มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


กรรมตามทัน (ตอน ๒)





ตอนที่ผ่านมา

ตามี เคยไปส่งยายเรียมไปวัดสุทัศนเทพวราราม ทุกเช้าวันพระบางวันก็ไปแวะถวายของที่กุฏิแต่เช้าแต่...ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2552 ทั้ง 2 คนเงียบไป จนก่อนวันเข้าพรรษา

วันหนึ่ง ก่อนเข้าพรรษา ลูกสะใภ้ตามีและยายเรียมได้โทรศัพท์ไปหาอาตมา เล่าเรื่องให้ฟังว่าตามีขึ้นไปซ่อมหลังคาบ้านให้ลูกชายและลูกสะใภ้ ตกหลังคาทะลุลงมาในตัวบ้าน ทำให้ขาหัก ยายเรียมต้องดูแลตามี แต่เมื่อจนถึงวันเข้าพรรษายายเรียมจึงบอกให้ลูกดูแลตามี เพราะตนเองจะต้องไปทำบุญรักษาอุโบสถศีล คือต้องค้างวัดสุทัศน์ เป็นเวลาหนึ่งวันกับหนึ่งคืน ลูกสะใภ้อ้อนวอนให้อาตมาพูดกับยายเรียมว่าขอให้งดการไปทำบุญรักษาศีลที่วัดจนกว่าตามีจะเดินได้

วันรุ่งขึ้นยายเรียมก็โทรศัพท์ไปเล่าให้ฟังว่าทะเลาะกับตามีและลูกเรื่องไปทำบุญรักษาศีลที่วัด อย่างไรเสียยายเรียมก็ยืนยันจะไปทำบุญรักษาศีลค้างวัดให้ได้

ยายเรียม...หลวงพี่ ยังไงฉันก็ต้องไปค้างวัดให้ได้ ไม่อย่างนั้นฉันก็จะขาดกิจกรรมที่ทำสั่งสมมาหลายปี

อาตมา...ยายเรียมฟังข้านะ! หน้าที่ของแม่คือดูแลลูก หน้าที่ของเมียคือดูแลผัว เรื่องศีลธรรมยังพอมีเวลา ถ้าแกบ้าบุญมากกว่าความรับผิดชอบ แกกับข้าก็ไม่ต้องมาไหว้กัน ถ้าแกไปค้างวัด ภาระก็ต้องตกอยู่กับลูกซึ่งแกก็มีหลานอีก 2 คน คนเราจะทำดีอะไรก็แล้วแต่ แต่ถ้าเกิดเสียงทะเลาะกันในบ้าน แกจะทำบุญถวายทานด้วยความสุขอย่างไร ลูกก็จะเสียใจ แต่ถ้าแกดื้อขืนอวดตัวไปรักษาศีลที่วัดข้าก็จะขึ้นธรรมาสน์แล้วก็จะด่าแกต่อหน้าคนว่าอวดตัวเป็นนักบุญ ทิ้งภาระหน้าที่เมียปล่อยให้เป็นภาระของลูกหลาน แกก็จะโดนข้าฉีกหน้าต่อหน้าคนที่ไปทำบุญ คราวนี้แหละแกเอ๊ย... คนทั้งหลายเขาก็จะมองแก

เมื่อยายเรียมได้ฟังก็นิ่งเงียบ แล้วก็พูดว่า... “เอาละ ฉันจะเชื่อหลวงพี่ ทำเพื่อลูก แต่ฉันไม่ได้ทำเพื่อผัวนะ ฉันเชื่อหลวงพี่ก็แล้วกัน”...

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [28 ส.ค. 2552 , 23:01:46 น.] ( IP = 61.90.28.144 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

เมื่อวันพระ วันที่ 14 สิงหาคม 2552 มีเสียงเรียกที่หน้าต่างกุฏิแต่เช้า จำได้ว่าเป็นเสียงตามี เปิดประตูออกไปดูก็ปรากฏว่าตามีพายายเรียมไปถวายของซึ่งตกค้างตั้งแต่วันเข้าพรรษา ตามีเดินโดยมีไม้ค้ำยันพยุงตัวทั้งสองรักแร้ หิ้วข้าวของอย่างยากลำบาก โดยมียายเรียมคอยช่วยอยู่ จึงได้ให้เข้ากุฏิถวายของแล้วสนทนากัน

อาตมา...เป็นไงเล่าตามี คราวนี้รู้หรือยังว่าเมียน่ะดีขนาดไหน?

ตามี...กราบขอบพระคุณหลวงพี่ครับ แหม! ผมน่ะคิดผิดไปถนัด นี่ถ้าไม่ได้อีแก่นี่ก็คงจะแย่ ทรมานมากครับ ถ้ามือหักยังพอได้ แต่นี่ขาหักมันทรมานจริงๆ จะทำอะไรลำบากไปหมด จะเข้าห้องน้ำห้องส้วมก็ต้องอาศัยเมียทุกอย่าง เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวก็อีแก่นี่แหละครับ ตอนนี้ขอสารภาพที่ทำไปนั้นมันเป็นการหลงผิดสร้างเวรสร้างกรรมจริงๆ

อาตมา...อ้าวๆ! ไอ้เสือมี น้ำตาตกแล้วละซิ นี่ไง...ที่เขาพูดว่า “ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา” ตอนมีเงินละก็เพลินกับเพื่อนฝูง ผู้หญิงยิงเรือ ตอนนี้เป็นยังไง รู้หรือยังว่าเมียสำคัญที่สุด ตอนแกเป็นเด็กเคยฟังโฆษณาผงซักฟอกเปาบุ้นจิ้นไหมเล่า เปาบุ้นจิ้นพูดว่า ยศศักดิ์เป็นของนอกกาย ลูกแก้วเมียขวัญสำคัญที่สุด...

ตามี...ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วครับ หลวงพี่ช่วยเป่าหัวให้หน่อย จะได้หายเร็วๆ

อาตมา...เอ้า! รู้สำนึกได้ก็เป็นบุญแล้วเว้ย แต่ไหนลองเล่าให้ฟังซิว่าทำไมแกจึงตกหลังคาลงมาจนทำให้ขาหัก

ตามี...แหม! หลวงพี่ ผมขึ้นไปซ่อมหลังคาให้บ้านลูกชายซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน หลังคากระเบื้องมันเคลื่อน ฝนตกมันก็รั่วลงไปในห้องหลาน หลังคามันก็ไม่สูงเท่าไหร่ ไอ้ผมเองก็ระวังตัวอยู่ นั่งก็นั่งตรงกับรอยตะปูที่ตีกระเบื้องกับคาน มันยังไงก็ไม่รู้ วูบเดียวทะลุหลังคาตกลงมานั่งยองๆ ที่พื้นห้องภายในบ้าน ก็ยังนึกว่าไม่เป็นอะไร แต่พอจะลุกขึ้นมันลุกไม่ไหว จับข้อขาดูจึงรู้ว่าขาหักหลานสองคนก็ช่วยกันเอายาดมมาให้ดม บีบนวดขา ถามอาการ จากนั้นจึงได้ไปบอกยายเรียมพาไปโรงพยาบาล หมอจึงเข้าเฝือก มันเจ็บทรมานที่สุดเลย นี่ก็รักษาหมอโรงพยาบาล พอค่อยยังชั่ว ใครเขาว่าหมอพระหมอกระดูกที่ไหนดี ก็ให้เมียให้ลูกพาไปหมด จนตอนนี้พอเดินได้บ้างก็ได้อาศัยอีแก่นี่แหละครับคอยดูแล ไม่ได้เขาผมฆ่าตัวตายแล้ว

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [28 ส.ค. 2552 , 23:02:31 น.] ( IP = 61.90.28.144 : : )


  สลักธรรม 2

อาตมา...เป็นไง! ชื่นใจไหมยายเรียม ผัวชมอย่างนี้มันน่าจะหายเหนื่อย

ยายเรียม...หายเหนื่อยอะไรล่ะหลวงพี่เลี้ยงลูกยังไม่เหนื่อยเท่าปฏิบัติผัวเนี่ย...ตามีทำให้ฉันขาดบุญที่จะมาถือศีลที่วัดตั้งหลายวันพระแล้ว (ว่าแล้วยายเรียมก็ใช้สายตาถากถางไปทางตามี) หลวงพี่ก็เหมือนกัน เข้าข้างกันดีนัก ไม่มีใครเห็นใจฉันเลย

อาตมา...เอาน่า ทำดีมันก็ดีแล้ว ว่าแต่ตามีเถอะ บ้านก็ไม่สูงเท่าไหร่ทำไมเซ่อซ่าจนตกทะลุหลังคาบ้านลงมาได้เล่า?

ตามี...โธ่ หลวงพี่ ผมไม่ได้ประมาทจริงๆ แต่ผมพอจะคิดได้แล้วว่าทำไมผมจึงตกหลังคาบ้าน คืออย่างนี้ครับ วันหนึ่งผมเจ็บปวดมาก ก็มานั่งนึกว่าทำไมกูจึงต้องมาทนทุกข์ทรมานอย่างนี้ พยายามนั่งทบทวนเหตุการณ์ที่ตกหลังคาทะลุลงมา

...หลวงพี่ ผมนึกได้ว่าตอนนั้นผมนั่งอยู่เฉยๆ แต่มันมีเงาดำวิ่งเข้ามาชนกระแทกเข้าที่ตัวผมอย่างแรงจนผมไม่สามารถทานได้ ตัวผมกระเด็นออกมาจากที่นั่งทับคานบ้าน แล้วก็ทะลุหลังคาลงมากระแทกพื้นจนขาหัก

...ผมพยายามนั่งทบทวนว่ามันเป็นเพราะอะไรก็เลยนึกย้อนอดีตขึ้นมาได้ว่าคงเป็นเพราะกรรมที่ผมได้ทำไว้เมื่อตอนยังเป็นหนุ่มวัยรุ่น ผมทบทวนย้อนหลังจำได้ว่าตอนที่ผมเป็นวัยรุ่นนั้น วันหนึ่งแม่ก็ขอให้ผมจับหมาที่บ้านไปปล่อยวัด เหตุก็เพราะว่าหมาตัวนี้มันชอบคุ้ยไหปลาร้า กัดข้าวของในบ้าน ขี้เลอะเทอะไม่เป็นที่เป็นทาง ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นหน้าน้ำคือน้ำท่วมทุ่งนา ผมเอาหมาตัวนี้ใส่กระสอบแล้วก็พายเรือเพื่อจะไปปล่อยวัด แต่พอเลยบ้านก็นึกขี้เกียจไปวัด ถึงกลางทุ่งเปลี่ยวบ้านคนผมก็เลยโยนกระสอบลงในน้ำ แหม... หมามันดิ้นขลุกขลักอยู่ในกระสอบ จนเงียบแล้วก็จมหายไปในน้ำ ตอนนั้นก็นึกสนุก อีกสองวันต่อมามีชาวบ้านเขาลือกันว่ามีศพคนถูกฆ่าใส่กระสอบถ่วงน้ำ พอเขาเปิดกระสอบออกมาก็เป็นหมา แต่ผมก็รู้สึกเฉยๆ และไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้แม่ฟังเลย

...ผมนึกขึ้นได้ว่า ไอ้เงาดำที่วิ่งกระแทกผมอย่างแรงน่าจะเป็นหมาดำตัวที่ผมถ่วงน้ำ คิดแล้วก็ร้องไห้น้ำตาไหลครับ รู้ทีเดียวว่าเวรกรรมตามมาทวงผมแล้ว...

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [28 ส.ค. 2552 , 23:02:59 น.] ( IP = 61.90.28.144 : : )


  สลักธรรม 3

อาตมา...ตามี กรรมมันมีจริงของมันอยู่แล้ว กรรมมันให้ผล 2 ทาง คือ เป็นกรรมมาเกณฑ์ หรือเจ้ากรรมนายเวรตามาทวงคืน เรื่องของแกนี่น่าจะเป็นทั้งกรรมมาเกณฑ์ให้ต้องจำเป็นขึ้นหลังคาแล้ว นายเวรคือวิญญาณหมาตัวนั้นตามมาทวงคืน

ตามี...นี่แหละครับ ผมเข็ดหลาบตายเลย ไม่ทำกรรมอีกแล้ว จึงอยากนิมนต์หลวงพี่และพระอีก 9 รูป ไปทำบุญกุศลขอขมาต่อหมาเจ้ากรรมนายเวรให้ด้วย มันจะได้ไปผุดไปเกิด

อาตมา...ตามีเอ๊ย! พระพุทธเจ้าสอนไว้ว่า “สัตว์เหล่าใดทำกรรมใดไว้ ดี หรือ เลว ก็ต้องรับมรดกกรรมนั้น เห็นท่าว่าพระจะต้องสวดมหาเมตตาอุทิศแก่วิญญาณหมาตัวนี้เสียแล้ว แต่ว่ามหาเมตตาเป็นมนต์ยากและยาว ต้องใช้เวลาสวดเป็นชั่วโมงนะ ถวายพระก็ต้องแพงหน่อยละวะ

ตามี...แพงเท่าไหร่ก็ไม่ว่า ยินดีครับ ผมยังไม่อยากตาย อยากจะอยู่กับลูกหลานต่อไป อ้อ!รวมถึงอยากจะอยู่กับอีแก่ (ยายเรียม) นี่ด้วยครับ

อาตมา...ตามี!...แกนี่ขาหักยังไม่แคล้วที่จะปากเสียอีกนะ...


โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [28 ส.ค. 2552 , 23:03:45 น.] ( IP = 61.90.28.144 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org