ทุพพลกัฏฐชาดก

---

ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วยช้างกลัวไม้แห้ง ภิกษุรูปหนึ่งเป็นกุลบุตรชาวพระนครสาวัตถี เมื่อได้ฟังธรรมของพระศาสดาแล้วก็บรรพชา แต่เป็นผู้กลัวตายยิ่งนัก พอได้ยินเสียงลมพัด เสียงไม้แห้งตก หรือเสียงนก เสียงจตุบท ก็สะดุ้งกลัวจะตาย ร้องเสียงลั่นวิ่งหนีไป เพราะไม่เคยมีความระลึกว่า เราต้องตาย ไม่เคยเจริญมรณัสสติกัมมัฏฐานเลยจึงเกิดความกลัว และความกลัวตายของภิกษุรูปนี้ก็ได้แพร่หลายไปในหมู่ภิกษุ อยู่มาวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลายยกเอาเรื่องนี้ขึ้นพูดกันในธรรมสภาว่า "ท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ภิกษุรูปนั้นขลาดต่อความตาย กลัวตาย ธรรมดาภิกษุควรจะเจริญมรณัสสติกัมมัฏฐานว่า เราต้องตายแน่นอน" พระศาสดาเสด็จมา ตรัสถามว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้พวกเธอนั่งประชุมสนทนา กันด้วยเรื่องอะไรเล่า" ครั้นภิกษุทั้งหลาย กราบทูลให้ทรงทราบแล้ว มีรับสั่งให้หาภิกษุนั้นมาเฝ้า ตรัสถามว่า "จริงหรือ ที่เขาว่า เธอเป็นคนกลัวตาย" ภิกษุนั้นกราบทูลว่า "จริงพระเจ้าข้า" พระศาสดา ตรัสว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธออย่าเสียใจต่อภิกษุนี้เลย มิใช่แต่ในบัดนี้เท่านั้น ที่ภิกษุนี้เป็นผู้กลัวตาย แม้ในกาลก่อน เธอก็เป็นผู้กลัวตายเหมือนกัน" แล้วทรงนำเอาเรื่องในอดีตมาเล่าว่า

โดย ศาลาธรรม [16 ก.ค. 2552 , 13:40:12 น.] ( IP = 125.27.174.238 : : )

สลักธรรม 1 ในอดีตกาล ครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในพระนครพาราณสี พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นรุกขเทวดาในป่าหิมพานต์ ในครั้งนั้น พระเจ้าพาราณสีทรงมอบมงคลหัตถีของพระองค์ให้แก่พวกนายหัตถาจารย์ เพื่อให้ฝึกหัดถึงเหตุแห่งความไม่พรั่นพรึง พวกนายหัตถาจารย์จึงมัดช้างนั้นที่เสาตะลุงอย่างกระดุกกระดิกไม่ได้ พวกมนุษย์พากันถือหอกซัดแล้วพากันเข้าล้อมเพื่อกระทำให้เกิดความพรั่นพรึง เมื่อช้างถูกเขาบังคับดังนั้นแล้วก็ไม่อาจอดกลั้นเวทนาความหวั่นไหวได้ จึงทำลายเสาตะลุงแล้วไล่กวดมนุษย์ให้หนีไป จากนั้นก็เข้าสู่ป่าหิมพานต์ ส่วนพวกมนุษย์ ไม่อาจตามจับช้างนั้นมาได้จึงพากันกลับ ช้างนั้นจึงได้เป็นสัตว์กลัวตายเพราะสาเหตุดังกล่าว พอได้ยินเสียงลมเป็นต้น ก็ตัวสั่น กลัวตาย ทิ้งงวง วิ่งหนีไปโดยเร็ว เป็นเหมือนเวลาที่ถูกมัดติดเสาตะลุงฉะนั้น ไม่ได้ความสบายกาย หรือความสบายใจ มีแต่ความหวั่นระแวงเที่ยวไป รุกขเทวดาเห็นช้างนั้นแล้ว ยืนบนคาคบไม้ กล่าวว่า " ลมต่าง ๆ เช่นลมที่มาแต่ทิศบูรพาเป็นต้น ย่อมระรานต้นไม้ที่ไม่สมบูรณ์ ต้นไม้เช่นนั้นมีมากมายในป่านี้ ถ้าเจ้ากลัวลมนั้นก็จำต้องกลัวอยู่เป็นนิจ จักต้องถึงความสิ้นเนื้อ และเลือด เหตุนั้น ตั้งแต่นี้ต่อไป อย่ากลัวเลย" เมื่อเทวดาให้โอวาทแก่ช้างนั้นแล้ว ช้างก็หายกลัว พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้วทรงประกาศสัจธรรม แล้วทรงประชุมชาดกนี้ว่า ช้างในครั้งนั้น ได้มาเป็นภิกษุนี้ ส่วนรุกขเทวดา ได้มาเป็นเราตถาคต ฉะนี้แล. จบ ทุพพลกัฏฐชาดก

โดย ศาลาธรรม [16 ก.ค. 2552 , 13:40:40 น.] ( IP = 125.27.174.238 : : )

สลักธรรม 2 อนุโมทนาสาธุครับ ขอบคุณมากสำหรับเรื่องดีๆมีประโยชน์ครับ

โดย พี่เณร [16 ก.ค. 2552 , 15:18:13 น.] ( IP = 61.90.72.29 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ

โดย เซิ่น [17 ก.ค. 2552 , 20:18:24 น.] ( IP = 58.8.46.243 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด