เลือกกิจกรรม

---

เลือกกิจกรรม โดย อาจารย์บุษกร เมธางกูร ใกล้จะถึงวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๔๕ แล้ว หลายคนคงลืมไปแล้วเพราะเป็นเรื่องที่นานเกินไป แต่แม้จะนานขนาดไหนถ้าเป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนใจอย่างรุนแรงทั้งสุขหรือทุกข์ เราก็จะจดจำเอาไว้เพราะเรามีสัญญาเจตสิกนั้นเอง ความทรงจำนั้นจึงดูเหมือนยากที่จะลบเลือน แต่ถ้าหากเราหันมาใส่ใจให้เวลากับความทรงจำใหม่ๆ และให้เวลากับความทรงจำที่ดีๆ ความทรงจำนี้ก็จะมีอำนาจมากขึ้น และถ้าเราสามารถนำปัญญาไปพิจารณา เราก็จะสามารถตัดความทรงจำที่ไม่ดีนั้นออกไปได้เร็วขึ้น สำหรับตัวเองนั้นแม้จะผ่านไปหลายปี ความทรงจำที่มีได้เจือจางลงแต่ก็ยังไม่ขาดไปจากใจ เพราะรู้ว่าวันที่ ๕ มิถุนายนเป็นสุดท้ายที่รูปธรรมของคุณพ่อคืออาจารย์บุญมี เมธางกูรยังอยู่ก่อนที่จะพระราชทานเพลิงศพในวันที่ ๖ มิถุนายน หลายปีแล้วนะคะที่คุณพ่อเหลือมูลนิธินี้ไว้ให้เราช่วยกันดำเนินงาน คุณพ่อเป็นผู้สร้างมูลนิธิขึ้นมาให้เราเข้ามาศึกษาค้นคว้าหาความรู้ คุณพ่อผจญกับเรื่องราวต่างๆ และใช้ชีวิตทุ่มเทมามากมาย แล้วสุดท้ายก็เหลือสิ่งดีๆ ไว้ให้เรา คือ ที่อยู่และที่ทำ ที่อยู่คือภายใต้ร่มไม้ชายคาที่นี้ แล้วที่ทำก็คือทำความดีกันที่นี่ หลายปีผ่านไปเราใช้สถานที่และใช้โอกาสคุ้มค่าต่อผู้สร้างกันหรือไม่? ก็พยายามบอกกับตัวเองว่ายังไม่คุ้ม อะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและประโยชน์ต่อสาธารณะชน ก็ยินดีที่จะทำต่อไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ นั้นคือความตั้งใจค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [2 มิ.ย. 2553 , 10:02:29 น.] ( IP = 125.27.176.89 : : )

สลักธรรม 1 วันนี้เราจะถอยออกจากทางโลกมาอยู่ในทางธรรม มาสร้างชีวิตของตนเอง มาสำรวจจิตของตนเองว่า เราเป็นคนชนิดไหน เป็นผู้ที่มีจิตอ่อน จิตป่วย จิตเปราะบาง จิตผันผวนง่าย จิตเสื่อม จิตพิการกันหรือไม่ บางคนต้องการความสงบจึงทำสมาธิแต่จิตก็ฟุ้งซ่าน แม้จะหลับตาแต่ใจก็ไม่หลับกลับตื่นตูมตามไปกับเรื่องราวต่างๆ บางคนก็รู้สึกว่าพอหลับตาลงก็นึกคิดอะไรไม่ออกมืดไปทั้งหมดแปดด้านอารมณ์ ถามว่าเป็นเพราะอะไร? ก็เพราะกรรมที่เราทำนั้นต่อเนื่องกับโลกีย์อยู่ตลอดเวลา เมื่อเราจะทำอารมณ์ให้ดิ่งให้ตรง เราจึงทำไม่ได้ การสร้างภูมิต้านทานกิเลสไม่ให้เกิดขึ้นมากก็ทำได้ด้วยการรู้จักเลือกกิจกรรมที่กระทำ ชีวิตของเราผ่านการทำงานกันมามากแล้วความรู้สึกเหนื่อยหน่ายจึงมีมาก หน้าจึงนิ่วคิ้วก็ขมวดให้เห็นเป็นริ้วรอยแห่งประสบการณ์ เราต่างก็มีหน้าที่ส่วนตัวที่ต้องทำเพราะไม่มีใครทำแทนเราได้นั่นก็คือ กิจวัตรประจำวันที่ต้องดูแลชีวิตของตนเองให้มีการเคลื่อนไหว รับประทาน บริหารร่างกาย และขับถ่ายเป็นต้น และอีกประการหนึ่งก็คือการประกอบอาชีพเลี้ยงชีวิต หน้าที่ส่วนตัวเหล่านี้เองที่ทำให้เรามีกรรมกิจ คือกรรมเฉพาะเจาะจงและมุ่งส่งอุดหนุนเงื่อนไขให้เราแต่ละคนนี้ต้องมีกรรมเป็นส่วนตัว มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นทายาท และมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ซึ่งกรรมกิจที่ได้ทำลงไปนั้นได้กลายเป็นกรรมบถที่มีสองเส้นทางคือบุญกับบาปนั่นเอง เมื่อเราสามารถหล่อหลอมชีวิตไว้ด้วยกุศลกรรมบถทั้ง ๑๐ ไม่มีอกุศลกรรมบถ จิตก็ตั้งมั่นได้ง่าย ไม่มีความวาดระแวงหวั่นไหวที่เกิดขึ้นจากการทำบาป ชีวิตที่แบกรูปนามขันธ์ ๕ นี้จึงต้องมีการทำกรรมบถให้ถูกต้องคือ กุศลกรรมบถ เพื่อเป็นภูมิต้านทานกิเลส สร้างคุณธรรมนำไปสู่การทำกรรมฐานในที่สุด

โดย น้องกิ๊ฟ [2 มิ.ย. 2553 , 10:02:56 น.] ( IP = 125.27.176.89 : : )

สลักธรรม 2 ขอบพระคุณและ ขออนุโมทนาที่นำคำเตือนดีมีประโยชน์มาฝากครับ

โดย พี่เณร [3 มิ.ย. 2553 , 09:17:36 น.] ( IP = 115.87.170.24 : : )

สลักธรรม 3 กราบขอบพระคุณ และ อนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [3 มิ.ย. 2553 , 10:51:26 น.] ( IP = 124.121.173.204 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด