ร่มธรรม (๒๙)

---

คัลลองธรรม โดย อาจารย์วศิน อิทรสระ ตอนที่ผ่านมา การที่ผู้เป็นใหญ่ตั้งแต่พระราชาลงมาได้ตั้งตนอยู่ในธรรม เป็นสัมมาจารีบุคคลนั้น มีผลให้ทวยนครทั้งหลวงเห็นความสำคัญของธรรม และเห็นคุณค่าของธรรม จึงมีความตั้งใจปฏิบัติตามธรรม หากใครพลั้งผิดไปเมื่อผู้บริหารตักเตือนก็พอใจกลับตนตั้งหน้าประพฤติในทางที่ถูก ไม่ไยไพผู้ใหญ่ว่าดีแต่สอนผู้อื่นให้ทำดี แต่ตนหาทำไม่ อานิสงส์แห่งธรรม ได้เปลี่ยนจิตใจประชาชนจากความโหดร้าย แส่หาโทษซึ่งกันและกัน มาเป็นการให้อภัยกัน มีความเห็นใจกัน ดังตัวอย่างที่พอจะเห็นได้ดังนี้: - ชาวนาผู้หนึ่งเลี้ยงโคอยู่ บังเอิญเผลอหลับไป โคของเขาแอบไปกินข้าวกล้าของชาวนาอีกผู้หนึ่ง ค่าเสียหายประมาณ ๑๐ กหาปณะ เมื่อชาวนาเจ้าของโคตื่นขึ้นเห็นดังนั้น จึงรีบไล่โคออกจากนาข้าว และนำโคไปหาเจ้าของนา บอกความทั้งหมดให้ทราบ และรับว่าชดใช้ค่าเสียหายให้ ๒๐ กหาปณะ “ทำไมท่านจึงยินดีเสียค่าเสียหายเกินค่าเสียหายจริงถึงเท่าตัว?” เจ้าของนาถาม “เพราะข้าวกล้าที่โคของข้าพเจ้ากินแล้วนั้น กว่าจะงอกงามขึ้นมาได้ใหม่ต้องใช้เวลานาน ท่านต้องเสียเวลาในการเก็บเกี่ยวผลไปด้วยข้าพเจ้าบวกค่าที่ท่านต้องเสียเวลาด้วย” เจ้าของโคตอบ “อย่าเลยท่าน” เจ้าของนากล่าว “ท่านอย่าต้องลำบากกับเรื่องต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าไม่คิดดอก เสียแล้วก็เสียไป” “ทำไมท่านจึงกล่าวเช่นนั้น ท่านเป็นผู้เสียหาย ท่านต้องลงทุนลงแรงในการทำนา กว่าต้นข้าวจะเจริญงอกงาม ท่านต้องเสียแรงกายเสียทรัพย์ที่ลงทุน และเสียเวลาไปมาก ขอท่านได้รับค่าชดใช้ค่าเสียหายไว้เถิด” แต่เจ้าของนาก็ปฏิเสธอยู่ตลอด เมื่อเห็นว่าไม่อาจให้เจ้าของนารับค่าชดใช้ค่าเสียหายได้แล้ว เจ้าของโคจึงนำเรื่องขึ้นสู่ศาลเพื่อให้วินิจฉัยให้ความเป็นธรรมแก่เจ้าของนาให้รับเงินชดใช้ของตน

โดย เทพธรรม...นำมาฝาก [18 ส.ค. 2552 , 07:01:47 น.] ( IP = 58.8.44.77 : : )

สลักธรรม 1 โชติมันต์เป็นผู้พิพากษาคดีเรื่องนี้ เมื่อผู้พิพากษาถามถึงเหตุผลที่เจ้าของนาไม่ยอมรับค่าเสียหาย เจ้าของนาจึงกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้พิพากษา! ข้าพเจ้าคิดว่า การที่โคลงกินข้าวกล้าของข้าพเจ้านั้น เจ้าของโคหาได้มีเจตนาไม่ เป็นเพราะเขาเหน็ดเหนื่อยในการงานจึงเผลอหลับไป อีกประการหนึ่งโคนั้นมิได้มีความรู้เหมือนมนุษย์ มันไม่มีเจตนาในการขโมยข้าวกล้าของข้าพเจ้า มันรู้แต่เพียงว่าข้าวกล้าเป็นอาหารที่พอกินได้มันก็กิน อนึ่งเล่า! โคนั้นเป็นเพื่อนในการทำนาของพวกเรา พวกเราได้อาศัยแรงของพวกมันในการทำนา ข้าวกล้านั้นเกิดขึ้นเพราะแรงงานของมัน โดยปรกติมันเกือบมิได้รับผลแห่งแรงงานของมันเลย การที่มันกินข้าวกล้าของข้าพเจ้าไปเพียงเล็กน้อยนั้น ไม่ควรเอาโทษมันและข้าวกล้านั้นงอกใหม่ได้ แต่น้ำใจที่พวกเราชาวนาจะควรมีต่อกันนั้นหากเสียไปแล้วก็งอกยากกว่าข้าวกล้า เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยอมเสียข้าวกล้าเล็กน้อย เพื่อรักษาน้ำใจกันไว้ “เจ้าของโคมีอะไรจะพูดบ้าง?” ผู้พิพากษาถาม เจ้าของโคจึงกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้พิพากษา! ข้าพเจ้าได้ชี้แจงกับเจ้าของนาแล้วว่า เขาเป็นฝ่ายเสียหาย ควรรับค่าชดใช้จากข้าพเจ้า การที่เขาไม่ยอมรับค่าชดใช้นั้นทำให้ข้าพเจ้าไม่สบายใจ ข้าพเจ้าควรได้รับโทษในความประมาทของตน เลี้ยงสัตว์แล้วไม่แลดูสัตว์ให้เรียบร้อย ปล่อยให้ไปทำลายผลประโยชน์ของผู้อื่น ข้าพเจ้าจึงควรถูกปรับตามธรรมเนียมอันถือกันมาแต่โบราณ” เจ้าของข้าวกล้ายังปฏิเสธอยู่อย่างเดิม โชติมันต์จึงกล่าวว่า “ท่านทั้งสองจะฟังคำวินิจฉัยของข้าพเจ้าหรือไม่” เมื่อทั้งสองรับว่าจะยินยอมปฏิบัติตามคำวินิจฉัยแล้ว โชติมันต์จึงกล่าวต่อไปว่า “ท่านทั้งสองทั้งเจ้าของโค และเจ้าของข้าวกล้าล้วนมีใจเป็นธรรมน่าสรรเสริญ เพื่อให้ท่านทั้งสองได้ประพฤติธรรมยิ่งๆ ขึ้นไป ข้าพเจ้าขอเสนอให้เจ้าของข้าวกล้า รับเงินค่าชดใช้ตามความประสงค์ของเจ้าของโค แล้วนำเงินจำนวนนั้นเข้าสมทบทุนช่วยเหลือนักเรียนที่ขาดแคลนครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งนำไปถวายสำนักสงฆ์ ท่านทั้งสองจะเห็นเป็นประการใด ในการบริจาคนี้ทำในนามของท่านทั้งสอง” ทั้งเจ้าของโคและเจ้าของข้าวกล้ารับคำเสนอแนะของโชติมันต์ด้วยความยินดี เปล่งสาธุการขึ้นพร้อมกัน ประชาชนที่ฟังอยู่ก็พลอยแซ่ซ้องสาธุการด้วยความเบิกบานใจขึ้นด้วย

โดย เทพธรรม...นำมาฝาก [18 ส.ค. 2552 , 07:02:23 น.] ( IP = 58.8.44.77 : : )

สลักธรรม 2 อีกเรื่องหนึ่ง ชายหนุ่มผู้หนึ่งมีอาชีพรับจ้างขับรถเทียมม้าส่งประชาชนระหว่างหัสดินบุรี และสวนสาธารณะนอกเมือง วันหนึ่งล้อรถได้เฉียดเอาแขนของเด็กหญิงคนหนึ่งอายุ ๖ ขวบ ซึ่งออกมาวิ่งเล่นหน้าบ้านเป็นแผลยาวประมาณ ๒ นิ้ว คนขับหยุดรถทันที นำเด็กไปส่งมารดาบอกว่าเมื่อส่งผู้โดยสารเรียบร้อยแล้วจะกลับมาชดใช้ค่าเสียหาย ขณะนั้นในบ้านของเด็กหญิงมีหญิงสูงอายุผู้หนึ่งเป็นป้าของเด็กเพิ่งเดินทางมาจากแคว้นอังสะ “ฉันว่า คนขับรถไม่มีวันหรอก” ป้าของเด็กพูด “ขับรถชนเด็กแล้ว ใครจะยอมมาเสียค่าเสียหายเมื่อเจ้าทุกข์ไม่เรียกร้อง” “มาซี พี่” มารดาของเด็กพูด “เขาต้องมา เวลานี้เมืองเราไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว” ไม่นานนักคนขับรถก็มาถึง และขอให้แม่ของเด็กเรียกค่าทำขวัญตามที่เห็นสมควร เขาขอโทษเด็กหญิงที่ต้องเจ็บตัวเพราะความประมาทของเขา เขารีบไปเพราะคนโดยสารมีธุระด่วน “อย่าเลยท่าน” มารดาของเด็กพูด “ท่านไม่ได้มีเจตนาจะขับรถให้เฉียดแขนลูกของข้าพเจ้า เหตุที่เกิดขึ้นนี้เป็นเพราะความผิดของข้าพเจ้าเองที่มีลูกแล้วไม่ดูแลลูกปล่อยให้ไปวิ่งเล่นกลางถนน อนึ่งเรื่องนี้จะได้เป็นบทเรียนแก่เด็กให้ระวังตัวต่อไป” “แต่บุตรีของท่านเป็นแผล ข้าพเจ้าใคร่เสียค่ายา ค่าหมอให้ท่าน” คนขับรถพูด “อย่าเลยท่าน” มารดาของเด็กปฏิเสธ “แผลนั้นเป็นแล้วก็หายได้ ไม่เป็นไรหรอก ท่านเองต้องทำมาหากินอาบเหงื่อต่างน้ำ เพื่อเลี้ยงลูกเลี้ยงเมีย อย่าเอาเงินจำนวนซึ่งท่านหามาด้วยความลำบากให้ข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าขอบใจในความเอื้ออารีของท่าน” คนขับรถจะพยายามพูดเท่าไร มารดาของเด็กก็ไม่ยอมรับเงินและตั้งแต่นั้นมาเมื่อคนขับรถม้าผ่านบ้านเธอทีไรก็ต้องตะโกนถามว่าจะไปในเมืองไหม? จะไปสวนสาธารณะไหม? หากวันใดมารดาของเด็กไป เขาก็ยกเด็กน้อยขึ้นสู่รถขับไปอย่างมีความสุข และไม่เคยรับเงินค่าจ้างเลย การมีน้ำใจต่อกันมีผลอย่างไร ดูเอาเถิด

โดย เทพธรรม...นำมาฝาก [18 ส.ค. 2552 , 07:02:57 น.] ( IP = 58.8.44.77 : : )

สลักธรรม 3 เรื่องอื่นยังมีอีก มีครอบครัวหนึ่ง มีบุตรชายหนึ่งคน และลูกหญิงอีกหนึ่ง ต่อมาลูกชายไปเรียนหนังสือที่ตักกศิลา ได้มอบหน้าที่ปฏิบัติมารดาบิดาไว้กับน้องสาว เมื่อชายหนุ่มจากไปแล้ว ๖ เดือน น้องสาวของเขาตายลงด้วยถูกงูกัด มารดาบิดาซึ่งแก่แล้ว ไม่มีคนปรนนิบัติก็ลำบากครั้นจะบอกไปให้ลูกชายทราบก็เกรงว่าลูกจะเรียนไม่สำเร็จ จึงเงียบเสีย ระหว่างนั้นได้อาศัยเพื่อนบ้านและเด็กๆ ข้างบ้านช่วยรับใช้บ้าง อีก ๓ ปีต่อมาชายหนุ่มก็กลับจากสำนักตักกศิลา เขาได้ทราบว่ามารดาบิดาอยู่ด้วยความลำบาก ก็เสียใจ ขอให้มารดาบิดาทำโทษตน แต่มารดาบิดาก็กอดเขาแล้วร้องไห้ด้วยความสงสาร พลางกล่าวปลอบโยนว่า ทั้งนี้มิใช่ความผิดของลูกเพราะลูกไม่รู้ เมื่อกลับมาแล้วก็ดีแล้ว ช่วยกันทำมาหากินต่อไป เด็กหนุ่มผู้นั้น ได้นำความบกพร่องของตนไปเล่าให้คณะกรมการเมืองทราบ และบอกว่าตั้งแต่นี้ไปหากตนทำความไม่พอใจให้แก่มาดาบิดา หรือบกพร่องในหน้าที่จนมารดาบิดาต้องลำบากแล้ว เมื่อมารดาบิดาหาบุญไม่แล้วจงประหารตนเสีย เพื่อไม่ให้เป็นตัวอย่างแก่คนหนุ่มอื่นๆ อีกต่อไป แต่ระหว่างมารดาบิดายังมีชีวิตอยู่นั้นเขาขอให้ระงับโทษต่างๆ ไว้ก่อนหากพึงมี ทั้งนี้เพื่อได้อยู่บำรุงท่าน นี่คือตัวอย่างเพียงเล็กน้อยแห่งพฤติกรรมของบุคคลผู้มีธรรม มีความเสียสละและเมตตาอารี

โดย เทพธรรม...นำมาฝาก [18 ส.ค. 2552 , 07:03:57 น.] ( IP = 58.8.44.77 : : )

สลักธรรม 4 โชติมันต์ หนุ่มสัมมาคาม แคว้นโกศล ได้ขอร้องให้มารดาบิดาและพี่น้องย้ายมาอยู่หัสดินบุรีกับตน พ่อแม่พี่น้องก็อนุโลมตามรวมทั้งครอบครัวของรังสิมาด้วย รามิตาและสุมิตตามีความยินดีอย่างยิ่ง เมื่อทราบว่ารังสิมา และโชติมันต์จะเข้าพิธีมงคลสมรสในเดือนวิสาขะ แม้เธอทั้งสองจะรักโชติมันต์ แต่หัวใจอันฝึกฝนมาให้เป็นผู้เสียสละ เห็นแก่ความสุขของผู้อื่นนั้นทำให้เธอมีความสุขในการนี้ด้วย ส่วนโชติมันต์แม้จะมีความอาลัยในสุมิตตามากอยู่ แต่เมื่อมารดาบอกว่า “เพื่อสัจจะ ลูกจะต้องแต่งงานกับรังสิมา” เขามีความพอใจ และได้เข้าพิธีแต่งงานกับรังสิมาแล้วสมความตั้งใจของทุกฝ่าย เมื่อออกนอกที่พักอาศัย รังสิมาและโชติมันต์จะมีเงินจำนวนหนึ่งเตรียมไว้สำหรับช่วยเหลือเด็กที่ขาดแคลนและทำงานหนักหรือเพื่อคนขอทานซึ่งอาจบังเอิญพบในระหว่างทาง เป็นความสุขใจของเขาที่ได้ทำดังนั้น เมื่อกลับถึงที่พักแล้ว จึงให้คนไปช่วยเหลือขอทานนั้นโดยการมอบอาชีพให้ทำตามกำลัง หรือหากคนนั้นพิการก็ให้ส่งเข้าสถานช่วยเหลือคนพิการทันที ธรรมานุภาพได้แผ่ออกแล้ว เสมือนร่มคันใหญ่กางออกให้ความร่มเย็นแก่ชนทั้งหลายผู้เข้าอยู่ภายใต้ร่มธรรมนั้น “อา! ท่านทั้งหลาย จงมีธรรมเป็นที่พึ่งเถิด อย่ามีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งเลย” นี่คือกระแสพระดำรัสแห่งพระบรมศาสดา จบบริบูรณ์

โดย เทพธรรม...นำมาฝาก [18 ส.ค. 2552 , 07:07:15 น.] ( IP = 58.8.44.77 : : )

สลักธรรม 5 ได้อ่านร่มธรรมมาตลอดทุกตอนจนครบ ๒๙ ตอน มีความรูสึกร่มเย็นใจมากๆ อีกทั้งได้รับรู้วิธีการดำรงชีวิต และดำเนินชีวิตไป โดยอาศัยธรรมเป็นที่ตั้ง รับสัมผัสได้ว่า ธรรมนั้นมีความยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากมายเหลือพรรณาจริงๆครับ ทุกๆตอนแฝงไว้ด้วยปรัชญาแห่งชีวิตที่พรั่งพร้อมในการมองถูกคิดได้และยังเป็นประโยชน์มากมายที่จะมาปฏิบัติที่ตนเองเพื่อความสงบสุขจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก หน้าที่การงาน และความรับผิดชอบในครอบครัวและสัจจะสัญญา เมื่อมีธรรมเป็นที่ตั้งที่ตัดสินใจแล้ว สิ่งดีๆย่อมบังเกิดขึ้น ความเลวร้ายอันเกิดขึ้นจากกิเลสก็ย่อมระงับยุติลงได้นั่นเอง จึ่งขอถือโอกาส ณ.ตรงนี้ที่นี้ กล่าวสดุดีในบทความทั้งหมด ที่ท่านอาจารย์วศิน อิทรสระ ได้เพียงถ่ายทอดภาษาธรรมออกมาได้อย่างงดงามจับใจที่สุดเลยครับ ยืนยันด้วยความรู้สึกของตนเองในฐานะผู้อ่านว่างานของท่านสามารถขัดเกลาจิตใจได้อย่างดียิ่งครับผม ท้ายที่สุดแห่งความรู้สึกนี้ ก็ขอประนบมือจรดก้มกราบในพระธรรมคำสอน ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นด้วยเศียรเกล้า พร้อมทั้งตั้งจิตที่จะน้อมนำเอาธรรมของพระองค์มาเป็นที่พึ่งครับผม.

โดย พี่เณร [18 ส.ค. 2552 , 08:44:00 น.] ( IP = 58.9.143.109 : : )

สลักธรรม 6 อ่านแล้วรู้สึกร่มเย็นใจสมกับชื่อ ร่มธรรม ค่ะ กราบขอบพระคุณ และกราบอนุโมทนาค่ะ

โดย abctoy - [18 ส.ค. 2552 , 13:07:02 น.] ( IP = 203.172.175.9 : : 192.168.1.64 )

สลักธรรม 7 อนุโมทนาครับ เข้าใจว่าท่าน นามสกุล อินทสระ ร่มธรรมเป็นผลงานประพันธ์อันดับที่๖๐ จากทั้งหมด๗๗เรื่อง

โดย sawasdee [18 ส.ค. 2552 , 14:03:22 น.] ( IP = 112.143.8.61 : : )

สลักธรรม 8 ติดตามอ่าน "ร่มธรรม" มาตลอดตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ ได้รับทั้งความสนุกของเรื่องราวและเนื้อหาสาระอันเป็นประโยชน์ ทุกๆตอนจะต้องสอดแทรกธรรมะเป็นคติสอนใจ และให้ความรู้ได้เป็นอย่างดีค่ะ อ่านเรื่องราวใน "ร่มธรรม" แล้วทำให้จินตนาการไปถึงครั้งสมัยพุทธกาล ราวกับได้มองเห็นภาพเลยก็ไม่ปาน ทำให้รู้สึกสัมผัสได้ถึงความร่มเย็นของผู้ที่มีธรรมเป็นที่พึ่ง ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติธรรมเสมอ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เทพธรรมมากค่ะที่นำเรื่องดีๆมีสาระและยังสนุกสนานมาให้ได้อ่านกัน ...กราบอนุโมทนาค่ะ

โดย ธัญธร [26 ส.ค. 2552 , 22:29:35 น.] ( IP = 118.173.42.121 : : )

สลักธรรม 9 ติดตามอ่านมาจนจบครบทุกตอน กราบขอบพระคุณมากค่ะที่นำเรื่องดีๆ ประกอบไปด้วยสาระธรรมและความบันเทิงมาให้อ่าน ได้ข้อคิดและมุมมองมากมายจากเรื่องนี้ แม้ว่ากาลเวลาจะผ่านไป แต่เรื่องราวของรักโลภโกรธหลงก็ยังเป็นตัวละครหลักอยู่ในชีวิตมนุษย์ แต่สิ่งที่น่าสลดใจก็คือคุณธรรมได้เสื่อมทรามลงกลายเป็นตัวละครที่แทบจะไร้บทบาทกับมนุษย์ในสมัยนี้ อนุโมทนาในความเอื้อเฟื้อเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ ...สาธุ

โดย น้องกิ้ฟ [4 ก.ย. 2552 , 14:47:32 น.] ( IP = 58.9.138.233 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด