อสังกิยชาดก

---

อสังกิยชาดก เมตตากรุณาทำให้ปลอดภัย อุบาสกผู้หนึ่งเป็นพระอริยสาวกผู้โสดาบันได้เดินทางไปกับกองเกวียนขบวนหนึ่ง เมื่อพ่อค้าเกวียนทั้งหลายปลดเกวียนตั้งเพิงพักในแห่งหนึ่งแล้ว อุบาสกนั้นก็ไปเดินจงกรมอยู่ที่โคนต้นไม้ ในขณะนั้นก็มีพวกโจร ๕๐๐ คบคิดกันว่าถึงเวลาแล้วที่จะออกไปปล้น จึงต่างถือธนูและไม้พลองพากันไปล้อมที่นั้นไว้ เห็นอุบาสกผู้นั้นเดินจงกรมอยู่ก็คิดว่า ผู้นี้ต้องเป็นยามเฝ้าที่พักแน่นอน ก็ตกลงว่าจะคอยให้บุรุษผู้นี้หลับเสียก่อนจึงจะเข้าปล้น แต่อุบาสกผู้นั้นก็คงยังอธิษฐานเดินจงกรมอยู่นั่นเอง ทั้งในปฐมยาม มัชฌิมยาม และปัจฉิมยาม จนกระทั่งรุ่งเช้าพวกโจรก็ไม่ได้โอกาสที่จะเข้าปล้น จึงได้ทิ้งก้อนหินและไม้พลองที่ต่างก็ถือกันมา แล้วก็พากันกลับไป เมื่ออุบาสกผู้นั้นได้กระทำกิจของตนสำเร็จและเดินทางกลับมาสู่พระนครสาวัตถีแล้วก็ไปเข้าเฝ้าพระศาสดาทูลถามว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ผู้ที่กำลังรักษาตน ก็เป็นผู้รักษาผู้อื่นด้วยหรือ พระเจ้าข้า ? " พระศาสดาตรัสว่า "ถูกละ อุบาสก ผู้รักษาตนชื่อว่ารักษาผู้อื่น รักษาผู้อื่นก็ชื่อว่ารักษาตน นั่นแหละ" อุบาสกนั้นกราบทูลว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คำนี้สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ชอบแล้ว ข้าพระองค์ เดินทางไปกับกองเกวียนขบวนหนึ่ง เดินจงกรมอยู่ที่โคนไม้ ด้วยคิดว่าจักรักษาตน กลายเป็นรักษาหมู่เกวียนทั้งหมดไว้แล้ว พระเจ้าข้า" พระศาสดาตรัสว่า "ดูก่อนอุบาสก แม้ในครั้งก่อน บัณฑิตทั้งหลายรักษาตนอยู่ เป็นอันรักษาผู้อื่นด้วยเช่นนี้" เมื่ออุบาสกนั้นทูลอาราธนา พระศาสดาจึงทรงนำเอาเรื่องในอดีตมาเล่าว่า

โดย ศาลาธรรม [14 ก.ค. 2552 , 11:56:27 น.] ( IP = 125.27.170.142 : : )

สลักธรรม 1 ในอดีตกาล ครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในพระนครพาราณสี ครั้งนั้นพระโพธิสัตว์เกิดในสกุลพราหมณ์ เจริญวัยแล้วได้เห็นโทษในกาม จึงบวชเป็นฤๅษีอยู่ในป่าหิมพานต์ ต่อมาฤาษีนั้นก็ออกจากป่ามาเพื่อต้องการเสพรสเปรี้ยวรสเค็มบ้าง และได้ท่องเที่ยวไปตามชนบทโดยเดินทางไปกับกองเกวียนขบวนหนึ่ง เมื่อขบวนเกวียนหยุดพักที่ป่าแห่งหนึ่ง ฤาษีก็จงกรมอยู่ที่โคนไม้แห่งหนึ่งที่ไม่ห่างจากกองเกวียนแล้วก็หยุดยืนอยู่ ครั้งนั้นในเวลาที่กินข้าวเย็นแล้ว พวกโจร ๕๐๐ พากันมาโอบล้อมเพื่อจะปล้นหมู่เกวียน พวกโจรเหล่านั้นเห็นพระดาบสก็คิดว่า.. ถ้าพระดาบสนี้เห็นพวกเรา คงบอกชาวเกวียนเป็นแน่ ควรให้ท่านหลับเสียก่อน พวกเราจึงค่อยเข้าปล้นกันเถิด.. แล้วพากันตั้งมั่นรอ อยู่ ณ ที่นั้นเอง ฝ่ายพระดาบสคงเดินไปมาอยู่เรื่อย ๆ ตลอดคืน พวกโจรจึงไม่ได้โอกาสเข้าปล้นก็พากันทิ้งไม้พลองและก้อนหินที่ถือกันมาแล้วตะโกนบอกชาวเกวียนว่า "ชาวเกวียนผู้เจริญ ถ้าวันนี้ไม่มีดาบสผู้ที่เดินไปมาอยู่ที่โคนต้นไม้องค์นี้แล้ว พวกท่านทุกคนจะต้องประสบการปล้นอย่างขนานใหญ่เป็นแน่ พรุ่งนี้ พวกท่านควรกระทำสักการะใหญ่แด่พระดาบสนี้ด้วย" พวกโจรตะโกนบอกแล้วก็พากันหลีกไป

โดย ศาลาธรรม [14 ก.ค. 2552 , 11:56:46 น.] ( IP = 125.27.170.142 : : )

สลักธรรม 2 ครั้นสว่างแจ้งแล้ว พวกกองเกวียน เห็นไม้พลองและก้อนหิน ที่พวกโจรพากันทิ้งไว้ ต่างกลัวพากันไปสำนักพระโพธิสัตว์ถามว่า "ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ พระคุณเจ้าเห็นพวกโจรหรือ ?" พระโพธิสัตว์ตอบว่า "ผู้มีอายุทั้งหลาย เราเห็น" พวกกองเกวียนถามว่า "ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ พระคุณเจ้า เห็นโจรมีประมาณเท่านี้ ไม่มีความกลัว ความหวาดหวั่นเกิดขึ้น เลยหรือขอรับ ?" พระโพธิสัตว์กล่าวว่า "ท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ความกลัว ความครั่นคร้ามเพราะเห็นพวกโจร มีเฉพาะแก่คนมีทรัพย์ แต่อาตมาเป็นผู้ไร้ทรัพย์ จักต้องกลัวทำไม เพราะเมื่ออาตมาอยู่ในบ้านก็ดี ในป่าก็ดี ความกลัวหรือความครั่นคร้าม ไม่มีทั้งนั้น" พระบรมศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว ทรงประชุมชาดกว่า ชาวเกวียนในครั้งนั้น ได้มาเป็นพุทธบริษัท ส่วนพระดาบสมาเป็นเราตถาคต ฉะนี้แล. จบ อสังกิยชาดก

โดย ศาลาธรรม [14 ก.ค. 2552 , 11:57:01 น.] ( IP = 125.27.170.142 : : )

สลักธรรม 3 กราบขอบพระคุณมากค่ะ

โดย น้องอุ๊ [14 ก.ค. 2552 , 20:02:15 น.] ( IP = 125.24.67.80 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด