมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม โดยเฉพาะตอนที่ท่านอาจารย์พูดถึงกุศลเป็นปัจจัยแก่กุศลของตนเองนั้นเป็นอย่างไร? ทำให้เห็นเด่นชัดถึงการวาง เป้าหมายของชีวิต ที่ยังต้องดำเนินต่อไปในสังสารวัฏ ท่านอาจารย์บอกว่า สิ่งที่ท่านกลัวที่สุด คือ..๑. กลัวจน ๒. กลัวไม่งาม ๓.กลัวโง่ ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านกระทำทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนานั้น นับเป็นการสร้างเหตุให้ชีวิตตนเอง นอกจากชาติต่อๆไปจะได้เกิดมามีฐานะ ดีไม่ยากจนแล้ว ยังเป็นคนที่มีบุคลิกสง่างาม แล้วยังมีปัญญาอีกด้วย ....ทำให้นึกถึงนานมากแล้ว ที่ในชมรมละกิเลสตอนคืนวันเสาร์ ท่านอาจารย์สอนให้พวกเราทำตารางชีวิต ซึ่งทุกวันนี้(ชาตินี้) เราทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ต่างมีกันแค่ ๒ อย่าง คือ หนึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องประสบพบเห็นและต้องเป็นอยู่นั้น คือผลจากของเก่า(ที่เราทำมาเองในอดีตชาติ) เรียกว่าวิบาก และ สอง คือสิ่งที่เรากำลังกระทำอยู่ซึ่งเป็นการสร้างเหตุใหม่(ซึ่งจะต้องไปรับผลในอนาคตชาติ) เรียกว่า กรรม ท่านอาจารย์จึงให้พวกเราทำตาราง โดยใส่สภาพความเป็นจริงที่เรากำลังประสบอยู่ในปัจจุบันชาติลงในช่องที่เป็นวิบาก เช่นพูดไม่ชัด ฟันไม่เรียบ หรือได้เงินเดือนมาเท่าไรก็หมด ไม่พอใช้ จะพูดอะไรไป ลูกก็ไม่เชื่อฟัง ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผล ซึ่งทุกคนก็เรียนมาแล้วและยังสามารถท่องได้ด้วยว่า มาจากเหตุคือทำอกุศล หรือกุศลในข้อใด หากเราไม่ต้องการสภาพเช่นนี้ เราก็ไม่ทำเหตุนั้นๆ และรีบสร้างเหตุใหม่ที่เราต้องการจะให้ชีวิตเราเป็นเช่นใด ด้วยเหตุนี้เอง ท่านจึงสอนให้พวกเรารู้จักสาวหาเหตุ เมื่อมีอะไรมากระทบ แล้วรีบแก้ไขโดยการสร้างเหตุเพื่อผลใหม่ที่เราปรารถนา ซึ่งก็ตรงกับที่หลวงพ่อท่านมากำชับให้พวกเราได้ฟื้นฟูสติ ให้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นว่าเป็นวิบาก หรือเป็นกรรม ให้รู้จักแยกแยะให้ชัดเจน คำอธิบายเพิ่มเติมของท่านอาจารย์ทำให้พวกเราได้เห็นชัดถึงความสำคัญของทาน ศีล และภาวนา ที่เมื่อใครก็ตามได้ทำแล้ว ผลในภายภาคหน้า คือชาติหน้าและชาติต่อๆไป เราต้องรวย(ฐานะดี) สวย(บุคลิกดี) ฉลาด(มีปัญญา) ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะอุดหนุนให้เราสามารถทำความดีให้ยิ่งๆขึ้นต่อไปได้ ขณะที่ฟังนั้น ภาพท่านอาจารย์ที่ยืนอยู่ ดูจะเป็นตัวอย่างที่ดี สะท้อนให้เห็นเหตุอดีตที่ท่านสร้างมา ไม่ว่าจะเป็นทาน ศีล และภาวนา แล้วยังมีอุปนิสสัยที่ติดตามมา ทำให้ท่านสามารถทำต่อๆ ไปอีก แถมยังเอื้อเฟื้อให้พวกเราทุกคนได้ กระทำตามอีกด้วย

โดย วยุรี สุวรรณอินทร์ [9 ก.พ. 2552 , 08:07:44 น.] ( IP = 58.9.143.102 : : )

สลักธรรม 2 พอสัปดาห์ต่อมาได้มีโอกาสให้ของขวัญตนเองด้วยการเข้าปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน เพราะเมื่อนับเวลาของการมาเรียนธรรมะ ณ ที่แห่งนี้ วันเด็กปีนี้ก็เป็นเวลาครบ ๒๓ ปีแล้ว นึกถึงพระคุณของครูบาอาจารย์ที่ได้อบรมสอนสั่งมาโดยตลอด โดยเฉพาะเป้าหมายที่ท่านต้องการให้พวกเราเราได้ไปถึง ดั่งกลอนของหลวงพ่อที่ท่านมีมาถึงพวกเรา ซึ่งตอนหนึ่ง(ติดอยู่ที่ศาลาหลวงพ่อเสือ) ได้กล่าวว่า ให้ลูกรักตระหนักในชีวิต ให้ลูกคิดเป็นสัมมากว่าสิ่งไหน ให้ลูกเร่งอริยกรรมกว่าสิ่งใด ให้ลูกไปพ้นบ่วงกรรมที่ทำมา แล้วพอสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมกราคมนี้ วันที่ ๒๖ – ๒๙ ได้มีโอกาสเป็นตัวแทนของมูลนิธิฯติดตามท่านอาจารย์ไปมอบอุปกรณ์ทางการแพทย์ให้กับโรงพยาบาลนาเชือก จ.มหาสารคาม ยิ่งทำให้ตนเองได้ประจักษ์ถึงความโชคดีที่ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นลูกศิษย์ ณ ที่แห่งนี้ แล้วก็ยิ่งตอกย้ำใจให้รู้ว่า ของขวัญที่ควรสรรหาให้กับชีวิตตนเองนั้นคืออะไร ไม่ใช่ห่อของขวัญผูกโบว์สวยๆ ที่เราควรได้รับจากคนอื่น แต่เป็นของขวัญที่เราต้องทำขึ้นเอง เป็นของขวัญที่สามารถเกิดความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ ความรู้สึกเช่นนี้เกิดขึ้นก็เพราะความประทับใจจากการเดินทางไปกับท่านอาจารย์ในครั้งนี้ แล้วได้อยู่ท่ามกลางความสุขใจของทุกๆคน ไม่ว่าจะเป็นคณะของเรา และผู้คนที่เราเดินทางไปพบ ตลอดเวลาที่ผ่านมาถึง ๒๓ ปี ได้เห็นการทำทานของท่านอาจารย์มามากมาย จนท่านมีสโลแกนประจำตัวว่า “หมดไม่ว่า หาเอาใหม่” พูดง่ายๆก็คือ ท่านมีเท่าไรก็ให้ได้หมด ไม่ว่าจะเป็นอะไร ไม่เฉพาะเงินเท่านั้น แม้เสื้อผ้า สิ่งของ เครื่องใช้ต่างๆ ฯลฯ....แต่ไม่ได้หมายความว่าใครก็ได้ที่มาขอแล้วได้หมด เพราะท่านเป็นอาจารย์ที่สอนให้พวกเราได้รู้ว่า การทำทานที่ดีและถูกต้องนั้นควรทำอย่างไร ? ต้องคำนึงถึงทั้งผู้ให้ ผู้รับ รวมทั้งทานที่ให้นั้นด้วยว่าจะต้องเป็นอย่างไร ตลอดจนวิธีการตั้งเจตนาก่อนทำ ขณะทำ และหลังจากที่ได้ทำมาแล้ว ซึ่งจะทำให้การทำทานนั้นมีประโยชน์สูงสุด ฉันใดฉันนั้น การเดินทางไปในครั้งนี้ อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ไปบริจาคนั้นเป็นสิ่งที่โรงพยาบาลยังขาดแคลน มิหนำซ้ำยังเป็นอุปกรณ์ที่จำเป็นอย่างมากกับคนป่วยในภาคนั้น ก่อนไปพวกเราทุกคนได้มีโอกาสอธิษฐานในบุพพเจตนา ดังที่น้องกิ๊ฟได้นำมาฝากไว้ในกระทู้ของลานธรรมแล้ว

โดย วยุรี สุวรรณอินทร์ [9 ก.พ. 2552 , 08:12:43 น.] ( IP = 58.9.143.102 : : )

สลักธรรม 3 ยิ่งได้ฟังพยาบาลท่านหนึ่งบอกว่า อยู่โรงพยาบาลนี้มานานกว่า ๒๐ ปี(จำตัวเลขไม่ได้ แต่ก็เกือบเท่ากับที่โรงพยาบาลตั้งมา) ก็ยังไม่เคยมีผู้ใดมาทำกุศลเช่นนี้เลย แพทย์ พยาบาล และเจ้าหน้าที่ทุกคนต่างดีใจมาก พวกเราจึงได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี และด้วยอาศัยบารมีจากท่านอาจารย์ เมื่อพวกเราเดินทางไปจุดไหนของโรงพยาบาลก็ตาม ทุกคนต่างยิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายด้วยดี แม้ว่าบรรยากาศในวันแรกที่ไปถึงนั้นคุณหมอสถาพรดูท่าจะเกร็งๆ (ดูได้จากภาพที่น้องกิ๊ฟนำมาเสนอในกระทู้ธรรม) เพราะคุณหมอยังไม่รู้จักพวกเราว่าเป็นอย่างไร คงได้แต่นึกภาพว่าผู้ที่จะมาบริจาคซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติธรรมนั้น คงเป็นผู้สูงอายุห่มสไบมาในมาดของนักปฏิบัติ แต่พอเจอกลุ่มเราเข้า คงผิดคาด แต่ก็ช่วยทำให้คุณหมอมีอาการเกร็งลดน้อยลงในวันต่อมา พอวันที่ ๓ ที่พาพวกเราไปเที่ยวดูคุณหมอทำตัวสบายมากขึ้น ทำให้บรรยากาศการนำเที่ยวที่ต่างๆ ที่ทางคุณหมอเตรียมไว้จึงเป็นไปด้วยบรรยากาศแบบสบายๆ หลายๆคนที่เคยได้มีโอกาสไปทัวร์ธรรมะกับท่านอาจารย์ ไม่ว่าจะเป็นในประเทศ หรือต่างประเทศ เช่นอินเดีย พม่า ก็คงได้ประจักษ์ด้วยตนเองแล้วว่า ทุกครั้งท่านอาจารย์จะมอบสิ่งที่มีค่าให้กับพวกเรา นั่นคือ ทำให้พวกเราได้มีโอกาสกระทำชีวิตอยู่ใน ทาน ศีล ภาวนา (ทุกคนจะได้มีโอกาสสัมผัสบุญอย่างเต็มที่จากหนังสือเรื่อง “งามประกายกุศลกรรม” ที่จะออกใหม่ในเดือนมีนาคมนี้) จนบางคนอาจคิดว่าไม่เคยได้รับความรู้สึกเช่นนี้มาก่อนเลย

โดย วยุรี สุวรรณอินทร์ [9 ก.พ. 2552 , 08:15:40 น.] ( IP = 58.9.143.102 : : )

สลักธรรม 4 นับว่า ปีนี้เป็นปีที่เริ่มต้นชีวิตด้วยดี ที่มีโอกาสได้มอบของขวัญให้กับตนเอง ซึ่งถ้าหากปราศจากท่านอาจารย์แล้ว โอกาสแห่งการกระทำ ทาน ศีล ภาวนา เช่นนี้คงเกิดขึ้นกับชีวิตเราได้น้อยมากเต็มที แล้วเราอาจจะหลงระเริงไปกับกิเลสที่ต่างพกพาและสรรหาเพิ่มเติมให้กับชีวิต โดยไม่เคยคิดเลยว่า สิ่งนั้นคือภัยที่น่ากลัว ถึงแม้ว่าจะได้เรียนธรรมะมานานแล้ว และคิดว่าสิ่งที่ตนเองกระทำอยู่นั้นเป็นบุญกุศลแล้ว แต่เพราะยังขาดปัญญาจึงทำให้มีข้อบกพร่อง ซึ่งเมื่อท่านเห็นว่าการกระทำของเรานั้นยังมีความประมาทอยู่อีก ท่านก็มาเตือนและชี้แนะให้เราได้เข้าใจและยอมรับด้วยเหตุผล เพื่อจะได้นำกลับไปปรับปรุงตัวเองใหม่ และด้วยปีนี้เป็นปีวัว(ฉลู) จึงตั้งใจไว้ว่าจะสร้างเหตุกุศลให้กับตนให้ได้มาก เพื่อสะสมเป็นเสบียงในการเดินทางที่เราไม่อาจรู้ได้ว่ายาวนานแค่ไหน แต่ที่แน่นอนก็คือ เมื่อปีใหม่มาถึง เวลาแห่งการเปลี่ยนภพของเราก็ใกล้เข้ามาอีกปี ข้อสำคัญความดีของเรามีมากพอหรือยัง ? ทำให้นึกถึงภาษิตที่อุปมาไว้ว่า ขนวัวย่อมมีมากกว่าเขาวัวฉันใด ผู้ที่ไปเกิดในทุคติภูมิก็มีมากกว่าผู้ที่ไปเกิดในสุคติภูมิฉันนั้น ก็ขออธิษฐานให้กุศลต่างๆที่ได้กระทำมาจงปกปักรักษาให้เราได้ไปเกิดในสุคติภูมิ ได้มีโอกาสพบครูบาอาจารย์ที่มีเมตตาอย่างที่ได้พบ ณ ที่แห่งนี้ เมื่อเกิดแล้วก็ขอให้เป็นคนว่าง่ายพร้อมที่จะรับฟังคำชี้แนะจากท่านเหล่านั้นเพื่อเดินทางสู่ความพ้นทุกข์ได้ในที่สุด กราบแทบเท้าขอบพระคุณครูบาอาจารย์ทุก ๆ ท่าน ที่หล่อหลอมชีวิตศิษย์ให้เป็นเช่นทุกวันนี้

โดย วยุรี สุวรรณอินทร์ [9 ก.พ. 2552 , 08:18:59 น.] ( IP = 58.9.143.102 : : )

สลักธรรม 5 จะเพียรพยายามเก็บของขวัญที่ควรสรรหาให้ได้มากที่สุด สุดความสามารถ เพื่อเป็นเสบียงในการเดินทาง ไกล..................

โดย abctoy - [9 ก.พ. 2552 , 21:18:41 น.] ( IP = 118.172.244.8 : : )

สลักธรรม 6 อนุโมทนาและขอบพระคุณมากค่ะ ที่นำเรื่องราวและความรู้สึกดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง

โดย น้องกิ๊ฟ [10 ก.พ. 2552 , 14:09:19 น.] ( IP = 125.27.170.87 : : )

สลักธรรม 7 ชีวิตเรามี ๓ กาล อดีต ปัจจุบัน และอนาคต และชีวิตเราในปัจจุบันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า กรรม (การกระทำ) และวิบาก (ผลของกรรม) วิบากที่เราได้รับในปัจจุบันเป็นอย่างไร นั่นก็สื่อให้ทราบได้ว่าอดีตของเรานั้นมีพฤติกรรมเช่นไร และปัจจุบันเรากระทำกรรมไว้เช่นไร นั่นก็หมายความว่าในอนาคตเราก็ต้องจะได้รับผลหรือวิบากเช่นนั้นเหมือนกัน เมื่อตระหนักได้เช่นนี้แล้ว เราก็จะทราบดีว่าของขวัญที่ควรสรรหาให้แก่ตนเองนั้นคืออะไร กราบขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะที่ให้ข้อคิด

โดย พี่ดา [12 ก.พ. 2552 , 09:47:52 น.] ( IP = 124.121.176.13 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด