ความสุขในเกลียวคลื่น..ตอน ๒.

---

ความสุขในเกลียวคลื่น โดย หลวงพ่อเสือ ตอนที่ผ่านมา วัยทารก พอออกมาได้รับการประคบประหงมจากมารดาก็เกิดความรู้สึกที่ได้ไออุ่น ได้ความทะนุถนอมก็เริ่มเกิดปฏิกิริยาตอบสนอง คราวนี้แหละ ธรรมทั้งหลายไหลมาแต่เหตุ กระตุ้นเหตุ โลภะมาแล้ว ได้กอดใช่ไหม ใครสอนให้เด็กเป็นคนโลภ มันมีของเก่าแต่มันยังไม่ถูกปลุก พออุ้มขึ้นมากอดให้นมดูดพอดึงออกเอาน้ำใส่ก็บ้วนทิ้ง ใครสอนให้เด็กรู้จักเลือก ใครสอน พ่อแม่คนไหนที่อยากได้ลูกมีโลภะ มีไหม ไม่มีใครให้โลภะมา มันมาเอง มันมีได้อย่างไรถ้าไม่มีอดีต นี่คือการยืนยันเรื่องอดีตชาติ ไม่ต้องไปเถียงกันเลย หลับตาต้องเห็นอดีตชาติจึงจะมีชาตินี้ มันมีอดีต มันจึงมีปัจจุบัน ความรักของมารดาที่มีต่อบุตรบริสุทธิ์และลึกซึ้งยิ่งนักทารกเป็นวัยที่ร่างกายอ่อนแอไม่แข็งแรง ถ้าหากมีอะไรมากระทบกระเทือนสักนิดหนึ่งก็อาจพบจุดจบของชีวิตได้ ท่านเปรียบไว้ว่าเหมือนกับต้นไม้ที่ถูกลมพายุพัดอาจทำให้ล้มลงได้ที่เรามองดูว่าน่ารักท่านเปรียบเหมือนคนง่อย ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ หากปล่อยทิ้งไว้ให้อยู่ในที่มีอากาศเหม็นอับปราศจากการถ่ายเทก็อาจตายได้ และเมื่ออากาศวิปริตร้อนเกินไปเย็นเกินไป ไม่มีใครปกป้องร่างกายให้ทารก ย่อมถึงความวิบัติของชีวิตได้เช่นกัน สิ่งเหล่านี้เป็นมรสุมทั้งนั้น เย็นก็เป็นมรสุมชีวิต ร้อนก็เป็นมรสุมชีวิต แม่ไกวเปลและกล่อมให้ บอกแม่ได้ไหมว่าเวียนหัว บอกไม่ได้ มีอยู่อย่างเดียวเวียนหัวกลัวตายหลับเสีย หมดเรื่องราว อย่างนักเรียนที่เวียนหัวนิดหน่อยก็บอกแล้ว ครูครับ ผมเวียนหัว ขอลาไปนอนห้องพยาบาล แต่เด็กเล็กๆ ที่ถูกเขย่าเปลมีโอกาสหรือไม่ที่จะลุกขึ้นมานั่งแล้วบอกว่าอย่าไกวมีโอกาสพูดอย่างนี้ไหมลูก ไม่มีโอกาส มีอยู่อย่างเดียว หมดฤทธิ์เพราะพิษของความงง นี่ไม่ต้องเรียนเรื่องใคร เรียนเรื่องตัวเอง อย่าไปสงสารลูก สงสารตัวเองเพราะเราก็คือลูก การกำเนิดมันน่าสงสาร

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [26 พ.ค. 2553 , 07:30:20 น.] ( IP = 58.9.145.106 : : )

สลักธรรม 1 มีข้อน่าสังเกตว่า วัยทารกเป็นวัยที่ไม่มีความสามารถช่วยตัวเองได้เป็นระยะเวลานานมาก เมื่อเทียบกับวัยทารกของสัตว์เดรัจฉาน ลูกลิงเวลาออกจากท้องแม่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ แต่ประมาณ ๒ หรือ ๓ สัปดาห์เท่านั้น ลูกลิงก็สามารถวิ่งจี่ไปเก็บอะไรกินได้ กระโดดข้ามกิ่งต้นไม้ได้ มนุษย์เรากว่าจะตั้งไข่เดินเตาะแตะ ลิงกระโดข้ามไปแล้ว กว่าจะช่วยตัวเองได้นั้นนานกว่าสัตว์เดรัจฉาน ยิ่งอ้วนๆ ยิ่งคว่ำยากด้วย พอกำลังเอียงๆ หงายกลับไปที่เดิมอีกแล้ว แม่ก็ฟูมฟักให้อ้วนทีเดียว แล้วก็บ่นว่าลูกไม่คว่ำ โถ มันก็เป็นแตงโมผ่าซีกหงายอยู่อย่างนั้นแหละ ชีวิตเป็นอย่างนี้แล้วก็เป็นผู้ที่น่าสงสารอยู่นานในเบาะนี่ ที่นำเรื่องนี้มาอธิบายไม่ใช่เพื่อให้เกิดความสนุกหรืออะไร แต่เพื่อให้เกิดสมเพชรตัวเองเสีย อย่าไปอธิษฐานอยากเกิด แต่จำเป็นต้องเกิดขอเกิดสุคติภูมิเพื่อจะดำริพระนิพพานต่อไป แต่ไม่ใช่อยากเกิดเพราะว่าชีวิตมันดี ชีวิตมันไม่ดีทั้งสิ้นเลย ได้บอกแล้วนะว่าทารกที่แบเบาะก็เหมือนกับคนง่อยแล้วเป็นง่อยนานกว่าสัตว์เดรัจฉานอีก เคยเห็นลูกยีราฟไหมลูก พอมันหลุดจากท้องแม่ สลัดๆ ลุกขึ้น เดินไปได้แล้ว ลูกวัวลูกควายพอตกมาผลุบ สักประเดี๋ยวหนึ่งแม่เลียๆ ก็ออกเดินไปได้แล้ว โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [26 พ.ค. 2553 , 07:34:36 น.] ( IP = 58.9.145.106 : : )

สลักธรรม 2

โดย น้องกิ๊ฟ [26 พ.ค. 2553 , 09:18:29 น.] ( IP = 125.27.178.86 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด