มรดกพ่อ

---

มรดกพ่อ สวัสดีค่ะทุกท่าน ... ชีวิตของคนเรานั้นไม่เหมือนกัน เพราะสังเกตได้เลยจากรูปร่างหน้าตาไม่เหมือนกัน อุปนิสัยใจคอไม่เหมือนกัน ความชอบในสิ่งต่าง ๆ ก็ไม่เหมือนกัน ทั้งนี้ก็เพราะว่า เราแต่ละคนได้ปลูกสร้างทางชีวิตของตนเองไว้ในอดีตชาติและอดีตอันไกลโพ้น ความชำนิชำนาญในเรื่องของชีวิตย่อมเป็นปกตูปนิสสยปัจจัยให้แก่ชีวิตของเราในปัจจุบันชาติ และในปัจจุบันชาติก็ยังเป็นปัจจัยให้กับอนาคตชาติ เรื่องของชีวิตเป็นเรื่องสำคัญที่เราศึกษาพระอภิธรรมนี้ก็เพราะว่าต้องการศึกษาให้รู้ในเรื่องราวของชีวิตว่ามีความน่ากลัว และความน่ากลัวของชีวิตก็ไม่ได้มีเฉพาะชาตินี้ เพราะเขตแดนระหว่างความเป็นกับความตายหรือรอยต่อแห่งชีวิตนี้น่ากลัว เพราะจุติแล้วต้องปฏิสนธิทันที ยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือจุติของพระอรหันต์ เพราะเมื่อจุติจิตของพระอรหันต์เกิดขึ้นเมื่อใด ก็อวสานจบภพจบชาติกันหมด แต่จุติของเราท่านแม้กระทั่งพระอริยบุคคลที่ไม่ใช่พระอรหันต์ เมื่อจุติแล้วต้องปฏิสนธิทันที เป็นไปตามอย่างที่ท่านได้เรียนมาว่ามหากุศลให้ผลเป็นมหาวิบาก เป็นต้น การเรียนคือการทำให้เราเกิดความรู้และความเข้าใจในเรื่องของชีวิตเพื่อจะได้กระทำชีวิตถูกต้อง เขตแดนระหว่างความเป็นและความตายจึงน่ากลัวโดยเฉพาะกับป้า ๆ ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เพราะขณะนี้กำลังอยู่ใกล้เขตแดนระหว่างความเป็นและความตายไปทุกที รวมทั้งท่านที่นั่งอยู่ข้างล่างและตัวผู้พูดด้วย... เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไร เราไม่รู้จะตายด้วยโรคอะไร เราไม่รู้ว่าเราตายที่ไหน เรากำหนดไม่ได้ และที่สำคัญเราไม่รู้ว่ารอยต่อของชีวิตของเรานี้จะไปต่อด้วยภพชาติในการเป็นสัตว์ชนิดใด ที่เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในแหล่งกำเนิดสี่ ในหนทางแห่งถนนชีวิตเจ็ดสาย ชีวิตของสัตว์โลกที่เกิดมาไม่ว่าจะเกิดมาเท่าไร จะเป็นคน หรือเป็นสัตว์ เกิดมาเท่าไรก็ตายเท่านั้น เราจะมีลูก ๖ คน ลูกเราทั้ง ๖ คนก็ตายเท่านั้น นี่เป็นกฎธรรมดาที่สุด ด้วยเหตุที่ว่าไม่มีใครจะใช้ชีวิตเป็นอมตะได้ ชีวิตที่อมตะคือชีวิตที่ไม่ตายนั้นเป็นไปไม่ได้ เพราะเกิดมาเท่าไรต้องตายเท่านั้น รอยต่อของภพระหว่างความตายกับความเกิดจึงเป็นสิ่งที่น่ากลัว ..ถ้าเราทุกคนตายไปแล้วมันก็แล้วไป มันก็จบ.. ไม่เห็นจะน่ากลัวอะไรเลย เพราะตายแล้วก็แล้วกัน ..แต่นี่ตายแล้วมันไม่แล้วกัน เพราะตายแล้วเกิด .. ตราบใดที่เรายังมีกิเลสตัณหา การเวียนเกิดเวียนตายของเราย่อมต้องมีอยู่เสมอ ๆ เราเรียนกันนี้เพื่อจะได้รู้ว่าชีวิตนี้เป็นของน่ากลัว ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในวัฏฏะภัยหรือวัฏฏทุกข์อย่างไม่มีที่สิ้นสุดและไม่รู้ว่าจะไปสุดเมื่อใด ..หนทางชีวิตของเราแต่ละคนจะไปถึงความเป็นจุติของพระอรหันต์เมื่อไร... เราไม่รู้เลย รวมทั้ง สถานที่ที่เราจะไปเวียนว่ายตายเกิดก็มีอยู่หลายแห่ง อย่างเช่นโลกมนุษย์นี้เราจะเรียกว่าโลกมนุษย์ก็ได้ เราจะเห็นสัตว์เดรัจฉานเราก็เรียกว่าโลกของสัตว์เดรัจฉาน โลกของเปรต โลกของอสูรกาย โลกของเทวดาก็ได้ ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้มีที่อยู่หลายแห่งมาก มีที่มากมาย มิใช่ที่ตรงนี้ที่เดียว หรือแค่ที่เราเห็นในแผนที่ แต่ยังมีที่อีกมากที่ชีวิตสามารถหยั่งลงสู่สถานที่นั้นได้ด้วยอำนาจกรรม ที่จำแนกสัตว์ให้เป็นไปต่าง ๆ นำไปเกิดในที่ต่าง ๆ โดยสรุปแล้วก็คือในแหล่งกำเนิด ๔

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [10 มี.ค. 2552 , 15:07:34 น.] ( IP = 125.27.173.252 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นใจที่มีท่านอาจารย์คอยให้คำแนะนำแนวทางในการเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อรองรับการเดินทางไกลของชีวิตค่ะ จะได้สำรวจตัวเองเพื่อสร้างแบบแปลนโครงสร้างเรือนชีวิตตามที่ท่านอาจารย์ชี้แนะค่ะ และจะหมั่นระลึกถึงคำสอนของหลวงพ่อให้มาก ในการนำมาแก้ไขปรับปรุงตนเองค่ะ เพื่อจะเป็นผู้ที่มีสิทธิรับมรดกพ่อได้ค่ะ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะที่เมตตาแนะนำและตักเตือน และต้องขอขอบพระคุณน้องกิ๊ฟมากค่ะที่นำธรรมะอันทรงคุณค่ายิ่งมาฝาก ...อนุโมทนาค่ะ

โดย ธัญธร [11 มี.ค. 2552 , 22:42:28 น.] ( IP = 118.173.35.64 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด