โมโตทาโร่..ผู้ปราบยักษ์

---

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีตากับยายสองผัวเมียอาศัยอยู่ อย่างมีความสุขอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในทุกๆวันที่ อากาศดีและแจ่มใส ตาจะขึ้นเขาไปตัดและเก็บกิ่งไม้บนภูเขา เพื่อเอามาทำเชื้อเพลิง และแบ่งบางส่วนนำไปขายที่ในเมืองเป็นอาชีพหลัก ส่วนยายนั้นก็จะแบกผ้า ใส่กระด้งและเอาไป ซัก ที่ชายแม่น้ำเป็นกิจวัตร ประจำเสมอมา. และวันนี้ก็เหมือนกัน"...จั๊บปุ...จั๊บปุ..กอ๊ดจิ..กอ๊ดจิ... ."ยายซักผ้าอย่างเพลิดเพลิน จนเสร็จ ผืนสุดท้าย แล้วขณะที่ยายกำลังจะลุกขึ้น ยืดตัวยืนเพื่อเตรียมตัวที่จะกลับบ้าน...แต่ยายก็ต้องตกกระใจ...จน แทบจะหงายหลัง..เมื่อยายเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างลอยทวนน้ำมา...โอ้โห..จะไม่ให้ตกกระใจได้ อย่างไรเล่า ?...เพราะมีลูกท้อลูกใหญ่มาก ลอยทวนน้ำมา...ยายพยายาม เพ่งมอง ก็เห็นเป็นลูกท้อยักษ์ สีชมพู น่ากินมากลอย...โดม..บุ..ลัก..โกะ.....โดม..บุ..ลัก..โกะ...ลอยทวนสายน้ำ มาทางยายจริง ๆด้วย ...อุ แม่เจ้า..อะไรจะลูกใหญ่ปานนั้น...ด้วยความดีใจ ยายรีบลุยน้ำลงไปอุ้ม ลูกท้อประหลาด ลูกนั้นทันที... ยายรีบแบกลูกท้อยักษ์ กลับบ้านอย่างทุรักทุเร แต่ในใจก็คิดดีใจไปตลอดทางว่า "ตาจะต้องดีใจ อย่างแน่นอน เลย เพราะตาชอบกินลูกท้อมากแล้วเจ้าลูกท้อลูกนี้ก็ลูกใหญ่เสียด้วย ตาจะต้องดีใจอย่างมากแน่ๆ" ยายเดิน อุ้มลูกท้อไปอมยิ้มไป ด้วยความดีใจที่ว่าวันนี้มีของโปรดที่ตาชอบไว้คอยรับการกลับมาของตาเสียด้วย....

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:14:28 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 ตกเย็นเมื่อตากลับมาถึงบ้าน พอตาเห็น ลูกท้อยักษ์เข้าเท่านั้น ก็ให้เป็นตกกระใจ"..โอ้ย...ทำไมมันถึง ลูกใหญ่ประหลาดอย่างนี้" ตาแทบจะไม่อยากกิน เพราะเสียดาย ความแปลกประหลาด พิศดารของ เจ้าลูกท้อลูกนี้เสียจริง ๆ "แต่ว่าสงสัยคงจะต้องอร่อยมากด้วย แน่ๆเลยนะยาย.." ยายเห็นตาดีใจ ก็ ไม่ฟังเสียงพูดพร่ำทำเพลงแล้วหละ...ยกมีดอีโต้ ขึ้นเงื้อตั้งท่าจะผ่าลูกท้อ แต่...อยู่ๆทันทีนั้นขณะที่ยายยัง ไม่ทันที่จะลงมีดลงไปบนลูกท้อลูกนั้นเลย..ลูกท้อก็แตก...ดังโป๊ะ...แยกออก เป็น 2 ซีก ผ่ากลาง ออกมาเองเฉยเลยแล้ว...คุณพระช่วย...อะไรกันนี่ !!! "..อุ แว้...อุ แว้ๆๆๆ..แง้..แง้" "..อุ แว้...อุ แว้..แง้...แง้.." อะไรจะอย่างนี้ไม่มีอีกแล้ว......เพราะตรงกลางลูกท้อยักษ์ มีเด็ก ทารก นอนร้องอยู่นั่น มิใช่หรือ ?....เป็นเด็กผู้ชาย หน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดูมาก ตากับยายตกกระใจ...จนหงายหลัง แต่ก็ดีใจเป็น อย่างที่สุด เพราะทั้งสองไม่มี ลูก ก็เลยเหมาเอาเองว่า พระเจ้าคงนึกเมตตาประทานลูก มาให้กับตัวเอง เป็นแน่...ตากับยายก็เลยเอาเด็กที่เกิดมาจากลูกท้อนั้น เลี้ยงเป็นลูก และตั้งชื่อให้ว่า "โมโต ทาโร่ " (เจ้าหนูลูกท้อ ) โมโมตาโร่...โตวันโตคืนอย่างน่าอัศจรรย์ และที่สำคัญก็ขยันขันแข็งเกินเด็กธรรมดา จะคอยช่วยตาทำมา หากินตัวเป็นเกลียวอย่างไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อย ตาและยายจึงรักและเอ็นดู โมโมตาโร่มาก...โมโมตาโร่ จึงเป็นที่รักดังดวงใจของสองสามีภรรยาที่แก่เฒ่ามากแล้ว เมื่อทั้งสองได้มี "โมโมตาโร่ "มาช่วยผ่อนแรงให้ จึงสบายขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก...ทั้งสามคนอาศัยอยู่กันอย่างสามัคคี และ มีความสุขมาตามประสาเรื่อยมา.

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:20:26 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 2 วันหนึ่งมีคนขายยาเดินทางมาที่หมู่บ้านที่โมโมตาโร่อาศัยอยู่และได้เล่าเรื่องราวว่าในช่วงนี้ มียักษ์ มาจากเกาะยักษ์ " โอนิ กาจิมะ " เข้ามาออกเที่ยวเพ่นพ่าน ตามหัวเมืองและหมู่บ้านชายเมือง สร้าง ความ เดือดร้อนคือขโมยของมีค่าและเสบียงอาหารของชาวบ้าน ชาวเมืองไปหมด ไม่ให้ก็จะโดน ทำร้ายเอา ชาว บ้านชาวเมืองให้เป็นเดือดร้อนไปทั่วทุกหัวระแหง.. โมโม ตาโร่ เมื่อได้ฟังดังนั้นก็ให้เป็นโมโห พวกยักษ์เลว ทั้งหลายอย่างมากจึงออกปากอาสาที่จะไปปราบยักษ์ให้ "ข้าจะไปปราบพวกยักษ์ ทั้งหลายเอง" โมโมตาโร่ พูดขึ้นมาทันควัน ตากับยายก็ร้องห้าม เพราะเห็นว่าโมโมตาโร่ ยังเป็นเด็กอยู่ "ตากับยาย ไม่ต้อง เป็นห่วง ข้านะ...ข้ามั่นใจว่าจะปราบพวกยักษ์ ได้ และจะต้องชนะได้กลับมาหาตากับยาย อย่างปลอดภัย ข้าสัญญา " เมื่อเห็นโมโมตาโร่มั่นใจอย่างนั้นตาจึงพูดว่า" เออ..ถ้าเจ้าคิดว่าเจ้าจะปราบพวกยักษ์ได้ ตากับยายก็จะไม่ คิดที่จะห้าม ถ้าอย่างนั้น เอา....คีบีดังโงะ(ขนมหวานที่ทำมาจากข้าวเหนียว )... เป็นขนมสูตรพิเศษของ ยายสามารถเพิ่มพลัง ได้อย่างมหัศจรรย์คือกินหนึ่งลูกก็จะมีพลังบวกเข้าไปสิบเท่าคน...กินสองลูกก็จะมี พลังบวกเข้าไป100 เท่าคน...กินสามลูกก็จะมีพลังบวกเข้าไป 1000 เท่าคน...เมื่อไหร่ที่เจ้าคิดว่าจะแพ้ให้ กินมันเข้าไปแล้วเจ้าจะมีพลังเพิ่มอย่างที่บอก...แล้วเจ้าจะชนะพวกยักษ์ทั้งหลาย ได้ อย่างแน่นอน " ตากับยายจึงรีบทำ..คีบีดังโงะ...เพิ่มพลังให้กับโมโมตาโร่ มากมาย เอาใส่ถุง แล้วส่งให้ โมโมตาโร่ ..ผูกไว้ที่ เอว "ตากับยาย ขอให้เจ้าโชคดี และจงพบกับชัยชนะ กลับมา ..นะโมโมตาโร่ลูกรัก" และแล้วโมโมตาโร่ ก็ออกเดินทางเพื่อไปปราบยักษ์ เดินทางไปอย่างอาจหาญคนเดียว โดยมีแค่ถุง คีบีดัง โงะ เพิ่มพลังเพียงถุงเดียวเป็นเสบียงและอาวุธพร้อมเสร็จ...และมีตากับยายออกมาส่งด้วยความอาลัย อย่างที่สุด

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:25:06 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 3 พอโมโมตาโร่ เดินออกมาพ้นหมู่บ้านได้นิดหนึ่ง... "โฮ่ง..โฮ่ง..โฮ่ง.."มีสุนัขสีขาว วิ่งเข้ามาหาโมโมตาโร่ แล้ว พูดว่า .. "โมโมตาโร่ซัง..โมโมตาโร่ซัง ไอ้ถุง คีบีดังโงะ ที่ผูกไว้ที่เอวของท่านนี่น่ะ..กลิ่นมันหอมหวนชวนใจ ดีเหลือเกิน...แบ่งให้ข้ากินบ้างสิ " "ถ้าแบ่งให้ข้ากินแล้ว ข้าจะยอมเป็นบริวาร ของท่าน..โฮ่ง.." "แล้วท่านจะไปที่ไหนล่ะ..โมโมตาโร่..โฮ่งๆๆ.." "เราจะไปปราบยักษ์ที่เกาะยักษ์" โอนิ กาจิมะ " ไกลโพ้น โน่น.." "ถ้าเจ้าให้ คีบีดังโงะ กับข้าแล้ว ข้าจะร่วมเดินทางไปช่วยปราบยักษ์กับเจ้า..โฮ่ง.." ..เออ.. ก็ดีเหมือนกัน.. คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย..โมโมตาโร่คิด จึงปลดถุง คีบีดังโงะ จากเอวแล้วยื่นให้ สุนัขกิน เจ้าสุนัขพอได้กิน คีบีดังโงะเข้าไปเท่านั้น " โอโห..มีความรู้สึกแปลก ๆและเหมือนมีพลังเพิ่มขึ้นมา อย่างไม่มีเหตุผลนะนี่ " สุนัขก็เลยยอมเป็นบริวารและออกร่วมเดินทาง ไปปราบยักษ์กับโมโมตาโร่ ตามที่ ได้สัญญาไว้ทันที แต่พอทั้งสองเดินมาได้อีกหน่อย ก็มีลิง ออกมาทักโมโมตาโร่ อีกว่า "โมโมตาโร่ซัง..โมโมตาโร่ซัง..ไอ้ถุงคีบี ดังโงะที่ผูกไว้ที่เอว ของท่านน่ะ..กลิ่นมันหอมหวล ชวนใจเราเหลือเกิน แบ่งให้เรากินบ้างสิ...แล้วเราจะยอม เป็นบริวาร ร่วมเดินทางไปปราบยักษ์กับท่าน.." โมโมตาโร่ จึงยื่นคีบีดังโงะให้... เจ้าลิงพอได้กิน คีบีดังโงะเข้า ไปเท่านั้น " โอโห..มีความรู้สึกแปลก ๆและเหมือนมีพลังเพิ่มขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลเลยนะนี่...ตกลงเราก็ขอ ร่วมออกเดินทางไปกับท่านด้วย " ลิงก็เลยยอมเป็นบริวารและออกร่วมเดินทาง ไปปราบยักษ์กับโมโมตาโร่ อีกตัว....

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:29:56 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 4 และแล้วโมโมตาโร่กับสมุน ทั้งสาม ก็มาถึง ริมทะเล ทั้งหมดนั่งเรือ มุ่งหน้าตรงไปยังเกาะยักษ์ ในขณะ ที่นั่งเรือเดินทาง เจ้านก ผู้มีหน้าที่คอยมองทิศทาง ตะโกนเสียงดัง"แย่แล้ว.ๆๆ.โมโมตาโร่ซัง ลมพายุไต้ฟุ่น กำลังพัดหอบก้อนเมฆดำก้อนใหญ่ ผ่านมาทางนี้ จะทำยังไงดี" แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว พายุไต้ฟุ่นโหมกระหน่ำ เรือลำน้อย เสียจนไหวไปไหวมา.. เปรียบเหมือนกิ่งไม้เล็กๆปลิวไปตามลม ..อย่างนั้นเลย.. แต่ในที่สุด พายุ ก็สงบลง โมโมตาโร่ กับสมุนอ่อนแรงลงมาก.... จึงแบ่งคีบีดังโงะกันกิน พลังก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นมา เหมือนเดิม แล้วสมุนทั้งสาม ก็ช่วยกันพายเรือ ไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง...ลิงไต่ขึ้นไปบนเสากระโดงเรือแล้วตะโกนขึ้น ว่า "เห็นเกาะยักษ์" โอนิ กาจิมะ " แล้ว โมโมตาโร่ซัง"..เจ้าลิงร้องเสียงดัง..เจ้าสุนัข รีบทำจมูก ฟุดฟิตๆๆ.. ดมกลิ่น..ใช่เกาะยักษ์แน่เลย...โมโมตาโร่ซัง..กลิ่นยักษ์ แน่ๆเลย" เมื่อเรือของโมโมตาโร่ มาถึงฝั่งของเกาะยักษ์แล้วก็จอดเรือขึ้นบกทันที...โมโมตาโร่วิ่งนำหน้าไปบนเกาะ แต่ ก็ต้องชงัก..เพราะ มีประตูเหล็กขนาดใหญ่ แข็งแรงมากขวางกั้นอยู่ ..แล้วจะว่ายังไงล่ะ..โมโมตาโร่....แต่ก่อน ที่โมโมตาโร่ จะคิดทำอะไร..เจ้าลิงก็ร้อง..เจี๊ยก..เจี๊ยก..."ถึงเวลา หน้าที่ของข้าแล้ว..เจี๊ยก..."ว่าแล้วเจ้าลิง ก็ปีน ขึ้นไปบนกำแพงประตู เข้าไปเปิดประตู จากด้านใน ให้กับโมโมตาโร่และพักพวก... "บุก..บุกแหลก...เย้ๆๆ" โมโมตาโร่..วิ่งนำหน้า..." ออกมาสู้ กับเราเจ้ายักษ์เกเร ออกมาเลย" พวกยักษ์กำลังตั้งกองฉลองความสำเร็จ ที่ขโมยสมบัติของชาวบ้านชาวเมืองมาได้มากมาย กันอย่างสนุกสนานอยู่ .." อ้าวๆๆ....อะไรกันหว่า.." "ใคร มาตะโกนท้า" พวกยักษ์ตกใจ รีบวิ่งออกมาดู..ก็เห็นเด็กกับพวกสัตว์ต่าง ๆยืนตะโกนท้าอยู่เหยง ๆ " มา ออก มา ให้หมดเลย..เราโมโมตาโร่..เราจะมา อาสมบัติ ของพวกชาวบ้านคืน " "..เข้ามาเลย มาสู้กับเรา...เจ้ายักษ์ เกเร.." โมโมตาโร่ ไม่พูด อย่างเดียว จัดการตรงเข้าจับพวกสมุนยักษ์เหล่านั้น โยนทุ่มไป ตัวแล้วตัวเล่า... "เป็นยังไงล่ะพลังคีบีดังโงะของข้า แน่แค่ไหน? เจ้ายักษ์เลว"

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:35:07 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 5 สุนัขก็ เห่า โฮ่งๆๆ..วิ่งเข้ากัด แขน ขา ของพวกยักษ์ "โอ้ย..เจ็บ..ว้อย..อย่ากัดๆ ...ข้าเจ็บแล้ว..โอ้ยๆๆ" เจ้า ยักษ์ดิ้นพลาดๆ ยกไม้กระบองเหล็ก ปัดไปปัดมา ให้จ้าละหวั่น ไปหมด เจ้าสุนัข ก็กัดติด ไม่ยอมปล่อย...เจ้าลิง ก็กระโดดเข้าตามซ้ำ ตะกุยข่วนหน้า ข่วนตา ของพวกยักษ์ เข้าให้ด้วย "..โอ้ย.. เจ็บแล้วๆ..พอที ๆ ..จ้า.."เจ้า นก ยังไม่ยอมหยุดยังแถมบิน เข้าใช้ปากอันแหลมคมไล่จิก พวกยักษ์ ทับ เข้าให้อีก ให้เป็นจ้าระหวั่นไปหมด พวกสมุนยักษ์ สุดจะทนต่อสู่ต่อไปได้ไหว จึงวิ่งหนีวงแตกกระจายไปหมดเลย เจ้ายักษ์ตัวใหญ่ ผู้ครองเมืองยักษ์นั้น ...พอเห็นสมุนทั้งหลาย วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา..ก็โมโห "ใครกัน มาทำ ร้ายสมุน ของเราจนยับเยิน ขนาดนี้....ฮึ..." เจ้ายักษ์ตัวหัวหน้า เดินอาจๆ ออกมาแล้วโบกกระบอง ไปมา ตรงเข้าไล่ฟาด โมโมตาโร่ กับพักพวกแต่ว่าช้าไป เพราะโมโมตาโร่ไวกว่า กระโดดหลบ และตรงเข้าจับเจ้า หัวหน้ายักษ์ ตัวนั้นจับโยน ทุ่มลงไปบนพื้น เสียงดังตึง ..สนั่นหวั่นไหว..จนกระเทือนไปทั้งเกาะ ". .โอ้ยไม่ไหว แล้ว... เราขอยอมแพ้...แล้ว เจ้าข้า.." "ยกโทษ ให้พวกเราด้วยเถิด"... เจ้ายักษ์ตัวหัวหน้ากับสมุนลูกน้อง ทั้งหมด พร้อมใจกันก้มลงกราบ ขอโทษโมโมตาโร่กันประหลก..ประหลก.. "ต่อจากนี้ พวกเราจะไม่ทำความ ชั่ว กันอีกแล้ว..พวกเราขอสัญญา.."โมโมตาโร่ ยีนกอดอก ฟังและพยักหน้า...." ถ้าพวกเจ้ายอมและสำนึกผิด ได้ละก็ เราก็ยอมให้อภัย "พวกยักษ์จึง รีบนำเอาทรัพย์สมบัติต่างๆที่ขโมยมาทั้งหมดนั้นมอบคืนให้กับ โมโมตาโร่ จนหมด..

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:38:22 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 6 โมโมตาโร่ กับสมุนขนสมบัติทั้งหมด กลับมาคืนชาวบ้านชาวเมือง แจกจ่ายสมบัตินั้นคืนให้กลับเจ้าของ จน ครบหมดทุกคน ชาวบ้านชาวเมืองให้เป็นดีใจยกย่องสรรเสริญ โมโมตาโร่...กันมากมายทุกถ้วนหน้าเมื่อโมโม ตาโร่ และสมุนทั้ง สามตัวคือ สุนัข ลิง และนก คืนสมบัติให้กับชาวบ้านจนหมดแล้ว... ก็เดินทางกลับมาหาตา และยาย มาอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างเดิมอย่างมีความสุขตามประสาที่เคยเป็น .. เจ้าหนูน้อย โมโมตาโร่ จะคอย ปกป้องคุ้มครองเมืองและหมู่บ้านต่าง ๆอยู่เสมอ จนชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทุกสารทิศ เพราะความเก่งกล้าของ เจ้าเด็กที่เกิดมาจากลูกท้อ คนนี้ แท้ๆเลย...ชาวบ้าน ชาวเมือง จึงอาศัยอยู่กันอย่างมีตวามสุขสงบสุข มา ตลอดทั้งกาลนั้นเลยก็ว่าได้.... สนุกไหมครับท่านผู้อ่าน วันนี้พี่เณรเอาเรื่องนิทานญี่ปุ่นมาฝากให้คลายร้อนกันนะครับ พี่เณรคัดลอกมาจากที่นี้ครับ http://sukumal.brinkster.net/j_story/momotaro/sukumal011.html

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [25 มิ.ย. 2552 , 18:43:14 น.] ( IP = 58.9.147.203 : : )

สลักธรรม 7 สนุกจังพี่เณร วันนี้ได้แวะเข้ามาอ่าน เป็นนิทานที่สนุกมากมีข้อคิดหลายอย่างเกี่ยวกับเด็กชายที่มีอภินิหาร แล้วปราบยักษ์ ขนสมบัติมาให้ชาวเมืองคืน แต่ในชีวิตของคนเราอภินิหารไม่ค่อยมี ยักษ์ก็ไม่ค่อยโผล่มาในยุคนี้ พี่เณร ก็คงอยากให้เราระวังความชั่วร้าย ที่มาจากความ โลภ ความโกรธ ความหลง ความเล่นพรรค เล่นพวก จนถึงกับทำให้บ้านเมืองวุ่นวาย และทำให้โลกร้อนขึ้นๆๆๆนะ ขอบคุณพี่เณรจังเลย ครับ สาธุ สาธุ สาธุ

โดย Missu [26 มิ.ย. 2552 , 09:10:01 น.] ( IP = 58.9.146.217 : : )

สลักธรรม 8 ดีจังเลยค่ะ ได้อ่านการ์ตูนสนุก เพลิดเพลินไปกับภาพประกอบที่สวยงาม แถมข้อคิดสอนใจที่ดีค่ะ ...เห็นได้ว่า ความรัก ความสามัคคี ความมีน้ำใจเอื้อเฟื้อแบ่งปันกัน ..จะนำมาซึ่งความสงบสุขได้ กราบขอบพระคุณพี่เณรที่รักมากค่ะ ที่สรรหาการ์ตูนสอนใจมาให้อ่าน ...อนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [26 มิ.ย. 2552 , 10:32:01 น.] ( IP = 124.121.177.43 : : )

สลักธรรม 9 กราบขอบพระคุณค่ะ การ์ตูน ไม่ว่าวันไหนก็ชอบทั้งนั้นเลย อ่านแล้วสุขใจ

โดย น้องอุ๊ [26 มิ.ย. 2552 , 19:44:23 น.] ( IP = 125.24.94.124 : : )

สลักธรรม 10 สนุกดีค่ะ ..ขอบพระคุณมากค่ะที่นำเรื่องน่ารักๆ มาฝาก

โดย น้องกิ๊ฟ [26 มิ.ย. 2552 , 21:27:03 น.] ( IP = 61.90.123.188 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด