โถ๋..ชีวิตมีแค่นี้

---

ชีวิตมีแค่นี้..ค่อยๆใช้ชีวิตกันนะ ชีวิตของเราทุกคนเป็นเสมือนเครื่องจักร แต่เป็นเครื่องจักรที่มีส่านประกอบน้อยมาก ทั้งบอบบาง เปราะเบายิ่งนัก มีเพียงร่างกายและจิตใจ ที่ต้องแบกรับภาระมากมายมากที่สุด ถ้าจะกล่าวว่าร่างกายของมนุษย์เรานั้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของโลกก็คงไม่แปลก และไม่ผิดหรอกนะ เพราะเป็นกลไกที่ถูกอำนาจกรรมสร้างมาพร้อมกับความอัจฉริยะแทบทุกส่วนก็ว่าได้ ในโลกนี้ไม่มีใครเลยที่มีความสามารถสร้างสิ่งที่ทำให้มองเห็นได้ชัดมากไปกว่าดวงตาของเราท่าน ( ปสาทตาดี + จักขุวิญญาณ) และไม่มีสิ่งใดๆที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีๆให้กับโลกนี้เท่ากับมือทั้งสองข้างได้เลย

โดย วิชิต ธรรมรังษี [28 ส.ค. 2552 , 13:15:41 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 1 จิตใจนั้นเป็นธรรมชาติที่รู้อารมณ์ ที่ชาญฉลาดที่สุดหาใดเหมือน และทำหน้าที่ได้อย่างแม่นยำ ตามทวารต่างๆ จะมีอะไรอีกเล่าที่จะรับรู้และสัมผัสทุกๆความรู้สึกได้ดีไปกว่านี้อีก ดังนั้น ในแต่ละวันที่ ขณะที่เรากำลังเพ้อเจ้อ การงานใดๆที่ครุ่นคิดเคร่งเครียดอยู่นั้น แม้จะเป็นภาระหน้าที่ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ตาม... อย่าลืมนะครับว่า อวัยวะทุกส่วนของเรากำลังก้มหน้าก้มตารับใช้เราอย่างดีเยี่ยม โดยไม่บ่นสักคำ..เนิ่นนานมาแล้ว จากวันเป็นเดือนเป็นปี ย่อมต้องชำรุด เสื่อมสภาพไปเป็นธรรมดา หากเราไม่ทะนุถนอมเครื่องจักรชีวิตก็จะโทรมทรุดเร็วขึ้น ซึ่งบางครั้งความเสื่อมสภาพที่เร็วขึ้นนั้น ผลผลิตจากเครื่องจักรชีวิตนี้ เป็นชิ้นผลงานที่ไร้ค่ายิ่งนัก เปล่าประโยชน์จากประโยชน์แท้จริงโดยที่เครื่องจักรชีวิตนี้ไม่มีอะไหล่เปลี่ยนเลย พังแล้วพังเลย

โดย วิชิต ธรรมรังษี [28 ส.ค. 2552 , 13:17:18 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 2 ทั้งๆที่เรายังไม่ได้อาศัยดวงตาคู่นี้ มองเห็นสิ่งที่ควรเห็นเลย ทั้งๆที่มือทั้งสองข้างของเรา ยังไม่เคยสร้างสรรค์...เรือนรักรังทอง...ที่แท้จริงให้แก่ชีวิตเราเลย. ชีวิตมีแค่นี้..ค่อยๆใช้ชีวิตกันนะ ระมัดระวังเสมอๆด้วยการนึกคิดให้ดีให้ถูก ให้รอบคอบเสียก่อน อย่าเอาสิ่งที่สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของโลกนี้ใช้ไปโดยไร้ค่า..สูญเปล่าจากประโยชน์ ชีวิตมีแค่นี้จริงๆระมัดระวังกันนะ ใช้ความเพียรดำเนินชีวิตบนรอยลิขิตของพระผู้ปรีชาญาณกันเถิด ถึงจะได้เพียงแค่คืบหรือคลาน แต่ที่สุดก็ต้องถึงเป้าหมายได้แน่นอน พ่อก็ยังไม่กลับ... พี่ก็จะต้องไปแล้ว...อยู่บ้านกันอย่างระมัดระวังนะ รักกันเหมือนพี่ ดีกันเหมือนน้อง ประคองชีวิตให้ถูกกันทุกคนนะ ด้วยความห่วงใยเสมอที่มีให้น้องๆทุกคนตลอดมา พี่

โดย วิชิต ธรรมรังษี [28 ส.ค. 2552 , 13:21:07 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 3 ผลงานอันมหัศจรรย์ของกรรม ที่กลายมาเป็นเครื่องจักรของชีวิตในวันนี้ นับดูแล้วก็ผ่านการใช้งานมาหลายปีโดยลืมตรวจสภาพว่ามีอะไรเสื่อมโทรมไปบ้างหรือยัง ซึ่งที่ลืมไปยิ่งกว่าก็คือลืมว่า ...ไม่มีอะไหล่ให้เปลี่ยน เมื่อสักครู่ได้ไปอ่านในกระทู้ 05389 เรื่อง งานบำเพ็ญกุศลถวายพระเทพปริยัติวิธาน (บุศย์ โกวิโท) ได้อ่านความรู้สึกของอาจารย์บุษกรในขณะฟังสวดพระอภิธรรม และได้เข้ามาอ่านคำแนะนำแนวทางการใช้ชีวิตในกระทู้นี้ ได้รับทราบบรรยากาศของความจริงใจ ที่ไม่มีสิ่งใดแอบแฝงในการให้ คือการให้คำแนะนำและมุมมองของชีวิตใหถูกต้อง ที่ให้ทบทวนการใช้ชีวิตของตน มิให้พลาดถลำหรือเนิ่นช้าไม่คุ้มค่าแก่เวลาและโอกาส ได้เห็นความเศร้าของการใช้ชีวิตอย่างขาดขาดความรอบคอบและความเพียร ยิ่งมาอยู่ในสภาพที่บ้านขาดพ่อและพี่ยิ่งมีความเสี่ยงสูงในการดำเนินชีวิต กราบขอบพระคุณในน้ำใจจากท่านอาจารย์วิชิต ที่มาเตือนภัยและและนำให้อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขด้วยความสามัคคี และกราบขอบพระคุณในความห่วงใยที่มอบให้น้องๆค่ะ และกระทู้นี้ก็คงเป็นความอบอุ่นอีกหนึ่งสายใย ที่เชื่อมใจไว้ในความดีอย่างมีพลัง..แม้ในยามที่พลัดพรากก็ตาม

โดย น้องกิ้ฟ [28 ส.ค. 2552 , 13:26:17 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 4 ขอบพระคุณท่านอาจารย์วิชิตมากครับผม จะเพียรใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวัง ประคับประคองชีวิตให้อยู่บนทางเดินที่ควร จะดูแลบ้าน จะรักกัน จะไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันครับผม จะรอวันที่พวกเราอยู่พร้อมกันอีกครั้งที่บ้าน ซึ่งมีทั้งพ่อ ทั้งพี่ครับผม

โดย น้องจุก [28 ส.ค. 2552 , 13:28:48 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 5 ดั่งชีวิน..สิ้นแล้ว..แนวความฝัน ละเลยมัน..ไม่หวัง..อย่างใครเขา อยู่เพียงวัน..ผ่านวัน..นั้นคือเรา แม้เพียงเงา..ยังไม่มี..ที่หัวใจ รักเลยผ่าน..นานแล้ว..ไม่เคยกลับ ลาเลยลับ..สดับเพียง..เสียงโหยไห้ สะอื้นอก..กลืนก้อน..สะท้อนใจ คืออาลัย..สุดท้าย..ยามไกลตา ดอกไม้ล่วง..บนดิน..สิ้นเป็นซาก คงคืนยาก..กลับฟื้น..คืนพฤกษา สลายลง..ย่อยดับ..กับพสุธา เหมือนไร้ค่า..คนเมิน..เดินเหยียบไป มองหัวใจ..ช้ำช้ำ..ซ้ำที่อก แล้วหยิบยก..ความฝัน..มาปั้นใหม่ รักเลยผ่าน..นานแล้ว..นะหัวใจ จะหมองไหม้..ทำไม..ใจถามมา กลับไปมอง..ดอกไม้..ที่ล่วงหล่น สลายบน..ผืนดิน..มิสิ้นค่า คืออาหาร..ให้ต้นไม้..ใหญ่โตมา สืบพฤกษา..ผลิดอกงาม..ยามรักจริง

โดย ทับตะวัน [28 ส.ค. 2552 , 13:32:33 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 6 พออ่านเรื่อง ที่ ท่านอาจารย์วิชิต ธรรมรังษี เขียนครั้งนี้ แล้ว ต้องย้อนมานึก.. สำรวจตนเอง ทำให้รู้สึกสงสาร เครื่องจักรชีวิต ที่เราใช้โดยไม่ทันคิด นั่นก็คือใช้กันอย่างประมาท ทำให้ผลงานที่ออกมานั้นดูไร้ค่า ไร้ประโยชน์ และยังให้เกิดโทษแก่เครื่องจักรที่ต้องเสื่อมทรุดลงไปอีก รู้สึกขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ เป็นอย่างมาก ที่ท่านเมตตามาเตือนพวกเราว่า อย่าเอาสิ่งที่สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของโลกนี้ ใช้ไปโดยไร้ค่า..สูญเปล่าจากประโยชน์ และให้เพียรดำเนินชีวิตบนรอยลิขิตของพระผู้ปรีชาญาณ ขอน้อมรับ ความห่วงใยที่ "ท่านอาจารย์" .มอบให้ ด้วยความระลึกพระคุณยิ่ง และจะเพียรพยายามปฏิบัติตาม ค่ะ

โดย วยุรี [28 ส.ค. 2552 , 13:37:37 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 7 กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างยิ่งค่ะสำหรับคำเตือนให้มีสติ ระมัดระวังการใช้ชีวิตที่มีอยู่ให้ดีที่สุด ขอบพระคุณสำหรับน้ำใจของพี่ และจะรอคอยพ่อและพี่ไม่ว่าจะนานเท่าใดค่ะ ด้วยความเคารพรักยิ่งค่ะ

โดย ปราณี [28 ส.ค. 2552 , 13:39:36 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

สลักธรรม 8 กราบขอบพระคุณอาจารย์วิชิตค่ะ จะพยายามใช้ชีวิตให้มีคุณค่าและเป็นประโยชน์ค่ะ

โดย เซิ่น [28 ส.ค. 2552 , 13:40:44 น.] ( IP = 58.9.135.126 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด