สิ่งที่ได้ใช้ไป

---

สิ่งที่ได้ใช้ไป กราบสวัสดีทุกท่านและอนุโมทนาก่อนอื่นก็ขอเรียนให้ทุกท่านรับทราบว่า เมื่อวานนี้ได้ไปทำกิจนำเงินหนึ่งแสนบาทแทนทุกท่านไปถวายพระเพื่อตั้งทุนการศึกษาพระปริยัติธรรมอย่างครบสมบูรณ์แล้ว คือเงินจำนวนห้าหมื่นบาทแรกนั้นได้นำไปตั้งทุนบริจาคไว้ที่วัดสามพระยา ส่วนห้าหมื่นบาทหลังได้นำไปตั้งทุนบริจาคไว้ที่วัดราชโอรสเมื่อวานนี้ ก็ขอให้ทุกคนได้รับอานิสงส์แห่งบุญนี้ด้วย และเมื่อวานนี้ได้ความรู้สึกดีๆ หลายอย่างเริ่มต้นตั้งแต่เช้าโดยได้ไปทำบุญตักบาตรที่วัดศรีประวัติซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยได้ทำ โดยตัวเองนั้นตั้งใจว่า ทุกวันพระจะชวนคุณวยุรีและคุณหมอจำเนียรไปใส่บาตรพระที่วัด ที่ชวนสองท่านนี้เพราะเป็นคนโสดไม่มีภาระและเกษียณจากงานแล้ว ..เพราะมาคิดว่า มีอะไรที่เรายังไม่ได้ทำหรือยังทำไม่คล่องบ้าง พิจารณาแล้วก็เห็นว่าตัวเองนั้นไม่ค่อยได้ใส่บาตรเพราะอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีพระมาเดินบิณฑบาต จะออกมาใส่บาตรที่ตลาดก็รู้สึกว่าใจตนเองไม่พร้อมก็รู้ว่าจะเป็นการทำบุญไม่ละโทษจึงไม่ได้ออกมาใส่บาตร จึงตั้งใจที่จะชวนกันไปทำบุญทุกวันพระที่วัดศรีประวัติซึ่งเป็นวัดที่มีความคุ้ยเคยตั้งแต่สมัยหลวงพ่อแสวงจึงทำให้ไม่เคอะขินเหมือนเป็นคนแปลกหน้า รู้สึกว่าไปเหมือนกับลูกที่เคยมีพ่ออยู่ที่นั่น แม้บัดนี้จะสิ้นพ่อไปแล้วแต่บารมีของท่านก็ยังเจือจานมาจนทุกวันนี้ พระเณรและญาติโยมรุ่นเก่าก็จะรู้จักพวกเราแล้วก็จะทักทายอย่างมีไมตรี และเมื่อวานนี้ก็เป็นวันพระแรกที่ได้พากันไป พอไปถึงแล้วก็ได้เห็นบรรยากาศแบบโบราณสมัยก่อน ซึ่งตนเองไม่ค่อยได้พบเพราะคุ้นเคยกับการไปวัดหลวงมากกว่าวัดราษฎร์ ได้เห็นชาวบ้านที่มาทำบุญกันมากมายเป็นร้อยคน ได้ไปเห็นบาตรพระที่ตั้งไว้เป็นแถวเพื่อรับบาตร ส่วนอาหารที่เป็นกับข้าวนั้นแต่ละคนก็จะจัดใส่ชามมาวางรวมๆกันไว้ในถาด ซึ่งเมื่อวานนี้ก็ได้ชวนป้าหอมผู้มีฝีมือในการทำอาหารไปด้วยโดยทำกับข้าวไปหนึ่งอย่าง ....รู้สึกชอบมากเพราะเป็นสังฆทานที่ไม่เจาะจงพระ และเมื่อถึงเวลาแล้วพระท่านก็จะมานั่งเรียงแถวที่อาสนะสวดมนต์ก่อนที่จะฉัน จากนั้นก็เป็นการประเคนอาหารให้พระเณรแต่ละรูป พอประเคนอาหารเสร็จแล้วก็มีการฟังเทศน์หนึ่งกัณฑ์ตามระเบียบที่หลวงพ่อแสวงท่านวางเอาไว้ เพราะแทนที่จะปล่อยให้โยมร้อยกว่าคนนั่งมองพระอ้าปากฉันหรือดูว่าท่านตักอาหารของเราหรือยัง ท่านก็จัดให้พระสลับกันขึ้นมาเทศน์เพื่อให้โยมได้ฟังพระแทนที่จะมองพระฉันอาหาร

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [24 พ.ค. 2552 , 14:54:46 น.] ( IP = 58.9.100.97 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 จากการได้ฟังและมาอ่านซ้ำอีกครั้ง ทำให้ย้อนมองมาที่ตนได้ว่า..... เป็นเวลาเกือบ ๑๐ ปี ที่ทุ่มเทเวลาให้กับการศึกษาพระอภิธรรม หาความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิตว่าที่แท้มันคืออะไรกันแน่ มีอะไรเป็นตัวแปร ที่ทำให้แต่ละชีวิตไม่ว่าคนหรือสัตว์แตกต่างกันไป ซึ่งหาไม่ได้เลยในในหลักสูตรเภสัชศาสตร์ หรือแม้แต่ด้านนิวเคลียร์ปรมาณูที่อุตส่าห์ร่ำเรียนมา แต่นั่นก็เป็นเพียงความรู้ที่ได้จากการเรียนจากตำรา ต้องมีการนำไปทดลองใช้ในห้องปฏิบัติการ เพื่อให้ประจักษ์แน่ว่าตัวยาที่เตรียมขึ้นมานั้น เป็นไปตามที่ว่าในทฤษฎีจริง เพื่อทดสอบว่าคุณจะใช้ยานั้น ...เพื่ออะไร? ในการศึกษาเรื่องราวของชีวิตก็เช่นกัน ไม่ว่าจะเรียนจนได้ดีกรีสูงๆ ด้านพุทธศาสตร์ หรือไม่ได้เลยก็ตาม ทั้งหมดทั้งปวงจึงไม่สำคัญเท่ากับว่าได้นำสิ่งที่ร่ำเรียนมานั้นใช้ไป ..เพื่ออะไร คำเตือนของท่านอาจารย์กระแทกใจมากนะคะ ฉุกคิดได้ว่าเราเรียนไปเพื่ออะไรกันเนี่ย ทำให้เกิดความมุ่งมั่นมากขึ้นค่ะที่จะนำความรู้ความเข้าใจที่ได้จากการศึกษาเล่าเรียน นำไปเข้าห้องปฏิบัติการทดสอบเพื่อให้ประจักษ์แจ้งแก่ใจจริงๆ ซึ่งก็ไม่มีห้องแลปที่ไหนจะดีเท่ากับห้องกักกันกิเลสที่สำนักปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งตั้งเจตนาจะเข้าปฏิบัติเป็นประจำอย่างต่อเนื่องค่ะเพราะคิดว่าเป็นจุดประสงค์ที่ถูกตรงต่อการศึกษาเล่าเรียนพระอภิธรรมที่สุดค่ะ และเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับที่ท่านอาจารย์กล่าวว่า "สิ่งที่คุณหามาได้ ไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่คุณใช้ไป ..เพื่ออะไร" กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์มากค่ะที่ช่วยเตือนสติ

โดย พี่ดา [27 พ.ค. 2552 , 09:47:36 น.] ( IP = 124.121.176.81 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด