ทำทานกุศลบนอิสรภาพแห่งชีวิต

---

ทำทานกุศลบนอิสรภาพแห่งชีวิต เช้าวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๓ ท่านอาจารย์บุษกร เมธางกูร ได้นำคณะศิษย์ทุกคนประกอบพิธีอาจาริยบูชา ณ ห้องเสือพิทักษ์ ด้วยบรรยากาศที่น่าประทับใจ และในช่วงบ่ายท่านอาจารย์ก็ได้นัดหมายให้พวกเราไปทำกุศลเพื่อบูชาพระคุณของครูกันต่อที่พุทธมณฑลด้วยการให้อิสรภาพแก่ชีวิตปลาจำนวน ๑๘๐ กิโลกรัม พร้อมทั้งนำอาหารไปให้ปลาที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นด้วย บรรยากาศของการบำเพ็ญทานจึงดูครึกครื้นขึ้นอีกครั้งด้วยความกระตือรือร้นของศิษย์แต่ละคนที่นำเงินมาร่วมบริจาคกับอาจารย์เพื่อเป็นค่าซื้อปลาและค่าอาหารที่จะให้ปลา และตลอดทั้งวันนั้นแต่ละคนก็จดจ่อรอคอยที่จะให้ถึงช่วงเวลาตามที่ท่านอาจารย์นัดหมาย และเมื่อถึงเวลาที่สมควรแล้วพวกเราก็ได้เดินทางไปยังพุทธมณฑลด้วยความยินดที่จะได้ทำทานกุศลที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง เมื่อทุกคนจัดระเบียบในการชุมนุมกันเรียบร้อยแล้ว ท่านอาจารย์ก็ได้กล่าวน้อมนำใจเพิ่มไฟกุศลให้กับพวกเราทุกคนว่า .. วันนี้เราก็ได้ไหว้ครูกันมาแล้วในช่วงเช้า ครูของเราคือ หลวงพ่อเสือ ท่านอาจารย์บุญมี และหลวงพ่อแสวง เป็นต้น และในขณะนี้เราก็จะมาร่วมกันปล่อยปลาเพื่อให้อิสรภาพแก่ชีวิตของพวกเขากันต่อไป เมื่อก่อนนี้เราจะมาปล่อยปลาที่นี่กันเป็นประจำเรียกได้ว่าทำกันมาเป็นอาจิณ แต่ในช่วงที่ผ่านมาก็มีเหตุที่ทำให้กิจกรรมนี้เริ่มห่างไป แต่ในวันนี้ก็เป็นโอกาสอันดีที่เราได้มาให้อิสรภาพแก่สัตว์เพื่อเป็นกุศลร่วมบูชาครู การให้อิสรภาพแก่สัตว์นั้นเป็นการให้ชีวิตซึ่งเป็นทานอันสูง เพราะชีวิตเป็นสิ่งที่ทุกคนหวงแหนและรักมาก ลองคิดดูสิว่าสัตว์ที่เราจะปล่อยนี้คือ ปลา..ซึ่งก็มีชีวิต แต่เป็นชีวิตที่จมอยู่ในโมหะ พวกเขาไม่มีโอกาสรู้เลยว่าจะมีคนใจบุญมาหาเขาเมื่อใด เขารับรู้ได้แต่พฤติกรรมของชีวิตเช่น กิน อยู่ ขับถ่าย เสพเมถุน แล้วก็มีชีวิตวุ่นอยู่กับการหลบภัย แต่พวกเราผู้ที่ไม่ได้เป็นสัตว์เดรัจฉาน ไม่ได้เป็นผู้ที่ขวางต่อมรรคผลนิพพาน และมรรคผลนิพพานนี้ก็ไปด้วยความวิสุทธิทั้ง ๗ ประการ คือ สีลวิสุทธิ จิตวิสุทธิ ทิฏฐิวิสุทธิ กังขาวิตรณวิสุทธิ มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ ปฏิปาญาณทัสสนวิสุทธิ และญาณทัสสนวิสุทธิ ซึ่งเมื่อสรุปแล้ววิสุทธิทั้ง ๗ ประการก็คือ ทาน ศีล และภาวนา และทาน ศีล ภาวนานี้เมื่อสรุปแล้วก็คือการตั้งตนไว้ชอบประกอบไปด้วยสติและสัมปชัญญะ ที่หมายถึงการที่มีจิตเข้าไปรู้ในสภาพธรรมอันเป็นจริงคือสภาพแห่งรู้และนาม แล้วรูปนามนี้ก็มีความเป็นจริงซ้อนอยู่ที่เรียกว่าพระไตรลักษณ์ การที่เราได้ฟังอย่างนี้ก็จะมีความเข้าใจไปเป็นลำดับ แต่สัตว์ทั้งหลายที่เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภูมิที่ต่ำกว่าเรานั้นก็ไม่มีโอกาสได้ฟังอย่างนี้ ฉะนั้น เราซึ่งเป็นผู้ที่มีโอกาสแล้วก็จงรีบใช้โอกาสนั้นเพื่อสร้างโอกาสที่ดีให้แก่ตนเองต่อไป..นี่คือคำบอกของหลวงพ่อ

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:50:42 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 ที่เรามาปล่อยปลาหรือไปปล่อยนกก็เป็นการให้อิสรภาพซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ เพราะจริงๆ แล้วทุกคนต้องการอิสรภาพ อิสรภาพนี้ก็คือการไม่ถูกกักขังทั้งกายและใจ แม้ว่าทุกวันนี้เราจะมีเพื่อคู่คิดมิตรคู่ใจ มีสามีภรรยาที่ถูกใจ หรือมีครูบาอาจารย์ที่สนิทสนมนั้น ถามว่า เราคุยกันหรือถ้าอยู่บ้านเดียวกันแล้วเราจะสนทนาภาษารักได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมงหรือไม่? คำตอบคือ เราคุยไม่ได้ เพราะทุกคนต่างต้องการอิสรภาพ การคุยหรืออยู่ด้วยกันนั้นเราจะอยู่ได้เพียงชั่วคราว แล้วต่างก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ หรือเดินไปโน่นไปนี่ ..การคุยของเรานั้นถ้าเกิดคุยกันได้ถูกคอหน่อยหรือมีทัศนะที่ตรงกันมีความเห็นสอดคล้องกันประกอบกับมีขันติต่อกันก็จะคุยกันได้นาน แต่เมื่อใดที่องค์ประกอบเหล่านี้หมดไปเราก็ทนอยู่ด้วยกันไม่ได้ ที่ยังอยู่ด้วยกันได้ก็เพราะมีความเกื้อกูลกันและแต่ละคนก็มีอิสรภาพด้วยกัน อิสรภาพนี้ก็คือการที่จะคิด จะทำ จะกิน จะนอน และเวลาที่เราจะนอนนั้น ถ้าหากเรานอนไม่หลับเราอาจจะหายาช่วยให้หลับหรือไม่ก็รู้สึกหงุดหงิด เพราะขณะนั้นเราไม่มีอิสรภาพถูกสิ่งฟุ้งซ่านมารบกวน และเมื่อเราหลับแล้วเราก็ไม่ต้องการใครเลย นี่ก็เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่า จริงๆ แล้วเราต้องการอิสรภาพ เราไม่ต้องการสิ่งรบกวนชีวิต แต่เพราะเรามองสั้นไปจนไปไม่ถึงอิสรภาพ คือเรามองแค่ว่าตรงนี้เราพอใจ เราจึงอยู่ตรงนี้ได้นานแต่ที่จริงแล้ว เรามีอิสรภาพมาแทรกอยู่ในระหว่างนั้นเช่นแยกย้ายกันไปทำงาน ไปทำกิจกรรมส่วนตัว แล้วก็กลับมาพบกันอีก ...นั่นคือความฉาบฉวยซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งที่จริงแล้วเราต่างต้องการอิสรภาพกันทุกคน และสัตว์ทั้งหลายต่างก็ต้องการอิสรภาพ แค่เมื่อเขาถูกกักขังอยู่ในกรงหรือลังเขาก็ช่วยตัวเองไม่ได้เพราะเขามืดทึบในปัญญา มืดทึบด้วยวิบากกุศลที่จะส่งผลให้ประตูกรงเปิดออกหรือฝาลังไม้ดีดออกมาเองโดยในบริเวณนั้นก็มีน้ำรองรับเป็นที่อาศัย เพราะถ้าพวกเขาไปถูกเทไว้บนบกพวกเขาก็ตาย ฉะนั้น วิบากกุศลสำหรับพวกเขาจึงมีโอกาสยากเพราะต้องได้บุญที่ตรงกันจริงๆ เพราะปลามีตั้งเยอะแยะทำไม่จึงไม่ถูกซื้อมาไว้ตรงนี้ แต่เพราะพวกเราคือผู้ให้มีความพร้อม แล้วพวกเขาก็มีบุญที่สอดคล้องกัน การที่เรามากันในวันนี้ก็เท่ากับเป็นการร่วมกันให้อิสรภาพแก่ตนเองในชาติหน้าเพื่อจะได้ไม่ถูกกักขังทั้งกายและใจ การให้โอกาสที่ดีแก่ผู้อื่นเช่นนี้จึงเป็นสิ่งสำคัญ หลวงพ่อเสือท่านย้ำนักย้ำหนาว่า เราต้องมีชีวิตที่ให้อภัยและให้โอกาสแก่ผู้อื่น ดังคำกลอนที่ท่านนำมาบอกว่า "ใครชอบใครชังช่างเถิด ใครเชิดใครแช่งช่างเขา ใครด่าใครบ่นทนเอา ใจเราร่มเย็นเป็นพอ"

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:51:47 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

สลักธรรม 2 ทุกอย่างจึงอยู่ที่ใจของเราที่จะทำให้ร่มเย็น แต่ใจของเราที่ไม่ร่มเย็นก็เพราะว่า เราไปยึดแล้วเอาความคิดของเราเข้าไปร่วมกับความยึดเหล่านั้น เราจึงมีชีวิตลุ่มๆ ดอนๆ หรืออีกคำหนึ่งที่หลวงพ่อท่านพูดประจำคือ "เรื่องมันจบไปแล้ว แต่เราไม่จบด้วย เราจึงทุกข์ " ทุกอย่างนั้นจบลงไปหมดแล้ว แต่เราก็ยังพูดกันว่า ..เมื่อวานนี้ไม่น่าเลย เขามาทำอย่างนี้กับเรา ฯลฯ เหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของอดีตที่เรานำมาย้ำคิดย้ำทำกับตนเองชีวิตเราจึงเศร้าหมองอยู่เรื่อยๆ ไม่มีอิสรภาพเพราะถูกกิเลสครอบคลุมไว้นั่นเอง ฉะนั้น พระนิพพานจึงเป็นบรมสุขอย่างยิ่ง และเป็นสุดยอดปรารถนาของทุกคน และหลวงพ่อท่านยังแยกอีกว่า ชีวิตของเราแต่ละคนนี้มีกิเลสครอบงำ แต่พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามีนั้นมีพระนิพพานคลุมใจ ส่วนพระอรหันต์ท่านมีพระนิพพานครองใจ ซึ่งท่านต่างจากพวกเราและเราก็ต่างจากพวกท่านทั้งสี่เพราะเรามีกิเลส โลภ โกรธ หลง เราบอกว่าตอนนี้เราไม่โลภ ..แต่เราหลง ในขณะที่เราไม่รู้สึกชัดในปรากฏการณ์อันได้แก่รูปนามนี้..เรากำลังอยู่ในความงมงายเหมือนถูกครอบไว้หรืออยู่ในคอกที่คิดว่าเป็นตัวเรา พระนิพพานจึงเป็นสูงสุดที่เราจะต้องเพียรพยายามไขว่คว้าทำทางไปด้วยตนเอง และทางของพระนิพพานนี้ต้องมีความเกื้อหนุนหลายๆ ประการโดยเฉพาะอิสรภาพ ที่นั่งอยู่ตรงนี้แทบทุกคนขาดอิสรภาพ ถึงแม้จะมีฐานะแต่ก็ยังต้องทำงาน เพราะมีรายได้ไม่เพียงพอ ถึงจะไม่ต้องทำงานแล้วแต่ก็มีลูกต้องคอยดูแล หรือไม่มีลูกก็จริงแต่มีบ้านให้เป็นห่วง พวกเราจึงไม่ค่อยมีอิสรภาพเพราะมีกับดักของชีวิตอยู่มาก

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:52:35 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

สลักธรรม 3 การที่เราได้มาเรียนจึงทำให้เราเข้าใจว่า การถูกกักขังมีเหตุมาจากอะไร แล้วเราก็พยายามหลีก ละ ลด และเลิก พยายามทำทางแห่งความอิสรภาพให้ตนเอง วันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่เราได้มาอยู่พร้อมกันซึ่งเป็นโอกาสที่หาได้ยาก และเงินที่ท่านร่วมทำบุญกันมาก็ยังมีเหลืออยู่อีกหลังจากที่ซื้อปลาไปแล้ว ๗,๗๔๐ บาท ซื้อขนมปังและอาหารปลา ๑,๐๐๐ บาท เราก็จะเก็บเงินส่วนที่เหลือนี้ไว้เป็นกองทุนเพื่อที่เราจะได้กลับมาทำกิจกรรมเช่นนี้อีกในโอกาสต่อไป เพราะการปล่อยปลาเป็นร้อยกิโลกรัมขึ้นไปนี้ยากที่เราจะมีโอกาสทำได้ด้วยตนเอง เพราะเราคงไม่ได้มีเงินมากพอหรือคิดทำอะไรในจำนวนมากอย่างนี้ และปลาที่เราซื้อไปปล่อยก็เป็นปลาตัวเล็กๆ ซึ่งเหมือนจะเป็นการทำตามประเพณี แต่ในวันนี้เรามาพร้อมใจกันกระทำกุศลที่รู้รอบประกอบไปด้วยปัญญา เพราะเมื่อรู้รอบเรื่องราวของชีวิตอย่างประกอบไปด้วยปัญญาแล้วเราก็จะเอาชีวิตออกจาวัฏฏะภัยได้ และปัญญาบารมีนี้ยังต้องอาศัยการเกื้อหนุนจากทานบารมี รวมทั้งความอิสระก็ต้องได้จากทานบารมีด้วย เพราะทานบารมีจะทำให้เป็นที่ตั้งของโภคทรัพย์ทั้งปวง เป็นที่มาของโภคทรัพย์ทั้งหลาย ..และเมื่อเราพิจารณาถึงผลในข้อนี้แล้วเราก็จะถึงได้ถึงผู้ที่บำเพ็ญทานมาอย่างพร้อมคือพระมหากษัตริย์ ส่วนพวกเราเป็นได้แค่ เป็นที่มาของเงินเดือนทั้งปวง หรือเป็นที่มาของบำนาญทั้งหลายเท่านั้น เมื่อยกผลของทานมาเพียงประการเดียวคือ เป็นที่ตั้งของโภคทรัพย์ทั้งปวงแล้วก็จะทำให้เราเห็นว่า ถ้ามีทรัพย์เสียอย่างเดียวจะทำอะไรก็คล่องไปทั้งหมด ไม่ต้องไปทำโอที หรือมีอาชีพเสริม จะไปไหนก็สะดวก มีเงินจ้างคนมาดูแล แต่ทุกวันนี้เราก็ต้องยอมรับวิบากของเราว่า เราทำมาเองและเราก็ทำได้เพียงแค่นี้ แต่เราสามารถอยู่ในฐานะที่สูงได้ด้วยการร่วมกองบุญแห่งบุญบารมีเพื่อจะช่วยชีวิตสัตว์ และตั้งใจว่าปีหนึ่งๆ จะชวนทุกคนไปไถ่ชีวิตโค-กระบือ ๒ ตัว เป็นตัวแทนของปุริสสภาวรูปกับอิตถีภาวรูป ตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่เราจะมาให้อิสรภาพแก่พวกเขาเหล่านั้นที่ถูกกักขังมานานแล้ว ขอให้ทุกคนมองไปที่ลังไม้เหล่านี้ ..ในนี้มีปลาทั้งปลาดุกปลาช่อน ซึ่งทั้งหมดต้องถูกนำไปฆ่า ชีวิตเหล่านี้เป็นอาหารของผู้ที่เก่งกว่า ถ้าเราไม่ช่วยเขาไว้เขาก็จะไปอยู่ในน้ำแกงส้ม เป็นปลาแป๊ะซะ ไปเป็นอาหารสารพัดอย่าง ซึ่งที่จริงแล้วคนขายเขาไม่ได้ขายเพื่อให้เรามาปล่อยแต่พวกเราเองน่ะแหละที่จะให้อิสรภาพแก่ชีวิตเขา เพราะเขาเป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายกับเรา เขาเกิดเหมือนกับเราคือมีกรรมเกิดขึ้นก่อน มีความชราที่อยู่มานาน และมีความตายเป็นที่สุด เขาจึงเป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายกับเราและเขาก็เป็นญาติกับเราเพราะว่าไม่มีใครไม่เคยเกิดเป็นสัตว์ชนิดใดเลย ในวัฏฏะสงสารนั้นเราเวียนว่ายตายเกิดมาแล้วนับภพนับชาติไม่ถ้วน เราจึงเป็นพี่น้องเป็นพ่อแม่เป็นบรรพบุรุษที่เคยอยู่ในวงจรของวัฏฏะสงสาร ..นั่นคือในอีดต แต่ในปัจจุบันนี้เรามีโอกาสมากกว่าเราก็ต้องแบ่งปันความโชคดีของเราไปสู่ผู้อื่น เพราะเราทุกคนโชคดีที่นอกจากเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว เรายังได้พบพระพุทธศาสนา ได้ตั้งตนไว้ชอบ ได้ฟังพระสัทธรรม แล้วก็ยังมีชีวิตอยู่มาถึงวันนี้ ซึ่งเป็นความยาก ๔ อย่าง เรานำความยาก ๔ อย่างนี้มาสร้างทางที่ไม่เบียดเบียนตนเองและไม่เบียนเบียนผู้อื่น แล้วก็ยังทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น เพราะเขาเหล่านี้ช่วยตนเองไม่ได้แต่ต้องอาศัยใจของเราเองที่ถูกขัดเหลาและหล่อหลอมว่า "ทำดีย่อมต้องได้ดี ทำชั่วย่อมต้องได้ชั่ว ทำมากได้มากทั้งดีและชั่ว"

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:53:07 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

สลักธรรม 4 ขอให้ทุกคนนึกในใจว่า เราจะไม่เบียดเบียนใคร ทั้งชีวิตนี้เราจะไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดปดจนทำให้ใครเดือดร้อน และไม่พยายามเสพสิ่งที่ทำให้ขาดสติสัมปชัญญะ..นั่นคือการตั้งใจที่จะมีศีลห้า และเราตั้งใจขอเป็น"ผู้ให้" เพราะมือที่ให้กับมือที่รับนั้นต่างกัน มือที่ให้ "กำแล้วแบ" แต่มือที่รับนั้น "แบแล้วกำ" ซึ่งมือของผู้ให้จะเป็นมือที่สวยกว่า เราให้อภัย ให้โอกาส และให้ชีวิตที่มีอิสรภาพแก่เขา ก็เท่ากับเราให้ตัวเอง แล้วก็ขอให้กุศลในมือและในใจของเราได้เป็นทางอันเป็นวิสุทธิได้โดยไวด้วยการกล่าวว่า "ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงได้มีความเพียรด้วยศรัทธานำเงินมาร่วมกันซื้อชีวิตเพื่อให้ชีวิตแก่ท่านทั้งหลาย สัตว์ที่อยู่ ณ เบื้องหน้าของข้าพเจ้านี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายมีเจตนามุ่งหมาย จะให้อิสรภาพแก่ท่านนั้น ขอกุศลเจตนาจงช่วยอุดหนุนและชักพาให้ชีวิตของท่านทั้งหลาย จงมีความสุขกาย จงมีความสุขใจ มีอาหารการกิน มีที่อยู่อาศัยได้โดยสมบูรณ์ สามารถนำพาชีวิต ฟันฝ่าอุปสรรค ผ่านพ้นภยันตราย ภัยพิบัตินานาประการได้ทั่วหน้าทุกท่านเทอญ จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด " และเมื่อเราได้ตั้งเจตนาอธิษฐานจนกระทั่งให้อิสรภาพแก่ชีวิตของพวกเขาไปแล้ว ก่อนที่เราจะแยกย้ายกันไปเราก็จะได้เห็นว่า พวกเขาได้มีที่อยู่อาศัยที่สมบูรณ์ และสำหรับพวกเรานั้น"ที่อยู่อาศัยที่สมบูรณ์" ที่ครูปรารถนาจะให้ทุกท่านมีก็คือเทวภูมิเป็นที่ตั้งของชีวิต เพราะนอกจากจะเป็นที่ตั้งที่มีความสบายแล้วก็ยังมีธรรมะของพระบรมศาสดาประกาสก้องอยู่ตลอดเวลา และครูก็มั่นใจว่า ทุกคนจะต้องมีที่หลบภัยให้ชีวิต ไม่ว่าจะมีภัยพิบัติใดเกิดขึ้น ครูมั่นใจว่าความดีตรงนี้ประกอบกับความดีที่ได้ทำมาจะสามารถเป็นพาหนะพาเราพ้นจากภัยพิบัติหายนะทั้งหลายได้ ก็จะขอเป็นมิตรที่ดีตลอดไปกับทุกคนด้วยความรัก เราจะต้องจูงกันไปเพื่อความหลุดพ้น ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนหรือไกลเพียงใดก็รักและหวังดีกับทุกคนเสมอ ขออวยพรให้ทุกคนได้รับสิ่งที่ให้ไปร้อยเท่าทวีคูณ แล้วเราก็จะพร้อมใจนำบุญเหล่านี้ที่ได้ทำและความปิติมาแผ่เมตตาต่อไป

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:53:43 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

สลักธรรม 5 "สัพเพสัตตา อะเวรา อัพพะยาปัชฌา อะนีฆา สุขีอัตตานัง ปะริหะรันตุ ด้วยกุศลกายกรรม กุศลวจีกรรม กุศลมโนกรรมที่ข้าพเจ้าทั้งหลายได้เพียรกระทำมา และข้าพเจ้าได้ให้ทานชีวิตแก่สรรพสัตว์ทั้งหลายอันเป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายที่จะต้องได้รับทุกขเวทนาถึงแก่ชีวิต ข้าพเจ้าได้มีโอกาสให้อิสรภาพแก่ชีวิตเขาเหล่านั้น ขอกุศลกายกรรม กุศลวจีกรรม กุศลมโนกรรมที่เกิดด้วยความศรัทธานี้จงได้เป็นพลวปัจจัยให้บังเกิดผล แก่พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย ครูอาจารย์ ญาติพี่น้อง สัตว์ทั้งหลาย ตลอดจนโอปปาติกะ ที่ปฏิสนธิอยู่ในภูมิต่างๆ ผู้ซึ่งมีกรรมชักนำให้เป็นไป มีกรรมนำให้เวียนเกิดเวียนตาย ได้ความทุกข์ และเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ขอให้ท่านทั้งหลายได้รับผลของกุศล โดยมีน้ำใสสะอาดดื่ม มีอาหารบริโภคสมบูรณ์ มีที่อยู่อาศัยที่ถูกใจ มีเสื้อผ้าและเครื่องใช้สอยครบทุกอย่าง ขอให้มีดวงจิตแจ่มใส ปราศจากโรคภัย ทั้งมีสติปัญญา สามารถถึงที่สุดแห่งทุกข์ได้โดยรวดเร็ว และขอผลของกุศลที่ข้าพเจ้าได้กระทำนี้ตลอดจนเมตตาจิตในการแผ่เมตตาไปอย่างทั่วถึงนี้ ขอน้อมเป็นเครื่องบูชาพระคุณหลวงพ่อเสือ พระอาจารย์บุญมี ท่านพระครูศรีโชติญาณ ตลอดจนคณาจารย์ที่เคารพนับถือทุกท่าน ขอให้ท่านทั้งหลายจงปีติและปราโมชในทางกุศลที่ลูกทุกคนเลือกแล้วและได้กระทำแล้วอย่างตั้งใจนี้กราบวันทาบูชาพระครูผู้สร้างทุกๆ ท่าน ด้วยกุศล ด้วยความตั้งใจในการกระทำทั้งปวง ข้าพเจ้าทั้งหลายผู้อาศัยมีชีวิตอยู่ในแผ่นดินไทย สร้างชีวิตอยู่ในแผ่นดินนี้ เติบโตมาบนแผ่นดินนี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายสำนึกในคุณของแผ่นดินโดยมีชาติ ศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์ ข้าพเจ้าทุกคนขอกราบและเทิดทูนสถาบันทั้งสามไว้ด้วยชีวิต และขอกุศลกรรมจงเป็นเหมือนดอกไม้เงินดอกไม้ทองและทิพย์โอสถถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ยิ่งยืนนานเทอญ

โดย ศาลาธรรม [20 ม.ค. 2553 , 10:54:16 น.] ( IP = 125.27.177.41 : : 10.0.1.174 )

สลักธรรม 6 ขอบคุณมากเลยครับ ที่นำภาพและสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้นมาให้เกิดอปรเจตนาอีกครั้ง ความเมตตากรุณา เป็นสิ่งที่สวยงามเสมอจริงๆนะครับ และสิ่งที่แต่ละท่านได้ทำก็งดงามจากใจเกินรำพันครับ สาธุ..

โดย พี่เณร [20 ม.ค. 2553 , 16:07:05 น.] ( IP = 61.90.72.14 : : )

สลักธรรม 7 อนุโมทนาเต็มเปี่ยมค่ะ

โดย พี่เงี้ยว [20 ม.ค. 2553 , 18:46:03 น.] ( IP = 124.121.247.224 : : )

สลักธรรม 8 กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ค่ะ ที่ได้นำลูกศิษย์ทั้งหลายมาสร้างกุศลด้วยการให้อิสรภาพแห่งชีวิต อนุโมทนาสาธุกับทุกๆ ท่านค่ะ ขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ ที่ได้นำภาพบรรยากาศมาฝากไว้ค่ะ

โดย เซิ่น [20 ม.ค. 2553 , 23:40:27 น.] ( IP = 58.8.49.38 : : )

สลักธรรม 9 ได้เห็นภาพที่สวยงามจากการสร้างกุศล อนุโมทนา สาธุ สาธุ สาธุ

โดย abctoy - [21 ม.ค. 2553 , 13:26:53 น.] ( IP = 203.172.175.9 : : 192.168.1.65 )

สลักธรรม 10 อนุโมทนา สาธุ

โดย ธัญธร [22 ม.ค. 2553 , 22:53:02 น.] ( IP = 118.173.38.93 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด