ลิงยอดกตัญญู

---

คนเราทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรมเหล่านั้นในตน ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ผู้ทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว คนเราหว่านพืชเช่นใด ย่อมได้รับผลเช่นนั้น บริเวณป่าใหญ่แห่งหนึ่งในเขตเทือกเขาหิมพานต์ มีฝูงลิงอยู่ฝูงหนึ่ง ซึ่งมีลิง ๒ พี่น้องเป็นผู้ควบคุมดูแล ชาตินั้น พระพุทธเจ้าของเราเกิดเป็นลิงตัวพี่ ชื่อ “มหานันทิยะ” ส่วนพระสารีบุตรเกิดเป็นลิงตัวน้องชื่อ “จุฬนันทิยะ” ลิง ๒ พี่น้องมีลิงบริวารอยู่ ๘๐,๐๐๐ ตัว แม่ลิงของลิงทั้งสองนั้นตาบอด จึงตกเป็นหน้าที่ของลิง ๒ พี่น้องต้องช่วยกันดูแลเลี้ยงดู คราวหนึ่ง ลิง ๒ พี่น้องต้องพาบริวารไปหากินไกลจากที่อยู่ แต่ได้มอบหมายให้ลิงตัวหนึ่งนำผลไม้มาให้แม่ลิงกิน ผลปรากฏว่าลิงได้รับมอบหมายให้นำผลไม้มานั้นกลับคิดไม่ซื่อเก็บไว้กินเสียเอง ลิง ๒ พี่น้องกลับมาเห็นแม่ลิงซูบผอม จึงถามเอาความจริง “แม่ ทำไมผอมลงเล่า แม่ไม่ได้กินผลไม้ที่ลูกส่งมาให้หรือ หรือว่าแม่ไม่ชอบ ผลไม้เหล่านั้นล้วนมีรสชาติอร่อยทั้งสิ้น” “ผลไม้ที่ไหนลูก แม่ไม่เคยได้เลย” แม่ลิงตอบ ลิงมหานันทิยะได้ฟังแม่พูดเช่นนั้นก็เข้าใจทันทีว่าลิงที่มอบหมายให้นำผลไม้มาให้คิดไม่ซื่อ จึงเกิดสะเทือนใจและคิดว่า...“เรามัวแต่ดูแลบริวารให้ได้รับความสุข แต่แม่ของเราเกือบตายเพราะไม่มีใครดูแล ต่อไปนี้เราจักออกจากการเป็นหัวหน้าฝูงลิงมาเลี้ยงดูแม่ดีกว่า” ครั้นคิดได้ดังนี้แล้ว ลิงมหานันทิยะก็เรียกน้องชายคือลิงจูฬนันทิยะมาปรึกษาแล้วมอบหมายให้รับผิดชอบดูแลบริวารแทน “น้องรัก น้องช่วยดูแลบริวารแทนพี่ด้วย พี่จักลาออกเพื่อมาทำหน้าที่เลี้ยงดูแม่ เพราะไม่อย่างนั้นแล้วไม่มีเวลาดูแลแม่แน่” “ไม่ละพี่ ฉันไม่ต้องการดูแลบริวารหรอก ฉันก็อยากดูแลแม่เหมือนกัน” ลิงจูฬนันทิยะปฏิเสธพร้อมทั้งชี้แจงเหตุผล

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [17 ก.พ. 2552 , 08:47:01 น.] ( IP = 58.9.144.225 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 เป็นอันว่า ลิง ๒ พี่น้องยอมสละตำแหน่งหัวหน้าฝูงมาเลี้ยงดูแม่ลิงซึ่งบัดนี้แก่เฒ่าแล้ว ทั้งสองพาแม่ลิงลงจากป่าหิมพานต์มาอยู่ที่ต้นไทรต้นหนึ่งใกล้ชายแดน สามแม่ลูกอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข โดยลิง ๒ พี่น้องต่างผลัดเปลี่ยนกันออกไปหาผลไม้มาให้แม่ลิง “เหนื่อยไหมลูก” แม่ลิงมักถามลูกๆ อย่างนี้เสมอ “ไม่เหนื่อยหรอกจ้าแม่” ลูกๆ จะพากันตอบอย่างนี้ทุกครั้ง ซึ่งแม่ลิงได้ฟังแล้วก็รู้สึกสบายใจ ส่วนลิง ๒ พี่น้องก็รู้สึกอบอุ่นใจ ทางด้านเมืองพาราณสี มีพราหมณ์หนุ่มคนหนึ่งศึกษาศิลปวิทยาจบมาจากสำนักของพราหมณ์ทิสาปาโมกข์ พราหมณ์หนุ่มคนนี้มีนิสัยหยาบคายร้ายกาจและใจร้อน อาจารย์ทิสาปาโมกข์มองดูศิษย์ซึ่งเข้ามาอำลากลับบ้านเกิดความเป็นห่วง “ลูกรัก ลูกเป็นคนใจร้อน จำคำพูดของพ่อไว้ให้ดีนะว่าความใจร้อน ความหยาบคายร้ายกาจ จะทำให้ลูกเดือดร้อน จงพยายามปรับปรุงนิสัยใจคอให้เป็นคนสุภาพ อะไรก็ตามที่ทำไปแล้ว จะทำให้เดือดร้อนก็อย่าไปทำ” อาจารย์ทิสาปาโมกข์เตือนศิษย์ “ผมจะพยายามอย่างที่อาจารย์แนะนำ” ศิษย์รับคำแล้วกราบลาอาจารย์ ครั้นกลับมาเมืองพาราณสีแล้ว พราหมณ์หนุ่มนั้นก็ครุ่นคิดหาวิธีเลี้ยงชีวิตตนเองและครอบครัว เขามองไม่เห็นทางอื่นจะใช้ความรู้ได้นอกจากการล่าสัตว์ เมื่อเห็นทางอย่างนี้เขาจึงตัดสินใจยึดอาชีพเป็นพรานเนื้อออกล่าสัตว์ แล้วแล่เนื้อออกขาย เขาภูมิใจและมีความสุขมากที่เห็นสัตว์ป่าถูกยิงตายต่อหน้า “ฮ่า...ฮ่า จะหนีไปไหนพ้นวะเจ้าสัตว์น้อย” เขาจะหัวเราะคำรามลั่นอย่างนี้ทุกครั้งที่ปล่อยลูกธนูออกไป เขาเป็นคนทำบาปขึ้น ทุกวันที่ออกไปล่าสัตว์จะต้องได้สัตว์ติดมือกลับมาทุกครั้ง ครั้นได้มาแล้วก็มอบให้เมียแล่เนื้อออกเป็นชิ้นๆ ส่วนหนึ่งเก็บไว้กิน ขณะที่อีกส่วนหนึ่งนำออกขาย แต่วันหนึ่งนับเป็นวันที่เขาโชคร้าย เพราะไม่สามารถยิงสัตว์ป่าได้เลย เขารู้สึกหัวเสียและเดินง้างธนูออกล่าเหยื่อด้วยความเจ็บแค้น..“ให้เจอเถอะน่า กูจะยิงไม่เลี้ยงเลย” เขาคำรามอยู่ในใจ

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [17 ก.พ. 2552 , 08:51:11 น.] ( IP = 58.9.144.225 : : )

สลักธรรม 2 พราหมณ์หนุ่มผู้หยาบช้าเดินล่าเหยื่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงต้นไทรที่ลิง ๓ แม่ลูกอาศัยอยู่ เขาเดินตรงรี่ไปที่ต้นไทรนั้น พร้อมทั้งมีความหวัง “คงมีอะไรให้กูได้ยิงมั่งละวะ” ณะนั้นเอง ที่ต้นไทรนั้น ลิง ๒ พี่น้องกำลังปรนนิบัติแม่ลิงให้กินผลไม้อยู่ ลิงมหานันทิยะเห็นพราหมณ์หนุ่มถือธนูเดินเข้ามาก็คิดว่า “พรานคนนี้เห็นแม่ลิงแก่ๆ คงไม่ทำอะไร” จากนั้น ตัวเองกับน้องชายจึงหลบอยู่ที่คาคบ ฝ่ายพราหมณ์หนุ่มผู้หยาบช้าเข้ามาถึงต้นไทรสอดส่ายสายตามองไปจนทั่วก็เห็นแม่ลิงกำลังนั่งกินผลไม้อยู่บนกิ่งต้นไทร “พอดีเลย...” เขาคิด “วันนี้เกือบทั้งวันยังไม่ได้เนื้อสักตัว เอาละวะลิงแก่ก็ลิงแก่เถอะ เนื้อมันก็กินได้เหมือนกัน” คิดแล้วเขาก็ง้างธนูเต็มที่หมายจะยิง ลิงมหานันทิยะคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา เห็นพราหมณ์หนุ่มแสดงท่าทางเช่นนั้น ก็แน่ใจว่าเหตุร้ายต้องเกิดขึ้นแก่แม่ของตนแน่นอน จึงรีบบอกลิงจูฬนันทิยะให้รู้ตัว และตนเองก็กระโดดออกมาขวางหน้าแม่ลิงไว้ พลางร้องบอกพราหมณ์หนุ่มว่า “ท่านนายพราน อย่ายิงแม่ของข้าพเจ้าเลย ท่านแก่มากแล้ว มิหนำซ้ำยังพิการอีกด้วย มายิงข้าพเจ้าดีกว่า ข้าพเจ้ายินดีสละชีวิตให้แม่” จากนั้นก็หันไปบอกลิงจูฬนันทิยะว่า.. “น้องรัก พี่ฝากแม่ด้วย” พราหมณ์หนุ่มผู้หยาบช้าไม่ได้เกิดความสงสารแม้แต่นิดเดียว เขาปล่อยลูกธนูใส่ลิงมหานันทิยะเต็มแรง ลิงมหานันทิยะถูกยิงกระเด็นตกจากต้นไทร และสิ้นใจตายทันที

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [17 ก.พ. 2552 , 08:54:38 น.] ( IP = 58.9.144.225 : : )

สลักธรรม 3 จากนั้นพราหมณ์หนุ่มก็สอดลูกธนูเตรียมจะยิงแม่ลิงอีก “อย่า...อย่า...ท่านนายพราน” ลิงจูฬนันทิยะขอร้อง พลางกระโดดขวางหน้าแม่ลิง “อย่ายิงแม่ของข้าพเจ้าเลย โปรดไว้ชีวิตท่านเถิด ข้าพเจ้ายินดีตายแทน” พอขาดคำของลิงจูฬนันทิยะ พราหมณ์หนุ่มก็ยิงลูกธนูใส่เต็มแรงอีกเช่นกัน ผลก็คือ ลิงจูฬนันทิยะกระเด็นตกจากต้นไม้สิ้นใจตายคาที่เช่นกัน จากนั้นเขาก็ยิงแม่ลิงอีกด้วย ผลปรากฏว่าวันนั้นเขาได้ลิง ๓ ตัวแม่ลูกกลับไปบ้านด้วยความดีใจ ขณะที่เขาหาบลิง ๓ แม่ลูกมุ่งหน้ากลับบ้านนั้น ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นที่บ้านของเขา กล่าวคือ เกิดฟ้าผ่าบ้านแล้วมีไฟลุกไหม้ครอกเมียและลูก ๒ คนตายหมด เหลือแต่ซากบ้านกับกองกระดูกของลูกและเมีย ขณะนั้นเขาหาบลิงมาถึงทางเข้าหมู่บ้านพอดี ชาวบ้านเมื่อเห็นเขาต่างก็รีบเข้ามาแจ้งข่าวร้ายให้ทราบ ทันทีที่ได้ฟังข่าวร้ายนั้น เขาถึงกับร้องไห้โฮด้วยความเสียใจ ไม่สามารถจะคุมสติไว้ได้ ทิ้งหาบวิ่งโร่ไปบ้านขนาดผ้าผ่อนหลุดลุ่ยก็ไม่รู้สึกตัว เขาเข้าไปในซากบ้านของตัวเอง แล้วทันใดนั้นเอง โครงบ้านที่เหลืออยู่ก็หล่นตีศีรษะเขาแตกเลือดอาบ เขาวิ่งออกจากบ้าน ทันใดนั้นเอง สิ่งที่ใครไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น แผ่นดินตรงที่เขายืนได้แยกออกแล้วดูดร่างเขาลับหายไปในพริบตา • ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...การทำร้ายผู้ที่ไม่ได้คิดร้ายกับตนเอง ด้วยจิตใจที่โหดเหี้ยม ย่อมได้รับผลทันตาเห็น เหมือนพราหมณ์หนุ่มฆ่าลิง ๓ แม่ลูกผู้มีจิตใจสะอาด แล้วได้รับผลกรรมทันตาเห็น ฉะนั้น

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [17 ก.พ. 2552 , 08:57:58 น.] ( IP = 58.9.144.225 : : )

สลักธรรม 4 ขอบพระคุณสำหรับคติสอนใจดีๆครับ Thank you

โดย dom [17 ก.พ. 2552 , 09:16:34 น.] ( IP = 222.123.84.208 : : )

สลักธรรม 5 กราบขอบพระคุณพี่เณรมากค่ะที่นำชาดกสอนใจมาให้ได้อ่านเป็นประจำ....อนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [17 ก.พ. 2552 , 10:32:12 น.] ( IP = 124.121.175.200 : : )

สลักธรรม 6

โดย น้องกิ๊ฟ [17 ก.พ. 2552 , 12:41:25 น.] ( IP = 125.27.170.82 : : )

สลักธรรม 7 จิตที่ประเสริฐ แม้ว่าจะอยู่ในภพภูมิที่ต่ำก็หาได้ต่ำดังภพภูมิไม่ ช่างน่าสรรเสริญจริงๆ กราบขอบพระคุณและกราบอนุโมทนาค่ะ

โดย abctoy - [17 ก.พ. 2552 , 23:23:19 น.] ( IP = 118.172.254.142 : : )

สลักธรรม 8 อ่านเรื่องนี้แล้วสะเทือนใจ ตอนที่ลิงยอดกตัญญูถูกพราหมณ์ผู้เหี้อมโหดยิงตาย เพราะปกป้องชีวิตแม่ของตน แต่ในที่สุดกรรมก็ตามทัน พราหมณ์ต้องชดใช้กรรมทันตาเห็นถึงกับถูกธรณีสูบ กราบขอบพระคุณพี่เณรมากค่ะที่นำชาดกที่มีคติสอนใจและอ่านสนุกมาฝากค่ะ

โดย ธัญธร [19 ก.พ. 2552 , 22:21:40 น.] ( IP = 118.173.32.29 : : )

สลักธรรม 9 กราบขอบพระคุณและกราบอนุโมทนาค่ะ

โดย Nippan [16 มี.ค. 2552 , 20:21:18 น.] ( IP = 124.121.119.218 : : )

สลักธรรม 10 ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ We Love Dhamma

โดย Bioman [6 พ.ค. 2552 , 10:03:44 น.] ( IP = 117.47.221.235 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด