สำเภาแก้ว สำเภาทอง

---

สำเภาแก้ว สำเภาทอง ถึงเวลาที่เราทุกคนได้มารวมตัวกันในเช้าวันอาทิตย์อีกครั้ง เมื่อวานนี้เป็นวันอัฏฐมีบูชาเป็นวันที่ถวายพระเพลิงพระสรีระองค์พระบรมศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เรียกได้ว่าพระองค์ได้สิ้นไปจากโลกที่เราจะสามารถไปพบพระองค์ได้ ก็ยังคงเหลือแต่พระธรรมของพระตถาคตเจ้าที่ทำให้เราท่านทั้งหลายได้อาศัยพึ่งพระบารมีนั้น และเดินตามพระบารมีนั้นไปเพื่อละโอฆะสงสารแห่งชีวิต ชีวิตของเราที่เกิดมามีความลำบากยิ่งนักและก็อยู่อย่างยิ่งนัก คำว่า "ลำบากยิ่งนัก" ก็เพราะการได้เกิดเป็นมนุษย์ในสุคติ ยังมีลมหายใจอยู่ในวันนี้เป็นสิ่งที่ยากยิ่งนัก เราได้อาศัยพระบารมีในการศึกษาและค้นคว้าหาความจริงในเรื่องราวของชีวิตเพื่อที่จะได้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้นล้วนเป็นอนิจจัง คือความไม่เที่ยง เป็นทุกขังคือทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ เป็นอนัตตาคือเป็นธรรมชาติที่ไม่สามารถบงการหรือบังคับบัญชาอะไรได้ทั้งสิ่งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต สัพเพ ธัมมา อนัตตา..ทุกอย่างเป็นเพราะเหตุปัจจัยทั้งสิ้น เรามีกรรมเป็นแดนเกิด เรามีกรรมเป็นทายาท เรามีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ดังนั้น เราจึงควรจะอาศัยชีวิตที่ยังเหลืออยู่นี้สร้างกรรมดีหนีความชั่ว และทำความเพียรให้ถึงพร้อมทั้งทางกาย วาจา และใจ วันนี้จะอธิบายเรื่องของบารมีในชีวิตเพื่อที่ทุกคนจะได้ไปทำและสะสมบารมี และก่อนที่จะอธิบายนั้นก็จะบอกให้คนที่มาใหม่ๆทราบเกี่ยวกับชมรมละกิเลส เมื่อก่อนนั้นมูลนิธิจะมีกิจกรรมการสอนธรรมะในวันเสาร์และอาทิตย์ตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงบ่ายสองโมงโดยหลวงพ่อเสือ กิจกรรมนี้ได้ทำมาเป็นเวลายี่สิบกว่าปี และหลวงพ่อท่านก็ได้ปลูกฝังอัธยาศัยในรู้จักชีวิตในการเวียนว่ายตายเกิด ทุกคนที่ก้าวเข้ามาได้มีการพัฒนาจิตใจให้เป็นคนรู้รักความดี รู้มีหน้าที่ที่ตน หลวงพ่อสอนเสมอว่า หน้าที่คือที่หน้า ที่กระทบคือวิบากที่กำลังกระทำคือกรรม ใครทำใครได้ ทำมากได้มากทั้งดีทั้งชั่ว ..เมื่อได้ฟังแล้วเราก็นำมาปฏิบัติ แล้วพอถึงตอนเย็นวันเสาร์เราก็จะมานอนค้างคืนกันที่นี่ โดยจะมีการเริ่มต้นกิจกรรมด้วยมานั่งเรียงกันเป็นแถวซึ่งตัวเองก็จะมาพูดเปิดชมรมและย้ำจุดมุ่งหมายที่มาเพื่อละกิเลส สร้างเหตุแห่งปัญญา แล้วก็ร้องเพลงประจำชาติประจำชมรมละกิเลส นั่นก็คือ เพลงกำแพงบุญ เมื่อเราร้องเพลงชาติพร้อมกันแล้ว ก็จะมีการขอบคุณเจ้าภาพที่เลี้ยงอาหารเย็นและขอบคุณแม่ครัวพ่อครัวที่มาปรุงอาหารให้ แล้วก็เดินเรียงแถวมาตักอาหารไปนั่งรับประทาน โดยมีคติว่า กินเพื่อแก้ทุกข์ ไม่ได้กินเพื่อแก้อยาก แล้วอาหารก็มีจำกัดไว้เพียงสองอย่างเท่านั้น จากนั้นก็ให้ทุกคนรับประทานด้วยมือข้างที่ไม่ถนัดคือ คนที่ถนัดมือขวาก็ให้ทานด้วยมือซ้าย คนที่ถนัดมือซ้ายก็ให้ทานด้วยมือขวา เพื่อให้เกิดความไม่ถนัดแล้วจะได้มีความระมัดระวังขึ้นมา ..ความสำรวมก็เกิดขึ้นเพราะไม่ได้ตักใส่ปากๆ ด้วยความถนัด อยู่ๆ ไปเมื่อทุกคนถนัดสองมือแล้วก็ให้แต่ละคนแลกชามกับคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามแล้วก็ตักป้อนกัน และเมื่อทานอาหารเสร็จแล้วแต่ละคนก็นำชามของตนเองไปล้างเก็บจนเรียบร้อยเพราะชมรมมีสโลแกนว่า "ไม่มีทาส ไม่มีบ่าว เรามีแต่สติ" จากนั้นก็จะเข้าห้องมาสวดมนต์ไหว้พระ ทำสมาธิแล้วก็เจริญวิปัสสนากรรมฐาน

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [18 พ.ค. 2552 , 00:29:24 น.] ( IP = 61.90.94.125 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 ในขณะนั้นเอง พญาฉัททันต์พลันนึกถึงศีลข้อต้นของตนคือปาณาติบาตขึ้นมา อันเป็นปกติวิสัยของพระโพธิสัตว์ย่อมจะสมาทานมั่นคงในศีล เจตนาที่จะฆ่านายพรานจึงหมดสิ้นไป ทั้งไม่ต้องการจะต่อสู้กับนายพรานเพื่อป้องกันงา พญาฉัททันต์จึงกล่าวกับนายพรานว่า " ดูก่อนพราน ท่านจงเอาเลื่อยมาตัดงาคู่นี้เถิด " พญาช้างได้ย่อกายก้มศีรษะลง ให้นายพรานสอดเลื่อยเข้าไป เพื่อจะตัดงาให้ได้มากที่สุด นายพรานออกแรงเลื่อยจนสุดกำลัง กระทั่งปากของพญาช้างเกิดบาดแผล เต็มไปด้วยเลือด ก็ยังไม่สามารถตัดงาให้ขาดได้ พญาฉัททันต์จึงข่มความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เอางวงช่วยจับเลื่อย แล้วเลื่อยงาของตน จนตัดได้เป็นผลสำเร็จ จากนั้นจึงมอบงาให้กับนายพราน พร้อมกับกล่าวว่า " เพื่อนเอ๋ย.... งาของเรา ใช่ว่าเราจะไม่รัก แต่พระสัมมาสัมโพธิญาณเป็นสิ่งที่เรารักยิ่งกว่างานี้ ตั้งร้อยเท่าพันเท่า เราจึงไม่ประทุษร้ายท่าน " จากนั้นพญาฉัททันต์จึงรีบเร่งส่งนายพรานออกจากป่าไป ก่อนที่นางมหาสุภัททาและบริวารจะกลับมา เมื่อพรานป่าจากไปแล้ว นางพญาช้างและบริวารซึ่งไปเที่ยวแสวงหาผู้ลอบทำร้ายอยู่เป็นเวลานานได้กลับมาถึง ซึ่งเป็นเวลาพอดีกับที่พญาฉัททันต์ถึงแก่ความตาย ต่างพากันร่ำไห้อาลัยรักในพญาช้างยิ่งนัก เมื่อพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งปวงได้ทราบข่าวการตายของพญาฉัททันต์ก็พากันเหาะมาจัดการปลงศพอย่างสมเกียรติ จากนั้นนางพญามหาสุภัททาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าปกครองช้างบริวารสืบต่อไป ฝ่ายพระนางผู้มีจิตใจเต็มไปด้วยความอาฆาต ได้เห็นงาของพญาฉัททันต์ ผู้เป็นสามีในอดีตก็เกิดความสังเวชสลดใจเป็นล้นพ้น ถึงกับสิ้นพระชนม์ในทันที ท่านผู้มีปัญญาทั้งหลาย การงดเว้นจากปาณาติบาตในชาตินี้เป็นการบำเพ็ญศีลบารมีแห่งพระโพธิสัตว์เจ้าผู้รักศีลยิ่งกว่าชีวิต และมีจิตสมาทานในศีลของตนเป็นยิ่งนัก การรักศีลอย่างนี้จึงเป็นบารมีอย่างหนึ่งในอดีตชาติที่จัดเป็นศีลบารมี

โดย น้องกิ๊ฟ [18 พ.ค. 2552 , 00:36:51 น.] ( IP = 61.90.94.125 : : )

สลักธรรม 12 เรื่องที่เล่ามานี้ก็เพื่อให้ท่านรู้ว่า การเป็นพุทธสาวกที่กำลังเดินตามพระปัญญาของพระพุทธเจ้านั้น เรารู้ธรรมะของพระพุทธองค์แล้วนำมาปฏิบัติได้ก็เป็นเรื่องดี แต่เราก็ควรจะรู้เบื้องลึกที่กว่าจะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งก็ไม่พ้นเรื่องการสร้างบารมีธรรม เพราะมรบารมีนั้นมีทั้งศีล สมาธิ และปัญญา การทำบารมีต่างๆ นั้นก็เพื่อให้ชีวิตมีความพร้อมเหมือนกับลอยอยู่ในสำเภาแก้ว เมื่อเรารู้แล้วว่า อะไรควรทำ อะไรควรละ อะไรควรกำหนด อะไรไม่ควรกำหนด ..เราก็สามารถย้ายชีวิตไปอยู่ในสำเภาทอง ท่านบอกว่าไม่ควรไปหลงใหลอยากได้มรรคจิต แต่ควรทำจิตนั้นให้ดี เพราะเมื่อบารมีเต็มพร้อมแล้วมรรคจิตก็จะมาประหารกิเลสได้ และมรรคจิตก็เกิดขึ้นได้เพียงสี่ครั้งเท่านั้น ท่านผู้เพียรทั้งหลาย..เราท่านทุกคนมีความไม่พร้อม โดยเฉพาะขันติบารมี..เรามีความอดทนน้อย จริง ๆ ทั้งความอดทนต่ออารมณ์ และความอดทนต่อความอยากของตนเอง ..อย่าพยายามทำชีวิตให้บาปมากกว่านี้เลย ที่ทำบาปมาแล้วได้รับผลอยู่ทุกวันนี้ก็แย่เต็มที่แล้ว เพราะบางครั้งก็เบื่อกับวิบากจริงๆ แต่ต้องต่อสู้เพราะว่าเราทำมาเอง จึงได้รับเอง เราจึงจะต้องก้มหน้ารับกรรมที่ทำมา และเป็นที่น่าอนุโมทนาที่ทุกคนมาเรียนพระอภิธรรมหรือศึกษาพระธรรมกัน เพราะได้ประโยชน์มากมาย แต่เมื่อสรุปมาแล้วก็มีประโยชน์ไม่เกิน ๕ อย่าง แต่เป็น ๕ อย่างที่สร้างบารมีได้ หลวงพ่อท่านสรุปว่าปริจเฉทที่ ๑ - ๙ นี้ อย่าเรียนเพื่ออะไรเลย แต่เรียนแล้วทำให้เกิด ๕ อย่าง คือ ๑. เรียนเพื่อรู้จักชีวิต ๒. เรียนเพื่อคิดทำบุญเป็น ๓. เรียนเพื่อเห็นภัยในวัฏฏะ ๔.เรียนเพื่อพร้อมละบาปธรรม ๕.เรียนเพื่อรู้จักการกระทำวิปัสสนา ทุกคนที่มาเรียนไม่ว่าจะรอบหนึ่งรอบสองรอบสามก็ขอให้ตั้งใจเรียนเพื่อ ๕ ประการดังกล่าว การเรียนแบบนี้แหละเท่ากับกำลังนั่งอยู่บนสำเภาแก้ว และกำลังพร้อมที่จะมีเหตุปัจจัยผลักดันไปสู่สำเภาทอง ก็ขอให้ทุกคนมีชีวิตที่เบา นั่งอยู่ในเรือแห่งความพ้นทุกข์นี้ได้ และขอให้หวนระลึกนึกไปว่า ไม่ว่าจะลำบากโต้คลื่นขนาดใด สายลมแห่งความรักของพ่อเสือ ยังเจอจานพัดเป่าให้สำเภาแก้วลำนี้ลอยโต้คลื่นไปสู่สำเภาทองขององค์พระศาสดาจารย์สัมมาสัมพุทธเจ้าพาขึ้นฝั่งแห่งอมตะมหานิพพานได้ทุกท่านทุกคนอนุโมทนา

โดย น้องกิ๊ฟ [18 พ.ค. 2552 , 00:37:17 น.] ( IP = 61.90.94.125 : : )

สลักธรรม 13 เข้ามาทั้งอ่าน และรับฟังการสวดบูชาพระทศชาติ ด้วยความเลื่อมใส ด้วยใจศรัทธาอย่างยิ่งครับ เรื่องการสร้างชีวิตให้มีบารมีธรรมนั้น จะต้องมีความระมัดระวังกาย วาจา ใจ อย่างเต็มที่เลยนะครับ เพราะการจะอยู่เหนือกิเลสตนได้นั้นจะต้องมีสติ บ่มรักษาอย่างที่สุดเลย แต่จะยากเท่าใด ก็จะขอมีชีวิตให้อยู่ในสำเภาแก้ว และออกจากภัยในวัฏฏะด้วยสำเภาทองให้ได้เลยครับ ไม่ว่าจะต้องใช้ความมีสติปัญญษอีกนานเท่าไหร่ก็ตาม จะพยายามด้วยชีวิตครับ ขออนุโมทนาสาธุ กับน้องกิ้ฟอย่างมากเลยครับ ที่ถอดเทปมาให้อ่านกัน พร้อมทั้งมีคำสวดเพรียกพร้อมเลยครับ สาธุ สาธุ สาธุ

โดย พี่เณร [18 พ.ค. 2552 , 16:24:34 น.] ( IP = 58.11.35.16 : : )

สลักธรรม 14 ขอบพระคุณ และขออนุโมทนากับน้องกิ้ฟมากค่ะ เห็นแนวทางพระบารมีที่ยิ่งใหญ่ของพระพุทธองค์แล้ว เป็นความพิเศษและน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก บารมีขอพระองค์แต่ละพระชาติ ล้วนอุดมด้วยปรมัตถประโยชน์ อ่านแล้วก็ทำให้โน้มใจตามเดินทางตาม ทำให้หันมาสร้างมือทั้งสองให้มีคุณค่าด้วยบารมีทั้ง 10 ยิ่งขึ้น . กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะ ที่ทำให้มีโอกาสรับกุศลวิบากในครั้งนี้

โดย น้องอุ๊ [18 พ.ค. 2552 , 20:04:45 น.] ( IP = 125.24.23.131 : : )

สลักธรรม 15 มาฟังสวดบูชาพระพุทธเจ้าสิบชาติ การจะข้ามฝั่งได้ต้องประกอบด้วยบารมีที่สร้างสมมาเป็นอเนกอนันตัง ฟังแล้วก่อให้เกิดความสัทธาที่จะเดินทางต่อไปด้วยความอดทนค่ะ ขอบพระคุณน้องกิ๊ฟมากค่ะที่นำธรรมะมาถ่ายทอดได้อย่างสมบูรณ์จริงๆ ขอให้ได้ข้ามฝั่งด้วยสำเภาแก้วและสำเภาทองโดยไวชาตินะคะ ...อนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [29 พ.ค. 2552 , 11:34:36 น.] ( IP = 124.121.179.5 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด